ஶ்ரீ பகவத்த்யாநஸோபாநம்
Bhagavad Dhyana Sopanam in Tamil · தமிழ்
உங்கள் மொழி/எழுத்தில் படியுங்கள்
✦ பொருள்
ஸ்ரீ பகவத்த்யானசோபானம் — அதாவது 'பகவானின் த்யானத்தின் சோபானம் (படிக்கட்டு)' — ஸ்வாமி வேதாந்த தேசிகர் இயற்றிய பன்னிரண்டு ஶ்லோகங்கள் கொண்ட புகழ்பெற்ற ஸ்தோத்திரம், இது ஸ்ரீரங்கத்தின் சயனமூர்த்தியான பகவான் ரங்கநாதரை ஸ்துதிக்கிறது. திருப்பாணாழ்வாரின் தமிழ் 'அமலனாதிபிரான்' இலிருந்து உந்துதல் பெற்ற இந்த ஸ்தோத்திரம் பகவானின் திவ்ய ஸ்வரூபத்தை பாத-கமலத்திலிருந்து கிரீடம் வரை அங்கப்பிரத்யங்க த்யானம் செய்கிறது, சோபானத்தின் படிகளில் ஏறுவது போல. அதன் பலஶ்ருதி-ஶ்லோகம் கூறுகிறது — இவ்வாறு த்யானம் செய்வதால் ஆழ்ந்த பக்தியும், பகவத்-சாந்நித்யத்தை நோக்கி அநாயாச ஆரோகணமும் கிடைக்கிறது.
தோற்றம் & கதை
Stotras of Swami Vedanta Desika (one of his three hymns on Lord Ranganatha of Srirangam) · Swami Vedanta Desika (Venkatanatha / Venkateshacharya) · 13th–14th century CE
ஸ்வாமி வேதாந்த தேசிகர் ஸ்ரீரங்கத்தில் பகவான் ரங்கநாதரின் — ஆதிசேஷன் மீது மகா சயனமூர்த்தி விஷ்ணு — ஆராதனையில் பகவத்த்யானசோபானம் இயற்றினார். திருப்பாணாழ்வாரின் தமிழ் 'அமலனாதிபிரான்' படி — அவர் பகவானை பாதத்திலிருந்து முகம் வரை கண்டு, அதன்பின் வேறு எந்தப் பொருளின் மீதும் கண் வைக்காத சங்கல்பம் செய்தார் — தேசிகர் அதே பாதாதி-கேச (பாதம்-முதல்-கிரீடம்) தரிசனத்தை அழகிய சம்ஸ்க்ருத ஶ்லோகங்களில் தொடுத்தார். ஒவ்வொரு ஶ்லோகமும் த்யானம் செய்யும் மனத்தை பகவானின் ஸ்வரூபத்தின் ஒவ்வொரு அங்கத்தின் மீது நிறுத்துகிறது, இதனால் முழு ஸ்தோத்திரமும் ஒரு த்யானத்தின் 'சோபானம்' ஆகிறது, இதன் மூலம் பக்தன் பகவானுடன் அன்புமய இணைவை நோக்கி ஆரோகணம் செய்கிறான்.
✦ சாத்திரங்களில் கூறியபடி
திருப்பாணாழ்வாரைப் பற்றி — அவரது தரிசனம் இந்த ஸ்தோத்திரத்தைத் தூண்டியது — கூறப்படுகிறது: பகவானின் ஆணைப்படியே கோயில் அர்ச்சகரின் தோள்களில் ஸ்ரீரங்க கர்ப்பக்கிருஹத்திற்குள் கொண்டுசெல்லப்பட்டபோது, அவர் பகவானின் அழகை பாதத்திலிருந்து முகம் வரை பாடி, தான் தன் கண்களை எந்த இழிபொருளின் மீதும் வைக்க மாட்டேன் என அறிவித்து, அங்கேயே ரங்கநாதரில் லயித்தார்; தேசிகரின் த்யானசோபானம் ஒவ்வொரு பக்தனையும் அதே ஆரோகி தரிசன-பாதையில் அழைக்கிறது.
பொருளுடன் முழுப் பாடல்
எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்
அந்தர்ஜ்யோதிஃ கிமபி யமிநாமஞ்ஜநம் யோகத்ரு'ஷ்டே- ஶ்சிந்தாரத்நம் ஸுலபமிஹ நஃ ஸித்திமோக்ஷாநுரூபம் । தீநாநாதவ்யஸநஶமநம் தைவதம் தைவதாநாம் திவ்யம் சக்ஷுஃ ஶ்ருதிபரிஷதாம் த்ரு'ஶ்யதே ரங்கமத்யே ॥ ௧ ॥
antarjyotiḥ kimapi yaminām añjanaṃ yogadṛṣṭe- ścintāratnaṃ sulabhamiha naḥ siddhimokṣānurūpam | dīnānāthavyasanaśamanaṃ daivataṃ daivatānāṃ divyaṃ cakṣuḥ śrutipariṣadāṃ dṛśyate raṅgamadhye || 1 ||
பொருள்:அங்கே, ஸ்ரீரங்கத்தின் நடுவே தரிசனம் தருகிறது — ஏதோ ஒரு சொல்லொணா அந்தர்ஜ்யோதி, யமீ (சம்யம) முனிவர்களின் யோகதிருஷ்டிக்கு அஞ்சனம், இங்கு நமக்கு எளிதில் கிடைக்கும் சிந்தாமணி, சித்தி மோட்சம் இரண்டிற்கும் ஏற்றது, தீன-அநாதைகளின் துயரைத் தணிப்பது, தேவர்களுக்கும் தேவன், சுருதி-பரிஷத்துகளின் திவ்ய நேத்திரம். (1)
வேதாதீதஶ்ருதிபரிமலம் வேதஸாம் மௌலிஸேவ்யம் ப்ராதுர்பூதம் கநகஸரிதஃ ஸைகதே ஹம்ஸஜுஷ்டே । லக்ஷ்மீபூம்யோஃ கரஸரஸிஜைர்லாலிதம் ரங்கபர்துஃ பாதாம்போஜம் ப்ரதிபலதி மே பாவநாதீர்கிகாயாம் ॥ ௨ ॥
vedātītaśrutiparimalaṃ vedhasāṃ maulisevyaṃ prādurbhūtaṃ kanakasaritaḥ saikate haṃsajuṣṭe | lakṣmībhūmyoḥ karasarasijairlālitaṃ raṅgabhartuḥ pādāmbhojaṃ pratiphalati me bhāvanādīrghikāyām || 2 ||
பொருள்:என் பாவனா-தீர்க்கிகையில் (தடாகத்தில்) ஸ்ரீரங்கநாதரின் பாத-கமலங்கள் பிரதிபலிக்கின்றன — வேதங்களையும் கடந்த நறுமணம், வேதங்களின் பரிமள-வடிவம், பிரம்மாதி தேவர்களின் மகுடங்களால் சேவிக்கப்படுபவை, ஸ்வர்ண-சரிதை (காவேரி) அன்னங்கள் வாழும் மணல்திட்டில் தோன்றியவை, லக்ஷ்மீ-பூமியின் கர-கமலங்களால் தாலாட்டப்படுபவை. (2)
சித்ராகாராம் கடகருசிபிஶ்சாருவ்ரு'த்தாநுபூர்வாம் காலே தூத்யத்ருததரகதிம் காந்திலீலாகலாசீம் । ஜாநுச்சாயாத்விகுணஸுபகாம் ரங்கபர்துர்மதாத்மா ஜங்காம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஜநநபதவீஜாங்கிகத்வம் ஜஹாதி ॥ ௩ ॥
citrākārāṃ kaṭakarucibhiścāruvṛttānupūrvāṃ kāle dūtyadrutataragatiṃ kāntilīlākalācīm | jānucchāyādviguṇasubhagāṃ raṅgabharturmadātmā jaṅghāṃ dṛṣṭvā jananapadavījāṅghikatvaṃ jahāti || 3 ||
பொருள்:ரங்கநாதரின் ஜங்கைகளை (கணைக்கால்களை) கண்டு — விசித்திர வடிவம், அழகிய-வட்டம், படிப்படியாக மெலிபவை, சமயத்தில் தூதன் போல் வேகமானவை, காந்தி லீலைகளால் கலிதம், முழங்கால்களின் ஒளியால் இரட்டிப்பு சுபகம் — என் முக்த மனம் ஜன்ம-பாதையில் அலையும் இயல்பைத் துறக்கிறது. (3)
காமாராமஸ்திரகதலிகாஸ்தம்பஸம்பாவநீயம் க்ஷௌமாஶ்லிஷ்டம் கிமபி கமலாபூமிநீலோபதாநம் । ந்யஞ்சத்காஞ்சீகிரணருசிரம் நிர்விஶத்யூருயுக்மம் லாவண்யௌகத்வயமிவ மதிர்மாமிகா ரங்கயூநஃ ॥ ௪ ॥
kāmārāmasthirakadalikāstambhasambhāvanīyaṃ kṣaumāśliṣṭaṃ kimapi kamalābhūminīlopadhānam | nyañcatkāñcīkiraṇaruciraṃ nirviśatyūruyugmaṃ lāvaṇyaughadvayamiva matirmāmikā raṅgayūnaḥ || 4 ||
பொருள்:என் புத்தி இளம் ரங்கநாதரின் ஊரு-யுகளத்தில் (தொடைகளின் இணையில்) நுழைகிறது — காம உத்தியானத்தின் ஸ்திர கதளீ-ஸ்தம்பங்களுடன் ஒப்பிடத்தக்கவை, க்ஷௌமத்தால் (பட்டால்) மூடப்பட்டவை, லக்ஷ்மிக்கு சொல்லொணா நீல உபதானம் (தலையணை), கீழே வழியும் மேகலையின் கிரணங்களால் ருசிரம் — இரு லாவண்ய-தாரைகள் போல். (4)
ஸம்ப்ரீணாதி ப்ரதிகலமஸௌ மாநஸம் மே ஸுஜாதா கம்பீரத்வாத்க்வசந ஸமயே கூடநிக்ஷிப்தவிஶ்வா । நாலீகேந ஸ்புரிதரஜஸா வேதஸோ நிர்மிமாணா ரம்யாவர்தத்யுதிஸஹசரீ ரங்கநாதஸ்ய நாபிஃ ॥ ௫ ॥
samprīṇāti pratikalamasau mānasaṃ me sujātā gambhīratvātkvacana samaye gūḍhanikṣiptaviśvā | nālīkena sphuritarajasā vedhaso nirmimāṇā ramyāvartadyutisahacarī raṅganāthasya nābhiḥ || 5 ||
பொருள்:ஒவ்வொரு கணமும் ரங்கநாதரின் சுஜாத நாபி என் மனத்தை ஆனந்திக்கச் செய்கிறது — எவ்வளவு கம்பீரமென்றால் பிரளயகாலத்தில் சமஸ்த விஶ்வத்தையும் மறைவாகத் தன்னுள் வைத்துக்கொள்கிறது, மலர்ந்த பராகமுள்ள கமலத்தால் பிரம்மாவைப் படைக்கிறது, ரம்ய ஆவர்த்தத்தின் ஒளிக்குத் தோழி. (5)
ஶ்ரீவத்ஸேந ப்ரதிதவிபவம் ஶ்ரீபதந்யாஸதந்யம் மத்யம் பாஹ்வோர்மணிவரருசா ரஞ்ஜிதம் ரங்கதாம்நஃ । ஸாந்த்ரச்சாயம் தருணதுலஸீசித்ரயா வைஜயந்த்யா ஸந்தாபம் மே ஶமயதி தியஶ்சந்த்ரிகோதாரஹாரம் ॥ ௬ ॥
śrīvatsena prathitavibhavaṃ śrīpadanyāsadhanyaṃ madhyaṃ bāhvormaṇivararucā rañjitaṃ raṅgadhāmnaḥ | sāndracchāyaṃ taruṇatulasīcitrayā vaijayantyā santāpaṃ me śamayati dhiyaścandrikodārahāram || 6 ||
பொருள்:ரங்கதாமத்தின் நடுப்பகுதி (இடை) — ஸ்ரீவத்சத்தால் விபவ-பிரசித்தம், ஸ்ரீயின் பாத-நியாசத்தால் தன்யம், புஜங்களுக்கிடையே சிறந்த மணிகளின் ஒளியால் ரஞ்சிதம், புதிய துளசியுடன் விசித்திர வைஜயந்தி மாலையால் சாந்த்ர-சாயை உடையது, சந்திரிகை போல் உதார ஹாரத்துடன் கூடியது — என் மனத்தின் சந்தாபத்தைத் தணிக்கிறது. (6)
ஏகம் லீலோபஹிதமிதரம் பாஹுமாஜாநுலம்பம் ப்ராப்தௌ ரங்கே ஶயிதுரகிலப்ரார்தநாபாரிஜாதம் । த்ரு'ப்தா ஸேயம் த்ரு'டநியமிதா ரஶ்மிபிர்பூஷணாநாம் சிந்தாஹஸ்திந்யநுபவதி மே சித்ரமாலாநயந்த்ரம் ॥ ௭ ॥
ekaṃ līlopahitamitaraṃ bāhumājānulambaṃ prāptau raṅge śayiturakhilaprārthanāpārijātam | dṛptā seyaṃ dṛḍhaniyamitā raśmibhirbhūṣaṇānāṃ cintāhastinyanubhavati me citramālānayantram || 7 ||
பொருள்:சயனிக்கும் ரங்கநாதரின் இரு புஜங்கள் — ஒன்று லீலையாக வைக்கப்பட்டது, மற்றொன்று முழங்கால் வரை தொங்குகிறது, சமஸ்த பிரார்த்தனைகளையும் நிறைவேற்றும் பாரிஜாதம் — கர்வித்தாலும் ஆபரணங்களின் கிரணங்களால் உறுதியாகக் கட்டப்பட்டுள்ளன; என் சிந்தா-ஹஸ்தினி (பெண் யானை) அவற்றை விசித்திர ஆலான-ஸ்தம்பமாக அனுபவிக்கிறது. (7)
ஸாபிப்ராயஸ்மிதவிகஸிதம் சாருபிம்பாதரோஷ்டம் துஃகாபாயப்ரணயிநி ஜநே தூரதத்தாபிமுக்யம் । காந்தம் வக்த்ரம் கநகதிலகாலங்க்ரு'தம் ரங்கபர்துஃ ஸ்வாந்தே காடம் விலகதி மம ஸ்வாகதோதாரநேத்ரம் ॥ ௮ ॥
sābhiprāyasmitavikasitaṃ cārubimbādharoṣṭhaṃ duḥkhāpāyapraṇayini jane dūradattābhimukhyam | kāntaṃ vaktraṃ kanakatilakālaṅkṛtaṃ raṅgabhartuḥ svānte gāḍhaṃ vilagati mama svāgatodāranetram || 8 ||
பொருள்:ரங்கநாதரின் காந்த முகம் — அர்த்தமுள்ள புன்னகையால் மலர்ந்தது, அழகிய பிம்ப-நிகர் அதரோஷ்டம் உடையது, தூரத்திலிருந்தே துயருற்ற பக்தனை நோக்கி அபிமுகம், ஸ்வர்ண-திலகத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டது — தன் வரவேற்பு நிறைந்த உதார நேத்திரங்களுடன் என் இதயத்தில் ஆழமாகப் பதிகிறது. (8)
மால்யைரந்தஃஸ்திரபரிமலைர்வல்லபாஸ்பர்ஶமாந்யைஃ குப்யச்சோலீவசநகுடிலைஃ குந்தலைஃ ஶ்லிஷ்டமூலே । ரத்நாபீடத்யுதிஶபலிதே ரங்கபர்துஃ கிரீடே ராஜந்வத்யஃ ஸ்திதிமதிகதா வ்ரு'த்தயஶ்சேதஸோ மே ॥ ௯ ॥
mālyairantaḥsthiraparimalairvallabhāsparśamānyaiḥ kupyaccolīvacanakuṭilaiḥ kuntalaiḥ śliṣṭamūle | ratnāpīḍadyutiśabalite raṅgabhartuḥ kirīṭe rājanvatyaḥ sthitimadhigatā vṛttayaścetaso me || 9 ||
பொருள்:ரங்கநாதரின் கிரீடத்தில் — அதன் அடிப்பகுதி அவரது குந்தலங்களால் (கேசங்களால்) சூழப்பட்டது, ரத்னாபீட ஒளியால் சபலம் — என் சித்த விருத்திகள் ராஜன்வதி (நன்கு ஆளப்பட்டு) ஸ்திதியை அடைந்துள்ளன. (9)
பாதாம்போஜம் ஸ்ப்ரு'ஶதி பஜதே ரங்கநாதஸ்ய ஜங்கா- மூருத்வந்த்வே விலகதி ஶநைரூர்த்வமப்யேதி நாபிம் । வக்ஷஸ்யாஸ்தே வலதி புஜயோர்மாமிகேயம் மநீஷா வக்த்ராபிக்யாம் பிபதி வஹதே வாஸநாம் மௌலிபந்தே ॥ ௧௦ ॥
pādāmbhojaṃ spṛśati bhajate raṅganāthasya jaṅghā- mūrudvandve vilagati śanairūrdhvamabhyeti nābhim | vakṣasyāste valati bhujayormāmikeyaṃ manīṣā vaktrābhikhyāṃ pibati vahate vāsanāṃ maulibandhe || 10 ||
பொருள்:என் இந்தப் புத்தி ரங்கநாதரின் பாத-கமலத்தைத் தீண்டி சேவிக்கிறது, ஜங்கை ஊரு-யுகளத்தில் பற்றுகிறது, மெல்ல மேலே நாபி வரை செல்கிறது, வக்ஷத்தில் நிற்கிறது, புஜங்களில் சஞ்சரிக்கிறது, முக சோபையைப் பருகுகிறது, கிரீட-பந்தத்தில் வாசனையை (அனுராகத்தை) தாங்குகிறது. (10)
காந்தோதாரரயைரிஹ புஜைஃ கங்கணஜ்யாகிணாங்கை- ர்லக்ஷ்மீதாம்நஃ ப்ரு'துலபரிகைர்லக்ஷிதா பீதிஹேதிஃ । அக்ரே கிஞ்சித்புஜகஶயநஃ ஸ்வாத்மநைவாத்மநஃ ஸந் மத்யேரங்கம் மம ச ஹ்ரு'தயே வர்ததே ஸாவரோதஃ ॥ ௧௧ ॥
kāntodāararayairiha bhujaiḥ kaṅkaṇajyākiṇāṅkai- rlakṣmīdhāmnaḥ pṛthulaparighairlakṣitā bhītihetiḥ | agre kiñcidbhujagaśayanaḥ svātmanaivātmanaḥ san madhyeraṅgaṃ mama ca hṛdaye vartate sāvarodhaḥ || 11 ||
பொருள்:இங்கே சர்ப்பசாயி பகவான் வீற்றிருக்கிறார் — அவரது புஜங்கள் காந்தம், உதார-வேகம் உடையவை, ஜ்யா (வில்-நாண்) கிணாங்கத்தால் (தழும்புகளால்) குறிக்கப்பட்டவை, லக்ஷ்மீ-தாமத்தின் விசால அர்கள நிகர், பயத்திலிருந்து காக்கும் ஆயுத-வடிவம்; தன் ஆத்மாவாலேயே தனக்காக விளங்கி ஸ்ரீரங்கத்தின் நடுவே, இப்போது தன் பரிவாரத்துடன் என் இதயத்திலும் வசிக்கிறார். (11)
ரங்காஸ்தாநே ரஸிகமஹிதே ரஞ்ஜிதாஶேஷசித்தே வித்வத்ஸேவாவிமலமநஸா வேங்கடேஶேந க்லு'ப்தம் । அக்லேஶேந ப்ரணிஹிததியாமாருருக்ஷோரவஸ்தாம் பக்திம் காடாம் திஶது பகவத்த்யாநஸோபாநமேதத் ॥ ௧௨ ॥
raṅgāsthāne rasikamahite rañjitāśeṣacitte vidvatsevāvimalamanasā veṅkaṭeśena kḷptam | aktleśena praṇihitadhiyāmārurukṣoravasthāṃ bhaktiṃ gāḍhāṃ diśatu bhagavaddhyānasopānametat || 12 ||
பொருள்:இந்த பகவத்த்யானசோபானம் — வித்வான்களின் சேவையால் விமல-மனமுடைய வேங்கடேசர் (வேதாந்த தேசிகர்) ஸ்ரீரங்கத்தின் ரசிக-பூஜித, சமஸ்த சித்தத்தையும் ரஞ்சிக்கச் செய்யும் இடத்தில் இயற்றினார் — அந்த அவஸ்தை வரை ஏற விரும்பும் பிரணிஹித-புத்தி உடையோருக்கு அநாயாசமாக ஆழ்ந்த பக்தியை அருளட்டும். (12)
॥ இதி ஶ்ரீமத்வேங்கடேஶார்யப்ரணீதம் பகவத்த்யாநஸோபாநம் ஸம்பூர்ணம் ॥
|| iti śrīmadveṅkaṭeśāryapraṇītaṃ bhagavaddhyānasopānaṃ sampūrṇam ||
பொருள்:இவ்வாறு ஸ்ரீமத் வேங்கடேசார்யர் (வேதாந்த தேசிகர்) இயற்றிய பகவத்த்யானசோபானம் சம்பூர்ணமாயிற்று.
சொல்-சொல்லாகப் பொருள்
உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்
Bhagavad Dhyana Sopanam பாராயணப் பலன்கள்
பக்தனை பகவான் ரங்கநாதரின் திவ்ய ஸ்வரூபத்தில் பாதத்திலிருந்து கிரீடம் வரை த்யானத்தில் வழிநடத்துகிறது
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தின் மகத்தான ஆசாரியர்களில் ஒருவரான ஸ்வாமி வேதாந்த தேசிகர் இயற்றியது
பகவானை நோக்கி ஏறும் படிப்படியான 'சோபானம்' வடிவில் தீவ்ர, ஏகாக்ர பக்தியை வளர்க்கிறது
மனத்தின் சந்தாபத்தை அமைதிப்படுத்தி, சம்சாரத்தில் மனத்தின் அமைதியற்ற அலைதலைத் தடுக்கிறது
அதன் பலஶ்ருதி-ஶ்லோகம் ஆழ்ந்த பக்தியையும், பகவானுடன் யோகம் (இணைவு) நோக்கி எளிய ஆரோகணத்தையும் வாக்களிக்கிறது
௧௦௮ திவ்ய தேசங்களில் முதன்மையான ஸ்ரீரங்கத்தின் ஸ்ரீ ரங்கநாதர் மீதான அன்பை ஆழப்படுத்துகிறது
Bhagavad Dhyana Sopanam பாராயண முறை
இந்த ஸ்தோத்திரமே ஒரு த்யானம். ஸ்நானத்திற்குப் பின் அமைதியாக அமர்ந்து, மூச்சை அமைதிப்படுத்தி, பன்னிரண்டு ஶ்லோகங்களை மெல்ல ஓதுங்கள், மனத்தை பகவான் ரங்கநாதரின் ஸ்வரூபத்தின் ஒவ்வொரு அங்கத்தின் மீதும் முறையே நிறுத்தி — அவரது பாத-கமலங்களிலிருந்து (ஶ்லோகம் 2) தொடங்கி, சோபானத்தின் படிகள் ஏறி, கிரீடம் (ஶ்லோகம் 9) வரை, பின்னர் முழு ஸ்வரூப அவலோகனம் (ஶ்லோகங்கள் 10-11). பலஶ்ருதி (ஶ்லோகம் 12)யுடன் முடியுங்கள், ஆழ்ந்த பக்தியை வேண்டி. சிந்தனை நிறைந்த உணர்வுடன், அவசரமின்றி ஓதுவது சிறந்தது.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
இவையும் படியுங்கள்
ॐ
முழு Bhagavad Dhyana Sopanamஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்