Mantra.Tips
ganeshaganapatibhujangamshankaracharya

ഗണേശഭുജങ്ഗമ്

Ganesha Bhujangam in Malayalam · മലയാളം

🕉️ hindu·📿 9× ജപം·🕐 പ്രഭാതത്തിൽ അരുണോദയത്തിൽ (ബ്രഹ്മ മുഹൂർത്തം), സ്തോത്രം തന്നെ 'പ്രാതരുത്ഥായ' എന്നു നിർദേശിക്കുന്നതുപോലെ; വിശേഷിച്ച് ചതുർഥി തിഥിയിലും ഗണേശ ചതുർഥിയിലും·📜 Stotra attributed to the works of Adi Shankaracharya (Shankaracharya Stotra collection)
Share:

അർഥം

ഗണേശ ഭുജംഗം ആദി ശങ്കരാചാര്യർ ഒഴുകുന്ന ഭുജംഗപ്രയാത വൃത്തത്തിൽ രചിച്ച ഒൻപതു ശ്ലോകങ്ങളുടെ സ്തോത്രമാണ്, ഇത് നൃത്തം ചെയ്യുന്ന ഗണേശന്റെ സ്വരൂപത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു. ആദ്യ ആറു ശ്ലോകങ്ങൾ അവന്റെ നൃത്തമുദ്രയെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു — മുഴങ്ങുന്ന മണികൾ, ഉയർത്തിയ തുമ്പിക്കൈ, രത്നഖചിത കിരീടം, സർപ്പ ഹാരം — ഓരോന്നും 'ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ' എന്നു അവസാനിക്കുന്നു. അവസാന ശ്ലോകങ്ങൾ നിരാകാര ബ്രഹ്മം വരെ ഉയർന്ന്, പ്രഭാതത്തിൽ പാരായണം ചെയ്യുന്നവർക്ക് സർവ കാമനകളും വാക്-സിദ്ധിയും ലഭിക്കുമെന്നു പറയുന്നു.

ഉത്ഭവം & കഥ

Stotra attributed to the works of Adi Shankaracharya (Shankaracharya Stotra collection) · Adi Shankaracharya · Traditionally 8th century CE

ഗണേശ ഭുജംഗം ആദി ശങ്കരാചാര്യരുടെ പ്രസിദ്ധമായ 'ഭുജംഗ' സ്തോത്ര പരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ്, അവയിൽ അദ്ദേഹം ഭക്തിയെ ഇളകുന്ന, ഗീതമയ വൃത്തത്തിൽ വാർത്തെടുത്തു. തത്ത്വജ്ഞാനിയായ ആചാര്യൻ മറ്റിടങ്ങളിൽ നിരാകാര ബ്രഹ്മത്തെ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഇവിടെ അദ്ദേഹം ആദ്യം ഈശ്വരന്റെ ഏറ്റവും മൂർത്തവും ആനന്ദമയവുമായ രൂപത്തിൽ രമിക്കുന്നു — ഗജമുഖ ഗണേശൻ താണ്ഡവം ചെയ്യുന്നു, മണികൾ മുഴങ്ങുന്നു, തുമ്പിക്കൈ ചുഴലുന്നു. ശ്ലോകത്തിനു ശേഷം ശ്ലോകം ആ മോഹന രൂപത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന്, അതേ ഗണേശൻ അവിനാശി ഓംകാരം, ഗുണാതീത പരബ്രഹ്മം എന്ന ബോധത്തിലെത്തുന്നു — ഇങ്ങനെ ഒരേ ചെറിയ സ്തോത്രത്തിൽ ഭക്തിയും ജ്ഞാനവും ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു.

ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ

അരുണോദയത്തിനു മുമ്പ് ഉണർന്ന് ദിവസവും ഭക്തിയോടെ ഈ സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്യുന്നവർക്ക് വാക്-സിദ്ധി ലഭിക്കുമെന്നു പാരമ്പര്യം പറയുന്നു — ആ വരത്താൽ അവർ യഥാർഥ മനസ്സോടെ പറയുന്നത് സംഭവിക്കുന്നു. ഭക്തരും വിദ്വാന്മാരും പറയുന്നു, തുടർച്ചയായ പാരായണം വിക്കിനാൽ ബന്ധിച്ച നാവുകളെ അഴിച്ചു, പരീക്ഷകളിൽ വിദ്യാർഥികൾക്ക് വാക്ചാതുരി നൽകി, ഗായകരുടെയും പ്രഭാഷകരുടെയും വാക്കിൽ അസാധാരണ ശക്തിയും സത്യതയും നിറച്ചു.

അർഥസഹിതം പൂർണ പാഠം

ഏതെങ്കിലും വരിയിലോ ▶ ബട്ടണിലോ തൊട്ട് കേൾക്കൂ

ശ്ലോകം 1

രണത്ക്ഷുദ്രഘണ്ടാനിനാദാഭിരാമം ചലത്താണ്ഡവോദ്ദണ്ഡവത്പദ്മതാലമ്। ലസത്തുന്ദിലാങ്ഗോപരിവ്യാലഹാരം ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ॥൧॥

raṇat-kṣudra-ghaṇṭā-ninādābhirāmaṁ chalat-tāṇḍavoddaṇḍavat-padma-tālam। lasat-tundilāṅgopari-vyāla-hāraṁ gaṇādhīśam-īśāna-sūnuṁ tam-īḍe॥1॥

അർഥം:ഗണാധീശനെ, ഈശാനപുത്രനെ (ശിവന്റെ പുത്രനെ) സ്തുതിക്കുന്നു — തന്റെ ചെറിയ മണികളുടെ മധുര നാദത്താൽ മനോഹരനായവനെ, ഉദ്ദണ്ഡ താണ്ഡവ നൃത്തത്തിൽ ഉയർത്തിയ താമര സദൃശ പാദങ്ങളാൽ താളമിടുന്നവനെ, പ്രകാശിക്കുന്ന വൃത്താകൃതിയിലുള്ള വയറിന്മേൽ സർപ്പ ഹാരം ശോഭിക്കുന്നവനെ.

ശ്ലോകം 2

ധ്വനിധ്വംസവീണാലയോല്ലാസിവക്ത്രം സ്ഫുരച്ഛുണ്ഡദണ്ഡോല്ലസദ്ബീജപൂരമ്। ഗലദ്ദര്പസൌഗന്ധ്യലോലാലിമാലം ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ॥൨॥

dhvani-dhvaṁsa-vīṇā-layollāsi-vaktraṁ sphurach-chuṇḍa-daṇḍollasad-bīja-pūram। galad-darpa-saugandhya-lolāli-mālaṁ gaṇādhīśam-īśāna-sūnuṁ tam-īḍe॥2॥

അർഥം:ആ ഗണാധീശനെ സ്തുതിക്കുന്നു — വീണാവാദനത്താൽ വിടർന്ന മുഖമുള്ളവനെ, ചഞ്ചല തുമ്പിക്കൈയാൽ ആനന്ദത്തോടെ ബീജപൂരം (മാതളം) ധരിച്ചവനെ, മദത്തിന്റെ സുഗന്ധത്തിൽ വണ്ടുകളുടെ നിര ചുറ്റുന്നവനെ.

ശ്ലോകം 3

പ്രകാശജ്ജപാരക്തരത്നപ്രസൂന- പ്രവാലപ്രഭാതാരുണജ്യോതിരേകമ്। പ്രലമ്ബോദരം വക്രതുണ്ഡൈകദന്തം ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ॥൩॥

prakāśaj-japā-rakta-ratna-prasūna- pravāla-prabhā-tāruṇa-jyotir-ekam। pralambodaraṁ vakra-tuṇḍaika-dantaṁ gaṇādhīśam-īśāna-sūnuṁ tam-īḍe॥3॥

അർഥം:ആ ശിവപുത്രനെ സ്തുതിക്കുന്നു — പവിഴം, ചുവന്ന ചെമ്പരത്തിപ്പൂവ്, ഉദയകാല അരുണ രത്നം പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ഏക കാന്തിയുള്ളവനെ, തൂങ്ങുന്ന വയറുള്ളവനെ, വക്രതുണ്ഡനെ, ഏകദന്തനെ.

ശ്ലോകം 4

വിചിത്രസ്ഫുരദ്രത്നമാലാകിരീടം കിരീടോല്ലസച്ചന്ദ്രരേഖാവിഭൂഷമ്। വിഭൂഷൈകഭൂഷം ഭവധ്വംസഹേതും ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ॥൪॥

vichitra-sphurad-ratna-mālā-kirīṭaṁ kirīṭollasach-chandra-rekhā-vibhūṣam। vibhūṣaika-bhūṣaṁ bhava-dhvaṁsa-hetuṁ gaṇādhīśam-īśāna-sūnuṁ tam-īḍe॥4॥

അർഥം:ആ ഗണാധീശനെ സ്തുതിക്കുന്നു — വിചിത്ര രത്നമാലകൾ പതിച്ച കിരീടം ധരിച്ചവനെ, അതിന്മേൽ ചന്ദ്രരേഖ ശോഭിക്കുന്നവനെ, സർവ ആഭരണങ്ങൾക്കും ആഭരണമായവനെ, സംസാര-ബന്ധന നാശ കാരണനെ.

ശ്ലോകം 5

ഉദഞ്ചദ്ഭുജാവല്ലരീദൃശ്യമൂല- ശ്ചലദ്ഭ്രൂലതാവിഭ്രമഭ്രാജദക്ഷമ്। മരുത്സുന്ദരീചാമരൈഃ സേവ്യമാനം ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ॥൫॥

udañchad-bhujā-vallarī-dṛśya-mūla- ś-chalad-bhrū-latā-vibhrama-bhrājad-akṣam। marut-sundarī-chāmaraiḥ sevyamānaṁ gaṇādhīśam-īśāna-sūnuṁ tam-īḍe॥5॥

അർഥം:ആ ഗണാധീശനെ സ്തുതിക്കുന്നു — വള്ളി പോലെ ഉയർത്തിയ കൈകൾ തന്റെ സ്വരൂപത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നവനെ, ചഞ്ചല പുരികങ്ങൾ മുഖശോഭയെ വർധിപ്പിക്കുന്നവനെ, ദേവസ്ത്രീകൾ ചാമരങ്ങളാൽ സേവിക്കുന്നവനെ.

ശ്ലോകം 6

സ്ഫുരന്നിഷ്ഠുരാലോലപിങ്ഗാക്ഷിതാരം കൃപാകോമലോദാരലീലാവതാരമ്। കലാബിന്ദുഗം ഗീയതേ യോഗിവര്യൈ- ര്ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ॥൬॥

sphuran-niṣṭhurālola-piṅgākṣi-tāraṁ kṛpā-komalodāra-līlāvatāram। kalā-bindu-gaṁ gīyate yogi-varyair- gaṇādhīśam-īśāna-sūnuṁ tam-īḍe॥6॥

അർഥം:ആ ഗണാധീശനെ സ്തുതിക്കുന്നു — സ്ഥിരമായ പിംഗള വർണ ചഞ്ചല നേത്രങ്ങളുള്ളവനെ, മൃദുലവും ഉദാരവുമായ കരുണയുടെ ലീലയേ അവതാരമായവനെ, ശ്രേഷ്ഠ യോഗികൾ കലാ-ബിന്ദുവിൽ വസിക്കുന്നവനായി പാടുന്നവനെ.

ശ്ലോകം 7

യമേകാക്ഷരം നിര്മലം നിര്വികല്പം ഗുണാതീതമാനന്ദമാകാരശൂന്യമ്। പരം പരതരം ബ്രഹ്മ വേദാന്തവേദ്യം വദന്തി പ്രഗല്ഭം പുരാണം തമീഡേ॥൭॥

yam-ekākṣaraṁ nirmalaṁ nirvikalpaṁ guṇātītam-ānandam-ākāra-śūnyam। paraṁ parataraṁ brahma vedānta-vedyaṁ vadanti pragalbhaṁ purāṇaṁ tam-īḍe॥7॥

അർഥം:അവനെ സ്തുതിക്കുന്നു — ജ്ഞാനികൾ ഏകാക്ഷരം, നിർമലം, നിർവികൽപം, ഗുണാതീതം, ആനന്ദസ്വരൂപം, ആകാരരഹിതം, വേദാന്തത്താൽ ജ്ഞേയ പരാത്പര ബ്രഹ്മം എന്നു പറയുന്നവനെ.

ശ്ലോകം 8

ചിദാനന്ദസാന്ദ്രായ ശാന്തായ തുഭ്യം നമോ വിശ്വകര്ത്രേ ഹര്ത്രേ തുഭ്യമ്। നമോഽനന്തലീലായ കൈവല്യഭാസേ നമോ വിശ്വബീജ പ്രസീദേശസൂനോ॥൮॥

chidānanda-sāndrāya śāntāya tubhyaṁ namo viśva-kartre cha hartre cha tubhyam। namo'nanta-līlāya kaivalya-bhāse namo viśva-bīja prasīdeśa-sūno॥8॥

അർഥം:ഓ ചിദാനന്ദഘനനേ, ശാന്തസ്വരൂപനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം; ഓ വിശ്വകർത്താവേ, വിശ്വഹർത്താവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം; അനന്ത ലീലയുള്ളവനേ, കൈവല്യ പ്രകാശരൂപനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം; ഓ വിശ്വബീജമേ, ഓ ഈശാനപുത്രനേ, പ്രസന്നനാകൂ.

ശ്ലോകം 9

ഇമം സുസ്തവം പ്രാതരുത്ഥായ ഭക്ത്യാ പഠേദ്യസ്തു മര്ത്യോ ലഭേത്സര്വകാമാന്। ഗണേശപ്രസാദേന സിധ്യന്തി വാചോ ഗണേശേ വിഭൌ ദുര്ലഭം കിം പ്രസന്നേ॥൯॥

imaṁ sustavaṁ prātar-utthāya bhaktyā paṭhed-yas-tu martyo labhet-sarva-kāmān। gaṇeśa-prasādena sidhyanti vācho gaṇeśe vibhau durlabhaṁ kiṁ prasanne॥9॥

അർഥം:ഏതു മനുഷ്യൻ പ്രഭാതത്തിൽ ഉണർന്ന് ഭക്തിയോടെ ഈ സുന്ദര സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്യുന്നുവോ, അവൻ സർവ കാമനകളും നേടുന്നു. ഗണേശന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവന്റെ വാക്ക് സിദ്ധിക്കുന്നു — വിഭുവായ ഗണേശൻ പ്രസന്നനായാൽ ദുർലഭമായത് എന്തു ശേഷിക്കും?

പദം-പദം അർഥം

ഉച്ചാരണം കേൾക്കാൻ ഏതെങ്കിലും പദത്തിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ

രണത്ക്ഷുദ്രഘണ്ടാ🔊raṇat-kṣudra-ghaṇṭāതന്റെ ചെറിയ ചിലങ്കകളുടെ കിലുക്കത്തോടെ
നിനാദാഭിരാമമ്🔊ninādābhirāmamതങ്ങളുടെ മുഴങ്ങുന്ന നാദത്താൽ മനോഹരമായ
ചലത്താണ്ഡവ🔊chalat-tāṇḍavaചലിക്കുന്ന താണ്ഡവ നൃത്തം ചെയ്തുകൊണ്ട്
ഉദ്ദണ്ഡവത്പദ്മതാലമ്🔊uddaṇḍavat-padma-tālamഉയർത്തിയ താമര-മൃദുല പാദങ്ങളാൽ താളമിട്ടുകൊണ്ട്
ലസത്തുന്ദിലാങ്ഗ🔊lasat-tundilāṅgaപ്രകാശിക്കുന്ന വൃത്താകൃതിയിലുള്ള വയറുള്ളവൻ
ഉപരിവ്യാലഹാരമ്🔊upari-vyāla-hāramതന്റെ ശരീരത്തിൽ സർപ്പത്തെ മാലയായി അണിഞ്ഞ
ഗണാധീശമ്🔊gaṇādhīśamഗണങ്ങളുടെ (ദേവഗണങ്ങളുടെ) അധീശ്വരൻ
ഈശാനസൂനുമ്🔊īśāna-sūnumഈശാനന്റെ (ശിവന്റെ) പുത്രൻ
തമ് ഈഡേ🔊tam īḍeഅവനെ സ്തുതിക്കുന്നു (ഓരോ ശ്ലോകത്തിന്റെയും ധ്രുവപദം)
സ്ഫുരച്ഛുണ്ഡദണ്ഡ🔊sphurach-chuṇḍa-daṇḍaവിറയ്ക്കുന്ന ഉയർത്തിയ തുമ്പിക്കൈയുള്ളവൻ
ഉല്ലസദ്ബീജപൂരമ്🔊ullasad-bīja-pūramആനന്ദത്തോടെ ബീജപൂരം (മാതളം) പിടിച്ച
വക്രതുണ്ഡൈകദന്തമ്🔊vakra-tuṇḍaika-dantamവക്രതുണ്ഡൻ, ഏകദന്തൻ
പ്രലമ്ബോദരമ്🔊pralambodaramനീണ്ടു തൂങ്ങുന്ന വയറുള്ളവൻ
രത്നമാലാകിരീടമ്🔊ratna-mālā-kirīṭamരത്നമാലകൾ പതിച്ച കിരീടം അണിഞ്ഞ
ചന്ദ്രരേഖാവിഭൂഷമ്🔊chandra-rekhā-vibhūṣamചന്ദ്രരേഖയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട
ഭവധ്വംസഹേതുമ്🔊bhava-dhvaṁsa-hetumസംസാര-ബന്ധന നാശത്തിന് കാരണമായവൻ
മരുത്സുന്ദരീചാമരൈഃ🔊marut-sundarī-chāmaraiḥദേവസ്ത്രീകളാൽ ചാമരങ്ങളാൽ
സേവ്യമാനമ്🔊sevyamānamസേവിക്കപ്പെടുന്നവൻ
കൃപാകോമലോദാരലീലാവതാരമ്🔊kṛpā-komalodāra-līlāvatāramമൃദുലവും ഉദാരവുമായ കരുണയുടെ ലീലയായി അവതരിച്ചവൻ
ഏകാക്ഷരമ്🔊ekākṣaramഏകാക്ഷരം (ആദി ഓം / അവിനാശി)
നിര്വികല്പമ്🔊nirvikalpamനിർവികൽപൻ, സർവ ഭേദരഹിതൻ
ഗുണാതീതമ്🔊guṇātītamമൂന്നു ഗുണങ്ങളെയും അതീതൻ
ബ്രഹ്മ വേദാന്തവേദ്യമ്🔊brahma vedānta-vedyamവേദാന്തത്താൽ അറിയാവുന്ന ബ്രഹ്മം
ചിദാനന്ദസാന്ദ്രായ🔊chidānanda-sāndrāyaചിത്-ആനന്ദത്താൽ സാന്ദ്രനായവന്
വിശ്വകര്ത്രേ ച ഹര്ത്രേ ച🔊viśva-kartre cha hartre chaവിശ്വത്തിന്റെ കർത്താവിനും ഹർത്താവിനും
ഇമം സുസ്തവം പ്രാതരുത്ഥായ🔊imaṁ sustavaṁ prātar-utthāyaപ്രഭാതത്തിൽ ഉണർന്ന് ഈ സുന്ദര സ്തോത്രം (പാരായണം)
ലഭേത്സര്വകാമാന്🔊labhet-sarva-kāmānസർവ കാമനകളും നേടുന്നു
സിധ്യന്തി വാചഃ🔊sidhyanti vāchaḥഅവന്റെ വാക്ക് സിദ്ധിക്കുന്നു (വാക്-സിദ്ധി)

Ganesha Bhujangam പാരായണ ഫലങ്ങൾ

വാക്-സിദ്ധി പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു — ഇതിനാൽ പറഞ്ഞ വാക്ക് സത്യമാകുന്നു

പ്രഭാതത്തിൽ ഭക്തിയോടെ പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ സർവ ധർമ കാമനകളും സഫലമാകുന്നു (അവസാന ശ്ലോകപ്രകാരം)

വിഘ്നങ്ങളെ അകറ്റി സംസാര ബന്ധത്തെ ലയിപ്പിക്കുന്നു ('ഭവധ്വംസഹേതും')

ഗണേശന്റെ നൃത്ത-സ്വരൂപത്തിന്റെ സജീവ ധ്യാനത്താൽ ഭക്തിയെ തീവ്രമാക്കുന്നു

കാവ്യ, വാഗ്മിത്വ പ്രതിഭ നൽകുന്നു, അതിനാൽ വിദ്യാർഥികൾക്കും പ്രഭാഷകർക്കും പ്രിയം

ആദി ശങ്കരാചാര്യരുടെ പരമ്പര, ധ്യാനഗാംഭീര്യത്തിന്റെ വിശേഷ അനുഗ്രഹം വഹിക്കുന്നു

മനസ്സിനെ സഗുണത്തിൽ (സാകാരം) നിന്നു നിർഗുണത്തിലേക്ക് (നിരാകാര ബ്രഹ്മം) നയിക്കുന്നു

Ganesha Bhujangam പാരായണ വിധി

ജപ സംഖ്യ9തവണ
ഉത്തമ സമയംപ്രഭാതത്തിൽ അരുണോദയത്തിൽ (ബ്രഹ്മ മുഹൂർത്തം), സ്തോത്രം തന്നെ 'പ്രാതരുത്ഥായ' എന്നു നിർദേശിക്കുന്നതുപോലെ; വിശേഷിച്ച് ചതുർഥി തിഥിയിലും ഗണേശ ചതുർഥിയിലും

സ്നാനം ചെയ്ത് കിഴക്കോട്ട് തിരിഞ്ഞ് ഗണേശന്റെ പ്രതിമയ്ക്കു മുന്നിൽ ഇരിക്കുക. മുഴുവൻ ഒൻപതു ശ്ലോകങ്ങളും മധുരമായി പാരായണം ചെയ്യുക, ഭുജംഗപ്രയാത വൃത്തത്തിന്റെ ഇളകുന്ന താളം ആസ്വദിക്കുക, ഇത് സ്തോത്രത്തിന് സർപ്പഗതി പോലെ ഒഴുക്ക് നൽകുന്നു. ആദ്യ ആറു ശ്ലോകങ്ങൾ അവന്റെ നൃത്ത-സ്വരൂപ ധ്യാനമാണ്, അതിനാൽ ഓരോ വിവരണവും സങ്കൽപിക്കുക — മണികൾ, മാതളം പിടിച്ച തുമ്പിക്കൈ, രത്നഖചിത കിരീടം, സർപ്പ ഹാരം. അവസാന ശ്ലോകം ഫലശ്രുതിയാണ്; അതിനെ യഥാർഥ പ്രാർഥനയായി പാരായണം ചെയ്യുക. വിളക്ക് കൊളുത്തി, കഴിയുമെങ്കിൽ മോദകം അല്ലെങ്കിൽ ചുവന്ന പുഷ്പങ്ങൾ സമർപ്പിച്ച്, 'ഓം ഗം ഗണപതയേ നമഃ' ജപത്തോടെ അവസാനിപ്പിക്കുക.

പതിവായി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ഈ പേജിൽ പൂർണ Ganesha Bhujangam മലയാള ലിപിയിൽ നൽകിയിരിക്കുന്നു — അതേ മൂല ശ്ലോകങ്ങൾ, അക്ഷരം-അക്ഷരം ലിപ്യന്തരണം ചെയ്ത്, നിങ്ങൾക്ക് സൗകര്യമായി വായിച്ച് ജപിക്കാം. ഏതെങ്കിലും വരിയിൽ (അല്ലെങ്കിൽ ▶ ബട്ടൺ) തൊട്ട് അതിന്റെ പാരായണം കേൾക്കൂ.
അതെ — ലിപി മാത്രമേ മാറുന്നുള്ളൂ; വാക്കുകളും അവയുടെ അർഥവും മൂലം തന്നെ. ഈ പേജിലെ ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥം, ഫലങ്ങൾ, പാരായണ വിധി അതേപടി ബാധകമാണ്.
ഭുജംഗം 'ഭുജംഗപ്രയാത' വൃത്തത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു — ലഘു-ഗുരു അക്ഷരങ്ങളുടെ നാലു പാദങ്ങളുള്ള സംസ്കൃത വൃത്തം, ഇതിന്റെ താളം സർപ്പത്തിന്റെ (ഭുജംഗം) ചലനം പോലെ ഇളകുന്നു. ശങ്കരാചാര്യർ ഇതേ വൃത്തം തന്റെ സുബ്രഹ്മണ്യ ഭുജംഗം, ശിവ ഭുജംഗത്തിലും ഉപയോഗിച്ചു, അതിനാൽ ഈ സ്തോത്രങ്ങൾ പാടുമ്പോൾ സംഗീതമയമായും തുടർച്ചയായും തോന്നുന്നു.
ഇത് പാരമ്പര്യമായി എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ തത്ത്വജ്ഞാനി-സന്ന്യാസിയായ ആദി ശങ്കരാചാര്യരുടെ രചനയായി കരുതപ്പെടുന്നു. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്തോത്ര സമാഹാരങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു, ദേവതയുടെ സുന്ദര സ്വരൂപ വർണനയിൽ നിന്ന് അവസാന ശ്ലോകങ്ങളിൽ നിരാകാര ബ്രഹ്മം വരെ ഉയരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രത്യേകത പേറുന്നു.
ഇത് മുഖ്യമായും നൃത്യ ഗണപതിയെ — പ്രപഞ്ച നർത്തകനായ ഗണേശനെ — സ്തുതിക്കുന്നു. ആരംഭ ശ്ലോകം അവനെ ഉദ്ദണ്ഡ താണ്ഡവത്തിൽ താമര-പാദങ്ങളാൽ താളമിട്ട്, ചിലങ്കകൾ മുഴക്കി വർണിക്കുന്നു, അതിനാൽ ഈ സ്തോത്രം പലപ്പോഴും ലാളിത്യം, കല, ആനന്ദമയ ഭക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഫലശ്രുതി പറയുന്നു, പ്രഭാതത്തിൽ ഉണർന്ന് ഭക്തിയോടെ ഈ സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്യുന്ന വ്യക്തി സർവ കാമനകളും നേടുന്നു, 'അവന്റെ വാക്ക് സിദ്ധിക്കുന്നു' (വാക്-സിദ്ധി). അതിനാൽ ഇത് വിദ്യാർഥികൾക്കും കവികൾക്കും ഗായകർക്കും പ്രഭാഷകർക്കും പ്രിയം.

ഇവയും വായിക്കൂ

ഉപകാരപ്പെട്ടോ? പ്രിയപ്പെട്ടവരുമായി പങ്കിടൂ 🙏

Share:

പൂർണ Ganesha Bhujangam ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥസഹിതം വായിക്കൂ, അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ പവിത്ര പാഠങ്ങൾ കാണൂ