Mantra.Tips

શ્રીમદ્ભગવદ્ગીતા ૧.૪૬ — યદિ મામપ્રતીકારમ્ — Word-by-Word Meaning

श्रीमद्भगवद्गीता १.४६ — यदि मामप्रतीकारम्

Every Sanskrit word explained in English

Word-by-Word Breakdown

यदि
yadi
જો
माम्
mām
મને
अप्रतीकारम्
apratīkāram
સામનો ન કરતા; પ્રતિકાર ન કરતા
अशस्त्रम्
aśhastram
નિઃશસ્ત્ર; શસ્ત્રરહિત
शस्त्रपाणयः
śhastra-pāṇayaḥ
હાથમાં શસ્ત્ર લઈને
धार्तराष्ट्राः
dhārtarāṣhṭrāḥ
ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રો
रणे
raṇe
રણભૂમિમાં
हन्युः
hanyuḥ
મારી નાખે
तत्
tat
मे
me
મારા માટે
क्षेमतरम्
kṣhema-taram
વધુ કલ્યાણકારી; વધુ શ્રેયસ્કર
भवेत्
bhavet
હશે

Complete Translation

જો શસ્ત્રધારી ધૃતરાષ્ટ્ર-પુત્રો મને નિઃશસ્ત્ર અને સામનો ન કરનારને રણભૂમિમાં મારી પણ નાખે, તો એ મારા માટે વધુ કલ્યાણકારી હશે.

Origin & History

Source: Bhagavad Gita Chapter 1, Verse 46

Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)

Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

પ્રથમ અધ્યાય અર્જુન વિષાદ યોગમાં, અર્જુન પોતાના શોકના ઉદ્ગારને આ ઘોષણાથી સમાપ્ત કરે છે કે તેઓ પોતાના સ્વજનો સાથે લડવાની અપેક્ષાએ નિઃશસ્ત્ર મારી નાખવામાં આવવું વધુ પસંદ કરશે. એ તેમના વિલાપનો અંતિમ શ્લોક છે, જેને સંજય કહે છે, ઠીક એ પહેલા કે અર્જુન પોતાનું ધનુષ નીચે મૂકે અને શ્રીકૃષ્ણનો ઉપદેશ આરંભ થાય.

Frequently Asked Questions

શ્રીમદ્ભગવદ્ગીતા ૧.૪૬ માં અર્જુન શું કહે છે?
અર્જુન કહે છે કે શસ્ત્રધારી ધૃતરાષ્ટ્ર-પુત્રો દ્વારા નિઃશસ્ત્ર અને સામનો ન કરતા મારી નાખવામાં આવવું તેમના માટે, પોતાના સ્વજનો સાથે લડીને તેમને મારવાની અપેક્ષાએ, વધુ શ્રેયસ્કર હશે. એ પ્રથમ અધ્યાયમાં તેમના વિષાદનો સૌથી નીચો બિંદુ છે.
આ શ્લોક કેમ મહત્વપૂર્ણ છે?
એ અર્જુનના શોકની પરાકાષ્ઠા અને યુદ્ધ પ્રત્યેની તેમની પૂર્ણ અનિચ્છાને અંકિત કરે છે. એના તરત પછી, શ્લોક ૧.૪૭ માં, તેઓ પોતાનું ધનુષ નીચે મૂકે છે અને શોકમાં બેસી જાય છે, જેથી શ્રીકૃષ્ણ દ્વિતીય અધ્યાયમાં પોતાનો ઉપદેશ આરંભ કરવાની ભૂમિકા બને છે.
શું ગીતા અર્જુનની અહીંની ઇચ્છાનું સમર્થન કરે છે?
નહીં. અર્જુનની આ ઇચ્છા શોક અને આસક્તિથી ઉપજી છે, વિવેકથી નહીં. શ્રીકૃષ્ણ કોમળતાથી દર્શાવે છે કે શોકવશ પોતાના ધર્મયુક્ત કર્તવ્યનો ત્યાગ કરવો માર્ગ નથી. ગીતા શીખવે છે કે નિરાશાથી ઉપર ઊઠીને અનાસક્તિ અને ભક્તિ સાથે કર્મ કરો.

Ready to start chanting?

See Benefits & How to Chant →