Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnashraddhatraya-vibhaga-yoga

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੭.੧੬ — ਮਨਃਪ੍ਰਸਾਦਃ ਸੌਮ੍ਯਤ੍ਵਮ੍

શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા 17.16 — મનઃપ્રસાદઃ સૌમ્યત્વમ્ in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 11× ਜਪ·🕐 ਸਵੇਰ ਦਾ ਧਿਆਨ, ਜਾਂ ਕੰਮ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਯਾਦ ਵਜੋਂ·📜 Bhagavad Gita Chapter 17, Verse 16
Share:

ਅਰਥ

ਇਸ ਸੌਮ੍ਯ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਕ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਨ ਦੇ ਤਪ (ਮਾਨਸ ਤਪ) ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ — ਮਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਸੌਮ੍ਯਤਾ, ਮੌਨ, ਆਤਮ-ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ। ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਕਠੋਰ ਸਾਧਨਾਵਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਇਹ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਰਿਸ਼ਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾ ਤਪ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਕਰੁਣਾ ਅਤੇ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਾ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Bhagavad Gita Chapter 17, Verse 16 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ਸਤਾਰ੍ਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਸ਼ਰਧਾਤ੍ਰਯ ਵਿਭਾਗ ਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਤਪ (ਤਪੱਸਿਆ) ਨੂੰ ਸਰੀਰ, ਬਾਣੀ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਵਰਗੀਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਵਾਚਿਕ ਤਪ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਇੱਥੇ ਮਾਨਸ ਤਪ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ — ਮਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਸੌਮ੍ਯਤਾ, ਮੌਨ, ਆਤਮ-ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ — ਉਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਜੋ ਬਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਅਤੇ ਮੁਕਟਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗੁਰੂ ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਵੱਲ ਇਸ ਪ੍ਰਮਾਣ ਵਜੋਂ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤਪ ਲਈ ਕਿਸੇ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ — ਸਿਰਫ਼ ਮਨ ਦਾ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਪਰਿਸ਼ਕਾਰ; ਅਨੇਕ ਸਾਧਕ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੌਮ੍ਯਤਾ ਅਤੇ ਮੌਨ ਨੂੰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਠੋਰ ਸਾਧਨਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਕੀਤਾ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਮਨਃਪ੍ਰਸਾਦਃ ਸੌਮ੍ਯਤ੍ਵਂ ਮੌਨਮਾਤ੍ਮਵਿਨਿਗ੍ਰਹਃ। ਭਾਵਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰਿਤ੍ਯੇਤਤ੍ਤਪੋ ਮਾਨਸਮੁਚ੍ਯਤੇ॥

manaḥ-prasādaḥ saumyatvaṁ maunam ātma-vinigrahaḥ bhāva-sanśhuddhir ity etat tapo mānasam uchyate

ਅਰਥ:ਮਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਸੌਮ੍ਯਤਾ, ਮੌਨ, ਆਤਮ-ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਭਾਵ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ — ਇਸ ਨੂੰ ਮਨ ਦਾ ਤਪ (ਮਾਨਸ ਤਪ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਮਨਃਪ੍ਰਸਾਦਃ🔊manaḥ-prasādaḥਮਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤਾ
ਸੌਮ੍ਯਤ੍ਵਮ੍🔊saumyatvamਸੌਮ੍ਯਤਾ, ਸਹਿਰਦਯਤਾ
ਮੌਨਮ੍🔊maunamਮੌਨ
ਆਤ੍ਮਵਿਨਿਗ੍ਰਹਃ🔊ātma-vinigrahaḥਆਤਮ-ਸੰਜਮ, ਮਨ ਦਾ ਨਿਗ੍ਰਹ
ਭਾਵਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ🔊bhāva-sanśhuddhiḥਸੁਭਾਅ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ, ਭਾਵ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ
ਇਤਿ🔊itiਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ
ਏਤਤ੍🔊etatਇਹ, ਇਹ ਸਭ
ਤਪਃ🔊tapaḥਤਪ
ਮਾਨਸਮ੍🔊mānasamਮਨ ਦਾ, ਮਾਨਸਿਕ
ਉਚ੍ਯਤੇ🔊uchyateਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા 17.16 — મનઃપ્રસાદઃ સૌમ્યત્વમ્ ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਮਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤਾ (ਮਨਃਪ੍ਰਸਾਦ) ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਸੌਮ੍ਯਤਾ ਅਤੇ ਸਹਿਰਦਯਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਮੌਨ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਥਿਰਤਾ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਆਤਮ-ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਚੰਚਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਆਪਣੇ ਭਾਵਾਂ ਅਤੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਪਰਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਸਭ ਲਈ ਸੁਲੱਭ, ਤਪ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ

શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા 17.16 — મનઃપ્રસાદઃ સૌમ્યત્વમ્ ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ11ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਸਵੇਰ ਦਾ ਧਿਆਨ, ਜਾਂ ਕੰਮ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਯਾਦ ਵਜੋਂ

ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਹਰ ਸਵੇਰ ਦਿਨ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਵਜੋਂ ਜਾਪ ਕਰੋ, ਇਸ ਦੇ ਪੰਜ ਗੁਣ — ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਸੌਮ੍ਯਤਾ, ਮੌਨ, ਆਤਮ-ਸੰਜਮ, ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ — ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਕੋਮਲ ਸੰਕਲਪਾਂ ਵਜੋਂ ਲਓ। ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹੀ ਤਪ ਦਾ ਅਰਪਣ ਬਣਾਉਣ ਦਿਓ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਕਰੁਣਾ ਵਿੱਚ ਪਰਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਕਰੋ। ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਇਸ ਵੱਲ ਪਰਤਣਾ ਮਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਕੋਮਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા 17.16 — મનઃપ્રસાદઃ સૌમ્યત્વમ્ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਨ ਦੇ ਤਪ (ਮਾਨਸ ਤਪ) ਨੂੰ ਮਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਸੌਮ੍ਯਤਾ, ਮੌਨ, ਆਤਮ-ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਕਰੁਣਾ ਅਤੇ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਪਰਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਇਹ ਮਨ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਪ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਤਪ (17.14) ਅਤੇ ਬਾਣੀ ਦੇ ਤਪ (17.15) ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਸੌਮ੍ਯਤਾ, ਮੌਨ, ਆਤਮ-ਨਿਗ੍ਰਹ ਅਤੇ ਇਰਾਦੇ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ — ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਰਿਸ਼ਕਾਰ ਜੋ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਲਈ ਸੁਲੱਭ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਮਨ ਹੀ ਸਮੁੱਚੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਭਾਵ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਬਾਹਰੀ ਸਾਧਨਾਵਾਂ ਅਧੂਰੀਆਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ ਇਹ ਤਪ ਸਥਾਈ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸਦ-ਸੰਬੰਧ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਤੇ ਆਤਮ-ਸਾਖਿਆਤਕਾਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹਿਰਦਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਪੰਜ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਕੋਮਲ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਭਿਆਸ ਵਜੋਂ ਲਓ: ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰੱਖੋ, ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੌਮ੍ਯ ਰਹੋ, ਮੌਨ ਦੇ ਪਲ ਰੱਖੋ, ਆਵੇਗਪੂਰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੋ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੋ। ਹਰ ਸਵੇਰ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਜਾਪ ਦਿਨ ਲਈ ਇਹ ਸੰਕਲਪ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા 17.16 — મનઃપ્રસાદઃ સૌમ્યત્વમ્ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ