દેવ્યા યયા તતમિદં જગત્ (શક્રાદિ સ્તુતિનો પ્રારંભ) PDF

ऋषिरुवाच शक्रादयः सुरगणा निहतेऽतिवीर्ये तस्मिन्दुरात्मनि सुरारिबले च देव्या । तां तुष्टुवुः प्रणतिनम्रशिरोधरांसा वाग्भिः प्रहर्षपुलकोद्गमचारुदेहाः ॥

ṛṣiruvāca śakrādayaḥ suragaṇā nihate'tivīrye tasmindurātmani surāribale ca devyā tāṃ tuṣṭuvuḥ praṇatinamraśirodharāṃsā vāgbhiḥ praharṣapulakodgamacārudehāḥ

ઋષિ બોલ્યા — જ્યારે એ મહાપરાક્રમી દુરાત્મા મહિષાસુર અને દેવશત્રુઓની સેના દેવી દ્વારા નષ્ટ થઈ ગઈ, ત્યારે ઇન્દ્રાદિ દેવગણ — પ્રણામથી ઝૂકેલા શિર, ગરદન અને ખભાવાળા, હર્ષના રોમાંચથી શોભાયમાન શરીરવાળા — આ વચનોથી તેમની સ્તુતિ કરવા લાગ્યા: 'જે દેવીએ પોતાની આત્મશક્તિથી આ જગતને વ્યાપ્ત કર્યું છે, જે સમસ્ત દેવગણોની શક્તિઓના સમૂહની મૂર્તિ છે, અને જે સમસ્ત દેવો અને મહર્ષિઓ દ્વારા પૂજ્ય છે — એ અમ્બિકાને અમે ભક્તિપૂર્વક પ્રણામ કરીએ છીએ; તેઓ અમારું કલ્યાણ કરે. જેમના અનુપમ પ્રભાવ અને બલનું વર્ણન કરવામાં ભગવાન અનન્ત (વિષ્ણુ), બ્રહ્મા અને હર (શિવ) પણ સમર્થ નથી — એ ચંડિકા સંપૂર્ણ જગતના પાલન અને અશુભના ભયના નાશ માટે સંકલ્પ કરે.'

देव्या यया ततमिदं जगदात्मशक्त्या निःशेषदेवगणशक्तिसमूहमूर्त्या । तामम्बिकामखिलदेवमहर्षिपूज्यां भक्त्या नताः स्म विदधातु शुभानि सा नः ॥

devyā yayā tatamidaṃ jagadātmaśaktyā niḥśeṣadevagaṇaśaktisamūhamūrtyā tāmambikāmakhiladevamaharṣipūjyāṃ bhaktyā natāḥ sma vidadhātu śubhāni sā naḥ

यस्याः प्रभावमतुलं भगवाननन्तो ब्रह्मा हरश्च न हि वक्तुमलं बलं च । सा चण्डिकाखिलजगत्परिपालनाय नाशाय चाशुभभयस्य मतिं करोतु ॥

yasyāḥ prabhāvamatulaṃ bhagavānananto brahmā haraśca na hi vaktumalaṃ balaṃ ca sā caṇḍikākhilajagatparipālanāya nāśāya cāśubhabhayasya matiṃ karotu