Mantra.Tips

ધ્રુવ સ્તુતિ (ધ્રુવે કરેલી ભગવાન વિષ્ણુની સ્તુતિ) Meaning — Line by Line

ध्रुव स्तुति

Every verse and every word explained in English & Hindi

Meaning — Line by Line

Every verse of ધ્રુવ સ્તુતિ (ધ્રુવે કરેલી ભગવાન વિષ્ણુની સ્તુતિ) with its English meaning. Tap any word to hear it, or ▶ to recite the verse.

Jump to a verse ▾
  1. Verse 1. yo 'ntaḥ praviśya mama vācam imāṃ prasuptāṃ
  2. Verse 2. ekas tvam eva bhagavann idam ātma-śaktyā
  3. Verse 3. tvad-dattayā vayunayedam acaṣṭa viśvaṃ
  4. Verse 4. nūnaṃ vimuṣṭa-matayas tava māyayā te
  5. Verse 5. yā nirvṛtis tanu-bhṛtāṃ tava pāda-padma-
  6. Verse 6. bhaktiṃ muhuḥ pravahatāṃ tvayi me prasaṅgo
  7. Verse 7. te na smaranty atitarāṃ priyam īśa martyaṃ
  8. Verse 8. tiryaṅ-naga-dvija-sarīsṛpa-deva-daitya-
  9. Verse 9. kalpānta etad akhilaṃ jaṭhareṇa gṛhṇan
  10. Verse 10. tvaṃ nitya-mukta-pariśuddha-vibuddha ātmā
  11. Verse 11. yasmin viruddha-gatayo hy aniśaṃ patanti
  12. Verse 12. satyāśiṣo hi bhagavaṃs tava pāda-padmam
Verse 1#

yo 'ntaḥ praviśya mama vācam imāṃ prasuptāṃ

योऽन्तः प्रविश्य मम वाचमिमां प्रसुप्तां सञ्जीवयत्यखिलशक्तिधरः स्वधाम्ना अन्यांश्च हस्तचरणश्रवणत्वगादीन् प्राणान्नमो भगवते पुरूषाय तुभ्यम्

yo 'ntaḥ praviśya mama vācam imāṃ prasuptāṃ sañjīvayaty akhila-śakti-dharaḥ sva-dhāmnā | anyāṃś ca hasta-caraṇa-śravaṇa-tvag-ādīn prāṇān namo bhagavate puruṣāya tubhyam || 1 ||

Meaningહે પ્રભો! આપ સમસ્ત શક્તિઓના ધારક સર્વશક્તિમાન છો. મારી અંદર પ્રવેશીને આપે પોતાના તેજથી મારી સૂતેલી વાણીને ફરી જીવિત કરી, અને મારા હાથ, પગ, કાન, ત્વચા આદિ ઇન્દ્રિયો તથા પ્રાણોને પણ સચેત કર્યાં. તે પરમપુરુષ આપને મારા નમસ્કાર છે.

Verse 2#

ekas tvam eva bhagavann idam ātma-śaktyā

एकस्त्वमेव भगवन्निदमात्मशक्त्या मायाख्ययोरुगुणया महदाद्यशेषम् सृष्ट्वानुविश्य पुरुषस्तदसद्गुणेषु नानेव दारुषु विभावसुवद्विभासि

ekas tvam eva bhagavann idam ātma-śaktyā māyākhyayoru-guṇayā mahad-ādy-aśeṣam | sṛṣṭvānuviśya puruṣas tad-asad-guṇeṣu nāneva dāruṣu vibhāvasu-vad vibhāsi || 2 ||

Meaningહે ભગવન્! કેવળ આપ જ એક છો, જે પોતાની 'માયા' નામની ઉગ્ર ગુણોવાળી શક્તિથી મહત્તત્ત્વ આદિ સમસ્ત સૃષ્ટિની રચના કરીને તેમાં પુરુષરૂપે પ્રવેશ કરો છો અને તેના ગુણોમાં અનેકની જેમ પ્રતીત થાઓ છો — જેમ એક જ અગ્નિ વિવિધ કાષ્ઠોમાં નાના રૂપોમાં પ્રકાશિત થાય છે.

Verse 3#

tvad-dattayā vayunayedam acaṣṭa viśvaṃ

त्वद्दत्तया वयुनयेदमचष्ट विश्वं सुप्तप्रबुद्ध इव नाथ भवत्प्रपन्नः तस्यापवर्ग्यशरणं तव पादमूलं विस्मर्यते कृतविदा कथमार्तबन्धो

tvad-dattayā vayunayedam acaṣṭa viśvaṃ supta-prabuddha iva nātha bhavat-prapannaḥ | tasyāpavargya-śaraṇaṃ tava pāda-mūlaṃ vismaryate kṛta-vidā katham ārta-bandho || 3 ||

Meaningહે નાથ! આપે આપેલી બુદ્ધિથી જ આ શરણાગત જીવ આ વિશ્વને એમ જુએ છે જેમ કોઈ નિદ્રામાંથી જાગેલો. હે આર્તબંધો! તો કોઈ વિવેકી પુરુષ આપના તે ચરણકમળોને કેવી રીતે ભૂલી શકે, જે મુક્તિના એકમાત્ર આશ્રય છે?

Verse 4#

nūnaṃ vimuṣṭa-matayas tava māyayā te

नूनं विमुष्टमतयस्तव मायया ते ये त्वां भवाप्ययविमोक्षणमन्यहेतोः अर्चन्ति कल्पकतरुं कुणपोपभोग्य- मिच्छन्ति यत्स्पर्शजं निरयेऽपि नॄणाम्

nūnaṃ vimuṣṭa-matayas tava māyayā te ye tvāṃ bhavāpyaya-vimokṣaṇam anya-hetoḥ | arcanti kalpaka-taruṃ kuṇapopabhogyam icchanti yat sparśajaṃ niraye 'pi nṝṇām || 4 ||

Meaningનિશ્ચય જ તેમની બુદ્ધિ આપની માયાથી હરી લેવાઈ છે, જે આપને — કલ્પવૃક્ષને — જન્મ-મૃત્યુથી છૂટકારા આદિ કોઈ અન્ય કામના માટે પૂજે છે; કેમ કે તેઓ જે સ્પર્શજન્ય ભોગોની ઇચ્છા કરે છે, તે તો શવ સમાન ભોગ છે, જે નરકમાં પણ સુલભ છે.

Verse 5#

yā nirvṛtis tanu-bhṛtāṃ tava pāda-padma-

या निर्वृतिस्तनुभृतां तव पादपद्म- ध्यानाद्भवज्जनकथाश्रवणेन वा स्यात् सा ब्रह्मणि स्वमहिमन्यपि नाथ मा भूत् किं‍त्वन्तकासिलुलितात्पततां विमानात्

yā nirvṛtis tanu-bhṛtāṃ tava pāda-padma- dhyānād bhavaj-jana-kathā-śravaṇena vā syāt | sā brahmaṇi sva-mahimany api nātha mā bhūt kiṃ tv antakāsi-lulitāt patatāṃ vimānāt || 5 ||

Meaningહે નાથ! આપના ચરણકમળોના ધ્યાનથી અથવા આપના ભક્તોની કથા સાંભળવાથી પ્રાણીઓને જે આનંદ પ્રાપ્ત થાય છે, તે આપના સ્વમહિમારૂપ બ્રહ્મ (નિર્વિશેષ મોક્ષ)માં લીન થવાથી પણ ન મળે — પછી મૃત્યુની તલવારથી જેમનાં વિમાન નષ્ટ થાય છે તે સ્વર્ગભોગોની તો વાત જ શી!

Verse 6#

bhaktiṃ muhuḥ pravahatāṃ tvayi me prasaṅgo

भक्तिं मुहुः प्रवहतां त्वयि मे प्रसङ्गो भूयादनन्त महताममलाशयानाम् येनाञ्जसोल्बणमुरुव्यसनं भवाब्धिं नेष्ये भवद्गुणकथामृतपानमत्तः

bhaktiṃ muhuḥ pravahatāṃ tvayi me prasaṅgo bhūyād ananta mahatām amalāśayānām | yenāñjasolbaṇam uru-vyasanaṃ bhavābdhiṃ neṣye bhavad-guṇa-kathāmṛta-pāna-mattaḥ || 6 ||

Meaningહે અનંત! મને સદા તે મહાન, નિર્મળ હૃદયવાળા ભક્તોનો સંગ પ્રાપ્ત થાય, જેમની ભક્તિ નિરંતર આપમાં પ્રવાહિત થાય છે; જેથી આપના ગુણોની કથામૃતના પાનથી મત્ત થઈને હું આ ઘોર વિપત્તિઓવાળા ભવસાગરને સહજ જ પાર કરી જાઉં.

Verse 7#

te na smaranty atitarāṃ priyam īśa martyaṃ

ते स्मरन्त्यतितरां प्रियमीश मर्त्यं ये चान्वदः सुतसुहृद्गृहवित्तदाराः ये त्वब्जनाभ भवदीयपदारविन्द- सौगन्ध्यलुब्धहृदयेषु कृतप्रसङ्गाः

te na smaranty atitarāṃ priyam īśa martyaṃ ye cānv adaḥ suta-suhṛd-gṛha-vitta-dārāḥ | ye tv abja-nābha bhavadīya-padāravinda- saugandhya-lubdha-hṛdayeṣu kṛta-prasaṅgāḥ || 7 ||

Meaningહે કમલનાભ! જેમણે આપના ચરણકમળોની સુગંધના લોભી ભક્તોના હૃદયમાં પ્રેમ કરી લીધો છે, તેઓ, હે ઈશ! પુત્ર, મિત્ર, ઘર, ધન અને સ્ત્રી આદિ આ મર્ત્યલોકની પ્રિયતમ વસ્તુઓનું પણ સ્મરણ કરતા નથી.

Verse 8#

tiryaṅ-naga-dvija-sarīsṛpa-deva-daitya-

तिर्यङ्नगद्विजसरीसृपदेवदैत्य- मर्त्यादिभिः परिचितं सदसद्विशेषम् रूपं स्थविष्ठमज ते महदाद्यनेकं नातः परं परम वेद्मि यत्र वादः

tiryaṅ-naga-dvija-sarīsṛpa-deva-daitya- martyādibhiḥ paricitaṃ sad-asad-viśeṣam | rūpaṃ sthaviṣṭham aja te mahad-ādy-anekaṃ nātaḥ paraṃ parama vedmi na yatra vādaḥ || 8 ||

Meaningહે અજ! પશુ, વૃક્ષ, પક્ષી, સરીસૃપ, દેવ, દૈત્ય, મનુષ્ય આદિથી વ્યાપ્ત, સત્ અને અસત્ના ભેદવાળા આપના આ મહત્તત્ત્વ આદિ અનેક રૂપોવાળા સ્થૂળ વિશ્વરૂપને હું જાણું છું; તેનાથી પર જે પરમ તત્ત્વ છે તેને પણ જાણું છું, જેમાં કોઈ વિવાદ નથી.

Verse 9#

kalpānta etad akhilaṃ jaṭhareṇa gṛhṇan

कल्पान्त एतदखिलं जठरेण गृह्णन् शेते पुमान् स्वदृगनन्तसखस्तदङ्के यन्नाभिसिन्धुरुहकाञ्चनलोकपद्म- गर्भे द्युमान् भगवते प्रणतोऽस्मि तस्मै

kalpānta etad akhilaṃ jaṭhareṇa gṛhṇan śete pumān sva-dṛg ananta-sakhas tad-aṅke | yan-nābhi-sindhu-ruha-kāñcana-loka-padma- garbhe dyumān bhagavate praṇato 'smi tasmai || 9 ||

Meaningજે પરમપુરુષ કલ્પાંતમાં આ સમસ્ત સૃષ્ટિને પોતાના ઉદરમાં ધારણ કરી, સ્વયંપ્રકાશ રૂપે અનંત શેષને સખા બનાવી તેમના જ ખોળામાં શયન કરે છે, અને જેમના નાભિ-સાગરમાંથી ઉત્પન્ન સ્વર્ણિમ લોકપદ્મના ગર્ભમાં તેજસ્વી બ્રહ્મા પ્રગટ થાય છે — તે ભગવાનને હું પ્રણામ કરું છું.

Verse 10#

tvaṃ nitya-mukta-pariśuddha-vibuddha ātmā

त्वं नित्यमुक्तपरिशुद्धविबुद्ध आत्मा कूटस्थ आदिपुरुषो भगवांस्त्र्यधीशः यद्बुद्ध्यवस्थितिमखण्डितया स्वदृष्ट्या द्रष्टा स्थितावधिमखो व्यतिरिक्त आस्से १०

tvaṃ nitya-mukta-pariśuddha-vibuddha ātmā kūṭa-stha ādi-puruṣo bhagavāṃs try-adhīśaḥ | yad-buddhy-avasthitim akhaṇḍitayā sva-dṛṣṭyā draṣṭā sthitāv adhimakho vyatirikta āsse || 10 ||

Meaningઆપ નિત્યમુક્ત, પરિશુદ્ધ, વિબુદ્ધ આત્મા છો, કૂટસ્થ આદિપુરુષ, ત્રિગુણ/ત્રિલોકના અધીશ્વર ભગવાન છો. પોતાની અખંડ દૃષ્ટિથી બુદ્ધિની પ્રત્યેક અવસ્થાના દ્રષ્ટા હોવા છતાં આપ સૃષ્ટિ-સ્થિતિના અધ્યક્ષ રૂપે સૌથી પૃથક્ અને નિર્લિપ્ત રહો છો.

Verse 11#

yasmin viruddha-gatayo hy aniśaṃ patanti

यस्मिन् विरुद्धगतयो ह्यनिशं पतन्ति विद्यादयो विविधशक्तय आनुपूर्व्यात् तद्ब्रह्म विश्वभवमेकमनन्तमाद्य- मानन्दमात्रमविकारमहं प्रपद्ये ११

yasmin viruddha-gatayo hy aniśaṃ patanti vidyādayo vividha-śaktaya ānupūrvyāt | tad brahma viśva-bhavam ekam anantam ādyam ānanda-mātram avikāram ahaṃ prapadye || 11 ||

Meaningજેમાં વિદ્યા-અવિદ્યા આદિ પરસ્પર વિરુદ્ધ ગતિવાળી વિવિધ શક્તિઓ ક્રમશઃ નિરંતર ઉદિત થતી રહે છે — તે એક, અનંત, આદિ, આનંદસ્વરૂપ, નિર્વિકાર, વિશ્વના ઉદ્ગમ બ્રહ્મની હું શરણ ગ્રહણ કરું છું.

Verse 12#

satyāśiṣo hi bhagavaṃs tava pāda-padmam

सत्याशिषो हि भगवंस्तव पादपद्म- माशीस्तथानुभजतः पुरुषार्थमूर्तेः अप्येवमार्य भगवान् परिपाति दीनान् वाश्रेव वत्सकमनुग्रहकातरोऽस्मान् १२

satyāśiṣo hi bhagavaṃs tava pāda-padmam āśīs tathānubhajataḥ puruṣārtha-mūrteḥ | apy evam ārya bhagavān paripāti dīnān vāśreva vatsakam anugraha-kātaro 'smān || 12 ||

Meaningહે ભગવન્! પુરુષાર્થ-સ્વરૂપ આપના ચરણકમળોની સેવા કરનારને જે આશીર્વાદ મળે છે તે સત્ય જ છે. તથાપિ, હે આર્ય! ભગવાન પોતાના દીન ભક્તોની પ્રાર્થનાથી પણ વધારે રક્ષા કરે છે — જેમ સ્નેહથી વ્યાકુળ ગાય પોતાના અસહાય વાછરડાનું પાલન કરે છે.

Word-by-Word Breakdown

योऽन्तः प्रविश्य
yo 'ntaḥ praviśya
જે અંદર પ્રવેશીને
मम वाचमिमां प्रसुप्ताम्
mama vācam imāṃ prasuptām
મારી આ સૂતેલી વાણીને
सञ्जीवयति
sañjīvayati
સંજીવિત કરે છે, જીવન આપે છે
अखिलशक्तिधरः
akhila-śakti-dharaḥ
સમસ્ત શક્તિઓના ધારક, સર્વશક્તિમાન
स्वधाम्ना
sva-dhāmnā
પોતાના તેજ / નિજ શક્તિથી
हस्तचरणश्रवणत्वगादीन्
hasta-caraṇa-śravaṇa-tvag-ādīn
હાથ, પગ, કાન, ત્વચા આદિ (ઇન્દ્રિયો)
प्राणान्
prāṇān
પ્રાણ / જીવનશક્તિઓ
नमो भगवते पुरुषाय तुभ्यम्
namo bhagavate puruṣāya tubhyam
હે ભગવન્! તે પરમપુરુષ આપને નમસ્કાર છે
एकस्त्वमेव भगवन्
ekas tvam eva bhagavan
હે ભગવન્! કેવળ આપ જ એક છો
आत्मशक्त्या मायाख्यया
ātma-śaktyā māyākhyayā
માયા નામની પોતાની આત્મશક્તિથી
नानेव दारुषु विभावसुवत्
nāneva dāruṣu vibhāvasu-vat
અનેકની જેમ, જેમ કાષ્ઠમાં છુપાયેલ અગ્નિ
सुप्तप्रबुद्ध इव
supta-prabuddha iva
નિદ્રામાંથી જાગેલા સમાન
अपवर्ग्यशरणम्
apavargya-śaraṇam
મુક્તિ આપનાર આશ્રય
तव पादमूलम्
tava pāda-mūlam
આપના ચરણોનું મૂળ (ચરણકમળ)
आर्तबन्धो
ārta-bandho
હે આર્તબંધો (દુખીઓના બંધુ)
कल्पकतरुम्
kalpaka-tarum
કલ્પવૃક્ષ (ઇચ્છાપૂર્તિ કરનાર વૃક્ષ)
भक्तिं मुहुः प्रवहताम्
bhaktiṃ muhuḥ pravahatām
જેમની ભક્તિ નિરંતર પ્રવાહિત થાય છે
अनन्त
ananta
હે અનંત (અસીમ પ્રભુ)
भवद्गुणकथामृतपानमत्तः
bhavad-guṇa-kathāmṛta-pāna-mattaḥ
આપના ગુણોની કથામૃતના પાનથી મત્ત
अब्जनाभ
abja-nābha
હે કમલનાભ (જેમની નાભિમાં કમળ છે)
पदारविन्दसौगन्ध्य
padāravinda-saugandhya
ચરણકમળોની સુગંધ
नित्यमुक्तपरिशुद्धविबुद्धः
nitya-mukta-pariśuddha-vibuddhaḥ
નિત્યમુક્ત, પરિશુદ્ધ અને વિબુદ્ધ (પૂર્ણ જાગ્રત)
आदिपुरुषः
ādi-puruṣaḥ
આદિપુરુષ (મૂળ પુરુષ)
आनन्दमात्रमविकारम्
ānanda-mātram avikāram
કેવળ આનંદસ્વરૂપ, નિર્વિકાર
वाश्रेव वत्सकम्
vāśreva vatsakam
જેમ ગાય સ્નેહથી પોતાના નવજાત વાછરડાનું પાલન કરે છે

Origin & History

Source: Srimad Bhagavata Purana, Canto 4, Chapter 9, verses 6–17 (Dhruva-krita Bhagavat-stuti)

Author: Sage Veda-Vyasa (as spoken by Dhruva Maharaja)

Period: Classical Puranic era

ઉત્તાનપાદ રાજાના પાંચ વર્ષના પુત્ર ધ્રુવને તેની ઓરમાન માતાએ અપમાનિત કર્યો, ત્યારે તેણે એવું પદ પામવાનો સંકલ્પ કર્યો જે કોઈએ ક્યારેય જાણ્યું ન હોય. નારદ મુનિના માર્ગદર્શનમાં તેણે મધુવનના વનમાં કઠોર તપ કરતાં ભગવાન વિષ્ણુનું ધ્યાન કર્યું. તેના દૃઢ નિશ્ચયથી પ્રસન્ન થઈને ભગવાન તેની સમક્ષ પ્રગટ થયા. વિસ્મિત અને અવાક્ બાળકના ગાલને ભગવાને પોતાના શંખથી સ્પર્શ કર્યો, અને તત્ક્ષણ આ બાર સ્તુતિ-શ્લોક તેના જાગ્રત હૃદયમાંથી પ્રવાહિત થયા. ભગવાનના દર્શન પછી ધ્રુવને તે રાજ્યની કોઈ ઇચ્છા ન રહી જે માગવા તે નીકળ્યો હતો, અને અંતે તેને અવિનાશી, ક્યારેય ન પડનાર ધ્રુવ-તારાનું શાશ્વત પદ પ્રાપ્ત થયું.

Frequently Asked Questions

ધ્રુવ સ્તુતિ શું છે?
ધ્રુવ સ્તુતિ તે પ્રાર્થના છે જે બાળક-ભક્ત ધ્રુવ મહારાજે ભગવાનના પ્રગટ થવા પર તેમને અર્પિત કરી. તે શ્રીમદ્ભાગવત મહાપુરાણ (સ્કંધ 4, અધ્યાય 9, શ્લોક 6થી 17)માં મળે છે અને ગહન સમર્પણ તથા ભક્તિના બાર શ્લોકોથી યુક્ત છે.
ધ્રુવની પ્રાર્થના આટલી પ્રસિદ્ધ કેમ છે?
ધ્રુવે મૂળતઃ પોતાના પિતાથી મોટું રાજ્ય પામવા તપ કર્યું હતું, પણ ભગવાનના દર્શનથી તેમની કામના બદલાઈ ગઈ. આ સ્તુતિમાં તેઓ કંઈ સાંસારિક માગતા નથી — કેવળ શુદ્ધ ભક્તોનો સંગ અને અખંડ ભક્તિ — જેથી તે નિષ્કામ, શુદ્ધ ભક્તિનું ઉત્કૃષ્ટ ઉદાહરણ બને છે.
એક બાળકે આવી ઉચ્ચ પ્રાર્થનાઓ કેવી રીતે કરી?
ભાગવત જણાવે છે કે ભગવાનના દર્શનથી બાળક અવાક્ રહી ગયો. ત્યારે ભગવાન વિષ્ણુએ પોતાના શંખથી ધ્રુવના ગાલને સ્પર્શ કર્યો, જેથી તેની વાણી અને પ્રેરણા જાગી ઊઠી — અને આ બાર શ્લોક તેના હૃદયમાંથી સ્વતઃ પ્રવાહિત થયા, જેમ પ્રથમ શ્લોક પોતે જ વર્ણવે છે.
ધ્રુવ સ્તુતિનો પાઠ ક્યારે કરાય છે?
તેનો પાઠ શ્રીમદ્ભાગવતના અધ્યયન વખતે, એકાદશી અને જન્માષ્ટમી પર, તથા સમર્પણની વ્યક્તિગત પ્રાર્થના રૂપે કરાય છે. મુશ્કેલી અથવા સાંસારિક મહત્ત્વાકાંક્ષામાં પડેલા ભક્ત ધ્રુવથી પ્રેરણા લે છે, જેણે પોતાના પ્રયાસને ભગવાન તરફ વાળીને ધ્રુવ-લોકનું શાશ્વત પદ પ્રાપ્ત કર્યું.

Ready to start chanting?

See Benefits & How to Chant →