એકદન્ત સ્તોત્રમ્ (એકદન્તશરણાગતિ સ્તોત્રમ્) PDF

श्रीगणेशाय नमः । देवर्षय ऊचुः । सदात्मरूपं सकलादिभूतम् अमायिनं सोऽहमचिन्त्यबोधम् । अनादिमध्यान्तविहीनमेकं तमेकदन्तं शरणं व्रजामः ॥१॥

śrī gaṇeśāya namaḥ । devarṣaya ūchuḥ । sadātma-rūpaṁ sakalādi-bhūtam amāyinaṁ so'ham achintya-bodham । anādi-madhyānta-vihīnam ekaṁ tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥1॥

શ્રીગણેશને નમસ્કાર. દેવો અને ઋષિઓએ કહ્યું:

अनन्तचिद्रूपमयं गणेशम् अभेदभेदादिविहीनमाद्यम् । हृदि प्रकाशस्य धरं स्वधीस्थं तमेकदन्तं शरणं व्रजामः ॥२॥

ananta-chid-rūpam ayaṁ gaṇeśam abheda-bhedādi-vihīnam ādyam । hṛdi prakāśasya dharaṁ svadhī-sthaṁ tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥2॥

જે સદા સત્સ્વરૂપ, સમસ્તના આદિકારણ, માયાથી રહિત, અચિન્ત્ય બોધસ્વરૂપ 'સોઽહમ્', આદિ-મધ્ય-અન્તથી રહિત એકમેવ છે — તે એકદન્તની અમે શરણ લઈએ છીએ.

समाधिसंस्थं हृदि योगिनां यं प्रकाशरूपेण विभातमेतम् । सदा निरालम्बसमाधिगम्यं तमेकदन्तं शरणं व्रजामः ॥३॥

samādhi-saṁsthaṁ hṛdi yogināṁ yaṁ prakāśa-rūpeṇa vibhātam etam । sadā nirālamba-samādhi-gamyaṁ tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥3॥

જે અનન્ત ચિદ્રૂપમય ગણેશ છે, ભેદ-અભેદ આદિથી રહિત આદિપુરુષ, હૃદયમાં પ્રકાશના ધારક, અમારી બુદ્ધિમાં સ્થિત — તે એકદન્તની અમે શરણ લઈએ છીએ.

स्वबिम्बभावेन विलासयुक्तां प्रत्यक्षमायां विविधस्वरूपाम् । स्ववीर्यकं तत्र ददाति यो वै तमेकदन्तं शरणं व्रजामः ॥४॥

svabimba-bhāvena vilāsa-yuktāṁ pratyakṣa-māyāṁ vividha-svarūpām । sva-vīryakaṁ tatra dadāti yo vai tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥4॥

જેમને યોગીજન હૃદયની સમાધિમાં પ્રકાશરૂપે વિભાસિત જુએ છે, જે સદા નિરાલમ્બ સમાધિથી પ્રાપ્ય છે — તે એકદન્તની અમે શરણ લઈએ છીએ.

त्वदीयवीर्येण समर्थभूत- स्वमायया संरचितं च विश्वम् । तुरीयकं ह्यात्मप्रतीतिसंज्ञं तमेकदन्तं शरणं व्रजामः ॥५॥

tvadīya-vīryeṇa samartha-bhūta- sva-māyayā saṁrachitaṁ cha viśvam । turīyakaṁ hy ātma-pratīti-saṁjñaṁ tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥5॥

જે પોતાના બિમ્બભાવથી વિલાસયુક્ત, પ્રત્યક્ષ વિવિધરૂપા માયાને પોતાનું વીર્ય (શક્તિ) પ્રદાન કરે છે — તે એકદન્તની અમે શરણ લઈએ છીએ.

त्वदाज्ञया भान्ति ग्रहाश्च सर्वे प्रकाशरूपाणि विभान्ति खे वै । भ्रमन्ति नित्यं स्वविहारकार्या- स्तमेकदन्तं शरणं व्रजामः ॥१४॥

tvad-ājñayā bhānti grahāś cha sarve prakāśa-rūpāṇi vibhānti khe vai । bhramanti nityaṁ sva-vihāra-kāryā- stam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥14॥

જેમના વીર્યથી સમર્થ થયેલી સ્વમાયા દ્વારા આ વિશ્વ રચાયું છે, જે તુરીય અર્થાત્ આત્મપ્રતીતિ-સંજ્ઞક છે — તે એકદન્તની અમે શરણ લઈએ છીએ.

त्वदाज्ञया सृष्टिकरो विधाता त्वदाज्ञया पालक एव विष्णुः । त्वदाज्ञया संहरको हरोऽपि तमेकदन्तं शरणं व्रजामः ॥१५॥

tvad-ājñayā sṛṣṭi-karo vidhātā tvad-ājñayā pālaka eva viṣṇuḥ । tvad-ājñayā saṁharako haro'pi tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥15॥

આપની આજ્ઞાથી સમસ્ત ગ્રહ પ્રકાશિત થાય છે અને આકાશમાં જ્યોતિઓ વિભાસિત થાય છે, નિત્ય પોતાના વિહાર-કાર્યમાં ભ્રમણ કરે છે — તે એકદન્તની અમે શરણ લઈએ છીએ.

यदाज्ञया देवगणा दिविस्था ददन्ति वै कर्मफलानि नित्यम् । यदाज्ञया शैलगणाः स्थिरा वै तमेकदन्तं शरणं व्रजामः ॥१७॥

yad-ājñayā deva-gaṇā divisthā dadanti vai karma-phalāni nityam । yad-ājñayā śaila-gaṇāḥ sthirā vai tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥17॥

આપની આજ્ઞાથી વિધાતા સૃષ્ટિ કરે છે, આપની આજ્ઞાથી વિષ્ણુ પાલન કરે છે, અને આપની આજ્ઞાથી હર (શિવ) પણ સંહાર કરે છે — તે એકદન્તની અમે શરણ લઈએ છીએ.

यदन्तरे संस्थितमेकदन्त- स्तदाज्ञया सर्वमिदं विभाति । अनन्तरूपं हृदि बोधकं य- स्तमेकदन्तं शरणं व्रजामः ॥२०॥

yad-antare saṁsthitam ekadanta- stad-ājñayā sarvam idaṁ vibhāti । ananta-rūpaṁ hṛdi bodhakaṁ ya- stam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥20॥

જેમની આજ્ઞાથી સ્વર્ગસ્થ દેવગણ નિત્ય કર્મફળ આપે છે, જેમની આજ્ઞાથી પર્વતગણ સ્થિર રહે છે — તે એકદન્તની અમે શરણ લઈએ છીએ.

सुयोगिनो योगबलेन साध्यं प्रकुर्वते कः स्तवनेन स्तौति । अतः प्रणामेन सुसिद्धिदोऽस्तु तमेकदन्तं शरणं व्रजामः ॥२१॥

su-yogino yoga-balena sādhyaṁ prakurvate kaḥ stavanena stauti । ataḥ praṇāmena su-siddhido'stu tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥21॥

જેમની ભીતર એકદન્ત સ્થિત છે, જેમની આજ્ઞાથી આ સર્વ વિભાસિત થાય છે, અનન્તરૂપ, હૃદયમાં બોધ કરાવનાર — તે એકદન્તની અમે શરણ લઈએ છીએ.

एकदन्त उवाच । स्तोत्रेणाऽहं प्रसन्नोऽस्मि सुराः सर्षिगणाः किल । वरदं भो वृणुत वो दास्यामि मनसीप्सितम् ॥२४॥

ekadanta uvācha । stotreṇā'haṁ prasanno'smi surāḥ sarṣi-gaṇāḥ kila । varadaṁ bho vṛṇuta vo dāsyāmi manasīpsitam ॥24॥

જે સુયોગી યોગબળથી સાધ્યને સિદ્ધ કરે છે, તેમની સ્તવનથી કોણ સ્તુતિ કરી શકે? તેથી પ્રણામથી જ સુસિદ્ધિ આપનાર હો — તે એકદન્તની અમે શરણ લઈએ છીએ.

भवत्कृतं मदीयं यत्स्तोत्रं प्रीतिप्रदं च तत् । भविष्यति न सन्देहः सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥२५॥

bhavat-kṛtaṁ madīyaṁ yat stotraṁ prīti-pradaṁ cha tat । bhaviṣyati na sandehaḥ sarva-siddhi-pradāyakam ॥25॥

એકદન્ત બોલ્યા: હે દેવો અને ઋષિગણો! હું આ સ્તોત્રથી પ્રસન્ન છું. વર માગો, હું તમારું મનોવાંછિત આપીશ.

एकविंशतिवारं यः श्लोकानेवैकविंशतीन् । पठेच्च हृदि मां स्मृत्वा दिनानि त्वेकविंशतिः ॥२९॥

ekaviṁśati-vāraṁ yaḥ ślokān evaikaviṁśatīn । paṭhech cha hṛdi māṁ smṛtvā dināni tv ekaviṁśatiḥ ॥29॥

તમારા દ્વારા રચાયેલ મારું આ સ્તોત્ર પ્રીતિપ્રદ છે અને સમસ્ત સિદ્ધિઓ આપનાર થશે — એમાં સન્દેહ નથી.

न तस्य दुर्लभं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु वै भवेत् । असाध्यं साधयेन्मर्त्यः सर्वत्र विजयी भवेत् ॥३०॥

na tasya durlabhaṁ kiñchit triṣu lokeṣu vai bhavet । asādhyaṁ sādhayen martyaḥ sarvatra vijayī bhavet ॥30॥

જે મનુષ્ય આ એકવીસ શ્લોકોને એકવીસ વાર, હૃદયમાં મારું સ્મરણ કરતાં, એકવીસ દિવસ સુધી પઢે છે —

नित्यं यः पठति स्तोत्रं ब्रह्मभूतः स वै नरः । तस्य दर्शनतः सर्वे देवाः पूता भवन्ति च ॥३१॥

nityaṁ yaḥ paṭhati stotraṁ brahma-bhūtaḥ sa vai naraḥ । tasya darśanataḥ sarve devāḥ pūtā bhavanti cha ॥31॥

તેના માટે ત્રણેય લોકોમાં કંઈ પણ દુર્લભ રહેતું નથી; તે અસાધ્યને પણ સાધી લે છે અને સર્વત્ર વિજયી થાય છે.

इति श्रीमुद्गलपुराणे एकदन्तशरणागतिस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

iti śrī-mudgala-purāṇe ekadanta-śaraṇāgati-stotraṁ sampūrṇam ॥

જે નિત્ય આ સ્તોત્રનો પાઠ કરે છે, તે મનુષ્ય બ્રહ્મરૂપ થઈ જાય છે, અને તેના દર્શનથી સમસ્ત દેવ પવિત્ર થઈ જાય છે.