વૈષ્ણવ જન તો PDF

वैष्णव जन तो तेने कहिए, जे पीड़ पराई जाणे रे। पर दुःखे उपकार करे तोये, मन अभिमान न आणे रे॥

Vaishnav jan to tene kahiye, je peed parai jane re Par dukhe upkar kare toye, man abhiman na ane re

તેને જ સાચો વૈષ્ણવ કહો જે બીજાની પીડાને પોતાની પીડા સમજે; જે દુઃખીની સેવા કરે છતાં મનને અભિમાન સ્પર્શે નહીં.

सकळ लोकमां सहुने वंदे, निंदा न करे केनी रे। वाच काछ मन निश्चळ राखे, धन धन जननी तेनी रे॥

Sakal lokma sahune vande, ninda na kare keni re Vach kachh man nishchal rakhe, dhan dhan janani teni re

જે સૌની આગળ નમે અને કોઈની નિંદા ન કરે; જે વાણી, આચરણ અને મનને સ્થિર રાખે — ધન્ય છે તે માતા જેણે તેને જન્મ આપ્યો.

समदृष्टि ने तृष्णा त्यागी, परस्त्री जेने मात रे। जिह्वा थकी असत्य न बोले, परधन नव झाले हाथ रे॥

Samdrishti ne trishna tyagi, parastri jene maat re Jihva thaki asatya na bole, pardhan nav jhale haath re

જે સૌને સમાન દૃષ્ટિએ જુએ, તૃષ્ણાનો ત્યાગ કરે, અને પરસ્ત્રીને માતા સમાન માને; જેની જીભ કદી અસત્ય ન બોલે અને જેનો હાથ કદી પારકું ધન ન લે.

मोह माया व्यापे नहि जेने, दृढ़ वैराग्य जेना मनमां रे। रामनाम शुं ताळी रे लागी, सकळ तीरथ तेना तनमां रे॥

Moh maya vyape nahi jene, dridh vairagya jena manma re Ramnaam shu tali re lagi, sakal tirath tena tanma re

જેને મોહ અને આસક્તિ સ્પર્શી ન શકે, જેનું મન દૃઢતાથી વિરક્ત હોય, સદા રામનામમાં લીન રહે — તેના શરીરમાં જ સર્વ તીર્થ વસે છે.

वणलोभी ने कपटरहित छे, काम क्रोध निवार्या रे। भणे नरसैयॊ तेनुं दरसन करतां, कुळ एकोतेर तार्या रे॥

Vanlobhi ne kapatrahit chhe, kaam krodh nivarya re Bhane Narsaiyo tenu darshan karta, kul ekoter tarya re

લોભ વિના અને કપટ વિના, કામ અને ક્રોધને ત્યજીને — નરસિંહ કહે છે, એવા જનનાં દર્શનથી એકોતેર પેઢીઓનો ઉદ્ધાર થાય છે.