Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnasankhya-yoga

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੨.੫੫ — ਪ੍ਰਜਹਾਤਿ ਯਦਾ ਕਾਮਾਨ੍

Bhagavad Gita 2.55 — Prajahati Yada Kaman in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 11× ਜਪ·🕐 ਸਵੇਰ ਦੇ ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸੰਜਮ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ·📜 Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 55
Share:

ਅਰਥ

ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ — ਸਥਿਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਜ੍ਞਾਨੀ ਦੇ — ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਰਣਨ ਦਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਪੁਰਖ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲਦਾ, ਬੈਠਦਾ ਅਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਸੌਟੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਹੈ — ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਦੀ ਹਰ ਕਾਮਨਾ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਰਨ ਸੰਤੋਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਬਾਹਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਅਟੱਲ ਜ੍ਞਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 55 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ਸਾਂਖਯਯੋਗ ਅਧਿਆਏ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਥਿਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲਦਾ, ਬੈਠਦਾ ਅਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ ਦਾ ਇੱਕ ਦੀਪਤੀਮਾਨ ਚਿੱਤਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਇੱਥੋਂ ਆਰੰਭ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਅਜਿਹਾ ਪੁਰਖ ਮਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਤਿਆਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਰਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਆਤਮ-ਜ੍ਞਾਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਰਣਨ ਬਣ ਗਏ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਤਮ-ਪਰੀਖਣ ਦਾ ਦਰਪਣ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ 'ਪ੍ਰਜਹਾਤਿ ਯਦਾ ਕਾਮਾਨ੍' ਉੱਤੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਾਮਨਾ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਖਿੱਚ ਢਿੱਲੀ ਪੈ ਗਈ, ਅਤੇ ਬੇਚੈਨੀ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ, ਆਤਮ-ਨਿਰਭਰ ਸੰਤੋਖ ਨੇ ਲੈ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਬਾਹਰੀ ਹਾਨੀ ਹਿਲਾ ਨਾ ਸਕੀ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਪ੍ਰਜਹਾਤਿ ਯਦਾ ਕਾਮਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪਾਰ੍ਥ ਮਨੋਗਤਾਨ੍। ਆਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵਾਤ੍ਮਨਾ ਤੁਸ਼੍ਟਃ ਸ੍ਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞਸ੍ਤਦੋਚ੍ਯਤੇ॥

śhrī bhagavān uvācha prajahāti yadā kāmān sarvān pārtha mano-gatān ātmany-evātmanā tuṣhṭaḥ sthita-prajñas tadochyate

ਅਰਥ:ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਹੇ ਪਾਰਥ! ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਸਥਿਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ (ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ) ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨ੍ ਉਵਾਚ🔊śhrī bhagavān uvāchaਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ
ਪ੍ਰਜਹਾਤਿ🔊prajahātiਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ
ਯਦਾ🔊yadāਜਦੋਂ
ਕਾਮਾਨ੍🔊kāmānਕਾਮਨਾਵਾਂ, ਸੁਆਰਥੀ ਇੱਛਾਵਾਂ
ਸਰ੍ਵਾਨ੍🔊sarvānਸਾਰੀਆਂ
ਪਾਰ੍ਥ🔊pārthaਹੇ ਪਾਰਥ (ਅਰਜੁਨ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ)
ਮਨਃ-ਗਤਾਨ੍🔊manaḥ-gatānਮਨ ਦੀਆਂ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ
ਆਤ੍ਮਨਿ🔊ātmaniਆਤਮਾ ਵਿੱਚ
ਏਵ🔊evaਕੇਵਲ, ਹੀ
ਆਤ੍ਮਨਾ🔊ātmanāਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਦੁਆਰਾ
ਤੁਸ਼੍ਟਃ🔊tuṣhṭaḥਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਤ੍ਰਿਪਤ
ਸ੍ਥਿਤ-ਪ੍ਰਜ੍ਞਃ🔊sthita-prajñaḥਸਥਿਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਦ੍ਰਿੜ ਹੈ
ਤਦਾ🔊tadāਤਦ, ਉਸ ਸਮੇਂ
ਉਚ੍ਯਤੇ🔊uchyateਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ

Bhagavad Gita 2.55 — Prajahati Yada Kaman ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਸਥਿਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਪੁਰਖ (ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ) ਦੇ ਲੱਛਣ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਈ ਸੰਤੋਖ ਪਾਉਣ ਦਾ ਮਾਰਗ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਚੰਚਲ ਮਨ ਦੀਆਂ ਅਨੰਤ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਬਾਹਰੀ ਹਾਲਾਤਾਂ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਸਮਤਾ, ਆਤਮ-ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਕਾਮਨਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ

ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਮਾਰਗ ਦੇ ਲਕਸ਼ ਦਾ ਧਿਆਨਮਈ ਆਦਰਸ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ

Bhagavad Gita 2.55 — Prajahati Yada Kaman ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ11ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਸਵੇਰ ਦੇ ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸੰਜਮ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ

ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੜ੍ਹੋ ਅਤੇ ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਉੱਤੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰੋ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਦੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਅਕਾਂਖਿਆ ਬਣਾਓ ਕਿ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਬਾਹਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਲੱਭੋ। ਚਿੰਤਨ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਨਾਲ ਇਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕਾਮਨਾ ਦੀ ਪਕੜ ਢਿੱਲੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ Bhagavad Gita 2.55 — Prajahati Yada Kaman ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਥਿਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ (ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ) ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੁਆਰਥੀ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਰਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੱਚੀ ਅਤੇ ਸਥਾਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਬਾਹਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਣ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ ਉਹ ਜ੍ਞਾਨੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਹੈ — ਜੋ ਸੁਖ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਵਿਚਲਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਸ਼ਲੋਕ ੨.੫੫ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਈ ਸ਼ਲੋਕਾਂ (੨.੫੫–੨.੭੨) ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਜਿਹੇ ਆਤਮ-ਜ੍ਞਾਨੀ ਪੁਰਖ ਦੇ ਗੁਣ, ਆਚਰਣ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਮਨ ਦੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੁਆਰਥੀ, ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਦੇਸ਼ ਨਿਰਜੀਵ ਦਮਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਸੁਭਾਵਿਕ ਪੂਰਨਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਸੁਖ ਲਈ ਬਾਹਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਰਨ ਸੰਤੋਖ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਕਾਮਨਾ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸੰਤੋਖ ਲਈ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਮੁੜਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਮਨ ਕੁਝ ਚਾਹੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਯਾਦ ਕਰਾਓ ਕਿ ਸਥਾਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅੰਦਰ ਹੀ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ ਦਾ ਸਥਿਰ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੇਚੈਨੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ Bhagavad Gita 2.55 — Prajahati Yada Kaman ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ