Mantra.Tips
ganeshaekadantaganapatimudgala-purana

ഏകദന്ത സ്തോത്രമ് (ഏകദന്തശരണാഗതി സ്തോത്രമ്)

Ekadanta Stotram (Ekadanta Sharanagati Stotram) in Malayalam · മലയാളം

🕉️ hindu·📿 21× ജപം·🕐 ബ്രഹ്മ മുഹൂർത്തം അല്ലെങ്കിൽ കുളിച്ച ശേഷം പുലർച്ചെ; വിശേഷിച്ച് സങ്കഷ്ടി ചതുർഥി, വിനായക ചതുർഥി, ഗണേശ ചതുർഥി എന്നിവയിൽ·📜 Mudgala Purana (Second Khanda, Chapter 3)
Share:

അർഥം

ഏകദന്ത സ്തോത്രം — യഥാർഥത്തിൽ ശ്രീമുദ്ഗലപുരാണത്തിലെ ഏകദന്ത ശരണാഗതി സ്തോത്രം — ആ മഹത്തായ വേദാന്തിക സ്തോത്രമാണ്, ഇതിൽ ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും ഗണേശനെ ഏകദന്ത പരബ്രഹ്മമായി ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. ഓരോ ശ്ലോകവും 'തമ് ഏകദന്തം ശരണം വ്രജാമഃ' — 'ആ ഏകദന്തനെ ഞങ്ങൾ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു' — എന്ന് അവസാനിക്കുന്നു, അവനെ സത്സ്വരൂപൻ, അനന്ത ചൈതന്യൻ, തുരീയ അവസ്ഥ, ആരുടെ ആജ്ഞയാൽ ബ്രഹ്മ-വിഷ്ണു-ശിവ സൃഷ്ടി-പാലന-സംഹാരം ചെയ്യുന്നുവോ അങ്ങനെയുള്ളവനായി സ്തുതിക്കുന്നു. ഏകദന്തൻ തന്നെ ഇരുപത്തിയൊന്ന് ശ്ലോകങ്ങൾ ഇരുപത്തിയൊന്ന് തവണ ഇരുപത്തിയൊന്ന് ദിവസം പാരായണം ചെയ്യുന്നത് സമസ്ത ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി ഭക്തനെ ബ്രഹ്മരൂപനാക്കുമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.

ഉത്ഭവം & കഥ

Mudgala Purana (Second Khanda, Chapter 3) · Traditional; spoken by the Devarshis (gods and sages), narrated by Gritsamada / Mudgala · Puranic

ശ്രീമുദ്ഗലപുരാണത്തിൽ — ഗണേശന്റെ അവതാരങ്ങൾക്ക് സമർപ്പിച്ച മഹത്തായ ഗാണപത്യ ഗ്രന്ഥത്തിൽ — ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും, ഏകദന്തന്റെ മാഹാത്മ്യത്താൽ അഭിഭൂതരായി, ഈ സമ്പൂർണ ശരണാഗതി സ്തോത്രം അർപ്പിക്കുന്നു. അവനെ വേണ്ടത്ര സ്തുതിക്കാനാകാതെ ശ്ലോകത്തിന് ശേഷം ശ്ലോകമായി, ആരിൽ നിന്ന്, ആരുടെ ആജ്ഞയാൽ സമസ്ത സൃഷ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്നുവോ ആ പരബ്രഹ്മമായി ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. പ്രസന്നനായി ഏകദന്തൻ പ്രകടനായി, അവരുടെ സ്തുതി സ്വീകരിച്ച്, വിധിപ്രകാരം പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ സമസ്ത സിദ്ധിയും ബ്രഹ്മത്തോട് ഏകത്വവും പ്രാപിക്കുമെന്ന് വരം നൽകുന്നു.

ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ

ഈ ശരണാഗതി സ്തോത്രത്താൽ പ്രസന്നനായി ഏകദന്തൻ തന്നെ ഇതിനെ 'സർവ-സിദ്ധി-പ്രദായകം' — സമസ്ത സിദ്ധിയുടെ ദാതാവ് — എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു, ഇതിന്റെ ഇരുപത്തിയൊന്ന് ശ്ലോകങ്ങൾ ഇരുപത്തിയൊന്ന് ദിവസം ഇരുപത്തിയൊന്ന് തവണ പാരായണം ചെയ്യുന്നവന് മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ഒന്നും അപ്രാപ്യമായി ശേഷിക്കില്ലെന്നും അവൻ അസംഭവ്യത്തെയും സാധിക്കുമെന്നും വാഗ്ദാനം ചെയ്ത്.

അർഥസഹിതം പൂർണ പാഠം

ഏതെങ്കിലും വരിയിലോ ▶ ബട്ടണിലോ തൊട്ട് കേൾക്കൂ

ശ്ലോകം 1

ശ്രീഗണേശായ നമഃ ദേവര്ഷയ ഊചുഃ സദാത്മരൂപം സകലാദിഭൂതമ് അമായിനം സോഽഹമചിന്ത്യബോധമ് അനാദിമധ്യാന്തവിഹീനമേകം തമേകദന്തം ശരണം വ്രജാമഃ ॥൧॥

śrī gaṇeśāya namaḥ । devarṣaya ūchuḥ । sadātma-rūpaṁ sakalādi-bhūtam amāyinaṁ so'ham achintya-bodham । anādi-madhyānta-vihīnam ekaṁ tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥1॥

അർഥം:ശ്രീഗണേശന് നമസ്കാരം. ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും പറഞ്ഞു:

ശ്ലോകം 2

അനന്തചിദ്രൂപമയം ഗണേശമ് അഭേദഭേദാദിവിഹീനമാദ്യമ് ഹൃദി പ്രകാശസ്യ ധരം സ്വധീസ്ഥം തമേകദന്തം ശരണം വ്രജാമഃ ॥൨॥

ananta-chid-rūpam ayaṁ gaṇeśam abheda-bhedādi-vihīnam ādyam । hṛdi prakāśasya dharaṁ svadhī-sthaṁ tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥2॥

അർഥം:എപ്പോഴും സത്സ്വരൂപൻ, സമസ്തത്തിനും ആദികാരണൻ, മായാരഹിതൻ, അചിന്ത്യ ബോധസ്വരൂപമായ 'സോഽഹം', ആദി-മധ്യ-അന്തരഹിതനായ ഏകൻ — ആ ഏകദന്തനെ ഞങ്ങൾ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 3

സമാധിസംസ്ഥം ഹൃദി യോഗിനാം യം പ്രകാശരൂപേണ വിഭാതമേതമ് സദാ നിരാലമ്ബസമാധിഗമ്യം തമേകദന്തം ശരണം വ്രജാമഃ ॥൩॥

samādhi-saṁsthaṁ hṛdi yogināṁ yaṁ prakāśa-rūpeṇa vibhātam etam । sadā nirālamba-samādhi-gamyaṁ tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥3॥

അർഥം:അനന്ത ചിദ്രൂപമയനായ ഗണേശൻ, ഭേദ-അഭേദാദി രഹിതനായ ആദിപുരുഷൻ, ഹൃദയത്തിലെ പ്രകാശത്തെ ധരിക്കുന്നവൻ, നമ്മുടെ ബുദ്ധിയിൽ സ്ഥിതൻ — ആ ഏകദന്തനെ ഞങ്ങൾ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 4

സ്വബിമ്ബഭാവേന വിലാസയുക്താം പ്രത്യക്ഷമായാം വിവിധസ്വരൂപാമ് സ്വവീര്യകം തത്ര ദദാതി യോ വൈ തമേകദന്തം ശരണം വ്രജാമഃ ॥൪॥

svabimba-bhāvena vilāsa-yuktāṁ pratyakṣa-māyāṁ vividha-svarūpām । sva-vīryakaṁ tatra dadāti yo vai tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥4॥

അർഥം:യോഗികൾ ഹൃദയ സമാധിയിൽ പ്രകാശരൂപമായി വിഭാസിതനായി ദർശിക്കുന്നവൻ, എപ്പോഴും നിരാലംബ സമാധിയാൽ പ്രാപ്യൻ — ആ ഏകദന്തനെ ഞങ്ങൾ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 5

ത്വദീയവീര്യേണ സമര്ഥഭൂത- സ്വമായയാ സംരചിതം വിശ്വമ് തുരീയകം ഹ്യാത്മപ്രതീതിസംജ്ഞം തമേകദന്തം ശരണം വ്രജാമഃ ॥൫॥

tvadīya-vīryeṇa samartha-bhūta- sva-māyayā saṁrachitaṁ cha viśvam । turīyakaṁ hy ātma-pratīti-saṁjñaṁ tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥5॥

അർഥം:തന്റെ ബിംബഭാവത്താൽ വിലാസയുക്തമായ, പ്രത്യക്ഷ വിവിധരൂപമായ മായയ്ക്ക് തന്റെ വീര്യത്തെ (ശക്തിയെ) നൽകുന്നവൻ — ആ ഏകദന്തനെ ഞങ്ങൾ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 6

ത്വദാജ്ഞയാ ഭാന്തി ഗ്രഹാശ്ച സര്വേ പ്രകാശരൂപാണി വിഭാന്തി ഖേ വൈ ഭ്രമന്തി നിത്യം സ്വവിഹാരകാര്യാ- സ്തമേകദന്തം ശരണം വ്രജാമഃ ॥൧൪॥

tvad-ājñayā bhānti grahāś cha sarve prakāśa-rūpāṇi vibhānti khe vai । bhramanti nityaṁ sva-vihāra-kāryā- stam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥14॥

അർഥം:ആരുടെ വീര്യത്താൽ സമർഥമായ സ്വമായയാൽ ഈ വിശ്വം രചിക്കപ്പെട്ടുവോ, തുരീയൻ അഥവാ ആത്മപ്രതീതി-സംജ്ഞകൻ — ആ ഏകദന്തനെ ഞങ്ങൾ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 7

ത്വദാജ്ഞയാ സൃഷ്ടികരോ വിധാതാ ത്വദാജ്ഞയാ പാലക ഏവ വിഷ്ണുഃ ത്വദാജ്ഞയാ സംഹരകോ ഹരോഽപി തമേകദന്തം ശരണം വ്രജാമഃ ॥൧൫॥

tvad-ājñayā sṛṣṭi-karo vidhātā tvad-ājñayā pālaka eva viṣṇuḥ । tvad-ājñayā saṁharako haro'pi tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥15॥

അർഥം:നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ സമസ്ത ഗ്രഹങ്ങൾ പ്രകാശിക്കുന്നു, ആകാശത്തിൽ ജ്യോതിസ്സുകൾ വിഭാസിക്കുന്നു, നിത്യം തങ്ങളുടെ വിഹാരകാര്യത്തിൽ ചുറ്റുന്നു — ആ ഏകദന്തനെ ഞങ്ങൾ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 8

യദാജ്ഞയാ ദേവഗണാ ദിവിസ്ഥാ ദദന്തി വൈ കര്മഫലാനി നിത്യമ് യദാജ്ഞയാ ശൈലഗണാഃ സ്ഥിരാ വൈ തമേകദന്തം ശരണം വ്രജാമഃ ॥൧൭॥

yad-ājñayā deva-gaṇā divisthā dadanti vai karma-phalāni nityam । yad-ājñayā śaila-gaṇāḥ sthirā vai tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥17॥

അർഥം:നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ വിധാതാവ് (ബ്രഹ്മാവ്) സൃഷ്ടിക്കുന്നു, നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ വിഷ്ണു പാലിക്കുന്നു, നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ ഹരൻ (ശിവൻ) സംഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു — ആ ഏകദന്തനെ ഞങ്ങൾ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 9

യദന്തരേ സംസ്ഥിതമേകദന്ത- സ്തദാജ്ഞയാ സര്വമിദം വിഭാതി അനന്തരൂപം ഹൃദി ബോധകം യ- സ്തമേകദന്തം ശരണം വ്രജാമഃ ॥൨൦॥

yad-antare saṁsthitam ekadanta- stad-ājñayā sarvam idaṁ vibhāti । ananta-rūpaṁ hṛdi bodhakaṁ ya- stam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥20॥

അർഥം:ആരുടെ ആജ്ഞയാൽ സ്വർഗസ്ഥ ദേവഗണങ്ങൾ നിത്യം കർമഫലങ്ങൾ നൽകുന്നുവോ, ആരുടെ ആജ്ഞയാൽ പർവതങ്ങൾ സ്ഥിരമായി നിൽക്കുന്നുവോ — ആ ഏകദന്തനെ ഞങ്ങൾ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 10

സുയോഗിനോ യോഗബലേന സാധ്യം പ്രകുര്വതേ കഃ സ്തവനേന സ്തൌതി അതഃ പ്രണാമേന സുസിദ്ധിദോഽസ്തു തമേകദന്തം ശരണം വ്രജാമഃ ॥൨൧॥

su-yogino yoga-balena sādhyaṁ prakurvate kaḥ stavanena stauti । ataḥ praṇāmena su-siddhido'stu tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥21॥

അർഥം:ആരുടെ ഉള്ളിൽ ഏകദന്തൻ സ്ഥിതനായിരിക്കുന്നുവോ, ആരുടെ ആജ്ഞയാൽ ഇതെല്ലാം വിഭാസിക്കുന്നുവോ, അനന്തരൂപൻ, ഹൃദയത്തിൽ ബോധം ഉണർത്തുന്നവൻ — ആ ഏകദന്തനെ ഞങ്ങൾ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 11

ഏകദന്ത ഉവാച സ്തോത്രേണാഽഹം പ്രസന്നോഽസ്മി സുരാഃ സര്ഷിഗണാഃ കില വരദം ഭോ വൃണുത വോ ദാസ്യാമി മനസീപ്സിതമ് ॥൨൪॥

ekadanta uvācha । stotreṇā'haṁ prasanno'smi surāḥ sarṣi-gaṇāḥ kila । varadaṁ bho vṛṇuta vo dāsyāmi manasīpsitam ॥24॥

അർഥം:സുയോഗികൾ യോഗബലത്താൽ സാധ്യത്തെ സിദ്ധിക്കുന്നു, അവരുടെ സ്തവനത്താൽ ആർക്ക് സ്തുതിക്കാനാകും? അതിനാൽ പ്രണാമത്താൽ തന്നെ സുസിദ്ധി നൽകുന്നവനാകട്ടെ — ആ ഏകദന്തനെ ഞങ്ങൾ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 12

ഭവത്കൃതം മദീയം യത്സ്തോത്രം പ്രീതിപ്രദം തത് ഭവിഷ്യതി സന്ദേഹഃ സര്വസിദ്ധിപ്രദായകമ് ॥൨൫॥

bhavat-kṛtaṁ madīyaṁ yat stotraṁ prīti-pradaṁ cha tat । bhaviṣyati na sandehaḥ sarva-siddhi-pradāyakam ॥25॥

അർഥം:ഏകദന്തൻ പറഞ്ഞു: ഹേ ദേവന്മാരേ, ഋഷിഗണങ്ങളേ! ഈ സ്തോത്രത്താൽ ഞാൻ പ്രസന്നനായി. വരം ചോദിക്കുവിൻ, നിങ്ങളുടെ മനോവാഞ്ഛിതം നൽകാം.

ശ്ലോകം 13

ഏകവിംശതിവാരം യഃ ശ്ലോകാനേവൈകവിംശതീന് പഠേച്ച ഹൃദി മാം സ്മൃത്വാ ദിനാനി ത്വേകവിംശതിഃ ॥൨൯॥

ekaviṁśati-vāraṁ yaḥ ślokān evaikaviṁśatīn । paṭhech cha hṛdi māṁ smṛtvā dināni tv ekaviṁśatiḥ ॥29॥

അർഥം:നിങ്ങളാൽ രചിക്കപ്പെട്ട എന്റെ ഈ സ്തോത്രം പ്രീതിപ്രദവും സമസ്ത സിദ്ധികളും നൽകുന്നതുമാകും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ശ്ലോകം 14

തസ്യ ദുര്ലഭം കിഞ്ചിത്ത്രിഷു ലോകേഷു വൈ ഭവേത് അസാധ്യം സാധയേന്മര്ത്യഃ സര്വത്ര വിജയീ ഭവേത് ॥൩൦॥

na tasya durlabhaṁ kiñchit triṣu lokeṣu vai bhavet । asādhyaṁ sādhayen martyaḥ sarvatra vijayī bhavet ॥30॥

അർഥം:ഈ ഇരുപത്തിയൊന്ന് ശ്ലോകങ്ങൾ ഇരുപത്തിയൊന്ന് തവണ, ഹൃദയത്തിൽ എന്നെ സ്മരിച്ച്, ഇരുപത്തിയൊന്ന് ദിവസം പാരായണം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യന് —

ശ്ലോകം 15

നിത്യം യഃ പഠതി സ്തോത്രം ബ്രഹ്മഭൂതഃ വൈ നരഃ തസ്യ ദര്ശനതഃ സര്വേ ദേവാഃ പൂതാ ഭവന്തി ॥൩൧॥

nityaṁ yaḥ paṭhati stotraṁ brahma-bhūtaḥ sa vai naraḥ । tasya darśanataḥ sarve devāḥ pūtā bhavanti cha ॥31॥

അർഥം:മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ഒന്നും ദുർലഭമായി ശേഷിക്കില്ല; അവൻ അസാധ്യത്തെയും സാധിക്കുന്നു, എല്ലായിടത്തും വിജയിയാകുന്നു.

ശ്ലോകം 16

ഇതി ശ്രീമുദ്ഗലപുരാണേ ഏകദന്തശരണാഗതിസ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ്

iti śrī-mudgala-purāṇe ekadanta-śaraṇāgati-stotraṁ sampūrṇam ॥

അർഥം:ആരാണോ നിത്യം ഈ സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്യുന്നത്, ആ മനുഷ്യൻ ബ്രഹ്മരൂപനാകുന്നു, അവന്റെ ദർശനത്താൽ സമസ്ത ദേവന്മാരും പവിത്രരാകുന്നു.

പദം-പദം അർഥം

ഉച്ചാരണം കേൾക്കാൻ ഏതെങ്കിലും പദത്തിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ

തമ് ഏകദന്തം ശരണം വ്രജാമഃ🔊tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥആ ഏകദന്തനെ (ഒറ്റ കൊമ്പുള്ള പ്രഭുവിനെ) ഞങ്ങൾ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു — ഓരോ ശ്ലോകത്തിന്റെയും അവസാനം വരുന്ന വരി
സദാത്മരൂപമ്🔊sadātma-rūpamസദാത്മസ്വരൂപൻ — നിത്യ സത് (അസ്തിത്വം) സ്വരൂപൻ
സകലാദിഭൂതമ്🔊sakalādi-bhūtamസകലാദിഭൂതൻ — സമസ്ത വിദ്യമാനത്തിനും ആദിമൂലം
അമായിനമ്🔊amāyinamഅമായി — മായയ്ക്ക് അതീതൻ, മായാരഹിതൻ
അചിന്ത്യബോധമ്🔊achintya-bodhamഅചിന്ത്യബോധൻ — അചിന്ത്യ ചൈതന്യൻ / ചിന്തിക്കാനാകാത്ത ബോധസ്വരൂപൻ
അനാദിമധ്യാന്തവിഹീനമ്🔊anādi-madhyānta-vihīnamഅനാദി-മധ്യ-അന്തരഹിതൻ — ആദി, മധ്യം, അന്തം ഇല്ലാത്തവൻ
അനന്തചിദ്രൂപമയമ്🔊ananta-chid-rūpa-mayamഅനന്തചിദ്രൂപമയൻ — അനന്ത ശുദ്ധ ചൈതന്യ (ചിത്) സ്വരൂപമയൻ
അഭേദഭേദാദിവിഹീനമ്🔊abheda-bhedādi-vihīnamഅഭേദ-ഭേദാദി രഹിതൻ — ഭേദം, അഭേദം, സമസ്ത ഭേദരഹിതൻ
സമാധിസംസ്ഥമ്🔊samādhi-saṁsthamസമാധിസംസ്ഥൻ — യോഗികളുടെ സമാധി (ഗാഢ ധ്യാനം)യിൽ സ്ഥിതൻ
നിരാലമ്ബസമാധിഗമ്യമ്🔊nirālamba-samādhi-gamyamനിരാലംബസമാധിഗമ്യൻ — നിരാലംബ (നിരാധാര) സമാധിയാൽ പ്രാപ്യൻ
തുരീയകമ്🔊turīyakamതുരീയൻ — തുരീയം, ജാഗ്രത്-സ്വപ്ന-സുഷുപ്തിക്ക് അതീത ചതുർഥാവസ്ഥ
ത്വദാജ്ഞയാ🔊tvad-ājñayāത്വദാജ്ഞയാ — നിന്റെ ആജ്ഞ / ആദേശത്താൽ
സൃഷ്ടികരോ വിധാതാ🔊sṛṣṭi-karo vidhātāസൃഷ്ടികര വിധാതാ — ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടികർത്താവ് (നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു)
പാലക ഏവ വിഷ്ണുഃ🔊pālaka eva viṣṇuḥപാലക ഏവ വിഷ്ണുഃ — വിഷ്ണു പാലകൻ (നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ പാലിക്കുന്നു)
സംഹരകോ ഹരഃ🔊saṁharako haraḥസംഹരക ഹരഃ — ഹരൻ (ശിവൻ) സംഹാരകൻ (നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ സംഹരിക്കുന്നു)
വരദം ഭോ വൃണുത🔊varadaṁ bho vṛṇutaവരദം ഭോ വൃണുത — 'വരം ചോദിക്കുവിൻ!' — സ്തോത്രത്താൽ പ്രസന്നനായ ഏകദന്തന്റെ മറുപടി
ഏകവിംശതിവാരമ്🔊ekaviṁśati-vāramഏകവിംശതിവാരം — ഇരുപത്തിയൊന്ന് തവണ (പാരായണത്തിന്റെ വിഹിത സംഖ്യ)
അസാധ്യം സാധയേത്🔊asādhyaṁ sādhayetഅസാധ്യം സാധയേത് — അസാധ്യത്തെയും സാധിക്കുന്നു
ബ്രഹ്മഭൂതഃ സ വൈ നരഃ🔊brahma-bhūtaḥ sa vai naraḥബ്രഹ്മഭൂതഃ സ വൈ നരഃ — ആ മനുഷ്യൻ നിശ്ചയമായും ബ്രഹ്മരൂപനാകുന്നു

Ekadanta Stotram (Ekadanta Sharanagati Stotram) പാരായണ ഫലങ്ങൾ

ഗണേശനെ ഏകദന്തനായി — ആദി, മധ്യം, അന്തങ്ങൾക്ക് അതീത പരബ്രഹ്മമായി — സ്തുതിക്കുന്നു, ഗാഢ വേദാന്തിക ശരണാഗതി സ്തോത്രം

അതിന്റെ സ്വന്തം ഫലശ്രുതി ശ്ലോകങ്ങൾ 21 ദിവസം നിത്യം 21 തവണ പാരായണം ചെയ്യുന്നത് സമസ്ത ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ഒന്നും ദുർലഭമാകാതിരിക്കുമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു

വിഘ്നങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു, അസാധ്യമെന്ന് തോന്നുന്നതിനെയും സാധിക്കുന്നു (അസാധ്യം സാധയേത്)

ആത്മാവിനെ തുരീയമായി — ചതുർഥ, പരാവസ്ഥ — ചിന്തിക്കുന്ന ദർശനത്തെ വളർത്തുന്നു

യോഗികളാൽ സാധിക്കപ്പെടുന്ന നിരാലംബ സമാധിയിൽ മനസ്സിനെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നു

നിത്യ പാരായണം ഭക്തനെ 'ബ്രഹ്മഭൂത' — ബ്രഹ്മത്തിൽ സ്ഥിതൻ — ആക്കുമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു

ഗണേശനെ ഹൃദയത്തിന്റെ അന്തഃപ്രകാശമായി ആവാഹനം ചെയ്യുന്നു, ഭക്തിയും ആത്മജ്ഞാനവും ആഴത്തിലാക്കുന്നു

Ekadanta Stotram (Ekadanta Sharanagati Stotram) പാരായണ വിധി

ജപ സംഖ്യ21തവണ
ഉത്തമ സമയംബ്രഹ്മ മുഹൂർത്തം അല്ലെങ്കിൽ കുളിച്ച ശേഷം പുലർച്ചെ; വിശേഷിച്ച് സങ്കഷ്ടി ചതുർഥി, വിനായക ചതുർഥി, ഗണേശ ചതുർഥി എന്നിവയിൽ

ഏകദന്ത ഗണേശന്റെ ചിത്രത്തിന് മുന്നിൽ ഇരുന്ന്, വിളക്ക് കത്തിച്ച് കറുകയും ചുവന്ന പുഷ്പങ്ങളും സമർപ്പിക്കുക. ഫലശ്രുതിയിൽ വിധിച്ചതുപോലെ, ഒരു യഥാർഥ ആഗ്രഹം നിറവേറാൻ ശ്ലോകങ്ങൾ ഇരുപത്തിയൊന്ന് ദിവസം ദിവസവും ഇരുപത്തിയൊന്ന് തവണ പാരായണം ചെയ്യുക, ഹൃദയത്തിൽ ഗണേശനെ സ്മരിച്ച്. 'തമ് ഏകദന്തം ശരണം വ്രജാമഃ' വരിയുടെ അർഥത്തിൽ ധ്യാനിച്ച്, ഓരോ ശ്ലോകത്തിലും പൂർണമായി ശരണം പ്രാപിക്കുക. വരം നൽകുന്ന ശ്ലോകങ്ങളോടും ഒരു പ്രണാമത്തോടും കൂടി അവസാനിപ്പിക്കുക.

പതിവായി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ഈ പേജിൽ പൂർണ Ekadanta Stotram (Ekadanta Sharanagati Stotram) മലയാള ലിപിയിൽ നൽകിയിരിക്കുന്നു — അതേ മൂല ശ്ലോകങ്ങൾ, അക്ഷരം-അക്ഷരം ലിപ്യന്തരണം ചെയ്ത്, നിങ്ങൾക്ക് സൗകര്യമായി വായിച്ച് ജപിക്കാം. ഏതെങ്കിലും വരിയിൽ (അല്ലെങ്കിൽ ▶ ബട്ടൺ) തൊട്ട് അതിന്റെ പാരായണം കേൾക്കൂ.
അതെ — ലിപി മാത്രമേ മാറുന്നുള്ളൂ; വാക്കുകളും അവയുടെ അർഥവും മൂലം തന്നെ. ഈ പേജിലെ ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥം, ഫലങ്ങൾ, പാരായണ വിധി അതേപടി ബാധകമാണ്.
ഇത് ശ്രീമുദ്ഗലപുരാണത്തിലെ ഏകദന്ത ശരണാഗതി സ്തോത്രമാണ്, ഇതിൽ ഒത്തുകൂടിയ ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും (ദേവർഷിമാർ) ഗണേശനെ 'ഏകദന്ത', ഒറ്റ കൊമ്പുള്ള പരബ്രഹ്മമായി ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. ഓരോ ശ്ലോകവും 'തമ് ഏകദന്തം ശരണം വ്രജാമഃ' — 'ആ ഏകദന്തനെ ഞങ്ങൾ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു' — എന്ന് അവസാനിക്കുന്നു.
ഏകദന്ത എന്നാൽ 'ഒറ്റ കൊമ്പുള്ളവൻ'. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് ഗണേശൻ ഒരു കൊമ്പ് ഒടിച്ചു (അല്ലെങ്കിൽ പരശുരാമനുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടു), അതുകൊണ്ട് വ്യാസന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മഹാഭാരതം എഴുതി. ഈ സ്തോത്രത്തിൽ ഒറ്റ കൊമ്പ് ഏക അദ്വൈത സത്യത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്.
സ്തോത്രത്തിന്റെ സ്വന്തം ഫലശ്രുതി അതിന്റെ ശ്ലോകങ്ങൾ ഇരുപത്തിയൊന്ന് തവണ ദിവസവും, ഇരുപത്തിയൊന്ന് ദിവസം, ഹൃദയത്തിൽ ഗണേശനെ സ്മരിച്ച് പാരായണം ചെയ്യണമെന്ന് വിധിക്കുന്നു. ഭക്തൻ അപ്പോൾ അപ്രാപ്യത്തെയും പ്രാപിക്കുന്നു, എല്ലായിടത്തും വിജയിയാകുന്നു എന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
ഇത് അത്യന്തം തത്ത്വപരമാണ്: ഗണേശന്റെ രൂപം വർണിക്കുന്നതിന് പകരം, അവനെ നിരാകാര പരമ തത്ത്വമായി — സത്സ്വരൂപൻ, അനന്ത ചൈതന്യൻ, തുരീയ അവസ്ഥ — ചിന്തിക്കുന്നു, ആരുടെ ഏക ആജ്ഞയാൽ ബ്രഹ്മ, വിഷ്ണു, ശിവ സൃഷ്ടി, പാലനം, സംഹാരം ചെയ്യുന്നുവോ.

ഇവയും വായിക്കൂ

ഉപകാരപ്പെട്ടോ? പ്രിയപ്പെട്ടവരുമായി പങ്കിടൂ 🙏

Share:

പൂർണ Ekadanta Stotram (Ekadanta Sharanagati Stotram) ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥസഹിതം വായിക്കൂ, അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ പവിത്ര പാഠങ്ങൾ കാണൂ