பீஷ்ம ஸ்துதி
ಭೀಷ್ಮ ಸ್ತುತಿ in Tamil · தமிழ்
உங்கள் மொழி/எழுத்தில் படியுங்கள்
✦ பொருள்
பீஷ்ம ஸ்துதி மகாபாரதத்தின் பிதாமகர் பீஷ்மரின் மரண நேரப் பிரார்த்தனை, இது ஶ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் முதல் ஸ்கந்தத்தில் (ஒன்பதாம் அத்தியாயம்) வர்ணிக்கப்படுகிறது. அம்புப் படுக்கையில் படுத்து தன் இச்சா மரணத்தின் தருணத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து பீஷ்மர் தன் முழு மனதையும் ஶ்ரீகிருஷ்ணனில் நிலைநிறுத்தி, பல திவ்ய செய்யுட்களில் தன் அன்பைப் பொழிகிறார் — குருக்ஷேத்திர போர்க்களத்தில் கிருஷ்ணனின் அழகையும், இறைவன் அவருக்காகத் தன் சபதத்தை உடைத்த அந்நாளையும் நினைவுகூர்ந்து. இறுதியில் அனைத்து வேற்றுமையிலிருந்தும் விடுபட்டு பீஷ்மர் தன் ஆத்மாவைப் பரமாத்மாவில் லயிக்கச் செய்து உடலை விடுகிறார். இது மரண நேரத்தில் பரம பக்திக்கான ஆதர்ச ஸ்தோத்திரமாகக் கருதப்படுகிறது.
தோற்றம் & கதை
Srimad Bhagavata Purana, First Canto, Chapter 9 · Veda Vyasa (the prayer spoken by Bhishma; narrated by Suta to the sages) · Puranic
பெரும் போரான குருக்ஷேத்திரத்திற்குப் பிறகு குருவம்சத்தின் பிதாமகர் பீஷ்மர் — தன் மரண நேரத்தைத் தாமே தேர்ந்தெடுக்கும் வரம் பெற்றவர் — சூரியனின் உத்தராயணத்திற்காகக் காத்திருந்து அம்புப் படுக்கையில் படுத்தார். கிருஷ்ணன் பாண்டவர்களுடன் அவரிடம் வந்தார், பீஷ்மர் யுதிஷ்டிரனுக்கு விரிவாக தர்மத்தை உபதேசித்தார். பின்னர், தன் இறுதித் தருணம் நெருங்கியதும், பீஷ்மர் மற்ற அனைத்திலிருந்தும் விலகி தன் மனதையும் கண்களையும் முழுமையாக ஶ்ரீகிருஷ்ணனில் நிலைநிறுத்தினார். இந்தச் செய்யுட்களில் அவர் இறைவனின் கரிய, அழகிய வடிவம் மீதான தன் அன்பை வெளிப்படுத்துகிறார், போர்க்களத்தில் கிருஷ்ணனின் செயல்களை நினைவுகூர்கிறார் — கிருஷ்ணன் தன் சபதத்தை விட்டு அர்ஜுனனைக் காக்க தேர்ச் சக்கரத்துடன் பீஷ்மர் மீது தாக்குதல் நடத்திய அந்தத் தருணம் உட்பட — மேலும் வேற்றுமையின் அனைத்து அடையாளத்திலிருந்தும் விடுபட்டு தன் ஆத்மாவைப் பரமாத்மாவில் சமர்ப்பித்து முழு விழிப்புணர்வில் உடலை விடுகிறார்.
✦ சாத்திரங்களில் கூறியபடி
பீஷ்மர் தன் அசையாத பக்தியின் சக்தியால் நான்கு கைகள் கொண்ட ஶ்ரீகிருஷ்ணனைத் தன் முன் நிற்பதைக் கண்டு அந்த வடிவத்தைப் பார்த்தபடியே தன் உயிரை அவரில் லயிக்கச் செய்தார், மரணத் தருணத்திலேயே முக்தியை அடைந்தார் என்று கூறப்படுகிறது. மரண நேரத்தில் பீஷ்மரைப் போல் அத்தகைய அன்போடு இறைவனை நினைவுகூர்வது ஆத்மாவின் இறைவனுடனான இணைப்பை உறுதி செய்கிறது என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.
பொருளுடன் முழுப் பாடல்
எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்
இதி மதிருபகல்பிதா வித்ரு'ஷ்ணா பகவதி ஸாத்வதபுங்கவே விபூம்நி । ஸ்வஸுகமுபகதே க்வசித்விஹர்தும் ப்ரக்ரு'திமுபேயுஷி யத்பவப்ரவாஹஃ ॥
iti matir-upakalpitā vitṛṣṇā bhagavati sātvata-puṅgave vibhūmni | sva-sukham-upagate kvacid-vihartuṃ prakṛtim-upeyuṣi yad-bhava-pravāhaḥ ||
பொருள்:இவ்வாறு அனைத்து தாகத்திலிருந்தும் விடுபட்டு, நான் என் மனதை அந்த எங்கும் நிறைந்த சாத்வத குலச் சிறந்த இறைவனில் நிலைநிறுத்துகிறேன், அவர் தன் ஆனந்தத்திலேயே மூழ்கியிருந்தாலும் சில சமயங்களில் லீலைக்காக அவதரித்து வடிவம் ஏற்கிறார், அவரிலிருந்தே இந்த அனைத்து சம்சார-ஓட்டமும் தோன்றுகிறது.
த்ரிபுவநகமநம் தமாலவர்ணம் ரவிகரகௌரவராம்பரம் ததாநே । வபுரலககுலாவ்ரு'தாநநாப்ஜம் விஜயஸகே ரதிரஸ்து மேऽநவத்யா ॥
tri-bhuvana-kamanaṃ tamāla-varṇaṃ ravi-kara-gaura-varāmbaraṃ dadhāne | vapur-alaka-kulāvṛtānanābjaṃ vijaya-sakhe ratir-astu me'navadyā ||
பொருள்:என் தூய, குற்றமற்ற அன்பு அவரிடம் இருக்கட்டும் — அர்ஜுனனின் (விஜயனின்) தோழன், மூன்று உலகங்களிலும் மிகவும் அழகானவர், தமால மரம் போல் கருநிறத்தவர், சூரியக் கதிர்கள் போல் ஒளிரும் பீதாம்பரம் அணிந்தவர், தாமரை முகம் சுருள் கூந்தலால் சூழப்பட்டவர்.
யுதி துரகரஜோவிதூம்ரவிஷ்வக்- கசலுலிதஶ்ரமவார்யலங்க்ரு'தாஸ்யே । மம நிஶிதஶரைர்விபித்யமாந- த்வசி விலஸத்கவசேऽஸ்து க்ரு'ஷ்ண ஆத்மா ॥
yudhi turaga-rajo-vidhūmra-viṣvak- kaca-lulita-śrama-vāry-alaṅkṛtāsye | mama niśita-śarair-vibhidyamāna- tvaci vilasat-kavace'stu kṛṣṇa ātmā ||
பொருள்:போர்க்களத்தில், அவர் முகம் குதிரைகளின் குளம்புகளால் எழுந்த தூசியால் சாம்பல் நிறமாகி, உழைப்பால் ஏற்பட்ட வியர்வைத் துளிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அவர் தோல் என் கூரிய அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு, அவர் கவசம் மின்னிக்கொண்டிருக்க — அந்தக் கிருஷ்ணனில் என் ஆத்மா நிலைபெறட்டும்.
ஸபதி ஸகிவசோ நிஶம்ய மத்யே நிஜபரயோர்பலயோ ரதம் நிவேஶ்ய । ஸ்திதவதி பரஸைநிகாயுரக்ஷ்ணா ஹ்ரு'தவதி பார்தஸகே ரதிர்மமாஸ்து ॥
sapadi sakhi-vaco niśamya madhye nija-parayor-balayo rathaṃ niveśya | sthitavati para-sainikāyur-akṣṇā hṛtavati pārtha-sakhe ratir-mamāstu ||
பொருள்:உடனே தன் தோழனின் (அர்ஜுனனின்) வார்த்தைகளைக் கேட்டு, இரு படைகளுக்கும் நடுவே தேரை நிறுத்தி, அங்கேயே தன் பார்வையால் மட்டுமே எதிரிப் படை வீரர்களின் ஆயுளைக் கவர்ந்த — அந்தப் பார்த்தனின் தோழனில் என் அன்பு இருக்கட்டும்.
வ்யவஹிதப்ரு'தநாமுகம் நிரீக்ஷ்ய ஸ்வஜநவதாத்விமுகஸ்ய தோஷபுத்த்யா । குமதிமஹரதாத்மவித்யயா யஶ்- சரணரதிஃ பரமஸ்ய தஸ்ய மேऽஸ்து ॥
vyavahita-pṛtanā-mukhaṃ nirīkṣya sva-jana-vadhād-vimukhasya doṣa-buddhyā | kumatim-aharad-ātma-vidyayā yaś- caraṇa-ratiḥ paramasya tasya me'stu ||
பொருள்:என்னைப் படையின் முன்னணியில் கண்டு அர்ஜுனன் சுற்றத்தாரைக் கொல்வதிலிருந்து விலகி, அதைப் பாவமாகக் கருதியபோது, ஆத்மவித்தை உபதேசத்தால் அவன் குமதியை (மோகத்தை) நீக்கிய — அந்தப் பரமேஶ்வரனின் திருவடிகளில் என் ரதி இருக்கட்டும்.
ஸ்வநிகமமபஹாய மத்ப்ரதிஜ்ஞா- ம்ரு'தமதிகர்துமவப்லுதோ ரதஸ்தஃ । த்ரு'தரதசரணோऽப்யயாச்சலத்கு- ர்ஹரிரிவ ஹந்துமிபம் கதோத்தரீயஃ ॥
sva-nigamam-apahāya mat-pratijñām- ṛtam-adhi-kartum-avapluto ratha-sthaḥ | dhṛta-ratha-caraṇo'bhyayāc-calad-gur- harir-iva hantum-ibhaṃ gatottarīyaḥ ||
பொருள்:என் சபதத்தை மெய்யாக்க தன் சபதத்தை (ஆயுதம் ஏந்தமாட்டேன் என்பதை) விட்டு — தேரிலிருந்து குதித்து, தேர்ச் சக்கரத்தை எடுத்து, மேலாடை விழ, பூமியை நடுங்கச் செய்து, சிங்கம் யானையின் மீது பாய்வது போல் என் மீது ஓடினார்.
ஶிதவிஶிகஹதோ விஶீர்ணதம்ஶஃ க்ஷதஜபரிப்லுத ஆததாயிநோ மே । ப்ரஸபமபிஸஸார மத்வதார்தம் ஸ பவது மே பகவாந்கதிர்முகுந்தஃ ॥
śita-viśikha-hato viśīrṇa-daṃśaḥ kṣataja-paripluta ātatāyino me | prasabham-abhisasāra mad-vadhārthaṃ sa bhavatu me bhagavān-gatir-mukundaḥ ||
பொருள்:என் கூரிய அம்புகளால் காயப்பட்டு, கவசம் சிதறி, உடல் இரத்தத்தில் தோய்ந்து — அந்த ஆததாயி என்னைக் கொல்ல வேகமாக ஓடினார்; அந்த இறைவன் முகுந்தனே என் கதியாகட்டும்.
விஜயரதகுடும்ப ஆத்ததோத்ரே த்ரு'தஹயரஶ்மிநி தச்ச்ரியேக்ஷணீயே । பகவதி ரதிரஸ்து மே முமூர்ஷோ- ர்யமிஹ நிரீக்ஷ்ய ஹதா கதாஃ ஸ்வரூபம் ॥
vijaya-ratha-kuṭumba ātta-totre dhṛta-haya-raśmini tac-chriyekṣaṇīye | bhagavati ratir-astu me mumūrṣor- yam-iha nirīkṣya hatā gatāḥ sva-rūpam ||
பொருள்:இந்த மரண நேரத்தில் என் அன்பு அந்த இறைவனில் இருக்கட்டும், அவர் அர்ஜுனனின் தேர்க் குதிரைகளின் கடிவாளத்தையும் சாட்டையையும் ஏந்தியவர், அவர் ஒளி ஒப்பற்றது — இங்கே போர்க்களத்தில் அவரைக் கண்டு உயிர் துறந்தவர்கள் அவர் வடிவத்தையே அடைந்தனர்.
லலிதகதிவிலாஸவல்குஹாஸ- ப்ரணயநிரீக்ஷணகல்பிதோருமாநாஃ । க்ரு'தமநுக்ரு'தவத்ய உந்மதாந்தாஃ ப்ரக்ரு'திமகந்கில யஸ்ய கோபவத்வஃ ॥
lalita-gati-vilāsa-valgu-hāsa- praṇaya-nirīkṣaṇa-kalpitoru-mānāḥ | kṛtam-anu-kṛtavatya unmadāndhāḥ prakṛtim-agan-kila yasya gopa-vadhvaḥ ||
பொருள்:அவர் மனோகர நடை, அழகிய புன்னகை, அன்பு நிறைந்த பார்வையால் வ்ரஜ கோபியர் பெருமிதம் கொண்டனர், காதல் வெறியில் அவர் ஒவ்வொரு செயலையும் பின்பற்றி அவர் வடிவத்தையே அடைந்தனர் — அந்த இறைவனில் என் மனம் மகிழட்டும்.
முநிகணந்ரு'பவர்யஸங்குலேऽந்தஃ ஸதஸி யுதிஷ்டிரராஜஸூய ஏஷாம் । அர்ஹணமுபபேத ஈக்ஷணீயோ மம த்ரு'ஶிகோசர ஏஷ ஆவிராத்மா ॥
muni-gaṇa-nṛpa-varya-saṅkule'ntaḥ sadasi yudhiṣṭhira-rāja-sūya eṣām | arhaṇam-upapeda īkṣaṇīyo mama dṛśi-gocara eṣa āvir-ātmā ||
பொருள்:முனிவர்களாலும் சிறந்த அரசர்களாலும் நிறைந்த அரசன் யுதிஷ்டிரனின் ராஜசூய யாகத்தின் பெரும் சபையில் அக்ர பூஜைக்கு தகுதியானவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட — அந்தப் பரமாத்மாவே இன்று என் கண்களுக்கு முன் வெளிப்பட்டிருக்கிறார்.
தமிமமஹமஜம் ஶரீரபாஜாம் ஹ்ரு'தி ஹ்ரு'தி திஷ்டிதமாத்மகல்பிதாநாம் । ப்ரதித்ரு'ஶமிவ நைகதார்கமேகம் ஸமதிகதோऽஸ்மி விதூதபேதமோஹஃ ॥
tam-imam-aham-ajaṃ śarīra-bhājāṃ hṛdi hṛdi dhiṣṭhitam-ātma-kalpitānām | prati-dṛśam-iva naikadhārkam-ekaṃ samadhigato'smi vidhūta-bheda-mohaḥ ||
பொருள்:அந்தப் பிறப்பற்ற இறைவன் ஒவ்வொரு உடலெடுத்தவரின் இதயத்திலும் அந்தராத்மாவாக நிலைபெற்றுள்ளார், ஒருவராக இருந்தாலும் பலராகத் தோன்றுகிறார் — ஒரே சூரியன் பல கண்களில் பிரதிபலிப்பது போல். வேற்றுமை மோகத்திலிருந்து விடுபட்டு இப்போது நான் அவரை அடைந்துவிட்டேன்.
சொல்-சொல்லாகப் பொருள்
உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்
ಭೀಷ್ಮ ಸ್ತುತಿ பாராயணப் பலன்கள்
மரண நேரத்தில் மனதை இறைவனில் நிலைநிறுத்துவதற்கான உயரிய ஆதர்சமாகக் கருதப்படுகிறது.
இறைவன் கிருஷ்ணன் மீது அசையாத, ஒருமுகப்பட்ட பக்தியை (அனன்ய பக்தி) தூண்டுகிறது.
இருமையின் மோகத்தைக் கரைத்து ஒவ்வொரு இதயத்திலும் வீற்றிருக்கும் இறைவனை வெளிப்படுத்துகிறது.
பீஷ்மர் பெற்றது போல், அமைதியான, விழிப்புணர்வுள்ள, அச்சமற்ற மரணத்திற்காக ஓதப்படுகிறது.
இதயத்தை உலகியல் தாகம் (விதிருஷ்ணா) மற்றும் பற்றிலிருந்து விடுவிக்கிறது.
இறைவனின் வடிவத்தின் அன்பான நினைவுகூர்தலால் முக்தி (மோக்ஷம்) அளிப்பதாகக் கருதப்படுகிறது.
துன்பம் மற்றும் மோதலுக்கு நடுவேயும் இறைவனின் அழகைக் காணும் பார்வையை வளர்க்கிறது.
ಭೀಷ್ಮ ಸ್ತುತಿ பாராயண முறை
குளித்து அமைதியான மனநிலையில் கிழக்கு நோக்கி இறைவன் கிருஷ்ணனின் உருவத்தின் முன் அமருங்கள். பீஷ்ம ஸ்துதியை மெதுவாக ஓதுங்கள், பீஷ்மர் குருக்ஷேத்திர போர்க்களத்தில் கண்ட அதே வடிவத்தில் கிருஷ்ணனை மனக்கண்ணில் காணுங்கள். ஒவ்வொரு செய்யுளையும் மனதை முழுமையாக இறைவனில் நிலைநிறுத்தும் தியானமாகச் சிந்தியுங்கள். பக்தர்கள் இதை சரணாகதி ஸ்தோத்திரமாக தினமும் ஓதுகிறார்கள், மரணத்தை நெருங்கியோர் மற்றும் மறைந்தோரின் அமைதி மற்றும் முக்திக்காக இதைப் பாரம்பரியமாக ஓதுகிறார்கள், ஏனெனில் பீஷ்மர் இந்தப் பிரார்த்தனையாலேயே மரணத் தருணத்தில் இறைவனை அடைந்தார்.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
இவையும் படியுங்கள்
ॐ
முழு ಭೀಷ್ಮ ಸ್ತುತಿஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்