ದೇವ್ಯಾ ಯಯಾ ತತಮಿದಂ ಜಗತ್ (ಶಕ್ರಾದಿ ಸ್ತುತಿಯ ಪ್ರಾರಂಭ) PDF

ऋषिरुवाच शक्रादयः सुरगणा निहतेऽतिवीर्ये तस्मिन्दुरात्मनि सुरारिबले च देव्या । तां तुष्टुवुः प्रणतिनम्रशिरोधरांसा वाग्भिः प्रहर्षपुलकोद्गमचारुदेहाः ॥

ṛṣiruvāca śakrādayaḥ suragaṇā nihate'tivīrye tasmindurātmani surāribale ca devyā tāṃ tuṣṭuvuḥ praṇatinamraśirodharāṃsā vāgbhiḥ praharṣapulakodgamacārudehāḥ

ಋಷಿ ನುಡಿದನು — ಆ ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ ದುರಾತ್ಮನಾದ ಮಹಿಷಾಸುರ ಮತ್ತು ದೇವಶತ್ರುಗಳ ಸೇನೆ ದೇವಿಯಿಂದ ನಶಿಸಿದಾಗ, ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವಗಣಗಳು — ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಬಾಗಿದ ಶಿರ, ಕುತ್ತಿಗೆ, ಭುಜಗಳುಳ್ಳವರು, ಹರ್ಷದ ರೋಮಾಂಚದಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ ದೇಹವುಳ್ಳವರು — ಈ ವಚನಗಳಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸತೊಡಗಿದರು: 'ಯಾವ ದೇವಿ ತನ್ನ ಆತ್ಮಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿದಳೋ, ಯಾರು ಸಮಸ್ತ ದೇವಗಣಗಳ ಶಕ್ತಿಗಳ ಸಮೂಹ ಮೂರ್ತಿಯೋ, ಯಾರು ಸಮಸ್ತ ದೇವರು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಪೂಜ್ಯಳೋ — ಆ ಅಂಬಿಕೆಗೆ ನಾವು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆಕೆ ನಮಗೆ ಕ್ಷೇಮವನ್ನುಂಟುಮಾಡಲಿ. ಯಾರ ಅನುಪಮ ಪ್ರಭಾವ, ಬಲವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಭಗವಾನ್ ಅನಂತ (ವಿಷ್ಣು), ಬ್ರಹ್ಮ, ಹರ (ಶಿವ) ಸಹ ಸಮರ್ಥರಲ್ಲವೋ — ಆ ಚಂಡಿಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಗತ್ತಿನ ಪಾಲನೆಗೆ, ಅಶುಭದ ಭಯ ನಾಶಕ್ಕೆ ಸಂಕಲ್ಪಿಸಲಿ.'

देव्या यया ततमिदं जगदात्मशक्त्या निःशेषदेवगणशक्तिसमूहमूर्त्या । तामम्बिकामखिलदेवमहर्षिपूज्यां भक्त्या नताः स्म विदधातु शुभानि सा नः ॥

devyā yayā tatamidaṃ jagadātmaśaktyā niḥśeṣadevagaṇaśaktisamūhamūrtyā tāmambikāmakhiladevamaharṣipūjyāṃ bhaktyā natāḥ sma vidadhātu śubhāni sā naḥ

यस्याः प्रभावमतुलं भगवाननन्तो ब्रह्मा हरश्च न हि वक्तुमलं बलं च । सा चण्डिकाखिलजगत्परिपालनाय नाशाय चाशुभभयस्य मतिं करोतु ॥

yasyāḥ prabhāvamatulaṃ bhagavānananto brahmā haraśca na hi vaktumalaṃ balaṃ ca sā caṇḍikākhilajagatparipālanāya nāśāya cāśubhabhayasya matiṃ karotu