ਆਰਾਧਿਤਾ ਸੈਵ ਨ੍ਰਿਣਾਮ੍ (ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਰਣ — ਫਲ-ਸ਼ਲੋਕ) — Word-by-Word Meaning
आराधिता सैव नृणाम् (देवी की शरण — फल-श्लोक)
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
Complete Translation
Origin & History
Source: Durga Saptashati Chapter 13
Author: Sage Markandeya (Markandeya Purana)
Period: Ancient (part of the Markandeya Purana, c. 400–600 CE)
ਦੇਵੀ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਅਧਿਆਇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ-ਭੂਮਿਕਾ 'ਤੇ ਮੁੜਦਾ ਹੈ। ਰਾਜ ਤੋਂ ਵਾਂਝਿਆ ਰਾਜਾ ਸੁਰਥ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸਮਾਧੀ, ਮੇਧਾ ਮੁਨੀ ਤੋਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੁਨੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਫਿਰ ਵੀ ਪੂਜਿਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਭੋਗ, ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੋਕਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਾ ਕੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਫੁੱਲ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਚੰਡਿਕਾ ਖ਼ੁਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਮਨਚਾਹਿਆ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ — ਸੁਰਥ ਨੂੰ ਰਾਜ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਮਨੂਪਦ, ਸਮਾਧੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀਦਾਇਕ ਗਿਆਨ — ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੰਤਰਧਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗ੍ਰੰਥ ਆਪਣੇ ਸਮਾਪਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
Frequently Asked Questions
'ਭੋਗ-ਸਵਰਗ-ਅਪਵਰਗ-ਦਾ' ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ?▼
ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਦੁਰਗਾ ਸਪਤਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ?▼
ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਵੈਸ਼੍ਯ ਨੇ ਕਿਹੜੇ ਵਰ ਚੁਣੇ?▼
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਲ-ਸ਼ਲੋਕ ਕਿਉਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ?▼
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →