Mantra.Tips

ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ੧.੨੯ — ਸੀਦੰਤਿ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ — Word-by-Word Meaning

श्रीमद्भगवद्गीता १.२९ — सीदन्ति मम गात्राणि

Every Sanskrit word explained in English

Word-by-Word Breakdown

सीदन्ति
sīdanti
ਢਿੱਲੇ ਪੈ ਰਹੇ ਹਨ; ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ
मम
mama
ਮੇਰੇ
गात्राणि
gātrāṇi
ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗ
मुखम्
mukham
ਮੂੰਹ
cha
ਅਤੇ
परिशुष्यति
pariśhuṣhyati
ਸੁੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ
वेपथुः
vepathuḥ
ਕੰਬਣੀ; ਥਰਥਰਾਹਟ
cha
ਅਤੇ
शरीरे
śharīre
ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ
मे
me
ਮੇਰੇ
रोमहर्षः
roma-harṣhaḥ
ਰੋਮਾਂਚ (ਰੌਂਗਟੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਾ)
cha
ਵੀ
जायते
jāyate
ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ

Complete Translation

ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਢਿੱਲੇ ਪੈ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਸੁੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੰਬਣੀ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।

Origin & History

Source: Bhagavad Gita Chapter 1, Verse 29

Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)

Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਥ ਦੋਵੇਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਸਜੇ ਪਿਤਾਵਾਂ, ਪਿਤਾਮਹਾਂ, ਗੁਰੂਆਂ, ਚਾਚਿਆਂ, ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਕਰੁਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਅਭਿਭੂਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਕੰਬਣੀ ਅਤੇ ਬਲ ਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਦਾ ਵਰਨਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਜੈ ਦੁਆਰਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਦ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਾ ਆਰੰਭ-ਬਿੰਦੂ ਬਣਦਾ ਹੈ।

Frequently Asked Questions

ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ੧.੨੯ ਕੀ ਵਰਨਨ ਕਰਦੀ ਹੈ?
ਇਸ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧਭੂਮੀ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸ਼ੋਕ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਲੱਛਣਾਂ ਦਾ ਵਰਨਨ ਹੈ: ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮੂੰਹ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਕੰਬਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੁਜਨਾਂ ਅਤੇ ਗੁਰੂਜਨਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੀਤਾ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਦ ਕਿਉਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ?
'ਵਿਸ਼ਾਦ' ਕਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਇਹ ਟੁੱਟਣਾ ਹੀ ਸਮੁੱਚੀ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਦਾ ਨਿਮਿੱਤ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਭਰਮ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਮੰਗਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਰਤੱਵ, ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਲਜਯੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਗਤ ਕੀ ਸਿੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਆਕੁਲ, ਡਰਿਆ ਜਾਂ ਸ਼ੋਕਗ੍ਰਸਤ ਹੋਣਾ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਲਈ ਵੀ। ਸਿਆਣਪ ਭਰਿਆ ਉੱਤਰ ਇਸ ਨੂੰ ਛੁਪਾਉਣਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਰਜੁਨ ਵਾਂਗ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਿਰਦਾ ਦਿਵਯ ਗਿਆਨ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।

Ready to start chanting?

See Benefits & How to Chant →