ஶ்ரீமத்பகவத்கீதா ௧௩.௨ — இதம் ஶரீரம் கௌந்தேய
ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 13.2 — ਇਦੰ ਸ਼ਰੀਰੰ ਕੌਂਤੇਯ (ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ-ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਗ੍ਯ) in Tamil · தமிழ்
உங்கள் மொழி/எழுத்தில் படியுங்கள்
✦ பொருள்
இந்த ஸ்லோகம் பதின்மூன்றாம் அத்தியாயத்தை கீதையின் மிக முக்கியமான பகுத்தறிவுகளில் ஒன்றுடன் தொடங்குகிறது — உடலும் அனுபவிக்கப்படும் அனைத்தும் 'க்ஷேத்திரம்' (வயல்), ஆனால் உடலை அறியும் உணர்வுள்ள ஆன்மா 'க்ஷேத்திரஞ்ஞன்' (வயலை அறிபவன்). சாதகனுக்கு இடைவிடாது மாறும் வயலுக்கும், உள்ளிருக்கும் சாட்சி அறிபவருக்கும் இடையே பகுத்தறியக் கற்பித்து கிருஷ்ணர் ஆன்மஞானத்தின் அடித்தளத்தை அமைக்கிறார் — நாம் உடல் அல்ல, அதை அறியும் உணர்வே என்ற ஞானம்.
தோற்றம் & கதை
Bhagavad Gita Chapter 13, Verse 2 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
பதின்மூன்றாம் அத்தியாயம், க்ஷேத்திர-க்ஷேத்திரஞ்ஞ விபாக யோகம், செயலிலிருந்தும் பக்தியிலிருந்தும் திரும்பி தூய ஞானத்தை நோக்கிச் செல்கிறது. தனது தொடக்க உபதேசத்தில், கிருஷ்ணர் உடலை 'வயல்' என்றும் உணர்வுள்ள ஆன்மாவை அதன் 'அறிபவன்' என்றும் வரையறுத்து, ஆன்மா உடலிலிருந்து வேறானதாக அறியப்படும் அந்த பகுத்தறிவு ஞானத்துக்கு அடித்தளம் அமைக்கிறார்.
✦ சாத்திரங்களில் கூறியபடி
வேதாந்த ஆசாரியர்கள் இந்த ஒரே பகுத்தறிவை — வயல், அறிபவன் — விடுதலையின் வாயிலாகக் கருதினர்; பல சாதகர்கள் 'நான் அறிபவன், வயல் அல்ல' என்ற இந்த உண்மையைத் தாங்குவதே நீண்டகால மரண அச்சத்தைக் கரைத்து அசையா அக அமைதியை வெளிப்படுத்தியதாகக் கூறுகின்றனர்.
மந்திரம்
எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்
ஶ்ரீபகவாநுவாச இதம் ஶரீரம் கௌந்தேய க்ஷேத்ரமித்யபிதீயதே। ஏதத்யோ வேத்தி தம் ப்ராஹுஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞ இதி தத்விதஃ॥
śhrī-bhagavān uvācha idaṁ śharīraṁ kaunteya kṣhetram ity abhidhīyate etad yo vetti taṁ prāhuḥ kṣhetra-jña iti tad-vidaḥ
பொருள்:ஸ்ரீபகவான் சொன்னார் — அர்ஜுனா! இந்த உடல் 'க்ஷேத்திரம்' (வயல்) என்று சொல்லப்படுகிறது; இதை அறிபவனை, உண்மையை அறிந்தோர் 'க்ஷேத்திரஞ்ஞன்' (வயலை அறிபவன்) என்று அழைக்கின்றனர்.
சொல்-சொல்லாகப் பொருள்
உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்
ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 13.2 — ਇਦੰ ਸ਼ਰੀਰੰ ਕੌਂਤੇਯ (ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ-ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਗ੍ਯ) பாராயணப் பலன்கள்
உடல் (வயல்), ஆன்மா (அறிபவன்) இடையே அடிப்படை பகுத்தறிவை நிறுவுகிறது
ஆன்மஞானத்தை எழுப்புகிறது — நாம் சாட்சி உணர்வே என்ற ஞானம்
மாறும் உடலுடனான ஒன்றிப்பைத் தளர்த்தி வைராக்கியத்தையும் அமைதியையும் தருகிறது
தியானத்துக்கும் அக ஆராய்ச்சிக்கும் தெளிவான கட்டமைப்பை வழங்குகிறது
அழியும் வயலுக்குப் பின்னால் அழியா அறிபவரை வெளிப்படுத்தி அச்சத்தையும் துயரத்தையும் குறைக்கிறது
சாதகனை விடுதலை தரும் ஞானத்தை (க்ஷேத்திர-க்ஷேத்திரஞ்ஞ ஞானம்) நோக்கி அழைத்துச் செல்கிறது
ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 13.2 — ਇਦੰ ਸ਼ਰੀਰੰ ਕੌਂਤੇਯ (ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ-ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਗ੍ਯ) பாராயண முறை
இந்த ஸ்லோகத்தை 'நான் யார்?' என்ற சிந்தனையின் தொடக்கமாக ஓதுங்கள். நீங்கள் 'க்ஷேத்திரம்' (வயல்), 'க்ஷேத்திரஞ்ஞ' (அறிபவன்) உச்சரிக்கும்போது, மனம் ஒருபுறம் உடல், அனுபவங்களுக்கும், மறுபுறம் அவற்றை அறியும் மௌன உணர்வுக்கும் இடையே வேறுபடுத்தட்டும். தியானத்துக்கு முன் இதைப் பயன்படுத்தி சாட்சி அறிபவராக உங்கள் அடையாளத்தில் நிலைபெறுங்கள், இது அனைத்து காட்சி, உணர்வுகளுக்குப் பின்னால் அமைதியாக இருக்கிறது.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
இவையும் படியுங்கள்
ॐ
முழு ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 13.2 — ਇਦੰ ਸ਼ਰੀਰੰ ਕੌਂਤੇਯ (ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ-ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਗ੍ਯ)ஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்