ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੬.੨੪ — ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤੇ — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता १६.२४ — तस्माच्छास्त्रं प्रमाणं ते
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
तस्मात्
tasmāt
ਇਸ ਲਈ
शास्त्रम्
śhāstram
ਸ਼ਾਸਤਰ
प्रमाणम्
pramāṇam
ਪ੍ਰਮਾਣ, ਮਾਪਦੰਡ
ते
te
ਤੇਰੇ ਲਈ
कार्य
kārya
ਕਰਤੱਵ, ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
अकार्य
akārya
ਅਕਰਤੱਵ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ
व्यवस्थितौ
vyavasthitau
ਨਿਰਣੈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ
ज्ञात्वा
jñātvā
ਜਾਣ ਕੇ, ਸਮਝ ਕੇ
शास्त्र
śhāstra
ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ
विधान
vidhāna
ਵਿਧਾਨ, ਆਦੇਸ਼
उक्तम्
uktam
ਕਹੇ, ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ
कर्म
karma
ਕਰਮ, ਕਾਰਜ
कर्तुम्
kartum
ਕਰਨ ਲਈ
इह
iha
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ
अर्हसि
arhasi
ਤੈਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
Complete Translation
ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਰਤੱਵ ਅਤੇ ਅਕਰਤੱਵ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹੀ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ। ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਕਹੇ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 16, Verse 24
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਏ, ਦੈਵੀ ਅਤੇ ਆਸੁਰੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਯੋਗ (ਦੈਵਾਸੁਰ-ਸੰਪਦ੍-ਵਿਭਾਗ-ਯੋਗ) ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਡੇਗਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਿਧਾਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕੇਵਲ ਆਪਣੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅੰਤਮ ਸ਼ਲੋਕ ਉਪਾਅ ਦੱਸਦਾ ਹੈ: ਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਬਣਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰ।
Frequently Asked Questions
ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੬.੨੪ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਪਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੈ?▼
ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ — ਇਸ ਦੇ ਨਿਰਣੈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਵਿਧਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਹੀ ਆਚਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣ ਵਜੋਂ ਕਿਉਂ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ?▼
ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਛੱਡ ਕੇ ਸਵਾਰਥੀ ਕਾਮਨਾ ਉੱਤੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਸੁਰੀ, ਪਤਿਤ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਸਤਰ ਉਹ ਪਰਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਿਰਪੱਖ ਮਾਪਦੰਡ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰ, ਆਵੇਗ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੀ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਨਿੱਜੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ?▼
ਸੱਚੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੇਕਾਬੂ ਕਾਮਨਾ ਦੀ ਥਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਬੰਧਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਸਲ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਾਰਮਿਕ, ਸੁਵਿਵਸਥਿਤ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਏ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦਾ ਹੈ?▼
ਅਧਿਆਏ ਦਿਵ੍ਯ (ਦੈਵੀ) ਅਤੇ ਆਸੁਰੀ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਵਜੋਂ ਮੁੱਕਦਾ ਹੈ: ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਕੇਲਣ ਅਤੇ ਆਸੁਰੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਬਣਾ, ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ ਕੇ।
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →