ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ ਭਗਵਦ੍ ਗੀਤਾ 17.15 — ਅਨੁਦ੍ਵੇਗਕਰੰ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता १७.१५ — अनुद्वेगकरं वाक्यम्
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
अनुद्वेगकरम्
anudvega-karam
ਉਦਵੇਗ ਜਾਂ ਵਿਆਕੁਲਤਾ ਪੈਦਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ
वाक्यम्
vākyam
ਬਾਣੀ, ਵਚਨ
सत्यम्
satyam
ਸੱਚ
प्रियहितम्
priya-hitam
ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ
च
cha
ਅਤੇ
यत्
yat
ਜੋ
स्वाध्याय
svādhyāya
ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਸਵਾਧਿਆਏ / ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਪਾਠ
अभ्यसनम्
abhyasanam
ਅਭਿਆਸ, ਨਿਯਮਿਤ ਸਾਧਨਾ
च एव
cha eva
ਅਤੇ ਵੀ
वाङ्मयम्
vāṅ-mayam
ਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ
तपः
tapaḥ
ਤਪ, ਤਪੱਸਿਆ
उच्यते
uchyate
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
Complete Translation
ਜਿਹੜੀ ਬਾਣੀ ਉਦਵੇਗ ਪੈਦਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸੱਚੀ, ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਵਾਧਿਆਏ ਦਾ ਨਿਯਮਿਤ ਅਭਿਆਸ — ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਣੀ ਦਾ ਤਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 17, Verse 15
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ਸਤਾਰ੍ਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਸ਼ਰਧਾਤ੍ਰਯ ਵਿਭਾਗ ਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਆਚਰਣ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਰੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਰੀਰ, ਬਾਣੀ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਤਪ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਬਾਣੀ ਦੇ ਤਪ ਦੀ ਇਹ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: ਅਜਿਹੇ ਵਚਨ ਜੋ ਉਦਵੇਗ ਪੈਦਾ ਨਾ ਕਰਨ, ਸੱਚੇ, ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਸਵਾਧਿਆਏ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ।
Frequently Asked Questions
ਭਗਵਦ੍ ਗੀਤਾ 17.15 ਵਿੱਚ 'ਬਾਣੀ ਦਾ ਤਪ' ਕੀ ਹੈ?▼
ਇਹ ਅਜਿਹੇ ਵਚਨ ਬੋਲਣ ਦਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਕੁਲ ਨਾ ਕਰਨ, ਜੋ ਸੱਚੇ, ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੋਣ, ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਨਿਯਮਿਤ ਸਵਾਧਿਆਏ ਦਾ ਅਭਿਆਸ। ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਇਸ ਨੂੰ ਜੀਭ ਦਾ ਤਪ (ਤਪੱਸਿਆ) ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਬਾਣੀ ਦੇ ਲੱਛਣ ਕੀ ਹਨ?▼
ਇੱਥੇ ਸਹੀ ਬਾਣੀ ਦੇ ਚਾਰ ਲੱਛਣ ਹਨ: ਅਨੁਦ੍ਵੇਗਕਰਮ੍ (ਉਦਵੇਗ ਪੈਦਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਦੁਖਦਾਈ ਨਹੀਂ), ਸਤ੍ਯਮ੍ (ਸੱਚ), ਪ੍ਰਿਯ (ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਅਨੁਕੂਲ), ਅਤੇ ਹਿਤਮ੍ (ਹਿਤਕਾਰੀ)। ਇਹ ਮਿਲ ਕੇ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਚਨ ਸੱਚੇ ਵੀ ਹੋਣ, ਕੋਮਲ ਵੀ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਹਾਇਕ ਵੀ।
ਜੇ ਸੱਚ ਅਣਸੁਖਾਵਾਂ ਹੋਵੇ — ਤਾਂ ਵੀ ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?▼
ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਣੀ ਸੱਚੀ, ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੇ। ਆਦਰਸ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਸੱਚ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ ਜੋ ਕੋਮਲ ਅਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕਠੋਰ ਸੱਚ ਕਹਿਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕਲਿਆਣ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾਲ ਕੋਮਲਤਾ ਨਾਲ ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬਾਣੀ ਦੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਸਤਰ-ਸਵਾਧਿਆਏ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ?▼
ਸਵਾਧਿਆਏ — ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦਾ ਨਿਯਮਿਤ ਪਾਠ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ — ਜੀਭ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਵਚਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੱਚੀ, ਹਿਤਕਾਰੀ ਬਾਣੀ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਣੀ ਦੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਅੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →