Mantra.Tips

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ 18.54 — ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤਃ ਪ੍ਰਸੰਨਾਤ੍ਮਾ — Word-by-Word Meaning

श्रीमद्भगवद्गीता १८.५४ — ब्रह्मभूतः प्रसन्नात्मा

Every Sanskrit word explained in English

Word-by-Word Breakdown

ब्रह्मभूतः
brahma-bhūtaḥ
ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ (ਬ੍ਰਹਮਭੂਤ)
प्रसन्नात्मा
prasanna-ātmā
ਮਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ
na
ਨਾ ਤਾਂ
शोचति
śhochati
ਸ਼ੋਕ ਕਰਦਾ ਹੈ
na
ਨਾ ਹੀ
काङ्क्षति
kāṅkṣhati
ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ
समः
samaḥ
ਸਮਭਾਵ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ
सर्वेषु
sarveṣhu
ਸਮੁੱਚੇ ਪ੍ਰਤੀ
भूतेषु
bhūteṣhu
ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ
मद्भक्तिम्
mat-bhaktim
ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ
लभते
labhate
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
पराम्
parām
ਪਰਾ, ਸਰਵੋਚ

Complete Translation

ਬ੍ਰਹਮ ਬਣ ਕੇ, ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨਾ ਸ਼ੋਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਇੱਛਾ; ਸਮੁੱਚੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਭਾਵ ਰੱਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਪਰਾ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Origin & History

Source: Bhagavad Gita Chapter 18, Verse 54

Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)

Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਤੇ ਸਮਾਪਨ ਅਧਿਆਇ, ਮੋਕਸ਼ ਸੰਨਿਆਸ ਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਮੁੱਚੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਸਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿੱਧੀ ਦੀਆਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਸ ਪਰਾਕਾਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਧਕ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਾਖਿਆਤਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਸਮਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪਰਮ ਪ੍ਰੇਮਮਈ ਭਗਤੀ ਵੱਲ ਉੱਠਦਾ ਹੈ — ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।

Frequently Asked Questions

ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ 18.54 ਵਿੱਚ "ਬ੍ਰਹਮਭੂਤਃ" ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ?
"ਬ੍ਰਹਮਭੂਤਃ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਬ੍ਰਹਮ ਬਣ ਜਾਣਾ" — ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇਕਤਾ ਦਾ ਸਾਖਿਆਤਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਮੁੱਚੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਰਾ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਆਤਮ-ਸਾਖਿਆਤਕਾਰ ਦੇ ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਗਤੀ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਇਹ ਗੀਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਗਹਿਰਾ ਸੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸਾਖਿਆਤਕਾਰੀ ਆਤਮਾ "ਪਰਾ ਭਗਤੀ" — ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪਰਮ ਪ੍ਰੇਮਮਈ ਭਗਤੀ — ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੁੱਕੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਯਾਤਰਾ ਸਾਕਾਰ ਈਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਧੁਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪਰਿਣਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
"ਪਰਾ ਭਗਤੀ" (ਸਰਵੋਚ ਭਗਤੀ) ਕੀ ਹੈ?
ਪਰਾ ਭਗਤੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਸਰਵੋਚ, ਸ਼ੁੱਧਤਮ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸਵਾਰਥਮਈ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਦਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਨਿਮਿੱਤ, ਕਿਸੇ ਸਾਂਸਾਰਿਕ ਪ੍ਰਯੋਜਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੀਤਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਮਾਰਗ ਦਾ ਸਿਖਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਅਵਸਥਾ ਵੱਲ ਕੋਈ ਕਿਵੇਂ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਮਤਾ, ਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਲਾਲਸਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ, ਅਤੇ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਸਾਧਨਾ ਦੁਆਰਾ ਮਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰ ਕੇ, ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਵੱਲ ਮੋੜੀ ਰੱਖ ਕੇ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਭਾਵਿਕ ਪ੍ਰਗਤੀ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਪਰਾ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਿਪੱਕ ਹੋਣਾ।

Ready to start chanting?

See Benefits & How to Chant →