ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੮.੬੭ — ਇਦਂ ਤੇ ਨਾਤਪਸ੍ਕਾਯ
ਸ਼੍ਰੀਮਦਭਗਵਦਗੀਤਾ ੧੮.੬੭ — ਇਦੰ ਤੇ ਨਾਤਪਸ੍ਕਾਯ in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ
ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ/ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੋ
✦ ਅਰਥ
ਸ਼ਰਨਾਗਤੀ ਦਾ ਪਰਮ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਕਿਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਤਪਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਭਗਤੀ-ਹੀਣ ਹੋਵੇ, ਸੁਣਨ ਲਈ ਅਨਿੱਛੁਕ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਨਾਲ ਦ੍ਵੇਸ਼ ਕਰੇ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਸ਼ਰਧਾਲੂ, ਗ੍ਰਹਿਣਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾਪੂਰਨ ਦਿਲ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇ।
ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ
Bhagavad Gita Chapter 18, Verse 67 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਏ, ਮੋਕਸ਼-ਸੰਨਿਆਸ-ਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਆਪਣਾ ਪਰਮ ਸ਼ਰਨਾਗਤੀ-ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਮੁਚਿਤ ਸੰਚਾਰਣ ਬਾਰੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਵਧਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਹੀਣ, ਭਗਤੀ-ਹੀਣ, ਅਨਿੱਛੁਕ ਜਾਂ ਨਿੰਦਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ — ਗੀਤਾ ਦੇ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦਿਆਂ।
✦ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ
ਪਰੰਪਰਾ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਚੁਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਨਿੰਦਕਾਂ ਅੱਗੇ ਖਿੰਡਾਇਆ ਗਿਆ ਗਿਆਨ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਸ਼੍ਵਯੰ ਭਗਵਾਨ ਪਰਾਮਰਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗੀਤਾ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਕੇਵਲ ਭਗਤ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿਣਸ਼ੀਲ ਦਿਲ ਨੂੰ ਹੀ ਸੌਂਪਿਆ ਜਾਵੇ।
ਮੰਤਰ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ
ਇਦਂ ਤੇ ਨਾਤਪਸ੍ਕਾਯ ਨਾਭਕ੍ਤਾਯ ਕਦਾਚਨ।ਨ ਚਾਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂਸ਼ਵੇ ਵਾਚ੍ਯਂ ਨ ਚ ਮਾਂ ਯੋऽਭ੍ਯਸੂਯਤਿ॥
idaṁ te nātapaskyāya nābhaktāya kadāchana na chāśhuśhruṣhave vāchyaṁ na cha māṁ yo ‘bhyasūtayi
ਅਰਥ:ਇਹ (ਗਿਆਨ) ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਤਾਂ ਤਪਰਹਿਤ ਨੂੰ, ਨਾ ਭਗਤੀ-ਰਹਿਤ ਨੂੰ, ਨਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦ੍ਵੇਸ਼ (ਅਸੂਯਾ) ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ
ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
ਸ਼੍ਰੀਮਦਭਗਵਦਗੀਤਾ ੧੮.੬੭ — ਇਦੰ ਤੇ ਨਾਤਪਸ੍ਕਾਯ ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ
ਪਰਮ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ
ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਯੋਗ, ਗ੍ਰਹਿਣਸ਼ੀਲ ਦਿਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਸੱਚ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਲਈ ਭਗਤੀ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਗੀਤਾ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਿੰਦਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੁਰਉਪਯੋਗ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ
ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਗ੍ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਵੰਡਣ ਯੋਗ ਬਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ
ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਗਿਆਨ ਦਾ ਦੁਆਰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ
ਸ਼੍ਰੀਮਦਭਗਵਦਗੀਤਾ ੧੮.੬੭ — ਇਦੰ ਤੇ ਨਾਤਪਸ੍ਕਾਯ ਪਾਠ ਵਿਧੀ
ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਪਾਠ ਗੀਤਾ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਕਰੋ। ਪਾਠ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਗੁਣਾਂ — ਤਪ, ਭਗਤੀ, ਸੁਣਨ ਦੀ ਉਤਕੰਠਾ ਅਤੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ — ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਬਣੋ। ਇਹ ਭਗਤ ਨੂੰ ਵਿਵੇਕ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਵੰਡਣ ਦਾ ਕੋਮਲ ਸਮਰਨ ਵੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ
ॐ
ਪੂਰਾ ਸ਼੍ਰੀਮਦਭਗਵਦਗੀਤਾ ੧੮.੬੭ — ਇਦੰ ਤੇ ਨਾਤਪਸ੍ਕਾਯ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ