ਸ਼੍ਰੀਮਦਭਗਵਦਗੀਤਾ ੧੮.੬੭ — ਇਦੰ ਤੇ ਨਾਤਪਸ੍ਕਾਯ — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता १८.६७ — इदं ते नातपस्काय
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
इदम्
idam
ਇਹ (ਗਿਆਨ)
ते
te
ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ
न अतपस्काय
na atapaskāya
ਤਪਰਹਿਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ
न अभक्ताय
na abhaktāya
ਭਗਤੀ-ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ
कदाचन
kadāchana
ਕਦੇ ਵੀ; ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ
न च अशुश्रूषवे
na cha aśhuśhrūṣhave
ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ / ਜੋ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ
वाच्यम्
vāchyam
ਕਹਿਣ ਯੋਗ; ਸਿਖਾਉਣ ਯੋਗ
न च
na cha
ਅਤੇ ਨਹੀਂ
माम्
mām
ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ; ਮੈਨੂੰ
यः अभ्यसूयति
yaḥ abhyasūyati
ਜੋ (ਮੇਰੇ ਨਾਲ) ਦ੍ਵੇਸ਼ ਜਾਂ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ
Complete Translation
ਇਹ (ਗਿਆਨ) ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਤਾਂ ਤਪਰਹਿਤ ਨੂੰ, ਨਾ ਭਗਤੀ-ਰਹਿਤ ਨੂੰ, ਨਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦ੍ਵੇਸ਼ (ਅਸੂਯਾ) ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 18, Verse 67
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਏ, ਮੋਕਸ਼-ਸੰਨਿਆਸ-ਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਆਪਣਾ ਪਰਮ ਸ਼ਰਨਾਗਤੀ-ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਮੁਚਿਤ ਸੰਚਾਰਣ ਬਾਰੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਵਧਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਹੀਣ, ਭਗਤੀ-ਹੀਣ, ਅਨਿੱਛੁਕ ਜਾਂ ਨਿੰਦਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ — ਗੀਤਾ ਦੇ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦਿਆਂ।
Frequently Asked Questions
ਭਗਵਦਗੀਤਾ ੧੮.੬੭ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ?▼
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਤਪਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਲਈ ਅਨਿੱਛੁਕ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਨਾਲ ਦ੍ਵੇਸ਼ ਕਰੇ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ। ਇਹ ਕੇਵਲ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾਪੂਰਨ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਗਿਆਨ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ?▼
ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਕੇਵਲ ਤਿਆਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਫਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗ੍ਰਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਦੁਰਉਪਯੋਗ ਜਾਂ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗੀਤਾ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਯੋਗ ਕੌਣ ਹੈ?▼
ਇਸ ਤੋਂ ਧੁਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯੋਗ ਚੇਲਾ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਤਪ ਜਾਂ ਆਤਮ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਹੋਵੇ, ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਹੋਵੇ, ਸੁਣਨ ਦੀ ਉਤਕੰਠਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਦ੍ਵੇਸ਼ ਜਾਂ ਤਿਰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨਾ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਗੀਤਾ ਦੇ ਗਿਆਨ ਲਈ ਯੋਗ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿਣਸ਼ੀਲ ਪਾਤਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ੧੮.੬੮ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ?▼
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗਿਆਨ ਕਿਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉੱਥੇ ਅਗਲਾ ਸ਼ਲੋਕ (੧੮.੬੮) ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਹਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਵਚਨ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਗੀਤਾ ਦੇ ਸਮੁਚਿਤ, ਸ਼ਰਧਾਪੂਰਨ ਸੰਚਾਰਣ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →