ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 3.19 — ਤਸਮਾਦਸਕਤਃ ਸਤਤਮ੍ — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता ३.१९ — तस्मादसक्तः सततम्
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
तस्मात्
tasmāt
ਇਸ ਲਈ
असक्तः
asaktaḥ
ਆਸਕਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ
सततम्
satatam
ਸਦਾ, ਨਿਰੰਤਰ
कार्यम्
kāryam
ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਰਤੱਵ
कर्म
karma
ਕਰਮ, ਕੰਮ
समाचर
samāchara
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ, ਸੰਪੰਨ ਕਰ
असक्तः
asaktaḥ
ਅਨਾਸਕਤ ਹੋ ਕੇ
हि
hi
ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ, ਕਿਉਂਕਿ
आचरन्
ācharan
ਆਚਰਣ ਕਰਦਿਆਂ, ਕਰਦਿਆਂ
कर्म
karma
ਕੰਮ, ਕਰਮ
परम्
param
ਪਰਮ (ਪਰਮਾਤਮਾ)
आप्नोति
āpnoti
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ
पूरुषः
pūruṣhaḥ
ਪੁਰਖ, ਮਨੁੱਖ
Complete Translation
ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਸਦਾ ਆਸਕਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਵ-ਕਰਮ ਦਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਚਰਣ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਆਸਕਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 3, Verse 19
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਕਰਮਯੋਗ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਗਿਆਨ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਰਮ ਹੀ ਕਿਉਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਪਲ ਭਰ ਵੀ ਕਰਮ-ਰਹਿਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ-ਹਿਤ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਸੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਰਾਕਾਸ਼ਠਾ ਹੈ: ਕਰਤੱਵ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਪਾਲਣ ਕਰ ਪਰ ਆਸਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਿਃਸੁਆਰਥ ਕਰਮ ਆਪ ਹੀ ਪਰਮ ਲਕਸ਼ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Frequently Asked Questions
ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 3.19 ਦਾ ਮੁੱਖ ਸੰਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੈ?▼
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਵ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਲ ਵਿੱਚ ਆਸਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ। ਨਿਃਸੁਆਰਥ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ — ਨਾ ਕਿ ਕਰਮ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ — ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਕਰਮਯੋਗ ਦਾ ਆਧਾਰ-ਥੰਮ੍ਹ ਹੈ।
ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਲੋਕ 2.47 ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ?▼
ਸ਼ਲੋਕ 2.47 (ਕਰਮਣ੍ਯੇਵਾਧਿਕਾਰਸਤੇ) ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕੇਵਲ ਕਰਮ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਫਲਾਂ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਲੋਕ 3.19 ਇਸ ਉੱਤੇ ਇਹ ਵਚਨ ਜੋੜਦਾ ਹੈ: ਜਦ ਤੂੰ ਆਸਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਦ ਤੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨਾਸਕਤ ਕਰਮ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਮਾਰਗ ਹੈ।
ਕੀ 'ਆਸਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਰਮ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕਰਨਾ?▼
ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ। 'ਸਮਾਚਰ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਰਤੱਵ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ। ਅਨਾਸਕਤੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਾਵ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ — ਨਿੱਜੀ ਲਾਭ ਜਾਂ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਅਨਾਸਕਤ ਰਹਿਣਾ — ਫਿਰ ਵੀ ਕਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਯਤਨ ਦੇਣਾ।
ਕੀ ਸਾਧਾਰਨ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮ ਅਧਿਆਤਮਕ ਸਾਕਸ਼ਾਤਕਾਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?▼
ਹਾਂ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਕਰਤੱਵ, ਨਿਃਸੁਆਰਥ ਭਾਵ ਨਾਲ ਅਤੇ ਫਲ ਵਿੱਚ ਆਸਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਹੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਰਮ ਆਪ ਹੀ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਅਧਿਆਤਮਕ ਮਾਰਗ ਹੈ।
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →