Mantra.Tips
durgadeviambikachandika

ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਯਾ ਤਤਮਿਦਂ ਜਗਤ੍ (ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿ ਸ੍ਤੁਤਿ ਕਾ ਪ੍ਰਾਰਮ੍ਭ)

ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਯਾ ਤਤਮਿਦੰ ਜਗਤ੍ (ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਾਰੰਭ) in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 3× ਜਪ·🕐 ਨਵਰਾਤਰੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਦੁਰਗਾ ਪੂਜਾ ਸੰਪੰਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ·📜 Durga Saptashati Chapter 4
Share:

ਅਰਥ

ਇਹ ਦੁਰਗਾ ਸਪਤਸ਼ਤੀ ਦੇ ਚੌਥੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਾਰੰਭ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਵਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਰਖਪੂਰਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਜਗਤ ਨੂੰ ਵਿਆਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਉਸ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਨੂੰ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ — ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਅਸ਼ੁਭ ਦੇ ਡਰ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Durga Saptashati Chapter 4 · Sage Markandeya (Markandeya Purana) · Ancient (part of the Markandeya Purana, c. 400–600 CE)

ਦੇਵੀ ਮਾਹਾਤਮਯ ਦੇ ਮਧਿਅਮ ਚਰਿਤ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਯੁਕਤ ਤੇਜ ਤੋਂ ਬਣੀ ਦੇਵੀ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੇਨਾ ਦਾ ਵਧ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਨੰਦਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਝੁਕੇ ਸਿਰ ਅਤੇ ਹਰਖ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਸ਼ਲੋਕ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਹਰ ਦੇਵ ਦੀ ਊਰਜਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਨੂੰ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਵੀ ਅਧਿਕ ਹੈ — ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਅਸ਼ੁਭ ਦੇ ਡਰ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਪਰੰਪਰਾ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਦੁਆਰਾ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਵਧ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਵਰਗ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਜੋ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਸ਼ਰਧਾਪੂਰਵਕ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਰਭਾਗ ਦੇ ਡਰ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਚੰਡਿਕਾ ਖ਼ੁਦ ਆਪਣੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ 'ਆਪਣਾ ਮਨ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।'

ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੂਰਾ ਪਾਠ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਸ਼ਲੋਕ 1

ਰਿਸ਼ਿਰੁਵਾਚ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯਃ ਸੁਰਗਣਾ ਨਿਹਤੇऽਤਿਵੀਰ੍ਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਿ ਸੁਰਾਰਿਬਲੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਤਾਂ ਤੁਸ਼੍ਟੁਵੁਃ ਪ੍ਰਣਤਿਨਮ੍ਰਸ਼ਿਰੋਧਰਾਂਸਾ ਵਾਗ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਹਰ੍ਸ਼ਪੁਲਕੋਦ੍ਗਮਚਾਰੁਦੇਹਾਃ

ṛṣiruvāca śakrādayaḥ suragaṇā nihate'tivīrye tasmindurātmani surāribale ca devyā tāṃ tuṣṭuvuḥ praṇatinamraśirodharāṃsā vāgbhiḥ praharṣapulakodgamacārudehāḥ

ਅਰਥ:ਰਿਸ਼ੀ ਬੋਲੇ — ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਦੁਰਾਤਮਾ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਅਤੇ ਦੇਵਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਦੀ ਸੇਨਾ ਦੇਵੀ ਦੁਆਰਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਤਦ ਇੰਦ੍ਰਾਦਿ ਦੇਵਗਣ — ਪ੍ਰਣਾਮ ਨਾਲ ਝੁਕੇ ਸਿਰ, ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਮੋਢਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਹਰਖ ਦੇ ਰੋਮਾਂਚ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਾਯਮਾਨ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ: 'ਜਿਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਤਮਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਜਗਤ ਨੂੰ ਵਿਆਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੁੱਚੇ ਦੇਵਗਣਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਮੁੱਚੇ ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਮਹਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜ੍ਯ ਹੈ — ਉਸ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਭਗਤੀਪੂਰਵਕ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਡਾ ਕਲਿਆਣ ਕਰੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਪਮ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਬਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਅਨੰਤ (ਵਿਸ਼ਨੂੰ), ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹਰ (ਸ਼ਿਵ) ਵੀ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ — ਉਹ ਚੰਡਿਕਾ ਸੰਪੂਰਨ ਜਗਤ ਦੇ ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਦੇ ਡਰ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਸੰਕਲਪ ਕਰੇ।'

ਸ਼ਲੋਕ 2

ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਯਾ ਤਤਮਿਦਂ ਜਗਦਾਤ੍ਮਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਃਸ਼ੇਸ਼ਦੇਵਗਣਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮੂਹਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾ ਤਾਮਮ੍ਬਿਕਾਮਖਿਲਦੇਵਮਹਰ੍ਸ਼ਿਪੂਜ੍ਯਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਤਾਃ ਸ੍ਮ ਵਿਦਧਾਤੁ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਸਾ ਨਃ

devyā yayā tatamidaṃ jagadātmaśaktyā niḥśeṣadevagaṇaśaktisamūhamūrtyā tāmambikāmakhiladevamaharṣipūjyāṃ bhaktyā natāḥ sma vidadhātu śubhāni sā naḥ

ਸ਼ਲੋਕ 3

ਯਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਮਤੁਲਂ ਭਗਵਾਨਨਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹਰਸ਼੍ਚ ਹਿ ਵਕ੍ਤੁਮਲਂ ਬਲਂ ਸਾ ਚਣ੍ਡਿਕਾਖਿਲਜਗਤ੍ਪਰਿਪਾਲਨਾਯ ਨਾਸ਼ਾਯ ਚਾਸ਼ੁਭਭਯਸ੍ਯ ਮਤਿਂ ਕਰੋਤੁ

yasyāḥ prabhāvamatulaṃ bhagavānananto brahmā haraśca na hi vaktumalaṃ balaṃ ca sā caṇḍikākhilajagatparipālanāya nāśāya cāśubhabhayasya matiṃ karotu

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯਃ ਸੁਰਗਣਾ🔊śakrādayaḥ suragaṇāਸ਼ਕ੍ਰ (ਇੰਦ੍ਰ) ਆਦਿ ਦੇਵਗਣ
ਨਿਹਤੇ ... ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਿ🔊nihate ... durātmaniਜਦੋਂ ਉਹ ਦੁਰਾਤਮਾ (ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ) ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ
ਸੁਰਾਰਿਬਲੇ🔊surāribaleਅਤੇ ਦੇਵਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਦੀ ਸੇਨਾ (ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ)
ਪ੍ਰਣਤਿਨਮ੍ਰਸ਼ਿਰੋਧਰਾਂਸਾ🔊praṇatinamraśirodharāṃsāਪ੍ਰਣਾਮ ਨਾਲ ਝੁਕੇ ਸਿਰ, ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਮੋਢਿਆਂ ਵਾਲੇ
ਪ੍ਰਹਰ੍ਸ਼ਪੁਲਕੋਦ੍ਗਮ🔊praharṣapulakodgamaਹਰਖ ਦੇ ਰੋਮਾਂਚ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਾਯਮਾਨ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ
ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਯਾ ਤਤਮਿਦਂ ਜਗਤ੍🔊devyā yayā tatamidaṃ jagatਜਿਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਇਸ ਜਗਤ ਨੂੰ ਵਿਆਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ
ਆਤ੍ਮਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ🔊ātmaśaktyāਆਪਣੀ ਆਤਮਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ
ਨਿਃਸ਼ੇਸ਼ਦੇਵਗਣਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮੂਹਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾ🔊niḥśeṣadevagaṇaśaktisamūhamūrtyāਜੋ ਸਮੁੱਚੇ ਦੇਵਗਣਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ
ਅਮ੍ਬਿਕਾਮ੍🔊ambikāmਅੰਬਿਕਾ, ਮਾਤਾ ਨੂੰ
ਅਖਿਲਦੇਵਮਹਰ੍ਸ਼ਿਪੂਜ੍ਯਾਂ🔊akhiladevamaharṣipūjyāṃਸਮੁੱਚੇ ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਮਹਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜ੍ਯਾ
ਵਿਦਧਾਤੁ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਸਾ ਨਃ🔊vidadhātu śubhāni sā naḥਉਹ ਸਾਡਾ ਕਲਿਆਣ ਕਰੇ
ਪ੍ਰਭਾਵਮਤੁਲਂ🔊prabhāvamatulaṃਅਨੁਪਮ, ਅਤੁਲਨੀਯ ਪ੍ਰਭਾਵ / ਸਾਮਰਥਯ
ਭਗਵਾਨਨਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹਰਸ਼੍ਚ🔊bhagavānananto brahmā haraścaਭਗਵਾਨ ਅਨੰਤ (ਵਿਸ਼ਨੂੰ), ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹਰ (ਸ਼ਿਵ)
ਨ ਹਿ ਵਕ੍ਤੁਮਲਂ🔊na hi vaktumalaṃਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ
ਚਣ੍ਡਿਕਾ🔊caṇḍikāਚੰਡਿਕਾ (ਉਗ੍ਰ ਰਖਿਅਕ ਦੇਵੀ)
ਅਖਿਲਜਗਤ੍ਪਰਿਪਾਲਨਾਯ🔊akhilajagatparipālanāyaਸੰਪੂਰਨ ਜਗਤ ਦੇ ਪਾਲਣ ਲਈ
ਅਸ਼ੁਭਭਯਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਾਯ🔊aśubhabhayasya nāśāyaਸਮੁੱਚੇ ਅਸ਼ੁਭ ਦੇ ਡਰ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ
ਮਤਿਂ ਕਰੋਤੁ🔊matiṃ karotuਉਹ ਸੰਕਲਪ ਕਰੇ / ਆਪਣਾ ਮਨ ਲਗਾਏ

ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਯਾ ਤਤਮਿਦੰ ਜਗਤ੍ (ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਾਰੰਭ) ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਦੇਵਾਂ ਦੀਆਂ ਊਰਜਾਵਾਂ ਦੀ ਏਕਤਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਰਾਧਦੀ ਹੈ।

ਚੰਡਿਕਾ ਦੇ ਜਗਤ-ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਅਸ਼ੁਭ ਦੇ ਡਰ (ਅਸ਼ੁਭ-ਭਯ) ਦੇ ਨਾਸ਼ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਲਿਆਣ, ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਬਾਧਾ-ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਦੇਵੀ ਮਾਹਾਤਮਯ ਦੇ ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਸਤੋਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ (ਮਧਿਅਮ ਚਰਿਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ) ਦਾ ਪ੍ਰਾਰੰਭ ਹੈ।

ਜੇਤੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਰਖਪੂਰਨ, ਸਮਰਪਿਤ ਭਗਤੀ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਘਰ, ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜ 'ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਰਖਿਅਕ ਕਿਰਪਾ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਯਾ ਤਤਮਿਦੰ ਜਗਤ੍ (ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਾਰੰਭ) ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ3ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਨਵਰਾਤਰੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਦੁਰਗਾ ਪੂਜਾ ਸੰਪੰਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ

ਦੀਪ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਪ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਾਹਮਣੇ ਪਾਠ ਕਰੋ। ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੰਬਿਕਾ ਪ੍ਰਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਰਖਪੂਰਨ ਸਮਰਪਣ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਭਗਤੀਪੂਰਵਕ ਪਾਠ ਕਰੋ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਦੁਰਗਾ ਸਪਤਸ਼ਤੀ ਦੇ ਚੌਥੇ ਅਧਿਆਇ (ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿ ਸਤੁਤੀ) ਦਾ ਪ੍ਰਾਰੰਭ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਡਿਕਾ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਲਈ ਕਲਿਆਣ-ਆਵਾਹਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਜੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਯਾ ਤਤਮਿਦੰ ਜਗਤ੍ (ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਾਰੰਭ) ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿ ਸਤੁਤੀ ('ਸ਼ਕ੍ਰ/ਇੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸਤੁਤੀ') ਉਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਦੁਰਗਾ ਸਪਤਸ਼ਤੀ ਦੇ ਚੌਥੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਦੁਆਰਾ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਵਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੇਵੀ ਮਾਹਾਤਮਯ ਦੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਤੋਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਭਗਤੀ-ਗਹਿਰਾਈ ਲਈ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਇਹ ਚੌਥੇ ਅਧਿਆਇ (ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿ ਸਤੁਤੀ) ਦਾ ਦੂਜਾ ਸ਼ਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵੀ ਆਪਣੀ ਆਤਮਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਪੂਰਨ ਜਗਤ ਨੂੰ ਵਿਆਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਦੇਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵੀ ਉਹ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਮੂਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ (ਮਹਿਮਾ) ਅਤੇ ਬਲ ਸਮੁੱਚੇ ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਰਵੋੱਚ ਦੇਵ ਵੀ ਕੇਵਲ ਨਮਨ ਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਖਿਅਕ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਹਾਂ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸੰਪੂਰਨ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਾਰੰਭ ਹਨ, ਭਗਤ ਅਕਸਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਬਿਕਾ/ਚੰਡਿਕਾ ਤੋਂ ਕਲਿਆਣ, ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ, ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਜੋਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਯਾ ਤਤਮਿਦੰ ਜਗਤ੍ (ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਾਰੰਭ) ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ