ਗੋਵਿੰਦ ਦਾਮੋਦਰ ਸਤੋਤ੍ਰਮ੍ PDF

अग्रे कुरूणामथ पाण्डवानां दुःशासनेनाहृतवस्त्रकेशा। कृष्णा तदाक्रोशदनन्यनाथा गोविन्द दामोदर माधवेति॥

agre kurūṇām atha pāṇḍavānāṃ duḥśāsanenāhṛta-vastra-keśā | kṛṣṇā tadākrośad ananya-nāthā govinda dāmodara mādhaveti ||

ਕੌਰਵਾਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਵਸਤਰ ਅਤੇ ਕੇਸ ਖਿੱਚੇ, ਤਦ ਅਨਨ੍ਯਨਾਥਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਪੁਕਾਰ ਉੱਠੀ — 'ਗੋਵਿੰਦ! ਦਾਮੋਦਰ! ਮਾਧਵ!'

श्रीकृष्ण विष्णो मधुकैटभारे भक्तानुकम्पिन् भगवन् मुरारे। त्रायस्व मां केशव लोकनाथ गोविन्द दामोदर माधवेति॥

śrī-kṛṣṇa viṣṇo madhu-kaiṭabhāre bhaktānukampin bhagavan murāre | trāyasva māṃ keśava loka-nātha govinda dāmodara mādhaveti ||

'ਹੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ! ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੁ! ਹੇ ਮਧੁ-ਕੈਟਭ ਦੇ ਸ਼ਤਰੂ! ਹੇ ਭਗਤ-ਵਤਸਲ! ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਹੇ ਮੁਰਾਰੇ! ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਹੇ ਲੋਕਨਾਥ — ਗੋਵਿੰਦ, ਦਾਮੋਦਰ, ਮਾਧਵ!'

विक्रेतुकामा किल गोपकन्या मुरारिपादार्पितचित्तवृत्तिः। दध्यादिकं मोहवशादवोचद् गोविन्द दामोदर माधवेति॥

vikretu-kāmā kila gopa-kanyā murāri-pādārpita-citta-vṛttiḥ | dadhy-ādikaṃ moha-vaśād avocad govinda dāmodara mādhaveti ||

ਇੱਕ ਗੋਪਕੰਨਿਆ, ਜੋ ਦਹੀਂ ਆਦਿ ਵੇਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਚਿੱਤ ਮੁਰਾਰਿ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ; ਪ੍ਰੇਮ-ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਪੁਕਾਰ ਉੱਠੀ — 'ਗੋਵਿੰਦ! ਦਾਮੋਦਰ! ਮਾਧਵ!'

उलूखले सम्भृततण्डुलांश्च सङ्घट्टयन्त्यो मुसलैः प्रमुग्धाः। गायन्ति गोप्यो जनितानुरागा गोविन्द दामोदर माधवेति॥

ulūkhale sambhṛta-taṇḍulāṃś ca saṅghaṭṭayantyo musalaiḥ pramugdhāḥ | gāyanti gopyo janitānurāgā govinda dāmodara mādhaveti ||

ਉਖਲੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਚੌਲਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਲੇ ਨਾਲ ਕੁੱਟਦੀਆਂ ਮਗਨ ਗੋਪੀਆਂ ਅਨੁਰਾਗ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ — 'ਗੋਵਿੰਦ! ਦਾਮੋਦਰ! ਮਾਧਵ!'

काचित्करांभोजपुटे निषण्णं क्रीडाशुकं किंशुकरक्ततुण्डम्। अध्यापयामास सरोरुहाक्षी गोविन्द दामोदर माधवेति॥

kācit karāmbhoja-puṭe niṣaṇṇaṃ krīḍā-śukaṃ kiṃśuka-rakta-tuṇḍam | adhyāpayām āsa saroruhākṣī govinda dāmodara mādhaveti ||

ਇੱਕ ਕਮਲਨੈਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰ-ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ, ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ ਲਾਲ ਚੁੰਝ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੀੜਾ-ਸ਼ੁਕ ਨੂੰ ਇਹੀ ਸਿਖਾਇਆ — 'ਗੋਵਿੰਦ! ਦਾਮੋਦਰ! ਮਾਧਵ!'

गृहे गृहे गोपवधूसमूहः प्रतिक्षणं पिञ्जरसारिकाणाम्। स्खलद्गिरं वाचयितुं प्रवृत्तो गोविन्द दामोदर माधवेति॥

gṛhe gṛhe gopa-vadhū-samūhaḥ prati-kṣaṇaṃ piñjara-sārikāṇām | skhalad-giraṃ vācayituṃ pravṛtto govinda dāmodara mādhaveti ||

ਘਰ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਗੋਪ-ਵਧੂਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹਰ ਪਲ ਆਪਣੇ ਪਿੰਜਰੇ ਦੀਆਂ ਮੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੁਕ-ਰੁਕ ਕੇ ਇਹੀ ਬੋਲਣਾ ਸਿਖਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ — 'ਗੋਵਿੰਦ! ਦਾਮੋਦਰ! ਮਾਧਵ!'

जिह्वे रसज्ञे मधुरप्रिया त्वं सत्यं हितं त्वां परमं वदामि। आवर्णयेथा मधुराक्षराणि गोविन्द दामोदर माधवेति॥

jihve rasa-jñe madhura-priyā tvaṃ satyaṃ hitaṃ tvāṃ paramaṃ vadāmi | āvarṇayethā madhurākṣarāṇi govinda dāmodara mādhaveti ||

ਹੇ ਰਸ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ ਜੀਭ! ਤੂੰ ਮਧੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਪਰਮ ਹਿਤਕਾਰੀ ਵਚਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਧੁਰ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰ — 'ਗੋਵਿੰਦ! ਦਾਮੋਦਰ! ਮਾਧਵ!'

सुखावसाने त्विदमेव सारं दुःखावसाने त्विदमेव गेयम्। देहावसाने त्विदमेव जाप्यं गोविन्द दामोदर माधवेति॥

sukhāvasāne tv idam eva sāraṃ duḥkhāvasāne tv idam eva geyam | dehāvasāne tv idam eva jāpyaṃ govinda dāmodara mādhaveti ||

ਸੁਖ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਸਾਰ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਗਾਉਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਤ (ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁ) ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਜਪਣ ਯੋਗ ਹੈ — 'ਗੋਵਿੰਦ! ਦਾਮੋਦਰ! ਮਾਧਵ!'