அத்வைத பஞ்சரத்னம் (ஆத்ம பஞ்சகம்) PDF

नाहं देहो नेन्द्रियाण्यन्तरङ्गो नाहङ्कारः प्राणवर्गो न बुद्धिः। दारापत्यक्षेत्रवित्तादिदूरः साक्षी नित्यः प्रत्यगात्मा शिवोऽहम्॥१॥

nāhaṃ deho nendriyāṇy antaraṅgo nāhaṅkāraḥ prāṇavargo na buddhiḥ | dārāpatya-kṣetra-vittādi-dūraḥ sākṣī nityaḥ pratyagātmā śivo'ham ||1||

நான் உடல் அல்ல, புலன்கள் அல்ல, அந்தக்கரணம் (மனம்) அல்ல; நான் அகங்காரம் அல்ல, பிராணக் கூட்டம் அல்ல, புத்தி அல்ல. மனைவி, மக்கள், நிலம், செல்வம் முதலியவற்றிலிருந்து முற்றிலும் அப்பாற்பட்டவன் — நான் நித்திய சாட்சி, அந்தராத்மா — நான் சிவன்.

रज्ज्वज्ञानाद्भाति रज्जौ यथाहिः स्वात्माज्ञानादात्मनो जीवभावः। आप्तोक्त्याहिभ्रान्तिनाशे स रज्जुर् जीवो नाहं देशिकोक्त्या शिवोऽहम्॥२॥

rajjv-ajñānād bhāti rajjau yathāhiḥ svātmājñānād ātmano jīvabhāvaḥ | āptoktyā-hi-bhrānti-nāśe sa rajjur jīvo nāhaṃ deśikoktyā śivo'ham ||2||

கயிற்றை அறியாமையால் கயிற்றில் பாம்பு தோன்றுவதுபோல், தன் ஆத்மாவை அறியாமையால் ஆத்மாவில் ஜீவபாவம் (வரம்புற்ற உயிராய் இருக்கும் எண்ணம்) தோன்றுகிறது. நம்பத்தகுந்தவர் 'இது கயிறே' எனச் சொல்லும்போது பாம்பு மயக்கம் அழிவதுபோல், குருவின் உபதேசத்தால் நான் ஜீவன் அல்ல — நான் சிவன்.

आभातीदं विश्वमात्मन्यसत्यं सत्यज्ञानानन्दरूपे विमोहात्। निद्रामोहात्स्वप्नवत्तन्न सत्यं शुद्धः पूर्णो नित्य एकः शिवोऽहम्॥३॥

ābhātīdaṃ viśvam ātmany asatyaṃ satya-jñānānanda-rūpe vimohāt | nidrā-mohāt svapnavat tan na satyaṃ śuddhaḥ pūrṇo nitya ekaḥ śivo'ham ||3||

சத்-ஞான-ஆனந்த வடிவான என்னில் இந்த அசத்தியமான பிரபஞ்சம் மயக்கத்தால் தோன்றுகிறது; ஆனால் உறக்க மயக்கத்தால் எழும் கனவைப்போல் அது உண்மை அல்ல. தூயவன், பூரணன், நித்தியன், ஒருவன் — நான் சிவன்.

नाहं जातो न प्रवृद्धो न नष्टो देहस्योक्ताः प्राकृताः सर्वधर्माः। कर्तृत्वादिश्चिन्मयस्यास्ति नाहं- कारस्यैव ह्यात्मनो मे शिवोऽहम्॥४॥

nāhaṃ jāto na pravṛddho na naṣṭo dehasyoktāḥ prākṛtāḥ sarva-dharmāḥ | kartṛtvādiś cinmayasyāsti nāhaṃ- kārasyaiva hy ātmano me śivo'ham ||4||

நான் பிறப்பதில்லை, வளர்வதில்லை, அழிவதில்லை; இவை யாவும் உடலின் இயற்கை இயல்புகள் எனச் சொல்லப்பட்டன. கர்த்தாஇருத்தல் முதலியன அகங்காரத்துக்கே உரியன, சின்மய ஆத்மாவுக்கு அல்ல — நான் சிவன்.

मत्तो नान्यत्किञ्चिदत्रास्ति विश्वं सत्यं बाह्यं वस्तु मायोपकॢप्तम्। आदर्शान्तर्भासमानस्य तुल्यं मय्यद्वैते भाति तस्माच्छिवोऽहम्॥५॥

matto nānyat kiñcid atrāsti viśvaṃ satyaṃ bāhyaṃ vastu māyopaklṛptam | ādarśāntar-bhāsamānasya tulyaṃ mayy advaite bhāti tasmāc chivo'ham ||5||

என்னைத் தவிர இங்கு எதுவும் இல்லை; வெளிப்பொருளை உண்மை என எண்ணுவது மாயையின் கற்பனை மட்டுமே. கண்ணாடியில் பிரதிபிம்பம் தோன்றுவதுபோல், அது அத்வைதனான என்னில் தோன்றுகிறது — ஆகவே நான் சிவன்.