பகளாமுகி ஸ்தோத்திரம் (ஸ்ரீ பிரம்மாஸ்திர மகாவித்யா பகளாமுகி ஸ்தோத்திரம்) PDF

अथ ध्यानम् — सौवर्णासनसंस्थितां त्रिनयनां पीतांशुकोल्लासिनीं हेमाभाङ्गरुचिं शशाङ्कमुकुटां सच्चम्पकस्रग्युताम्। हस्तैर्मुद्गरपाशवज्ररसनाः सम्बिभ्रतीं भूषणैः व्याप्ताङ्गीं बगलामुखीं त्रिजगतां संस्तम्भिनीं चिन्तयेत्॥

Atha dhyānam — Sauvarṇāsanasaṁsthitāṁ trinayanāṁ pītāṁśukollāsinīṁ hemābhāṅgaruciṁ śaśāṅkamukuṭāṁ saccampakasragyutām। hastair mudgarapāśavajrarasanāḥ sambibhratīṁ bhūṣaṇaiḥ vyāptāṅgīṁ bagalāmukhīṁ trijagatāṁ saṁstambhinīṁ cintayet॥

தியானம்: பொன் ஆசனத்தில் வீற்றிருந்து, முக்கண்ணுடன், மஞ்சள் ஆடைகளில் ஒளிர்ந்து, பொன் போன்ற ஒளி கொண்ட அங்கங்களுடன், சந்திர மகுடம் தரித்து, சண்பக மாலையுடன், கைகளில் தண்டு, கயிறு, வஜ்ரம், பகைவனின் நாக்கு ஏந்தி, ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட — மூவுலகையும் ஸ்தம்பிக்கச் செய்யும் பகளாமுகியைத் தியானிக்க வேண்டும்.

अथ स्तोत्रम् — मध्येसुधाब्धि मणिमण्डपरत्नवेद्यां सिंहासनोपरिगतां परिपीतवर्णाम्। पीताम्बराभरणमाल्यविभूषिताङ्गीं देवीं नमामि धृतमुद्गरवैरिजिह्वाम्॥१॥

Atha stotram — Madhyesudhābdhi maṇimaṇḍaparatnavedyāṁ siṁhāsanoparigatāṁ paripītavarṇām। pītāmbarābharaṇamālyavibhūṣitāṅgīṁ devīṁ namāmi dhṛtamudgaravairijihvām॥1॥

ஸ்தோத்திரம்: அமுத கடலின் நடுவே, மணி மண்டபத்தின் ரத்தின வேதிகையில், சிம்மாசனத்தில் வீற்றிருந்து, முழுமையான பொன்-மஞ்சள் நிறத்துடன், மஞ்சள் ஆடை-ஆபரண-மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தண்டையும் பகைவனின் நாக்கையும் ஏந்திய தேவியை நான் வணங்குகிறேன்.

जिह्वाग्रमादाय करेण देवीं वामेन शत्रून् परिपीडयन्तीम्। गदाभिघातेन च दक्षिणेन पीताम्बराढ्यां द्विभुजां नमामि॥२॥

Jihvāgram ādāya kareṇa devīṁ vāmena śatrūn paripīḍayantīm। gadābhighātena ca dakṣiṇena pītāmbarāḍhyāṁ dvibhujāṁ namāmi॥2॥

இடக் கையால் பகைவனின் நாக்கின் நுனியைப் பிடித்து பகைவர்களை வருத்தி, வலக் கையால் கதையால் தாக்கும் — அந்த மஞ்சள் ஆடை அணிந்த இருகர தேவியை நான் வணங்குகிறேன்.

आनन्दकारिणी देवी रिपुस्तम्भनकारिणी। मदनोन्मादिनी चैव प्रीतिस्तम्भनकारिणी॥३॥

Ānandakāriṇī devī ripustambhanakāriṇī। madanonmādinī caiva prītistambhanakāriṇī॥3॥

இந்த தேவி ஆனந்தம் அளிப்பவள், பகை ஸ்தம்பனம் செய்பவள்; மதோன்மாதினி, பிரீதி ஸ்தம்பனம் செய்பவள். மகாவித்யா, மகாமாயா, சாதகனுக்கு பலன் அளிப்பவள், யாருடைய நினைவு மாத்திரத்தால் கணப்பொழுதில் மூவுலகும் ஸ்தம்பிக்கிறதோ.

महाविद्या महामाया साधकस्य फलप्रदा। यस्याः स्मरणमात्रेण त्रैलोक्यं स्तम्भयेत्क्षणात्॥४॥

Mahāvidyā mahāmāyā sādhakasya phalapradā। yasyāḥ smaraṇamātreṇa trailokyaṁ stambhayet kṣaṇāt॥4॥

அம்மா! என் எதிரியின் முகத்தை சிதைத்து நாக்கை அறையுங்கள்; அவன் பேச்சையும் கடுமையான நகர்வையும் முத்திரையால் விரைவில் ஸ்தம்பிக்கச் செய்யுங்கள்; கௌராங்கீ, பீதாம்பரே! உங்கள் கதையால் என் பகைவர்களை விரைவில் நொறுக்குங்கள்; பகளே! வணங்குபவர்களின் தடைக் கூட்டத்தை அகற்றுங்கள், கருணை நிறைந்த பார்வை உடையவளே.

मातर्भञ्जय मद्विपक्षवदनं जिह्वां च सङ्कीलय ब्राह्मीं यन्त्रय मुद्रयाशु धिषणामुग्रां गतिं स्तम्भय। शत्रूंश्चूर्णय चूर्णयाशु गदया गौराङ्गि पीताम्बरे विघ्नौघं बगले हर प्रणमतां कारुण्यपूर्णेक्षणे॥५॥

Mātar bhañjaya madvipakṣavadanaṁ jihvāṁ ca saṅkīlaya brāhmīṁ yantraya mudrayāśu dhiṣaṇām ugrāṁ gatiṁ stambhaya। śatrūṁś cūrṇaya cūrṇayāśu gadayā gaurāṅgi pītāmbare vighnaughaṁ bagale hara praṇamatāṁ kāruṇyapūrṇekṣaṇe॥5॥

அம்மா பைரவீ, பத்ரகாளீ, விஜயா, வாராஹீ, விஶ்வாஶ்ரயா! ஶ்ரீவித்யா, சமயா, மஹேஶீ, பகளா, காமேஶீ, வாமா, ரமா, மாதங்கீ, த்ரிபுரா, பராத்பரதரா, சொர்க்கம், மோக்ஷம் அளிப்பவளே! நான் தாசன், சரணடைந்தவன்; விஶ்வேஶ்வரீ! கருணையால் என்னைக் காப்பாற்று.

मातर्भैरवि भद्रकालि विजये वाराहि विश्वाश्रये श्रीविद्ये समये महेशि बगले कामेशि वामे रमे। मातङ्गि त्रिपुरे परात्परतरे स्वर्गापवर्गप्रदे दासोऽहं शरणागतोऽस्मि कृपया विश्वेश्वरि त्राहि माम्॥६॥

Mātar bhairavi bhadrakāli vijaye vārāhi viśvāśraye śrīvidye samaye maheśi bagale kāmeśi vāme rame। mātaṅgi tripure parātparatare svargāpavargaprade dāso'haṁ śaraṇāgato'smi kṛpayā viśveśvari trāhi mām॥6॥

உங்கள் ஒழுங்கில் கட்டுண்டு வாதாடுபவன் ஊமையாகிறான், மன்னன் பிச்சைக்காரனாகிறான், நெருப்பு குளிர்கிறது, கோபக்காரன் அமைதியடைகிறான், தீயவன் நல்லவனாகிறான், வேகமானவன் முடவனாகிறான், ஆணவம் கொண்டவன் சிறியவனாகிறான், சர்வஞ்ஞனும் மந்தமாகிறான் — ஶ்ரீநித்யா, கல்யாணீ பகளாமுகீ! தினமும் உங்களுக்கு வணக்கம்.

वादी मूकति रङ्कति क्षितिपतिर्वैश्वानरः शीतति क्रोधी शाम्यति दुर्जनः सुजनति क्षिप्रानुगः खञ्जति। गर्वी खर्बति सर्वविच्च जडति त्वद्यन्त्रणायन्त्रितः श्रीनित्ये बगलामुखि प्रतिदिनं कल्याणि तुभ्यं नमः॥७॥

Vādī mūkati raṅkati kṣitipatir vaiśvānaraḥ śītati krodhī śāmyati durjanaḥ sujanati kṣiprānugaḥ khañjati। garvī kharbati sarvavic ca jaḍati tvadyantraṇāyantritaḥ śrīnitye bagalāmukhi pratidinaṁ kalyāṇi tubhyaṁ namaḥ॥7॥

நீ பரம வித்யா, மூவுலகின் தாய், தடைக் கூட்டத்தின் வித்வம்சினி, கவர்ச்சி செய்பவள், மூவுலகின் ஆனந்தத்தை வளர்ப்பவள், தீயவர்களை உச்சாடனம் செய்பவள், மிருகம் போன்ற மக்களின் மனதை சம்மோகனம் செய்பவள் — நாக்கை அறையும் பைரவீ! நீ வெற்றியாளி, பரம பிரம்மாஸ்திர-வித்யா. இந்த பிரம்மாஸ்திரம் மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றது, அரியது; இதை குருபக்தனுக்கு மட்டுமே அளிக்க வேண்டும், எந்த சாதாரண மனிதனுக்கும் அல்ல.

त्वं विद्या परमा त्रिलोकजननी विघ्नौघविध्वंसिनी योषाकर्षणकारिणी त्रिजगतामानन्दसंवर्धिनी। दुष्टोच्चाटनकारिणी पशुमनःसम्मोहसन्दायिनी जिह्वाकीलनभैरवी विजयसे ब्रह्मास्त्रविद्या परा॥८॥

Tvaṁ vidyā paramā trilokajananī vighnaughavidhvaṁsinī yoṣākarṣaṇakāriṇī trijagatām ānandasaṁvardhinī। duṣṭoccāṭanakāriṇī paśumanaḥsammohasandāyinī jihvākīlanabhairavī vijayase brahmāstravidyā parā॥8॥

ब्रह्मास्त्रमेतद्विख्यातं त्रिषु लोकेषु दुर्लभम्। गुरुभक्ताय दातव्यं न देयं यस्य कस्यचित्॥९॥

Brahmāstram etad vikhyātaṁ triṣu lokeṣu durlabham। gurubhaktāya dātavyaṁ na deyaṁ yasya kasyacit॥9॥