ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை ௧௪.௨௭ — ப்ரஹ்மணோ ஹி ப்ரதிஷ்டாஹம் — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता १४.२७ — ब्रह्मणो हि प्रतिष्ठाऽहम्
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
ब्रह्मणः
brahmaṇaḥ
பிரம்மம், பரம தத்துவத்தின்
हि
hi
நிச்சயமாக, மட்டுமே
प्रतिष्ठा
pratiṣhṭhā
பிரதிஷ்டை, ஆதாரம், உறைவிடம்
अहम्
aham
நான் (கிருஷ்ணன், பரம்பொருள்)
अमृतस्य
amṛitasya
அழியாததின்
अव्ययस्य
avyayasya
அழிவற்ற, மாறாததின்
च
cha
மற்றும்
शाश्वतस्य
śhāśhvatasya
நித்தியத்தின்
धर्मस्य
dharmasya
தர்மம், அறத்தின்
सुखस्य
sukhasya
இன்பம், ஆனந்தத்தின்
ऐकान्तिकस्य
aikāntikasya
பரம, முடிவற்ற, மாறாத
Complete Translation
ஏனெனில் அழியாத மற்றும் மாறாத பிரம்மத்திற்கும், நித்திய தர்மத்திற்கும், ஐகாந்திக (பரம) இன்பத்திற்கும் பிரதிஷ்டை அதாவது ஆதாரம் நானே.
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 14, Verse 27
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
பதினான்காவது அத்தியாயமான குணத்ரய-விபாக-யோகத்தில் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் ஆத்மாவைக் கட்டிப்போடும் மூன்று குணங்களையும் — சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் — அவற்றைக் கடந்தவரின் இலக்கணங்களையும் விளக்குகிறார். அத்தகையவர் அசையாத பக்தியால் பிரம்மத்தில் ஒன்றுகலக்கத் தகுதி பெறுகிறார் என்று அவர் போதிக்கிறார். இந்த இறுதி சுலோகம் அவரே அந்த அழியாத பிரம்மத்திற்கும் பரம, நித்திய ஆனந்தத்திற்கும் ஆதாரம் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.
Frequently Asked Questions
பகவத் கீதை ௧௪.௨௭ இன் பொருள் என்ன?▼
ஸ்ரீகிருஷ்ணர் தான் அழியாத, அழிவற்ற பிரம்மத்திற்கும், நித்திய தர்மத்திற்கும், பரம முடிவற்ற இன்பத்திற்கும் பிரதிஷ்டை (ஆதாரம்) என அறிவிக்கிறார். இது பகவானை பரம உண்மையின் ஆதாரமாகவும் பரம இன்பத்தின் ஊற்றாகவும் நிலைநிறுத்துகிறது.
கிருஷ்ணர் நிர்குண பிரம்மத்தின் ஆதாரமாக எவ்வாறு இருக்க முடியும்?▼
இந்த சுலோகம் தெய்வீகத்தின் சகுண மற்றும் நிர்குண அம்சங்களை இணைக்கிறது. பரம்பொருள் நிர்குண பிரம்மத்திற்கும் ஆதாரமும் தஞ்சமும் ஆவார், சூரியன் தன் கதிர்களின் ஊற்றாக இருப்பது போல — இது பகவானை, பிரம்மம் ஒளிரும் அந்த பரம உண்மையாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
'ஐகாந்திக இன்பம்' என்றால் என்ன?▼
இது புலன்களைச் சார்ந்திராத, சூழ்நிலையோடு மாறாத தொடர்ச்சியான, நிபந்தனையற்ற இன்பத்தைக் குறிக்கிறது. குணங்களோடு வந்துபோகும் உலக இன்பங்களைப் போலன்றி, இந்த ஆனந்தம் நித்தியமானது மற்றும் கடவுளிலேயே நிலைபெற்றுள்ளது.
இந்த சுலோகம் கீதையில் எங்கே வருகிறது?▼
இது இயற்கையின் மூன்று குணங்களை விளக்கும் பதினான்காவது அத்தியாயமான குணத்ரய-விபாக-யோகத்தின் இறுதி சுலோகம். பக்தியின் மூலம் குணங்களைக் கடக்கும் உபதேசத்திற்குப் பின், ஸ்ரீகிருஷ்ணர் தானே அழியாத பிரம்மத்திற்கும் பரம ஆனந்தத்திற்கும் ஆதாரம் என்ற வெளிப்பாட்டோடு முடிக்கிறார்.
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →