ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை 2.14 — மாத்ராஸ்பர்ஶாஸ்து கௌந்தேய — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता 2.14 — मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
मात्रास्पर्शाः
mātrā-sparśhāḥ
புலன்களின் விஷயங்களுடனான தொடர்பு
तु
tu
மெய்யாகவே
कौन्तेय
kaunteya
குந்தியின் மகனே அர்ஜுனா
शीत
śhīta
குளிர், சீதம்
उष्ण
uṣhṇa
வெப்பம், உஷ்ணம்
सुख
sukha
இன்பம், சுகம்
दुःख
duḥkha
துன்பம், வேதனை
दाः
dāḥ
தருபவை
आगम
āgama
வருதல், தோன்றுதல்
अपायिनः
apāyinaḥ
போதல், மறைதல்
अनित्याः
anityāḥ
நிலையற்ற, கணநேரத்தில் மறையும்
तान्
tān
அவற்றை
तितिक्षस्व
titikṣhasva
பொறுத்துக்கொள், சகித்துக்கொள்
भारत
bhārata
பரத குலத்தோனே (அர்ஜுனா)
Complete Translation
குந்தியின் மகனே! குளிர், வெப்பம், இன்பம், துன்பம் ஆகியவற்றைத் தரும் புலன்களின் விஷயங்களுடனான தொடர்புக்கு ஆரம்பமும் முடிவும் உண்டு; அவை நிலையற்றவை, ஆகையால் பாரதனே! அவற்றை நீ பொறுத்துக்கொள்.
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 14
Author: Bhagavan Sri Krishna (as recorded by Maharishi Veda Vyasa)
Period: Ancient (part of the Mahabharata, c. 5th–2nd century BCE in present form)
குருக்ஷேத்திர போர்க்களத்தில் கூறப்பட்ட இந்த ஶ்லோகம், ஸாங்க்ய யோக அத்தியாயத்தில் துயருற்ற அர்ஜுனனுக்கு ஶ்ரீகிருஷ்ணர் அளித்த முதல் உபதேசங்களில் ஒன்று. ஆன்மாவின் நித்தியத்தை விளக்கிய பிறகு, ஶ்ரீகிருஷ்ணர் இப்போது உடலின் இருமைகளைச் சகித்துக்கொள்ளும் நடைமுறைப் பயிற்சியை நோக்கித் திரும்புகிறார். திதிக்ஷாவின் இந்த உபதேசம் வேதாந்தத்தின் ஆன்மிகப் பயிற்சியின் ஒரு அடித்தூணாக ஆனது, இதை யுகயுகங்களாக ஞானிகளும் ஆசாரியர்களும் எதிரொலித்தனர்.
Frequently Asked Questions
பகவத் கீதை 2.14 இன் மைய உபதேசம் என்ன?▼
குளிர், வெப்பம், இன்பம், துன்பம் ஆகியவை புலன்கள் விஷயங்களுடன் தொடர்புகொள்வதால் மட்டுமே உண்டாகின்றன என்று இது உபதேசிக்கிறது. அவற்றுக்கு ஆரம்பமும் முடிவும் இருப்பதால், அவை நிலையற்றவை, மனத்தைக் கலங்கச்செய்ய விடாமல் அமைதியான பொறுமையுடன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
இங்கே திதிக்ஷா என்றால் என்ன?▼
திதிக்ஷா என்பது பொறுமையான சகிப்புத்தன்மை — இருமைகளை (சுக-துக்க, ஶீத-உஷ்ண) மகிழ்ச்சியோ துயரமோ அடையாமல் சகித்துக்கொள்ளும் திறன். ஶ்ரீகிருஷ்ணர் இதை மனத்தின் உறுதிக்கும் ஆன்மிக முன்னேற்றத்துக்கும் இன்றியமையாத பயிற்சியாக முன்வைக்கிறார்.
ஶ்ரீகிருஷ்ணர் புலன் அனுபவங்களை நிலையற்றவை என்று ஏன் கூறுகிறார்?▼
அவை புலன்களுக்கும் விஷயங்களுக்கும் இடையேயான மாறும் தொடர்பால் உருவாவதால், அவை தொடர்ந்து தோன்றி (ஆகமம்) மறைகின்றன (அபாயி). அவற்றின் நிலையற்ற தன்மையை உணர்வது மனிதனைக் கணநேர விருப்பு-வெறுப்புகளுக்கு அடிமையாகாமல் விடுவிக்கிறது.
இந்த ஶ்லோகத்தை அன்றாட வாழ்வில் எவ்வாறு பயன்படுத்துவது?▼
அசௌகரியம், விமர்சனம், இழப்பு அல்லது எந்த ஒரு அப்ரிய அனுபவத்தையும் சந்திக்கும்போது, அது தற்காலிகமானது என்பதை நினைவில்கொள்ளுங்கள். அந்த உணர்வை ஒரு கடந்துசெல்லும் அலையாகப் பாருங்கள், அதைப் பொறுமையுடன் சகியுங்கள், மனத்தை மாறாத ஆன்மாவில் நிலைநிறுத்துங்கள்.
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →