ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை 2.7 — கார்பண்யதோஷோபஹதஸ்வபாவঃ — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता २.७ — कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
कार्पण्यदोष
kārpaṇya-doṣha
கோழைத்தனத்தின் குறை / தாழ்மை
उपहत
upahata
மூழ்கடிக்கப்பட்ட, பீடிக்கப்பட்ட
स्वभावः
sva-bhāvaḥ
இயல்பு
पृच्छामि
pṛichchhāmi
நான் கேட்கிறேன்
त्वाम्
tvām
உங்களை
धर्म
dharma
கடமை, தர்மம்
संमूढ
sammūḍha
மயங்கிய, குழம்பிய
चेताः
chetāḥ
இதயத்தில்
यत्
yat
எது
श्रेयः
śhreyaḥ
நன்மை தருவது, மிகவும் நலம் தருவது
स्यात्
syāt
இருக்கலாம்
निश्चितम्
niśhchitam
உறுதியாக
ब्रूहि
brūhi
சொல்லுங்கள்
तत्
tat
அதை
मे
me
எனக்கு
शिष्यः
śhiṣhyaḥ
சீடன்
ते
te
உங்கள்
अहम्
aham
நான்
शाधि
śhādhi
உபதேசியுங்கள்
माम्
mām
என்னை
त्वाम्
tvām
உங்கள்
प्रपन्नम्
prapannam
சரணடைந்தவன்
Complete Translation
என் இயல்பு கோழைத்தனம் என்ற குறையால் மூழ்கடிக்கப்பட்டுள்ளது; என் மனம் என் கடமை குறித்து மயங்கியுள்ளது. நான் உங்களைக் கேட்கிறேன் — எனக்கு உண்மையில் நன்மை தருவது எதுவோ அதை உறுதியாகச் சொல்லுங்கள். நான் உங்கள் சீடன்; உங்கள் சரணடைந்த எனக்கு உபதேசியுங்கள்.
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 7
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
இரண்டாம் அத்தியாயமான சாங்கிய யோகத்தில் அர்ஜுனனின் சோகம் உச்சத்தை அடைகிறது. போரை மறுத்து விசாதத்தில் மூழ்கிய அர்ஜுனன் இறுதியில் தன் நெருக்கடியைத் தனியாகத் தீர்க்க முடியாது என்பதை உணர்கிறான். இந்த ஶ்லோகத்தில் அவன் சீட பாவத்துடன் ஶ்ரீ கிருஷ்ணரின் முழு சரணடைந்து தெளிவான வழிகாட்டுதலை வேண்டுகிறான், இதனால் ஶ்ரீ கிருஷ்ணர் கீதையின் மைய உபதேசத்தைத் தொடங்குகிறார்.
Frequently Asked Questions
பகவத் கீதை 2.7 ஏன் திருப்புமுனையாகக் கருதப்படுகிறது?▼
இந்த ஶ்லோகத்தில் அர்ஜுனன் வாதிடுவதை நிறுத்தி சரணடைகிறான். தன் பலவீனத்தை ஒப்புக்கொண்டு, தன்னை ஶ்ரீ கிருஷ்ணரின் சீடனாக அறிவித்து, உபதேசம் கேட்கிறான். இந்தத் தாழ்மையான சரணாகதிச் செயலே உரையாடலை அர்ஜுனனின் புலம்பலிலிருந்து கீதையின் தெய்வீக உபதேசமாக மாற்றுகிறது.
'கார்பண்ய-தோஷ' என்றால் என்ன?▼
'கார்பண்ய-தோஷ' என்பது கோழைத்தனம் அல்லது தாழ்மையான பலவீனத்தின் குறை — ஒரு அற்பமான, கையறு மனநிலை. அர்ஜுனன் தன் உண்மையான இயல்பு இந்தப் பலவீனத்தால் மூழ்கடிக்கப்பட்டுள்ளதாக ஒப்புக்கொள்கிறான், அதனால்தான் அவன் தன் கடமை குறித்துத் தெளிவாக சிந்திக்க முடியவில்லை.
ஶ்ரேயஸ் மற்றும் ப்ரேயஸ் இடையே என்ன வேறுபாடு?▼
ஶ்ரேயஸ் என்பது இறுதியில் நல்லதும் நலம் தருவதும், கடினமாக இருந்தாலும்; ப்ரேயஸ் என்பது வெறும் இனிமையானது அல்லது சுகமானது. அர்ஜுனன் குறிப்பாக ஶ்ரேயஸைக் கேட்கிறான் — தனக்கு உண்மையில் நல்லது எதுவோ — இது உயர் வழிகாட்டுதலைப் பெறும் அவனது தயார்நிலையைக் காட்டுகிறது.
இந்த ஶ்லோகம் அன்றாட வாழ்வில் எவ்வாறு உதவுகிறது?▼
உண்மையான வழிகாட்டுதல் நாம் அகந்தையைத் துறந்து ஒரு குருவையோ இறைவனையோ தாழ்மையுடன் அணுகும்போது கிடைக்கிறது என்று இது கற்பிக்கிறது. குழப்பத்தில் உண்மையான மனத்துடன் சரணடைந்து, உண்மையில் நலம் தருவதையே கேட்பதன் மூலம் — தன் பிடிவாதத்திலேயே நிற்பதற்குப் பதிலாக — தெளிவின் பாதை திறக்கிறது.
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →