பக்தாமர ஸ்தோத்திரம் PDF

भक्तामर-प्रणत-मौलि-मणि-प्रभाणा- मुद्योतकं दलित-पाप-तमो-वितानम्। सम्यक् प्रणम्य जिन-पाद-युगं युगादा- वालम्बनं भव-जले पततां जनानाम्॥

Bhaktamara-praṇata-mauli-maṇi-prabhāṇā- mudyotakaṁ dalita-pāpa-tamo-vitānam। Samyak praṇamya jina-pāda-yugaṁ yugādā- vālambanaṁ bhava-jale patatāṁ janānām॥

வணங்கும் தேவர்களின் கிரீடங்களின் சூடாமணிகளின் ஒளியை மேலும் பிரகாசிக்கச் செய்து, பாவம் என்னும் இருள் கூட்டத்தை அழித்து, யுகத்தின் தொடக்கம் முதல் பிறவிக் கடலில் மூழ்குபவர்களுக்கு ஆதாரமாக இருக்கும் ஜினேந்திரரின் திருவடி இணைக்கு நன்கு வணங்கி:

यः संस्तुतः सकल-वाङ्मय-तत्त्व-बोधा- दुद्भूत-बुद्धि-पटुभिः सुर-लोक-नाथैः। स्तोत्रैर्जगत्-त्रितय-चित्त-हरैरुदारैः स्तोष्ये किलाहमपि तं प्रथमं जिनेन्द्रम्॥

Yaḥ saṁstutaḥ sakala-vāṅmaya-tattva-bodhā- dudbhūta-buddhi-paṭubhiḥ sura-loka-nāthaiḥ। Stotrairjagat-tritaya-chitta-harairudāraiḥ stoṣye kilāhamapi taṁ prathamaṁ jinendram॥

அனைத்து சாஸ்திரங்களின் அறிவால் தோன்றிய கூர்மையான புத்தி கொண்ட தேவலோக அதிபதிகள் (இந்திரன் முதலியோர்) மூன்று உலகங்களின் மனதைக் கவரும் உயரிய ஸ்தோத்திரங்களால் யாரைப் போற்றினார்களோ — அந்த முதல் ஜினேந்திரரை (ரிஷபதேவரை) நானும் போற்றுவேன்.

बुद्ध्या विनापि विबुधार्चित-पाद-पीठ! स्तोतुं समुद्यत-मतिर्विगत-त्रपोऽहम्। बालं विहाय जल-संस्थित-मिन्दु-बिम्ब- मन्यः क इच्छति जनः सहसा ग्रहीतुम्॥

Buddhyā vināpi vibudhārchita-pāda-pīṭha! stotuṁ samudyata-matirvigata-trapo'ham। Bālaṁ vihāya jala-saṁsthita-mindu-bimba- manyaḥ ka ichchhati janaḥ sahasā grahītum॥

ஓ தேவர்களால் வழிபடப்படும் திருவடி-பீடம் கொண்ட இறைவா! புத்தி இல்லாவிட்டாலும், வெட்கத்தை விட்டு உம்மைப் போற்ற நான் முற்பட்டேன். நீரில் பிரதிபலிக்கும் சந்திர பிம்பத்தை குழந்தையைத் தவிர வேறு யார் திடீரெனப் பிடிக்க விரும்புவார்?

वक्तुं गुणान् गुण-समुद्र! शशाङ्क-कान्तान् कस्ते क्षमः सुर-गुरु-प्रतिमोऽपि बुद्ध्या। कल्पान्त-काल-पवनोद्धत-नक्र-चक्रं को वा तरीतुमलमम्बु-निधिं भुजाभ्याम्॥

Vaktuṁ guṇān guṇa-samudra! śaśāṅka-kāntān kaste kṣamaḥ sura-guru-pratimo'pi buddhyā। Kalpānta-kāla-pavanoddhata-nakra-chakraṁ ko vā tarītumalamambu-nidhiṁ bhujābhyām॥

ஓ குணக் கடலே! உம் சந்திரன் போன்ற ஒளிமயமான குணங்களை வர்ணிக்க பிருஹஸ்பதி போன்ற புத்தி கொண்டவரும் யார் வல்லவர்? ஊழிக் காலத்தின் கடும் காற்றால் கலங்கிய முதலைக் கூட்டம் கொண்ட கடலை கைகளால் யார் நீந்த முடியும்?

सोऽहं तथापि तव भक्ति-वशान्मुनीश! कर्तुं स्तवं विगत-शक्तिरपि प्रवृत्तः। प्रीत्यात्म-वीर्यमविचार्य मृगो मृगेन्द्रं नाभ्येति किं निज-शिशोः परिपालनार्थम्॥

So'haṁ tathāpi tava bhakti-vaśānmunīśa! kartuṁ stavaṁ vigata-śaktirapi pravṛttaḥ। Prītyātma-vīryamavichārya mṛgo mṛgendraṁ nābhyeti kiṁ nija-śiśoḥ paripālanārtham॥

ஆயினும், ஓ முனீசரே! பக்தி வசப்பட்டு, சக்தியற்றவனாக இருந்தாலும் உம் ஸ்துதியில் நான் ஈடுபட்டேன். அன்பால் தன் பலத்தை எண்ணாமல், மான் தன் குட்டியைக் காக்க சிங்கத்தின் முன் நிற்காதா?

ॐ ह्रीं श्रीं ऋषभदेवाय नमः॥

Oṁ hrīṁ śrīṁ ṛṣabhadevāya namaḥ॥

ஓம் ஹ்ரீம் ஶ்ரீம் ரிஷபதேவருக்கு நமஸ்காரம்.