சந்திரகவசம் PDF

॥ श्रीगणेशाय नमः ॥ अस्य श्रीचन्द्रकवचस्तोत्रमन्त्रस्य गौतम ऋषिः । अनुष्टुप् छन्दः, श्रीचन्द्रो देवता, चन्द्रप्रीत्यर्थं जपे विनियोगः ॥

|| śrīgaṇeśāya namaḥ || asya śrīcandrakavacastotramantrasya gautama ṛṣiḥ | anuṣṭup chandaḥ, śrīcandro devatā, candraprītyarthaṃ jape viniyogaḥ ||

ஶ்ரீகணேசருக்கு வணக்கம். இந்த சந்திரகவச ஸ்தோத்திரத்திற்கு ரிஷி கௌதமர், சந்தஸ் அனுஷ்டுப், தெய்வம் ஶ்ரீசந்திரன்; சந்திரனின் மகிழ்ச்சிக்காக இது ஜபிக்கப்படுகிறது.

समं चतुर्भुजं वन्दे केयूरमुकुटोज्ज्वलम् । वासुदेवस्य नयनं शङ्करस्य च भूषणम् ॥ १॥

samaṃ caturbhujaṃ vande keyūramukuṭojjvalam | vāsudevasya nayanaṃ śaṅkarasya ca bhūṣaṇam || 1||

நான் அமைதியான, நான்கு கரங்கள் கொண்ட, கேயூரம் மற்றும் மகுடத்தால் ஒளிரும் சந்திரனை வணங்குகிறேன் — அவர் வாசுதேவனின் (விஷ்ணு) கண்; சங்கரனின் தலையின் அணிகலன் (தலையில் சந்திரன்).

एवं ध्यात्वा जपेन्नित्यं शशिनः कवचं शुभम् । शशी पातु शिरोदेशं भालं पातु कलानिधिः ॥ २॥

evaṃ dhyātvā japennityaṃ śaśinaḥ kavacaṃ śubham | śaśī pātu śirodeśaṃ bhālaṃ pātu kalānidhiḥ || 2||

இவ்வாறு தியானித்து தினமும் இந்த சுபமான சந்திர-கவசத்தை ஜபிக்க வேண்டும். சசி என் தலைப்பகுதியை காப்பாராக, கலாநிதி என் நெற்றியை.

चक्षुषी चन्द्रमाः पातु श्रुती पातु निशापतिः । प्राणं क्षपाकरः पातु मुखं कुमुदबान्धवः ॥ ३॥

cakṣuṣī candramāḥ pātu śrutī pātu niśāpatiḥ | prāṇaṃ kṣapākaraḥ pātu mukhaṃ kumudabāndhavaḥ || 3||

சந்திரன் என் கண்களை காப்பாராக, நிசாபதி காதுகளை; க்ஷபாகரன் என் உயிர்மூச்சை காப்பாராக, குமுதபாந்தவன் முகத்தை.

पातु कण्ठं च मे सोमः स्कन्धे जैवातृकस्तथा । करौ सुधाकरः पातु वक्षः पातु निशाकरः ॥ ४॥

pātu kaṇṭhaṃ ca me somaḥ skandhe jaivātṛkastathā | karau sudhākaraḥ pātu vakṣaḥ pātu niśākaraḥ || 4||

சோமன் என் கழுத்தை காப்பாராக, ஜைவாத்ருகன் தோள்களை; சுதாகரன் என் கைகளை காப்பாராக, நிசாகரன் மார்பை.

हृदयं पातु मे चन्द्रो नाभिं शङ्करभूषणः । मध्यं पातु सुरश्रेष्ठः कटिं पातु सुधाकरः ॥ ५॥

hṛdayaṃ pātu me candro nābhiṃ śaṅkarabhūṣaṇaḥ | madhyaṃ pātu suraśreṣṭhaḥ kaṭiṃ pātu sudhākaraḥ || 5||

சந்திரன் என் இதயத்தை காப்பாராக, சங்கரபூஷணன் தொப்புளை; சுரஶ்ரேஷ்டன் என் இடைப்பகுதியை காப்பாராக, சுதாகரன் இடுப்பை.

ऊरू तारापतिः पातु मृगाङ्को जानुनी सदा । अब्धिजः पातु मे जङ्घे पातु पादौ विधुः सदा ॥ ६॥

ūrū tārāpatiḥ pātu mṛgāṅko jānunī sadā | abdhijaḥ pātu me jaṅghe pātu pādau vidhuḥ sadā || 6||

தாராபதி என் தொடைகளை காப்பாராக, ம்ருகாங்கன் எப்போதும் முழங்கால்களை; அப்திஜன் என் கெண்டைக்கால்களை காப்பாராக, விது எப்போதும் பாதங்களை.

सर्वाण्यन्यानि चाङ्गानि पातु चन्द्रोऽखिलं वपुः । एतद्धि कवचं दिव्यं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् । यः पठेच्छृणुयाद्वापि सर्वत्र विजयी भवेत् ॥ ७॥

sarvāṇyanyāni cāṅgāni pātu candro'khilaṃ vapuḥ | etaddhi kavacaṃ divyaṃ bhuktimuktipradāyakam | yaḥ paṭhecchṛṇuyādvāpi sarvatra vijayī bhavet || 7||

சந்திரன் என் மற்ற அனைத்து உறுப்புகளையும், முழு உடலையும் காப்பாராக. இந்த தெய்வீக கவசம் போகம், முக்தி இரண்டையும் வழங்குகிறது; இதைப் படிப்பவரோ கேட்பவரோ எங்கும் வெற்றியாளராவார்.

॥ इति श्रीचन्द्रकवचं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīcandrakavacaṃ sampūrṇam ||

இவ்வாறு சந்திரகவசம் முற்றுப்பெற்றது.