தேவகீ ஸ்துதி PDF

श्रीदेवक्युवाच रूपं यत्तत्प्राहुरव्यक्तमाद्यं ब्रह्म ज्योतिर्निर्गुणं निर्विकारम् । सत्तामात्रं निर्विशेषं निरीहं स त्वं साक्षाद्विष्णुरध्यात्मदीपः ॥ २४ ॥

śrī-devaky uvāca rūpaṃ yat tat prāhur avyaktam ādyaṃ brahma jyotir nirguṇaṃ nirvikāram | sattā-mātraṃ nirviśeṣaṃ nirīhaṃ sa tvaṃ sākṣād viṣṇur adhyātma-dīpaḥ || 24 ||

ஸ்ரீதேவகி கூறினாள் — வேதங்கள் எந்த உருவத்தை அவ்யக்த, ஆதி, நிர்குண, நிர்விகார பிரம்மஜ்யோதி என்று கூறுகின்றனவோ, எது வெறும் ஸத்தாமாத்திரம், நிர்விசேஷம், நிரீஹமோ — அதுவே நீர் சாக்ஷாத் பகவான் விஷ்ணு, அத்யாத்ம ஞானத்தின் தீபம்.

नष्टे लोके द्विपरार्धावसाने महाभूतेष्वादिभूतं गतेषु । व्यक्तेऽव्यक्तं कालवेगेन याते भवानेकः शिष्यतेऽशेषसंज्ञः ॥ २५ ॥

naṣṭe loke dvi-parārdhāvasāne mahā-bhūteṣv ādi-bhūtaṃ gateṣu | vyakte 'vyaktaṃ kāla-vegena yāte bhavān ekaḥ śiṣyate 'śeṣa-saṃjñaḥ || 25 ||

பிரம்மாவின் இரு பரார்த்தங்களின் (ஆயுளின்) முடிவில் உலகங்கள் அழியும்போது, மகாபூதங்கள் ஆதிபிரகிருதியில் லயிக்கும்போது, வ்யக்த ஜகத் காலவேகத்தால் அவ்யக்தத்தில் செல்லும்போது — அப்போது வெறும் நீரே அஶேஷ ஸம்ஜ்ஞை கொண்ட (அனந்த) எஞ்சி இருக்கிறீர்.

योऽयं कालस्तस्य तेऽव्यक्तबन्धो चेष्टामाहुश्चेष्टते येन विश्वम् । निमेषादिर्वत्सरान्तो महीयां- स्तं त्वेशानं क्षेमधाम प्रपद्ये ॥ २६ ॥

yo 'yaṃ kālas tasya te 'vyakta-bandho ceṣṭām āhuś ceṣṭate yena viśvam | nimeṣādir vatsarānto mahīyāṃs taṃ tveśānaṃ kṣema-dhāma prapadye || 26 ||

இந்த காலம், அறிஞர்கள் உமது சேஷ்டை என்று கூறுவது, எதனால் சமஸ்த விஶ்வமும் சேஷ்டிக்கிறதோ, நிமிஷத்திலிருந்து வருடம் வரை, அதற்கும் மேலான மகத்தானதோ — ஓ அவ்யக்தபந்துவே! அந்த ஈஶானனை, க்ஷேம தாமமான உம்மை நான் சரணடைகிறேன்.

मर्त्यो मृत्युव्यालभीतः पलायन् लोकान् सर्वान्निर्भयं नाध्यगच्छत् । त्वत्पादाब्जं प्राप्य यदृच्छयाद्य सुस्थः शेते मृत्युरस्मादपैति ॥ २७ ॥

martyo mṛtyu-vyāla-bhītaḥ palāyan lokān sarvān nirbhayaṃ nādhyagacchat | tvat pādābjaṃ prāpya yadṛcchayādya susthaḥ śete mṛtyur asmād apaiti || 27 ||

மிருத்யுரூப ஸர்ப்பத்தால் பயந்து ஓடும் மனிதன் சமஸ்த லோகங்களிலும் எங்கும் நிர்பயத்தை அடைவதில்லை; ஆனால் தெய்வவசத்தால் உமது சரணகமலங்களை அடைந்தவன் சுகமாக சயனிக்கிறான், மிருத்யு அவனிடமிருந்து தூரமாக ஓடிவிடுகிறது.

स त्वं घोरादुग्रसेनात्मजान्न- स्त्राहि त्रस्तान् भृत्यवित्रासहासि । रूपं चेदं पौरुषं ध्यानधिष्ण्यं मा प्रत्यक्षं मांसदृशां कृषीष्ठाः ॥ २८ ॥

sa tvaṃ ghorād ugrasenātmajān nas trāhi trastān bhṛtya-vitrāsa-hāsi | rūpaṃ cedaṃ pauruṣaṃ dhyāna-dhiṣṇyaṃ mā pratyakṣaṃ māṃsa-dṛśāṃ kṛṣīṣṭhāḥ || 28 ||

ஆகவே, ஓ பக்தர்களின் பயத்தை அகற்றுபவரே! உக்ரஸேனனின் மகனால் (கம்ஸனால்) பயந்த எங்களை அந்த கொடிய பயத்திலிருந்து காப்பாற்றுங்கள். தியானத்திற்கு ஆஶ்ரயமான இந்த உமது சதுர்புஜ திவ்ய உருவத்தை மாம்சமய நேத்திரங்கள் கொண்ட சாதாரண மக்கள் முன் ப்ரத்யக்ஷம் செய்யாதீர்.

जन्म ते मय्यसौ पापो मा विद्यान्मधुसूदन । समुद्विजे भवद्धेतोः कंसादहमधीरधीः ॥ २९ ॥

janma te mayy asau pāpo mā vidyān madhusūdana | samudvije bhavad-dhetoḥ kaṃsād aham adhīra-dhīḥ || 29 ||

ஓ மதுசூதனா! அந்த பாபி கம்ஸன் என்னிடமிருந்து உமது ஜன்மம் நிகழ்ந்ததை அறியாதிருக்கட்டும். நீர் ப்ரகடமானதால் நான் தைரியமற்றவளாகி கம்ஸனால் மிகவும் பயந்துகொண்டிருக்கிறேன்.

उपसंहर विश्वात्म- न्नदो रूपमलौकिकम् । शङ्खचक्रगदापद्म- श्रिया जुष्टं चतुर्भुजम् ॥ ३० ॥

upasaṃhara viśvātmann ado rūpam alaukikam | śaṅkha-cakra-gadā-padma- śriyā juṣṭaṃ catur-bhujam || 30 ||

ஓ விஶ்வாத்மா! ஶங்கம், சக்கரம், கதை, பத்மத்தின் ஶோபையுடன் கூடிய இந்த அலௌகிக சதுர்புஜ உருவத்தை உபஸம்ஹரியுங்கள்.

विश्वं यदेतत्स्वतनौ निशान्ते यथावकाशं पुरुषः परो भवान् । बिभर्ति सोऽयं मम गर्भगोऽभू- दहो नृलोकस्य विडम्बनं हि तत् ॥ ३१ ॥

viśvaṃ yad etat sva-tanau niśānte yathāvakāśaṃ puruṣaḥ paro bhavān | bibharti so 'yaṃ mama garbhago 'bhūd aho nṛ-lokasya viḍambanaṃ hi tat || 31 ||

ப்ரளய காலத்தில் இந்த சமஸ்த விஶ்வம் எந்த பரமபுருஷனின் உடலில் யதாஸ்தானம் அடங்கி இருக்கிறதோ, அதுவே நீர் என் கர்ப்பத்தில் வந்தீர் — அஹோ! இது உமது மனுஷ்யலோக வ்யவஹாரத்தின் அனுகரணம் மட்டுமே.