தூமாவதீ ஸ்தோத்திரம் (தூமாவத்யஷ்டகம்) — Word-by-Word Meaning

காலையில் அவள் கன்னி வடிவில் ஜபமாலை திருப்புகிறாள், நண்பகலில் முதிர்ந்த வடிவில் அழகிய முகமும் கவர்ந்திழுக்கும் கண்களும் கொண்டவளாக, மாலையில் முதிய வடிவில் தொங்கும் மார்பகங்களுடன் மண்டை மாலை அணிந்திருக்கிறாள் — அந்த தேவதேவி, மூவுலகின் தாயான காளிகா (தூமாவதி) உங்கள் அனைவரையும் காப்பாளாக. பிரம்மனின் சிறந்த கபில நிற சடைகளை கட்வாங்கத்தின் நுனியில் கட்டி, மார்பில் அசுரர்களின் தலைகளின் மாலையும், கருடனின் இறகுகளின் தலையணியும் அணிந்து, கையில் தேவர்களின் ரத்தத்தால் நிறைந்த யமனின் எருமையின் பெரிய கொம்பை ஏந்தி — பிரளயகாலத்தில் வழிபடப்பட்டு மகிழ்ந்த அந்த பைரவர் காளராத்திரியில் உங்களைக் காப்பாராக. மெலிந்த உடலுடன், எலும்புத் துண்டுகளை கடகட ஒலியுடன் மென்று, பிசாசுகளுக்கு நடுவே 'கஹஹ-கஹகஹா' என பயங்கரமாக அட்டகாசம் செய்து, எப்போதும் தன்னிலை மறந்து, உடுக்கையை 'டிம-டிம' என ஒலித்து, முகக்கமலத்தை விரித்து 'ஜம-ஜம' என பேசி அலையும் — அந்த சண்டிகை எங்களைக் காப்பாளாக. இடது காதில் சந்திரன், வலதில் பிரளயத்தில் ஆழ்ந்த சூரியபிம்பம், கழுத்தில் நட்சத்திரங்களின் மாலை, பயங்கர சடைமுடியில் மண்டை மாலை, தோளில் நாகராஜக் கொடி, பிரம்மனின் எலும்புக்கூட்டின் சுமை ஏந்தி — சம்ஹாரகாலத்தில் அனைத்தையும் தாங்கும் நன்மை தரும் பத்திரகாளி என் பயத்தை நீக்குவாளாக. இந்த புண்ணியமான தூமாவத்யஷ்டகம் அனைத்து ஆபத்துகளையும் நீக்குகிறது; எந்த சாதகன் பக்தியுடன் இதை ஓதுகிறானோ அவன் விரும்பிய சித்தியை அடைகிறான். பெரும் ஆபத்தில், பெரும் கொடிய பயத்தில், பெரும் நோயில், பெரும் போரில்; எதிரிகளை விரட்டுவதில், மாரணத்தில், உயிர்களை மயக்குவதில் — எந்த சாதகன் இந்த ஸ்தோத்திரத்தை ஓதுகிறானோ, ஓ தேவீ, அவன் எங்கும் சித்தியடைகிறான். தேவர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், ராக்ஷசர்கள், பாம்புகள், சிங்கங்கள், புலிகள் முதலிய அனைத்தும் இந்த ஸ்தோத்திர நினைவுமாத்திரத்தால் வெகுதூரம் ஓடிவிடுகின்றன, பின் மனிதர் முதலியோர் பற்றிச் சொல்வதென்ன. ஓ தேவேசீ! இந்த ஸ்தோத்திரத்தால் பூமியில் எது சித்திக்காது? எங்கும் அமைதி உண்டாகிறது, இறுதியில் உயிர் நிர்வாணத்தை அடைகிறது.