கோவிந்தாஷ்டகம் (சத்யம் ஞானமனந்தம் நித்யம்) PDF

सत्यं ज्ञानमनन्तं नित्यमनाकाशं परमाकाशं गोष्ठप्राङ्गणरिङ्खणलोलमनायासं परमायासम् । मायाकल्पितनानाकारमनाकारं भुवनाकारं क्ष्मायानाथमनाथं प्रणमत गोविन्दं परमानन्दम् ॥ १ ॥

Satyam jnanamanantam nityamanakasham paramakasham Goshthaprangana-rinkhana-lolamanayasam paramayasam | Maya-kalpita-nanakaramanakaram bhuvanakaram Kshmayanathamanatham pranamata govindam paramanandam || 1 ||

கோவிந்தனை, பரமானந்தனை வணங்குங்கள் — அவர் சத்யம், ஞானம், அனந்தம், நித்யம்; ஆகாயத்தால் கட்டுண்ணாமலே பரமாகாயமானவர்; கோசாலை முற்றத்தில் தவழ்ந்து சிரமமின்றி மகிழ்பவர், ஆயினும் பரம சாதனையின் இலக்கானவர்; மாயையால் அமைக்கப்பட்ட எண்ணற்ற வடிவங்களில் தோன்றியும் தாம் வடிவற்றவர், அவரது வடிவமே அனைத்து உலகங்கள்; பூமிக்கு நாதனாயினும் தமக்கு நாதன் இல்லாதவர்.

मृत्स्नामत्सीहेति यशोदाताडनशैशवसन्त्रासं व्यादितवक्त्रालोकितलोकालोकचतुर्दशलोकालिम् । लोकत्रयपुरमूलस्तम्भं लोकालोकमनालोकं लोकेशं परमेशं प्रणमत गोविन्दं परमानन्दम् ॥ २ ॥

Mritsnamatsiheti yashodatadana-shaishavasantrasam Vyadita-vaktraalokita-lokaaloka-chaturdashalokalim | Lokatraya-pura-mulastambham lokalokamanalokam Lokesham paramesham pranamata govindam paramanandam || 2 ||

கோவிந்தனை, பரமானந்தனை வணங்குங்கள் — 'மண் தின்றாய்' என்ற யசோதையின் கடிந்துரைக்கு குழந்தையாய் அஞ்சியவர், அவர் திறந்த வாயில் யசோதை பதினான்கு உலகங்களையும் கண்டாள்; மூவுலக நகரங்களின் மூலத் தூணானவர்; காணப்பட்டும் காணப்படாதவர், லோகேசர், பரமேசர்.

त्रैविष्टपरिपुवीरघ्नं क्षितिभारघ्नं भवरोगघ्नं कैवल्यं नवनीताहारमनाहारं भुवनाहारम् । वैमल्यस्फुटचेतोवृत्तिविशेषाभासमनाभासं शैवं केवलशान्तं प्रणमत गोविन्दं परमानन्दम् ॥ ३ ॥

Traivishtaparipuviraghnam kshitibharaghnam bhavarogaghnam Kaivalyam navanitaharamanaharam bhuvanaharam | Vaimalya-sphuta-cheto-vritti-visheshabhasamanabhasam Shaivam kevalashantam pranamata govindam paramanandam || 3 ||

கோவிந்தனை, பரமானந்தனை வணங்குங்கள் — தேவ விரோதி வீரர்களை அழிப்பவர், பூமியின் சுமையையும் சம்சார நோயையும் நீக்குபவர்; கைவல்ய சொரூபர், புதிய வெண்ணெயை உண்டாலும் அனாகாரர் (உணவற்றவர்), ஏனெனில் அவரே உலகங்களின் ஆதாரம்; தூய சித்த விருத்தியாய் ஒளிர்ந்தாலும் தாம் அனாபாசர், சிவர் (மங்களகரர்), கேவலர், சாந்தர்.

गोपालं भूलीलाविग्रहगोपालं कुलगोपालं गोपीखेलनगोवर्धनधृतिलीलालालितगोपालम् । गोभिर्निगदितगोविन्दस्फुटनामानं बहुनामानं गोपीगोचरदूरं प्रणमत गोविन्दं परमानन्दम् ॥ ४ ॥

Gopalam bhulilavigrahagopalam kulagopalam Gopikhelana-govardhanadhritilila-lalitagopalam | Gobhirnigaditagovindasphutanaamanam bahunaamanam Gopigocharaduram pranamata govindam paramanandam || 4 ||

கோவிந்தனை, பரமானந்தனை வணங்குங்கள் — கோபாலர், பூவுலக லீலைக்காக கோப வடிவம் தாங்கியவர், தம் குலத்தின் கோபாலர்; கோபியருடன் விளையாட்டில் கோவர்த்தனத்தைத் தூக்கிப் பிடித்த லீலையால் கோபாலர்களை மகிழ்வித்தவர்; பசுக்களும் 'கோவிந்த' என அழைக்கும் நாமம் உடையவர், பல நாமங்கள் உடையவர், ஆயினும் கோபியரின் பார்வைக்கும் அப்பாற்பட்டவர்.

गोपीमण्डलगोष्ठीभेदं भेदावस्थमभेदाभं शश्वद्गोखुरनिर्धूतोद्गतधूलीधूसरसौभाग्यम् । श्रद्धाभक्तिगृहीतानन्दमचिन्त्यं चिन्तितसद्भावं चिन्तामणिमहिमानं प्रणमत गोविन्दं परमानन्दम् ॥ ५ ॥

Gopimandalagoshthibhedam bhedavasthamabhedabham Shashvadgokhuranirdhutodgatadhulidhusarasaubhagyam | Shraddhabhaktigrihitanandamachintyam chintitasadbhavam Chintamanimahimanam pranamata govindam paramanandam || 5 ||

கோவிந்தனை, பரமானந்தனை வணங்குங்கள் — கோபிகா மண்டலங்களில் வெவ்வேறாய்த் தோன்றியும் அபின்னர்; பசுக்களின் குளம்புகளால் எழும் தூசியால் என்றும் தூசி படிந்த சௌபாக்கியம் உடையவர்; அவரது ஆனந்தம் சிரத்தை, பக்தியால் மட்டுமே கிரகிக்கப்படும், அசிந்த்யராயினும் சத்புருஷர்களால் சிந்திக்கப்படும் சத்பாவம், சிந்தாமணி போல் மகிமை உடையவர்.

स्नानव्याकुलयोषिद्वस्त्रमुपादायागमुपारूढं व्यादित्सन्तीरथ दिग्वस्त्रा दातुमुपाकर्षन्तं ताः । निर्धूतद्वयशोकविमोहं बुद्धं बुद्धेरन्तःस्थं सत्तामात्रशरीरं प्रणमत गोविन्दं परमानन्दम् ॥ ६ ॥

Snanavyakulayoshidvastramupadayagamuparudham Vyaditsantiratha digvastra datumupakarshantam tah | Nirdhutadvayashokavimoham buddham buddherantahstham Sattamatrashariram pranamata govindam paramanandam || 6 ||

கோவிந்தனை, பரமானந்தனை வணங்குங்கள் — நீராடலில் மூழ்கிய கோபியரின் ஆடைகளை எடுத்து மரத்தில் ஏறியவர், அவர்கள் திகம்பரராய் வந்தபோது ஆடைகளைத் தர அவர்களை அருகே அழைத்தவர்; சோக மோக இரட்டையற்ற புத்த சொரூபர், புத்தியில் நிலைபெற்றவர், அவரது உடல் வெறும் சத்தாமாத்திரம்.

कान्तं कारणकारणमादिमनादिं कालमनाभासं कालिन्दीगतकालियशिरसि मुहुर्नृत्यन्तं नृत्यन्तम् । कालं कालकलातीतं कलिताशेषं कलिदोषघ्नं कालत्रयगतिहेतुं प्रणमत गोविन्दं परमानन्दम् ॥ ७ ॥

Kantam karanakaranamadimanadim kalamanabhasam Kalindigatakaliyashirasi muhurnrityantam nrityantam | Kalam kalakalatitam kalitaasesham kalidoshaghnam Kalatrayagatihetum pranamata govindam paramanandam || 7 ||

கோவிந்தனை, பரமானந்தனை வணங்குங்கள் — காந்தர், காரணங்களின் காரணம், அநாதிக்கும் ஆதி, தாமே காலமாயினும் அனாபாசர்; யமுனையில் காளிய சர்ப்பத்தின் தலைகளில் மீண்டும் மீண்டும் நடனமாடுபவர்; கால கலைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட காலம், அனைத்தையும் வியாபித்தவர், கலியுக தோஷங்களை அழிப்பவர், மூன்று காலங்களின் கதிக்கு ஹேது.

वृन्दावनभुवि वृन्दारकगणवृन्दाराधितवन्द्यायं कुन्दाभामलमन्दस्मेरसुधानन्दं सुहृदानन्दम् । वन्द्याशेषमहामुनिमानसवन्द्यानन्दपदद्वन्द्वं वन्द्याशेषगुणाब्धिं प्रणमत गोविन्दं परमानन्दम् ॥ ८ ॥

Vrindavanabhuvi vrindarakaganavrindaradhitavandyayam Kundabhaamalamandasmera-sudhanandam suhridanandam | Vandyaasheshamahamunimanasavandyanandapadadvandvam Vandyaasheshagunabdhim pranamata govindam paramanandam || 8 ||

கோவிந்தனை, பரமானந்தனை வணங்குங்கள் — பிருந்தாவன பூமியில் தேவகணங்களால் ஆராதிக்கப்பட்டு வந்திக்கப்படுபவர்; முல்லைப்பூ போல் தூய மென்மையான அமுத புன்னகை ஆனந்தம் தருபவர், சுஹ்ருதர்களின் ஆனந்தம்; அவரது ஆனந்தமய சரண யுகளம் அனைத்து மகாமுனிகளின் இதயங்களில் வந்திக்கப்படும், அனைத்து வந்திக்கத்தக்க குணங்களின் சாகரம்.

गोविन्दाष्टकमेतदधीते गोविन्दार्पितचेता यो गोविन्दाच्युत माधव विष्णो गोकुलनायक कृष्णेति । गोविन्दाङ्घ्रिसरोजध्यानसुधाजलधौतसमस्ताघो गोविन्दं परमानन्दामृतमन्तःस्थं स तमभ्येति ॥

Govindashtakametadadhite govindarpitacheta yo Govindachyuta madhava vishno gokulanayaka krishneti | Govindanghrisarojadhyanasudhajaladhautasamastagho Govindam paramanandamritamantahstham sa tamabhyeti ||

எந்த பக்தன் கோவிந்தனிடம் சித்தம் அர்ப்பித்து இந்த கோவிந்தாஷ்டகத்தைப் படிக்கிறானோ, 'கோவிந்த! அச்யுத! மாதவ! விஷ்ணோ! கோகுலநாயக! கிருஷ்ண!' என அழைத்து — கோவிந்தனின் சரண கமலங்களின் தியானமாகிய அமுத சாகரத்தில் எவருடைய அனைத்து பாவங்களும் கழுவப்படுகின்றனவோ — அவன் உள்ளே நிலைபெற்ற பரமானந்தாமிருத சொரூப கோவிந்தனை அடைகிறான்.