ஹரி ஸ்தோத்திரம் PDF

जगज्जालपालं चलत्कण्ठमालं शरच्चन्द्रभालं महादैत्यकालम्। नभोनीलकायं दुरावारमायं सुपद्मासहायं भजेऽहं भजेऽहम्॥ १॥

Jagaj-jāla-pālaṃ chalat-kaṇṭha-mālaṃ Sharach-chandra-bhālaṃ mahā-daitya-kālam. Nabho-nīla-kāyaṃ durāvāra-māyaṃ Su-padmā-sahāyaṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (1)

அனைத்து உலகங்களின் வலையையும் காப்பவர், எவருடைய கழுத்தில் மாலை அசைகிறதோ; எவருடைய நெற்றி சரத்கால சந்திரனைப் போல் ஒளிர்கிறதோ, பெரும் அசுரர்களுக்குக் காலனாய் இருப்பவர். வானம் போல் நீலநிற உடலுடையவர், எவருடைய மாயையைக் கடக்க இயலாதோ, தாமரையில் வாழும் லட்சுமியின் அன்புத் துணைவர் — அவரையே நான் வழிபடுகிறேன், அவரையே நான் வழிபடுகிறேன்.

सदाम्भोधिवासं गलत्पुष्पहासं जगत्सन्निवासं शतादित्यभासम्। गदाचक्रशस्त्रं लसत्पीतवस्त्रं हसच्चारुवक्त्रं भजेऽहं भजेऽहम्॥ २॥

Sadāmbhodhi-vāsaṃ galat-puṣpa-hāsaṃ Jagat-sannivāsaṃ shatāditya-bhāsam. Gadā-chakra-shastraṃ lasat-pīta-vastraṃ Hasach-chāru-vaktraṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (2)

என்றும் கடலில் வாழ்பவர், எவருடைய புன்னகை மலர்ந்த மலர்களைப் போன்றதோ; அனைத்து உலகிற்கும் புகலிடம், நூறு சூரியர்களின் ஒளியுடையவர். கதையும் சக்கரமும் ஏந்தியவர், ஒளிரும் பீதாம்பரம் அணிந்தவர், அழகிய புன்னகை முகத்தினர் — அவரையே நான் வழிபடுகிறேன், அவரையே நான் வழிபடுகிறேன்.

रमाकण्ठहारं श्रुतिव्रातसारं जलान्तर्विहारं धराभारहारम्। चिदानन्दरूपं मनोज्ञस्वरूपं धृतानेकरूपं भजेऽहं भजेऽहम्॥ ३॥

Ramā-kaṇṭha-hāraṃ shruti-vrāta-sāraṃ Jalāntar-vihāraṃ dharā-bhāra-hāram. Chid-ānanda-rūpaṃ manojña-svarūpaṃ Dhṛtāneka-rūpaṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (3)

ரமா (லட்சுமி)வின் கழுத்து மாலையாய் இருப்பவர், அனைத்து வேதங்களின் சாரம்; நீரில் விளையாடுபவர், பூமியின் சுமையைப் போக்குபவர். சச்சிதானந்த சொரூபர், மனம் கவரும் வடிவினர், பல வடிவங்களை ஏற்பவர் — அவரையே நான் வழிபடுகிறேன், அவரையே நான் வழிபடுகிறேன்.

जराजन्महीनं परानन्दपीनं समाधानलीनं सदैवानवीनम्। जगज्जन्महेतुं सुरानीककेतुं त्रिलोकैकसेतुं भजेऽहं भजेऽहम्॥ ४॥

Jarā-janma-hīnaṃ parānanda-pīnaṃ Samādhāna-līnaṃ sadaivā-navīnam. Jagaj-janma-hetuṃ surānīka-ketuṃ Tri-lokaika-setuṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (4)

மூப்பும் பிறப்பும் அற்றவர், பரமானந்தத்தால் நிறைந்தவர்; சமாதியில் ஆழ்ந்தவர், என்றும் புதியவர் (மூப்பற்றவர்). உலகின் தோற்றத்திற்குக் காரணர், தேவர்களின் சேனைக்குக் கொடி, மூவுலகின் ஒரே பாலம் — அவரையே நான் வழிபடுகிறேன், அவரையே நான் வழிபடுகிறேன்.

कृताम्नायगानं खगाधीशयानं विमुक्तेर्निदानं हरारातिमानम्। स्वभक्तानुकूलं जगद्वृक्षमूलं निरस्तार्तशूलं भजेऽहं भजेऽहम्॥ ५॥

Kṛtāmnāya-gānaṃ khagādhīsha-yānaṃ Vimukter-nidānaṃ harārāti-mānam. Sva-bhaktānukūlaṃ jagad-vṛkṣa-mūlaṃ Nirastārta-shūlaṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (5)

அனைத்து வேதங்களாலும் பாடப்படுபவர், பறவை அரசன் கருடன் மீது ஏறுபவர்; முக்திக்கு மூல காரணர், பகைவரின் செருக்கை அழிப்பவர். தம் பக்தர்களுக்கு என்றும் அருள்பவர், உலகெனும் மரத்தின் வேர், துன்பமெனும் வேலைப் போக்குபவர் — அவரையே நான் வழிபடுகிறேன், அவரையே நான் வழிபடுகிறேன்.

समस्तामरेशं द्विरेफाभकेशं जगद्बिम्बलेशं हृदाकाशदेशम्। सदा दिव्यदेहं विमुक्ताखिलेहं सुवैकुण्ठगेहं भजेऽहं भजेऽहम्॥ ६॥

Samastāmar-eshaṃ dvirephābha-keshaṃ Jagad-bimba-leshaṃ hṛd-ākāsha-desham. Sadā divya-dehaṃ vimuktākhil-ehaṃ Su-vaikuṇṭha-gehaṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (6)

அனைத்து தேவர்களுக்கும் தலைவர், எவருடைய கூந்தல் வண்டுக் கூட்டம் போல் கருமையானதோ; இந்த அனைத்து தோற்ற உலகமும் எவருக்கு ஒரு துகள் மட்டுமோ, இதய ஆகாயத்தில் வாழ்பவர். என்றும் திவ்ய தேகமுடையவர், அனைத்து ஆசைகளிலிருந்தும் விடுபட்டவர், எவருடைய இல்லம் பரம வைகுண்டமோ — அவரையே நான் வழிபடுகிறேன், அவரையே நான் வழிபடுகிறேன்.

सुरालिबलिष्ठं त्रिलोकीवरिष्ठं गुरूणां गरिष्ठं स्वरूपैकनिष्ठम्। सदा युद्धधीरं महावीरवीरं महाम्भोधितीरं भजेऽहं भजेऽहम्॥ ७॥

Surāli-baliṣṭhaṃ tri-lokī-variṣṭhaṃ Gurūṇāṃ gariṣṭhaṃ svarūpaika-niṣṭham. Sadā yuddha-dhīraṃ mahā-vīra-vīraṃ Mahāmbhodhi-tīraṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (7)

தேவர்களின் வரிசையில் மிக்க வலிமையானவர், மூவுலகிலும் மேலானவர்; குருமார்களிலும் சிறந்தவர், தம் சொரூபத்திலேயே ஒருநிலைப்பட்டவர். போரில் என்றும் தைரியமானவர், மாவீரர்களிலும் மாவீரர், பெருங்கடல் கரையில் வீற்றிருப்பவர் — அவரையே நான் வழிபடுகிறேன், அவரையே நான் வழிபடுகிறேன்.

रमावामभागं तलानग्रनागं कृताधीनयागं गतारागरागम्। मुनीन्द्रैः सुगीतं सुरैः सम्परीतं गुणौघैरतीतं भजेऽहं भजेऽहम्॥ ८॥

Ramā-vāma-bhāgaṃ talān-agra-nāgaṃ Kṛtādhīna-yāgaṃ gatārāga-rāgam. Munīndraiḥ su-gītaṃ suraiḥ samparītaṃ Guṇaughair-atītaṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (8)

எவருடைய இடப்பக்கம் ரமா (லட்சுமி) வீற்றிருக்கிறாளோ, சேஷநாகன் மீது துயில்பவர்; எவருடைய ஆதீனத்தில் அனைத்து யாகங்களும் உள்ளனவோ, ஆசையும் பற்றும் முற்றிலும் அற்றவர். முனிவர் தலைவர்களால் அழகுறப் பாடப்படுபவர், தேவர்களால் சூழப்பட்டவர், அனைத்து குணங்களின் வெள்ளத்தையும் கடந்தவர் — அவரையே நான் வழிபடுகிறேன், அவரையே நான் வழிபடுகிறேன்.

इदं यस्तु नित्यं समाधाय चित्तं पठेदष्टकं कण्ठहारं मुरारेः। स विष्णोर्विशोकं ध्रुवं याति लोकं जराजन्मशोकं पुनर्विन्दते नो॥ ९॥

Idaṃ yas tu nityaṃ samādhāya chittaṃ Paṭhed aṣṭakaṃ kaṇṭha-hāraṃ murāreḥ. Sa viṣṇor vishokaṃ dhruvaṃ yāti lokaṃ Jarā-janma-shokaṃ punar vindate no. (9)

எவராவது ஒருநிலைப்பட்ட மனத்துடன் தினமும் முராரி (விஷ்ணு)வின் இந்தக் கழுத்துமாலை வடிவான அஷ்டகத்தை ஓதுகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக விஷ்ணுவின் துயரற்ற உலகை அடைகிறார், மீண்டும் ஒருபோதும் மூப்பு, பிறப்பு, துயரை அடைவதில்லை.