லக்ஷ்மீநரசிம்ம கராவலம்ப ஸ்தோத்ரம் PDF

श्रीमत्पयोनिधिनिकेतन चक्रपाणे भोगीन्द्रभोगमणिरञ्जितपुण्यमूर्ते । योगीश शाश्वत शरण्य भवाब्धिपोत लक्ष्मीनृसिंह मम देहि करावलम्बम् ॥१॥

Shrimatpayonidhiniketana chakrapane Bhogindrabhogamaniranjitapunyamurte Yogisha shashvata sharanya bhavabdhipota Lakshminrisimha mama dehi karavalambam

பாற்கடலின் திவ்விய உறைவிடத்தோனே, சக்கரம் ஏந்தியோனே; நாகராஜன் சேஷனின் படங்களின் மணிகளால் செந்நிறம் தாங்கிய புனித வடிவத்தோனே; யோகியர் தலைவனே, நித்தியனே, அனைவருக்கும் புகலிடமே, பிறவிக் கடலைக் கடத்தும் படகே — லக்ஷ்மீநரசிம்மா, எனக்கு உன் கைத்துணை அருள்வாய்.

ब्रह्मेन्द्ररुद्रमरुदर्ककिरीटकोटि सङ्घट्टिताङ्घ्रिकमलामलकान्तिकान्त । लक्ष्मीलसत्कुचसरोरुहराजहंस लक्ष्मीनृसिंह मम देहि करावलम्बम् ॥२॥

Brahmendrarudramarudarkakiritakoti Sanghattitanghrikamalamalakantikanta Lakshmilasatkuchasaroruharajahamsa Lakshminrisimha mama dehi karavalambam

பிரம்மா, இந்திரன், ருத்திரன், மருத்துகள், சூரியன் வணங்கும்போது அவர்களின் கோடி கிரீடங்களின் தொடுகையால் இன்னும் அழகுறும் தாமரைப் பாதங்களின் மாசற்ற ஒளியோனே; லக்ஷ்மியின் மார்புத் தாமரையில் விளையாடும் ராஜஹம்ஸமே — லக்ஷ்மீநரசிம்மா, எனக்கு உன் கைத்துணை அருள்வாய்.

संसारघोरगहने चरतो मुरारे मारोग्रभीकरमृगप्रवरार्दितस्य । आर्तस्य मत्सरनिदाघनिपीडितस्य लक्ष्मीनृसिंह मम देहि करावलम्बम् ॥३॥

Samsaraghoragahane charato murare Marograbhikaramrigapravararditasya Artasya matsaranidaghanipiditasya Lakshminrisimha mama dehi karavalambam

முராரி! பிறவி எனும் பயங்கர அடர்ந்த காட்டில் நான் அலையும்போது, காமம் எனும் கொடிய பயங்கர மிருகத்தால் வருந்தி, பொறாமை எனும் கோடை வெப்பத்தால் தவித்து வெந்து — லக்ஷ்மீநரசிம்மா, எனக்கு உன் கைத்துணை அருள்வாய்.

संसारकूपमतिघोरमगाधमूलं सम्प्राप्य दुःखशतसर्पसमाकुलस्य । दीनस्य देव कृपणापदमागतस्य लक्ष्मीनृसिंह मम देहि करावलम्बम् ॥४॥

Samsarakupamatighoramagadhamulam Samprapya duhkhashatasarpasamakulasya Dinasya deva kripanapadamagatasya Lakshminrisimha mama dehi karavalambam

பிறவி எனும் மிகப் பயங்கர அடிமட்டமற்ற கிணற்றில் விழுந்து, துயரம் எனும் நூறு பாம்புகள் நிறைந்த; எளியேனாய், கடவுளே, பரிதாப ஆபத்தை அடைந்து — லக்ஷ்மீநரசிம்மா, எனக்கு உன் கைத்துணை அருள்வாய்.

संसारसागरविशालकरालकाल नक्रग्रहग्रसननिग्रहविग्रहस्य । व्यग्रस्य रागरसनोर्मिनिपीडितस्य लक्ष्मीनृसिंह मम देहि करावलम्बम् ॥५॥

Samsarasagaravishalakaralakala Nakragrahagrasananigrahavigrahasya Vyagrasya ragarasanorminipiditasya Lakshminrisimha mama dehi karavalambam

பிறவி எனும் பரந்த அஞ்சத்தக்க கடலில், காலம் எனும் முதலையின் பிடியில் சிக்கி, ஆசை எனும் அலையும் நாக்கின் அலைகளால் வருந்தி அடிபட்டு — லக்ஷ்மீநரசிம்மா, எனக்கு உன் கைத்துணை அருள்வாய்.

संसारवृक्षमघबीजमनन्तकर्म शाखाशतं करणपत्रमनङ्गपुष्पम् । आरुह्य दुःखफलितं पततो दयालो लक्ष्मीनृसिंह मम देहि करावलम्बम् ॥६॥

Samsaravrikshamaghabijamanantakarma Shakhashatam karanapatramanangapushpam Aruhya duhkhaphalitam patato dayalo Lakshminrisimha mama dehi karavalambam

கருணையாளனே! பிறவி எனும் மரத்தில் ஏறி — பாவமே விதை, முடிவிலா கர்மமே வேர், செயல்களே நூறு கிளைகள், புலன்களே இலைகள், ஆசையே மலராக — அதன் கனி துயரமாதலின் நான் விழுகிறேன் — லக்ஷ்மீநரசிம்மா, எனக்கு உன் கைத்துணை அருள்வாய்.

संसारसर्पघनवक्त्रभयोग्रतीव्र दंष्ट्राकरालविषदग्धविनष्टमूर्तेः । नागारिवाहन सुधाब्धिनिवास शौरे लक्ष्मीनृसिंह मम देहि करावलम्बम् ॥७॥

Samsarasarpaghanavaktrabhayogrativra Damshtrakaralavishadagdhavinashtamurteh Nagarivahana sudhabdhinivasa shaure Lakshminrisimha mama dehi karavalambam

ஶௌரி, பாம்புகளின் பகைவன் (கருடன்) மீது ஏறி அமுதக் கடலில் உறைபவனே! சம்சாரம் எனும் பாம்பின் அடர்ந்த வாயிலுள்ள கொடிய பயங்கர கோரைப்பற்களின் பயங்கர நஞ்சால் வெந்து என் வடிவமே அழிந்தது — லக்ஷ்மீநரசிம்மா, எனக்கு உன் கைத்துணை அருள்வாய்.

संसारदावदहनातुरभीकरोरु ज्वालावलीभिरतिदग्धतनूरुहस्य । त्वत्पादपद्मसरसीशरणागतस्य लक्ष्मीनृसिंह मम देहि करावलम्बम् ॥८॥

Samsaradavadahanaturabhikaroru Jvalavalibhiratidagdhatanuruhasya Tvatpadapadmasarasisharanagatasya Lakshminrisimha mama dehi karavalambam

பிறவி எனும் காட்டுத்தீயின் பயங்கர பரந்த தழல் வரிசைகளால் என் உடலின் ரோமங்கள் வெந்தன; எளியேனாய் உன் தாமரைப் பாதங்களின் ஏரியில் தஞ்சம் புகுந்தேன் — லக்ஷ்மீநரசிம்மா, எனக்கு உன் கைத்துணை அருள்வாய்.

संसारजालपतितस्य जगन्निवास सर्वेन्द्रियार्तवडिशार्थझषोपमस्य । प्रोत्खण्डितप्रचुरतालुकमस्तकस्य लक्ष्मीनृसिंह मम देहि करावलम्बम् ॥९॥

Samsarajalapatitasya jagannivasa Sarvendriyartavadisharthajhashopamasya Protkhanditaprachuratalukamastakasya Lakshminrisimha mama dehi karavalambam

அண்டத்தின் உறைவிடமே! புலன்நுகர் பொருள்களின் இரை மாட்டிய தூண்டிலில் சிக்கிய மீனைப்போல், என் அண்ணமும் தலையும் கிழிய, பிறவி எனும் வலையில் விழுந்தேன் — லக்ஷ்மீநரசிம்மா, எனக்கு உன் கைத்துணை அருள்வாய்.

संसारभीकरकरीन्द्रकराभिघात निष्पिष्टमर्मवपुषः सकलार्तिनाश । प्राणप्रयाणभवभीतिसमाकुलस्य लक्ष्मीनृसिंह मम देहि करावलम्बम् ॥१०॥

Samsarabhikarakarindrakarabhighata Nishpishtamarmavapushah sakalartinasha Pranaprayanabhavabhitisamakulasya Lakshminrisimha mama dehi karavalambam

அனைத்துத் துன்பத்தையும் அழிப்பவனே! சம்சாரம் எனும் பயங்கர யானையின் துதிக்கையின் அடியால் என் உயிராதாரம் நசுங்கியது, உயிர் பிரியும்போது மரணம் மற்றும் மறுபிறப்பின் அச்சத்தால் நான் கலங்குகிறேன் — லக்ஷ்மீநரசிம்மா, எனக்கு உன் கைத்துணை அருள்வாய்.

अन्धस्य मे हृतविवेकमहाधनस्य चोरैः प्रभो बलिभिरिन्द्रियनामधेयैः । मोहान्धकूपकुहरे विनिपातितस्य लक्ष्मीनृसिंह मम देहि करावलम्बम् ॥११॥

Andhasya me hritavivekamahadhanasya Choraih prabho balibhirindriyanamadheyaih Mohandhakupakuhare vinipatitasya Lakshminrisimha mama dehi karavalambam

இறைவா! நான் குருடன், புலன்கள் எனும் வலிய திருடர்களால் என் விவேகம் எனும் பெருஞ்செல்வம் கொள்ளையடிக்கப்பட்டது, மோகம் எனும் இருண்ட பள்ளத்தில் தள்ளப்பட்டேன் — லக்ஷ்மீநரசிம்மா, எனக்கு உன் கைத்துணை அருள்வாய்.

लक्ष्मीपते कमलनाभ सुरेश विष्णो वैकुण्ठ कृष्ण मधुसूदन पुष्कराक्ष । ब्रह्मण्य केशव जनार्दन वासुदेव देवेश देहि कृपणस्य करावलम्बम् ॥१२॥

Lakshmipate kamalanabha suresha vishno Vaikuntha krishna madhusudana pushkaraksha Brahmanya keshava janardana vasudeva Devesha dehi kripanasya karavalambam

லக்ஷ்மீபதீ, பத்மநாபனே, தேவேசனே, விஷ்ணுவே; வைகுண்டா, கிருஷ்ணா, மதுசூதனா, கமலக்கண்ணா; சாதுக்களின் நலன்விரும்பியே, கேசவா, ஜநார்தனா, வாசுதேவா — தேவேசா, இந்த எளியோனுக்கு உன் கைத்துணை அருள்வாய்.

यन्माययोर्जितवपुःप्रचुरप्रवाह मग्नार्थमत्र निवहोरुकरावलम्बम् । लक्ष्मीनृसिंहचरणाब्जमधुव्रतेन स्तोत्रं कृतं सुखकरं भुवि शङ्करेण ॥१३॥

Yanmayayorjitavapuhprachurapravaha Magnarthamatra nivahorukaravalambam Lakshminrisimhacharanabjamadhuvratena Stotram kritam sukhakaram bhuvi shankarena

இந்த ஆனந்தமயமான ஸ்தோத்திரம் பூமியில் சங்கரரால் இயற்றப்பட்டது — லக்ஷ்மீநரசிம்மரின் தாமரைப் பாதங்களில் தேன்வண்டாகிய அவரால் — அவரது மாயையால் உருவான பிறவிகளின் பெருவெள்ளத்தில் மூழ்கும் மக்கள் கூட்டத்திற்கு ஒரு பெரும் கைத்துணையாக.