ராம ரக்ஷா ஸ்தோத்திரம் PDF

॥ ॐ श्रीगणेशाय नमः ॥ अस्य श्रीरामरक्षास्तोत्रमन्त्रस्य बुधकौशिक ऋषिः । श्रीसीतारामचन्द्रो देवता । अनुष्टुप् छन्दः । सीता शक्तिः । श्रीमद् हनुमान् कीलकम् । श्रीरामचन्द्रप्रीत्यर्थे रामरक्षास्तोत्रजपे विनियोगः ॥

Om shriganeshaya namah Asya shriramarakshastotramantrasya budhakaushika rishih Shrisitaramachandro devata anushtup chhandah Sita shaktih shrimad hanuman kilakam Shriramachandraprityarthe ramarakshastotrajape viniyogah

ஓம், ஶ்ரீ கணேஶருக்கு வணக்கம். இந்த ராம ரக்ஷா ஸ்தோத்திர மந்திரத்திற்கு முனிவர் புதகௌஶிகர்; தெய்வம் ஶ்ரீ சீதாராமசந்திரன்; சந்தம் அநுஷ்டுப்; சக்தி சீதை; கீலகம் ஶ்ரீ அனுமன். ஶ்ரீ ராமசந்திரனின் மகிழ்ச்சிக்காக இதன் விநியோகம்.

अथ ध्यानम् ॥ ध्यायेदाजानुबाहुं धृतशरधनुषं बद्धपद्मासनस्थं पीतं वासो वसानं नवकमलदलस्पर्धिनेत्रं प्रसन्नम् । वामाङ्कारूढसीतामुखकमलमिलल्लोचनं नीरदाभं नानालङ्कारदीप्तं दधतमुरुजटामण्डनं रामचन्द्रम् ॥

Atha dhyanam Dhyayedajanubahum dhritasharadhanusham baddhapadmasanastham Pitam vaso vasanam navakamaladalaspardhinetram prasannam Vamankarudhasitamukhakamalamilallochanam niradabham Nanalankaradiptam dadhatamurujatamandanam ramachandram

தியானம்: முழங்கால் வரை நீளும் கைகளுடன், வில்-அம்புகளைத் தாங்கி, தாமரை ஆசனத்தில் உறுதியாக அமர்ந்து, பீதாம்பரம் அணிந்து, புதிய தாமரை இதழ்களை ஒத்த கண்களுடன், அமைதியான ராமசந்திரனைத் தியானிக்க வேண்டும்; அவரது இடது தொடையில் அமர்ந்த சீதையின் முகத்தாமரையுடன் சந்திக்கும் பார்வையுடையவர், மேகம்போல் கருநிறத்தவர், பல அணிகலன்களால் ஒளிர்பவர், பெரிய ஜடாமுடியைத் தாங்கியவர்.

चरितं रघुनाथस्य शतकोटि प्रविस्तरम् । एकैकमक्षरं पुंसां महापातकनाशनम् ॥ १॥

Charitam raghunathasya shatakoti pravistaram Ekaikamaksharam pumsam mahapatakanashanam

ரகுநாதனின் சரித்திரம் நூறு கோடி விரிவுடையது; அதன் ஒவ்வொரு எழுத்தும் மனிதர்களின் பெரும்பாவங்களை அழிக்கிறது.

ध्यात्वा नीलोत्पलश्यामं रामं राजीवलोचनम् । जानकीलक्ष्मणोपेतं जटामुकुटमण्डितम् ॥ २॥

Dhyatva nilotpalashyamam ramam rajivalochanam Janakilakshmanopetam jatamukutamanditam

நீலத்தாமரைபோல் கருநிறத்தவர், தாமரைக் கண்ணர், ஜானகி, லக்ஷ்மணனுடன் கூடியவர், ஜடாமுடியால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ராமனைத் தியானித்து —

सासितूणधनुर्बाणपाणिं नक्तञ्चरान्तकम् । स्वलीलया जगत्त्रातुमाविर्भूतमजं विभुम् ॥ ३॥

Sasitunadhanurbanapanim naktancharantakam Svalilaya jagattratumavirbhutamajam vibhum

— வாள், அம்பறாத்தூணி, வில்-அம்பு கையில் தாங்கி, இரவுலாவும் அரக்கரின் அந்தகர், தம் லீலையால் உலகைக் காக்கத் தாமே அவதரித்த பிறப்பற்ற, எங்கும் நிறைந்த அவரைத் தியானித்து —

रामरक्षां पठेत्प्राज्ञः पापघ्नीं सर्वकामदाम् । शिरो मे राघवः पातु भालं दशरथात्मजः ॥ ४॥

Ramaraksham pathetprajnah papaghnim sarvakamadam Shiro me raghavah patu bhalam dasharathatmajah

— அறிவாளி பாவத்தை அழிக்கும், எல்லா விருப்பங்களையும் அளிக்கும் ராம ரக்ஷாவைப் பாராயணம் செய்க. என் தலையை ராகவன் காக்கட்டும்; என் நெற்றியை தசரத புதல்வன் காக்கட்டும்.

कौसल्येयो दृशौ पातु विश्वामित्रप्रियः श्रुती । घ्राणं पातु मखत्राता मुखं सौमित्रिवत्सलः ॥ ५॥

Kausalyeyo drishau patu vishvamitrapriyah shruti Ghranam patu makhatrata mukham saumitrivatsalah

என் கண்களை கௌசல்யை மைந்தன் காக்கட்டும்; என் காதுகளை விஶ்வாமித்திரப் பிரியர் காக்கட்டும்; என் மூக்கை யாக காவலர் காக்கட்டும்; என் வாயை லக்ஷ்மணனின் அன்பான அண்ணன் (சௌமித்திரிவத்சலர்) காக்கட்டும்.

जिह्वां विद्यानिधिः पातु कण्ठं भरतवन्दितः । स्कन्धौ दिव्यायुधः पातु भुजौ भग्नेशकार्मुकः ॥ ६॥

Jihvam vidyanidhih patu kantham bharatavanditah Skandhau divyayudhah patu bhujau bhagneshakarmukah

என் நாக்கை வித்யாநிதி காக்கட்டும்; என் தொண்டையை பரதன் வணங்குபவர் காக்கட்டும்; என் தோள்களை திவ்யாயுததாரி காக்கட்டும்; என் கைகளை (புயங்களை) சிவவில் முறித்தவர் காக்கட்டும்.

करौ सीतापतिः पातु हृदयं जामदग्न्यजित् । मध्यं पातु खरध्वंसी नाभिं जाम्बवदाश्रयः ॥ ७॥

Karau sitapatih patu hridayam jamadagnyajit Madhyam patu kharadhvamsi nabhim jambavadashrayah

என் கைகளை சீதாபதி காக்கட்டும்; என் இதயத்தை பரஶுராம வெற்றியாளர் (ஜாமதக்னியஜித்) காக்கட்டும்; என் இடையை கரத்வம்சி காக்கட்டும்; என் தொப்புளை ஜாம்பவான் சரண்புகுந்தவர் காக்கட்டும்.

सुग्रीवेशः कटी पातु सक्थिनी हनुमत्प्रभुः । ऊरू रघूत्तमः पातु रक्षःकुलविनाशकृत् ॥ ८॥

Sugriveshah kati patu sakthini hanumatprabhuh Uru raghuttamah patu rakshahkulavinashakrit

என் இடுப்பை சுக்ரீவேஶர் காக்கட்டும்; என் தொடைப்பகுதியை அனுமத்பிரபு காக்கட்டும்; என் தொடைகளை ரகுஶ்ரேஷ்டர், அரக்க குலத்தை அழிப்பவர் காக்கட்டும்.

जानुनी सेतुकृत्पातु जङ्घे दशमुखान्तकः । पादौ बिभीषणश्रीदः पातु रामोऽखिलं वपुः ॥ ९॥

Januni setukritpatu janghe dashamukhantakah Padau bibhishanashridah patu ramokhilam vapuh

என் முழங்கால்களை சேது நிர்மாணித்தவர் காக்கட்டும்; என் கணைக்கால்களை தஶமுகாந்தகர் காக்கட்டும்; என் பாதங்களை விபீஷணனுக்கு செல்வம் அளித்தவர் காக்கட்டும் — ராமன் என் முழு உடலையும் காக்கட்டும்!

एतां रामबलोपेतां रक्षां यः सुकृती पठेत् । स चिरायुः सुखी पुत्री विजयी विनयी भवेत् ॥ १०॥

Etam ramabalopetam raksham yah sukriti pathet Sa chirayuh sukhi putri vijayi vinayi bhavet

புண்ணியசாலி எவன் ராமபலத்துடன் கூடிய இந்த ரக்ஷாவைப் பாராயணம் செய்கிறானோ, அவன் நீடிய ஆயுள், மகிழ்ச்சி, புத்திரர், வெற்றி, பணிவு பெறுகிறான்.

पातालभूतलव्योमचारिणश्छद्मचारिणः । न द्रष्टुमपि शक्तास्ते रक्षितं रामनामभिः ॥ ११॥

Patalabhutalavyomacharinashchhadmacharinah Na drashtumapi shaktaste rakshitam ramanamabhih

பாதாளம், பூமி, ஆகாயத்தில் உலவுபவர், மாறுவேடத்தில் திரிபவர் — ராம நாமங்களால் காக்கப்பட்டவனைப் பார்க்கவும் முடியாது.

रामेति रामभद्रेति रामचन्द्रेति वा स्मरन् । नरो न लिप्यते पापैः भुक्तिं मुक्तिं च विन्दति ॥ १२॥

Rameti ramabhadreti ramachandreti va smaran Naro na lipyate papaih bhuktim muktim cha vindati

'ராம', 'ராமபத்ர', 'ராமசந்திர' என்று நினைவுகூரும் மனிதன் பாவங்களால் பற்றப்படுவதில்லை; அவன் போகத்தையும் மோக்ஷத்தையும் இரண்டையும் அடைகிறான்.

जगज्जैत्रैकमन्त्रेण रामनाम्नाभिरक्षितम् । यः कण्ठे धारयेत्तस्य करस्थाः सर्वसिद्धयः ॥ १३॥

Jagajjaitraikamantrena ramanamnabhirakshitam Yah kanthe dharayettasya karasthah sarvasiddhayah

உலகை வெல்லும் ஒரே மந்திரமான — ராம நாமத்தால் — காக்கப்பட்டு அதைத் தொண்டையில் தாங்குபவனின் கையில் எல்லா சித்திகளும் இருக்கின்றன.

वज्रपञ्जरनामेदं यो रामकवचं स्मरेत् । अव्याहताज्ञः सर्वत्र लभते जयमङ्गलम् ॥ १४॥

Vajrapanjaranamedam yo ramakavacham smaret Avyahatajnah sarvatra labhate jayamangalam

வஜ்ரபஞ்சரம் என்னும் இந்த ராம கவசத்தை நினைவுகூருபவனின் ஆணை எங்கும் தடையின்றி இருக்கிறது, அவன் வெற்றியையும் மங்கலத்தையும் அடைகிறான்.

आदिष्टवान् यथा स्वप्ने रामरक्षामिमां हरः । तथा लिखितवान् प्रातः प्रबुद्धो बुधकौशिकः ॥ १५॥

Adishtavan yatha svapne ramarakshamimam harah Tatha likhitavan pratah prabuddho budhakaushikah

சிவன் (அரன்) கனவில் ஆணையிட்டதுபோல், விடியலில் விழித்து புதகௌஶிகர் இந்த ராம ரக்ஷாவை எழுதினார்.

आरामः कल्पवृक्षाणां विरामः सकलापदाम् । अभिरामस्त्रिलोकानां रामः श्रीमान् स नः प्रभुः ॥ १६॥

Aramah kalpavrikshanam viramah sakalapadam Abhiramastrilokanam ramah shriman sa nah prabhuh

ராமன் கற்பக மரங்களின் சோலை, எல்லா இடர்களின் முடிவு, மூவுலகின் அபிராமர்; அந்த ஶ்ரீமான் ராமனே நம் பிரபு.

तरुणौ रूपसम्पन्नौ सुकुमारौ महाबलौ । पुण्डरीकविशालाक्षौ चीरकृष्णाजिनाम्बरौ ॥ १७॥

Tarunau rupasampannau sukumarau mahabalau Pundarikavishalakshau chirakrishnajinambarau

இளையவர்கள், அழகு நிறைந்தவர்கள், மென்மையானவர்கள், பேராற்றல் கொண்டவர்கள், தாமரைபோல் அகன்ற கண்களுடையவர்கள், மரவுரியும் கருமான்தோலும் அணிந்தவர்கள் —

फलमूलाशिनौ दान्तौ तापसौ ब्रह्मचारिणौ । पुत्रौ दशरथस्यैतौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ १८॥

Phalamulashinau dantau tapasau brahmacharinau Putrau dasharathasyaitau bhratarau ramalakshmanau

— பழம்-கிழங்கு உண்பவர்கள், தன்னடக்கமுடையவர்கள், தபஸ்வியர்கள், பிரம்மசாரியர்கள் — தசரதனின் இந்த இரு புதல்வர்கள், சகோதரர்கள் ராம லக்ஷ்மணர் —

शरण्यौ सर्वसत्त्वानां श्रेष्ठौ सर्वधनुष्मताम् । रक्षः कुलनिहन्तारौ त्रायेतां नो रघूत्तमौ ॥ १९॥

Sharanyau sarvasattvanam shreshthau sarvadhanushmatam Rakshah kulanihantarau trayetam no raghuttamau

— எல்லா உயிர்களின் சரண், எல்லா வில்லாளர்களில் சிறந்தவர்கள், அரக்க குலத்தை அழிப்பவர்கள் — அந்த ரகுஶ்ரேஷ்டர்கள் எங்களைக் காக்கட்டும்.

आत्तसज्जधनुषाविषुस्पृशावक्षयाशुगनिषङ्गसङ्गिनौ । रक्षणाय मम रामलक्ष्मणावग्रतः पथि सदैव गच्छताम् ॥ २०॥

Attasajjadhanushavishusprishavakshayashuganishangasanginau Rakshanaya mama ramalakshmanavagratah pathi sadaiva gachchhatam

வில்லை வளைத்து, அம்புகளைத் தொட்டு, அழியா அம்பறாத்தூணிகளுடன் — ராம லக்ஷ்மணர் என்னைக் காக்க வழியில் எப்போதும் எனக்கு முன்னே செல்லட்டும்.

सन्नद्धः कवची खड्गी चापबाणधरो युवा । गच्छन्मनोरथोऽस्माकं रामः पातु सलक्ष्मणः ॥ २१॥

Sannaddhah kavachi khadgi chapabanadharo yuva Gachchhanmanorathosmakam ramah patu salakshmanah

கவசதாரி, வாள், வில்-அம்பு தாங்கி, ஆயத்தமான இளம் ராமன் லக்ஷ்மணனுடன், நம் மனோரதங்களை நிறைவேற்றியபடி நடந்து எங்களைக் காக்கட்டும்.

रामो दाशरथिः शूरो लक्ष्मणानुचरो बली । काकुत्स्थः पुरुषः पूर्णः कौसल्येयो रघूत्तमः ॥ २२॥

Ramo dasharathih shuro lakshmananucharo bali Kakutsthah purushah purnah kausalyeyo raghuttamah

ராமன் — தாஶரதி, சூரர், பேராற்றல் கொண்ட லக்ஷ்மணனின் தோழர், காகுத்ஸ்த வம்சத்தவர், பூரண புருஷர், கௌசல்யை மைந்தர், ரகுஶ்ரேஷ்டர் —

वेदान्तवेद्यो यज्ञेशः पुराणपुरुषोत्तमः । जानकीवल्लभः श्रीमान् अप्रमेय पराक्रमः ॥ २३॥

Vedantavedyo yajneshah puranapurushottamah Janakivallabhah shriman aprameya parakramah

— வேதாந்தத்தால் அறியத்தக்கவர், யஜ்ஞேஶர், புராண புருஷோத்தமர், ஜானகீவல்லபர், ஶ்ரீமான், அளவிட முடியாத பராக்கிரமர் —

इत्येतानि जपन्नित्यं मद्भक्तः श्रद्धयान्वितः । अश्वमेधाधिकं पुण्यं सम्प्राप्नोति न संशयः ॥ २४॥

Ityetani japannityam madbhaktah shraddhayanvitah Ashvamedhadhikam punyam samprapnoti na samshayah

— இந்த நாமங்களை நாள்தோறும் சிரத்தையுடன் ஜபிக்கும் என் பக்தன், ஐயமின்றி அஶ்வமேதத்தைவிட அதிக புண்ணியத்தை அடைகிறான்.

रामं दूर्वादलश्यामं पद्माक्षं पीतवाससम् । स्तुवन्ति नामभिर्दिव्यैः न ते संसारिणो नराः ॥ २५॥

Ramam durvadalashyamam padmaksham pitavasasam Stuvanti namabhirdivyaih na te samsarino narah

தூர்வைப் புல்போல் கருநிறத்தவர், தாமரைக் கண்ணர், பீதாம்பரதாரி ராமனை திவ்ய நாமங்களால் துதிப்பவர்கள் சம்சார பந்தத்தில் வீழ்வதில்லை.

रामं लक्ष्मणपूर्वजं रघुवरं सीतापतिं सुन्दरम् । काकुत्स्थं करुणार्णवं गुणनिधिं विप्रप्रियं धार्मिकम् । राजेन्द्रं सत्यसन्धं दशरथतनयं श्यामलं शान्तमूर्तिम् । वन्दे लोकाभिरामं रघुकुलतिलकं राघवं रावणारिम् ॥ २६॥

Ramam lakshmanapurvajam raghuvaram sitapatim sundaram Kakutstham karunarnavam gunanidhim viprapriyam dharmikam Rajendram satyasandham dasharathatanayam shyamalam shantamurtim Vande lokabhiramam raghukulatilakam raghavam ravanarim

லக்ஷ்மணனின் அண்ணர், ரகுவரர், சீதாபதி, அழகர், காகுத்ஸ்தர், கருணைக் கடல், குணநிதி, அந்தணர்க்குப் பிரியர், தர்மிஷ்டர், ராஜேந்திரர், சத்யசந்தர், தசரத மைந்தர், கருநிறத்தவர், அமைதி வடிவினர் — உலகின் அபிராமர், ரகுகுல திலகர், ராவணாரியான ராகவரை நான் வணங்குகிறேன்.

रामाय रामभद्राय रामचन्द्राय वेधसे । रघुनाथाय नाथाय सीतायाः पतये नमः ॥ २७॥

Ramaya ramabhadraya ramachandraya vedhase Raghunathaya nathaya sitayah pataye namah

ராமனுக்கு, ராமபத்ரருக்கு, வேதா (படைப்பவர்) ராமசந்திரருக்கு, ரகுநாதருக்கு, நாதருக்கு, சீதாபதிக்கு வணக்கம்.

श्रीराम राम रघुनन्दन राम राम श्रीराम राम भरताग्रज राम राम । श्रीराम राम रणकर्कश राम राम श्रीराम राम शरणं भव राम राम ॥ २८॥

Shrirama rama raghunandana rama rama Shrirama rama bharatagraja rama rama Shrirama rama ranakarkasha rama rama Shrirama rama sharanam bhava rama rama

ஶ்ரீராம ராம ரகுநந்தன ராம ராம; ஶ்ரீராம ராம பரதாக்ரஜ ராம ராம; ஶ்ரீராம ராம ரணகர்கஶ ராம ராம; ஶ்ரீராம ராம எனக்குச் சரணமாகுக ராம ராம.

श्रीरामचन्द्रचरणौ मनसा स्मरामि श्रीरामचन्द्रचरणौ वचसा गृणामि । श्रीरामचन्द्रचरणौ शिरसा नमामि श्रीरामचन्द्रचरणौ शरणं प्रपद्ये ॥ २९॥

Shriramachandracharanau manasa smarami Shriramachandracharanau vachasa grinami Shriramachandracharanau shirasa namami Shriramachandracharanau sharanam prapadye

ஶ்ரீ ராமசந்திரனின் பாதங்களை மனதால் நினைவுகூருகிறேன்; ஶ்ரீ ராமசந்திரனின் பாதங்களை வாக்கால் துதிக்கிறேன்; ஶ்ரீ ராமசந்திரனின் பாதங்களை தலையால் வணங்குகிறேன்; ஶ்ரீ ராமசந்திரனின் பாதங்களைச் சரண்புகுகிறேன்.

माता रामो मत्पिता रामचन्द्रः स्वामी रामो मत्सखा रामचन्द्रः । सर्वस्वं मे रामचन्द्रो दयालु- र्नान्यं जाने नैव जाने न जाने ॥ ३०॥

Mata ramo matpita ramachandrah Svami ramo matsakha ramachandrah Sarvasvam me ramachandro dayalu- Rnanyam jane naiva jane na jane

ராமன் என் தாய், ராமசந்திரன் என் தந்தை; ராமன் என் தலைவர், ராமசந்திரன் என் தோழர்; கருணையுள்ள ராமசந்திரனே என் சர்வஸ்வம் — நான் வேறு எவரையும் அறியேன், வேறு எவரையும் அறியேன், அறியேன்.

दक्षिणे लक्ष्मणो यस्य वामे तु जनकात्मजा । पुरतो मारुतिर्यस्य तं वन्दे रघुनन्दनम् ॥ ३१॥

Dakshine lakshmano yasya vame tu janakatmaja Purato marutiryasya tam vande raghunandanam

எவரது வலப்பக்கம் லக்ஷ்மணனும், இடப்பக்கம் ஜனகாத்மஜையும் (சீதை), எதிரே மாருதியும் (அனுமன்) உள்ளனரோ — அந்த ரகுநந்தனை நான் வணங்குகிறேன்.

लोकाभिरामं रणरङ्गधीरं राजीवनेत्रं रघुवंशनाथम् । कारुण्यरूपं करुणाकरं तं श्रीरामचन्द्रम् शरणं प्रपद्ये ॥ ३२॥

Lokabhiramam ranarangadhiram Rajivanetram raghuvamshanatham Karunyarupam karunakaram tam Shriramachandram sharanam prapadye

உலகின் அபிராமர், போர்க்களத்தில் உறுதியானவர், தாமரைக் கண்ணர், ரகுவம்ச நாதர், கருணை வடிவினர், கருணைக் கடல் — அந்த ஶ்ரீ ராமசந்திரரை நான் சரண்புகுகிறேன்.

मनोजवं मारुततुल्यवेगं जितेन्द्रियं बुद्धिमतां वरिष्ठम् । वातात्मजं वानरयूथमुख्यं श्रीरामदूतं शरणं प्रपद्ये ॥ ३३॥

Manojavam marutatulyavegam Jitendriyam buddhimatam varishtham Vatatmajam vanarayuthamukhyam Shriramadutam sharanam prapadye

மனவேகம் கொண்டவர், காற்றுக்கு நிகர் வேகமுடையவர், புலனடக்கியவர், அறிவாளிகளில் சிறந்தவர், வாதாத்மஜர், வானரக் கூட்டத் தலைவர் — அந்த ராமதூதரை (அனுமனை) நான் சரண்புகுகிறேன்.

कूजन्तं रामरामेति मधुरं मधुराक्षरम् । आरुह्य कविताशाखां वन्दे वाल्मीकिकोकिलम् ॥ ३४॥

Kujantam ramarameti madhuram madhuraksharam Aruhya kavitashakham vande valmikikokilam

'ராம, ராம' என்று இனிய மதுராக்ஷரங்களால் கூவியபடி, கவிதைக் கிளையில் அமர்ந்த வால்மீகி குயிலை நான் வணங்குகிறேன்.

आपदामपहर्तारं दातारं सर्वसम्पदाम् । लोकाभिरामं श्रीरामं भूयो भूयो नमाम्यहम् ॥ ३५॥

Apadamapahartaram dataram sarvasampadam Lokabhiramam shriramam bhuyo bhuyo namamyaham

இடர்களை நீக்குபவர், எல்லா செல்வங்களையும் அளிப்பவர், உலகின் அபிராமரான அந்த ஶ்ரீராமனை நான் மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறேன்.

भर्जनं भवबीजानामर्जनं सुखसम्पदाम् । तर्जनं यमदूतानां रामरामेति गर्जनम् ॥ ३६॥

Bharjanam bhavabijanamarjanam sukhasampadam Tarjanam yamadutanam ramarameti garjanam

பிறவி விதைகளின் எரிப்பு, இன்பம்-செல்வத்தின் சேர்ப்பு, யமதூதர்களின் அச்சம் — இதுவே 'ராம, ராம' என்னும் முழக்கம்.

रामो राजमणिः सदा विजयते रामं रमेशं भजे रामेणाभिहता निशाचरचमू रामाय तस्मै नमः । रामान्नास्ति परायणं परतरं रामस्य दासोऽस्म्यहं रामे चित्तलयः सदा भवतु मे भो राम मामुद्धर ॥ ३७॥

Ramo rajamanih sada vijayate ramam ramesham bhaje Ramenabhihata nishacharachamu ramaya tasmai namah Ramannasti parayanam parataram ramasya dasosmyaham Rame chittalayah sada bhavatu me bho rama mamuddhara

அரசர்களின் மணி ராமன் எப்போதும் வெற்றியடைகிறார்; நான் ரமேஶரான ராமனை வழிபடுகிறேன்; ராமனால் அரக்கர் சேனை அழிக்கப்பட்டது, அந்த ராமனுக்கு வணக்கம்; ராமனைவிட உயர்ந்த சரண் வேறில்லை; நான் ராமனின் தாசன்; என் மனம் எப்போதும் ராமனில் லயிக்கட்டும்; ஓ ராமா, என்னை உய்விப்பாய்.

रामरामेति रामेति रमे रामे मनोरमे । सहस्रनामतत्तुल्यं रामनाम वरानने ॥ ३८॥

Ramarameti rameti rame rame manorame Sahasranamatattulyam ramanama varanane

'ராம ராம' என்று இவ்வாறு மனோகரரான ராமனில் நான் மகிழ்கிறேன்; ஓ அழகிய முகத்தாளே! ராம நாமம் (விஷ்ணுவின்) ஸஹஸ்ரநாமத்திற்கு நிகர்.

इति श्रीबुधकौशिकविरचितं श्रीरामरक्षास्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥ ॥ श्रीसीतारामचन्द्रार्पणमस्तु ॥

Iti shribudhakaushikavirachitam shriramarakshastotram sampurnam Shrisitaramachandrarpanamastu

இவ்வாறு சித்த புதகௌஶிக முனிவரால் இயற்றப்பட்ட ஶ்ரீ ராம ரக்ஷா ஸ்தோத்திரம் நிறைவடைந்தது. இது ஶ்ரீ சீதாராமசந்திரருக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்.