ஷபத் ஹஜாரே — Word-by-Word Meaning

மா஝், ஐந்தாம் மெஹல் (மஹலா 5), சௌபதே, முதல் வீடு: என் மனம் குருவின் தரிசனத்திற்காக ஏங்குகிறது. அது தாகமுள்ள சாதகப் பறவையைப் போல் அழுகிறது. அன்பு மிகு மகான் தரிசனம் இன்றி என் தாகம் தணியவில்லை, அமைதியும் கிடைக்கவில்லை. ॥1॥ நான் தியாகம், என் ஆன்மா தியாகம், அன்பு மகான் குருவின் தரிசனத்திற்கு. ॥1॥ ரஹாஉ॥ உன் முகம் எவ்வளவு அழகானது, உன் வாக்கின் ஒலி உள்ளுணர்வு ஞானத்தை அளிக்கிறது. இந்தச் சாதகப் பறவைக்கு சாரங்கபாணி (இறைவன்) தரிசனமாகி நெடுங்காலமாகிவிட்டது. நீ வாழும் அந்த தேசம் பாக்கியம் பெற்றது, ஓ என் நண்பரே, நெருங்கிய தெய்வ முராரியே. ॥2॥ நான் தியாகம், என்றென்றும் தியாகம், என் நண்பர் முராரி குருவுக்கு. ॥1॥ ரஹாஉ॥ ஒரு கணம்கூட உன்னுடன் இருக்க முடியாதபோது, எனக்கு கலியுகம் வந்துவிட்டது. இப்போது உன்னை எப்போது சந்திப்பேன், ஓ என் அன்பு இறைவா? குருவின் அவை தரிசனம் இன்றி என் இரவு கழியவில்லை, தூக்கமும் வரவில்லை. ॥3॥ நான் தியாகம், என் ஆன்மா தியாகம், அந்த உண்மையான குருவின் அவைக்கு. ॥1॥ ரஹாஉ॥ என் பாக்கியம் விழித்தது, குரு என்னை மகானுடன் சேர்த்தார். அழிவற்ற இறைவனை என் வீட்டிலேயே (இதயத்தில்) கண்டேன். இனி உன்னை என்றும் சேவிப்பேன், ஒரு கணமும் உன்னைப் பிரியேன். தாச நானக் உன் அடியான், ஓ அன்பு தலைவா. ॥4॥ நான் தியாகம், என் ஆன்மா தியாகம்; தாச நானக் உன் அடியான், ஓ இறைவா. ॥ ரஹாஉ॥1॥8॥ ஒரே ஓங்காரம். சத்தியமே அவரது நாமம். படைப்புக் கர்த்தாவான புருஷர். அச்சமற்றவர். பகையற்றவர். அழிவற்ற வடிவம். பிறப்பற்றவர். தானே தோன்றியவர். குருவின் அருளால் அறியப்படுபவர். தனாசரீ, முதல் மெஹல் (மஹலா 1), முதல் வீடு, சௌபதே: ஒரே ஓங்காரம். சத்தியமே அவரது நாமம். படைப்புக் கர்த்தாவான புருஷர். அச்சமற்றவர். பகையற்றவர். அழிவற்ற வடிவம். பிறப்பற்றவர். தானே தோன்றியவர். குருவின் அருளால் அறியப்படுபவர். என் ஆன்மா அஞ்சுகிறது; யாரிடம் முறையிடுவேன்? என் துன்பங்களை மறக்கச் செய்பவரை சேவிக்கிறேன்; அவர் என்றென்றும் கொடையாளி. ॥1॥ என் தலைவர் நித்தம் புதியவர்; அவர் என்றென்றும் கொடையாளி. ॥1॥ ரஹாஉ॥ இரவும் பகலும் என் தலைவரை சேவிக்கிறேன்; இறுதியில் அவரே விடுவிப்பார். கேட்டு கேட்டு, ஓ என் அன்பு சகோதரியே, நான் கடந்து விட்டேன். ॥2॥ ஓ கருணை இறைவா, உன் நாமத்தால் நான் கடக்கிறேன். நான் என்றும் உனக்கு பலியாகிறேன். ॥1॥ ரஹாஉ॥ உலகம் முழுவதும் ஒரே உண்மையான இறைவன்; வேறு யாரும் இல்லை. அவர் கருணைப் பார்வை யார்மீது பதிகிறதோ அவரே அவரை சேவிக்கிறார். ॥3॥ உன்னை இன்றி, ஓ அன்பே, நான் எப்படி வாழ்வேன்? உன் நாமத்துடன் இணைந்திருக்கும்படி அத்தகைய பெருமையை அருள். வேறு யாரும் இல்லை, ஓ அன்பே, யாரிடம் சென்று நான் சொல்வேன். ॥1॥ ரஹாஉ॥ நான் என் தலைவரை சேவிக்கிறேன்; வேறு யாரிடமும் எதையும் கேட்கவில்லை. நானக் அவர் அடியான்; கணம் கணமாக, துண்டு துண்டாக அவருக்கு பலியாகிறான். ॥4॥ ஓ தலைவா, உன் நாமத்திற்கு நான் கணம் கணமாக, துண்டு துண்டாக பலியாகிறேன். ॥1॥ ரஹாஉ॥4॥1॥ ஒரே ஓங்காரம். உண்மை குருவின் அருளால். திலங், முதல் மெஹல் (மஹலா 1), மூன்றாம் வீடு: ஒரே ஓங்காரம். உண்மை குருவின் அருளால். இந்த உடல் மாயையால் தோய்க்கப்பட்டது, ஓ அன்பே; இந்த ஆடை பேராசையில் சாயம் தோய்க்கப்பட்டது. என் கணவன் இறைவனுக்கு இந்த ஆடை பிடிக்கவில்லை, ஓ அன்பே; பின் ஆன்மா-மணமகள் அவர் படுக்கைக்கு எப்படி செல்வாள்? ॥1॥ நான் பலியாகிறேன், ஓ கருணை இறைவா; நான் உனக்கு பலியாகிறேன். உன் நாமத்தை ஏற்போருக்கு நான் பலியாகிறேன். உன் நாமத்தை ஏற்போருக்கு நான் என்றும் பலியாகிறேன். ॥1॥ ரஹாஉ॥ உடல் சாயம் தோய்க்கும் பாத்திரமானால், ஓ அன்பே, நாமம் அதில் மஞ்சிட்டிச் சாயமாக இடப்பட்டால், சாயம் தோய்ப்பவரே இறைவனானால் — அத்தகைய நிறம் முன்னெப்போதும் காணப்படவில்லை! ॥2॥ யாருடைய ஆடைகள் அப்படி சாயம் தோய்ந்தனவோ, ஓ அன்பே, அவர்களின் கணவன் இறைவன் எப்போதும் அவர்களுடன் இருக்கிறார். அந்த எளிய மனிதர்களின் புழுதி எனக்குக் கிடைக்கட்டும், ஓ இறைவா. நானக் சொல்கிறான், இதுவே என் வேண்டுதல். ॥3॥ அவரே படைக்கிறார், அவரே சாயம் ஏற்றுகிறார். அவரே கருணைப் பார்வை அருளுகிறார். ஓ நானக், ஆன்மா-மணமகள் தன் கணவன் இறைவனுக்குப் பிடித்தால், அவரே அவளை அனுபவிக்கிறார். ॥4॥1॥3॥ திலங், முதல் மெஹல் (மஹலா 1): ஓ அறிவிலி அறியாமை ஆன்மா-மணமகளே, ஏன் இவ்வளவு பெருமிதம் கொள்கிறாய்? உன் வீட்டிலேயே உன் இறைவனின் அன்பை ஏன் அனுபவிக்கவில்லை? உன் கணவன் இறைவன் மிக அருகில், ஓ அறியா மணமகளே; ஏன் அவரை வெளியே தேடுகிறாய்? இறை அச்சத்தை உன் கண்களுக்கு மையாகத் தீட்டு, இறை அன்பை உன் அணிகலனாக்கு. அப்போது நீ சுஹாகின் (மணவாட்டி) எனப்படுவாய், உன் கணவன்மீது அன்பு நிலைநிறுத்தும்போது. ॥1॥ அந்த அறியா சிறுமி என்ன செய்வாள், தன் கணவனுக்குப் பிடிக்காவிட்டால்? எத்தனை முறை மன்றாடினாலும், அத்தகைய மணமகள் இறைவனின் மாளிகையை அடைய மாட்டாள். நற்செயல்களின் கர்மம் இன்றி எதுவும் கிடைக்காது, எவ்வளவு அலைந்தாலும். அவள் பேராசை, அகந்தையில் மயங்கி மாயையில் மூழ்கியுள்ளாள். இவ்வழிகளில் கணவன் கிடைக்க மாட்டார்; அந்த ஆன்மா-மணமகள் அறியாமலேயே இருந்துவிட்டாள். ॥2॥ சென்று சுஹாகின்களிடம் கேள், எவ்வழிகளில் கணவன் கிடைக்கிறார் என்று? அவர் எது செய்தாலும் அதை நன்மையாக ஏற்றுக்கொள்; உன் சாதுர்யத்தையும் சுய விருப்பத்தையும் விட்டுவிடு. யாருடைய அன்பால் விலையுயர்ந்த செல்வம் கிடைக்கிறதோ அவர் பாதங்களில் சித்தத்தைப் பதி. கணவன் சொல்வதைச் செய், உடலையும் மனத்தையும் அவருக்கு அர்ப்பணி, அத்தகைய நறுமணத்தை உனக்குப் பூசிக்கொள். இப்படி சுஹாகின்கள் சொல்கிறார்கள், ஓ சகோதரியே; இவ்வழிகளிலேயே கணவன் கிடைக்கிறார். ॥3॥ தற்பெருமையை விட்டால்தான் கணவன் கிடைக்கிறார்; வேறு என்ன சாதுர்யம் பயன்படும்? கணவன் கருணைப் பார்வையால் பார்க்கும் அந்நாள் சிறப்புமிக்கது — ஆன்மா-மணமகள் ஒன்பது நிதிகளைப் பெறுகிறாள். தன் கணவனுக்கு அன்பானவளே உண்மையான சுஹாகின்; ஓ நானக், அவளே அனைவருக்கும் அரசி. அவள் அத்தகைய நிறத்தில் தோய்ந்து, இயல்பில் மயங்கி, இரவும் பகலும் அவர் அன்பில் ஆழ்ந்திருக்கிறாள். அவள் அழகி, அழகிய வடிவினள், திறமைசாலி; அவளே உண்மையான ஞானி எனப்படுகிறாள். ॥4॥2॥4॥ சூஹீ, முதல் மெஹல் (மஹலா 1): எந்தத் தராசு, எந்த எடைகள், எந்த சராஃபை (மதிப்பீட்டாளர்) உனக்காக அழைப்பேன், ஓ இறைவா? எந்தக் குருவிடம் தீட்சை பெறுவேன்? யாரால் உன் மதிப்பை மதிப்பிடச் செய்வேன்? ॥1॥ ஓ என் அன்பு இறைவா, உன் எல்லை அறியப்படவில்லை. நீ நீர், நிலம், வானத்தில் நிறைந்து வியாபித்துள்ளாய்; நீயே அனைத்திலும் கலந்துள்ளாய். ॥1॥ ரஹாஉ॥ மனம் தராசு, சித்தம் எடைகள், உன் சேவை செய்வதே மதிப்பீட்டாளர். என் இதயத்துக்குள்ளேயே என் கணவனை எடைபோடுகிறேன்; இவ்வழியில் என் சித்தத்தை நிலைநிறுத்துகிறேன். ॥2॥ நீயே முள், எடை, தராசு; நீயே எடைபோடுபவர். நீயே பார்க்கிறாய், நீயே புரிந்துகொள்கிறாய், நீயே வணிகர். ॥3॥ குருடான, கீழ்ச்சாதி, அந்நிய உயிர் ஒரு கணத்தில் வந்து, கணத்தில் சென்றுவிடுகிறது. அதன் கூட்டத்திலேயே நானக் வாழ்கிறான்; அந்த மூடன் இறைவனை எப்படி அடைவான்? ॥4॥2॥9॥ ஒரே ஓங்காரம். சத்தியமே அவரது நாமம். படைப்புக் கர்த்தாவான புருஷர். அச்சமற்றவர். பகையற்றவர். அழிவற்ற வடிவம். பிறப்பற்றவர். தானே தோன்றியவர். குருவின் அருளால் அறியப்படுபவர். ராக் பிலாவல், முதல் மெஹல் (மஹலா 1), சௌபதே, முதல் வீடு: நீ சுல்தான், நான் உன்னை மீஆ என்று அழைத்தால் — அதனால் உன் பெருமைக்கு என்ன சேர்கிறது? நீ கொடுப்பதையே நான் சொல்கிறேன், ஓ தலைவா; நான் மூடன், சொல்லத் தெரியாது. ॥1॥ நான் உன் குணங்களைப் பாடும்படி எனக்கு அத்தகைய புரிதலை அருள். உன் விருப்பப்படி உண்மையில் வாழும்படி. ॥1॥ ரஹாஉ॥ எது நடந்தாலும் அனைத்தும் உன்னிடமிருந்தே. அனைத்தும் உன் அறிவே. உன் எல்லை அறியப்படவில்லை, ஓ என் தலைவா; நான் குருடன், என்னிடம் என்ன சாதுர்யம்? ॥2॥ நான் என்ன சொல்வேன்? சொல்லிச் சொல்லிப் பார்த்துவிட்டேன், ஆனால் அந்த சொல்லொணாதவரை சொல்ல முடியாது. உனக்குப் பிடித்ததையே நான் சொல்கிறேன்; இது உன் பெருமையில் ஒரு துளி. ॥3॥ இத்தனை நாய்களில் நான் அந்நியன்; என் உடலின் வயிற்றுக்காக குரைக்கிறேன். நானக் பக்தியற்றவனாக ஆனாலும், தலைவனின் நாமம் அவனை விட்டு நீங்காது. ॥4॥1॥ பிலாவல், முதல் மெஹல் (மஹலா 1): என் மனமே கோயில், என் உடலே எளிய தேடுநரின் சாதா உடை; என் இதயத்துக்குள்ளேயே புனித தீர்த்தத்தில் நீராடுகிறேன். சபதின் ஒரே வார்த்தை என் உயிரில் வசிக்கிறது; நான் மீண்டும் பிறப்பில் வரமாட்டேன். ॥1॥ என் மனம் கருணை இறைவனால் ஊடுருவப்பட்டது, ஓ என் தாயே! பிறரின் வேதனையை யார் அறிவார்? நான் இறைவனைத் தவிர வேறு யாரைப் பற்றியும் நினைக்கவில்லை. ॥1॥ ரஹாஉ॥ ஓ அணுக முடியாத, அறிய முடியாத, காண முடியாத, எல்லையற்றவரே: என் கவலையை நீ ஏற்றுக்கொள்! நீர், நிலம், வானத்தில் நீ நிறைந்து வியாபித்துள்ளாய். ஒவ்வொரு இதயத்திலும் உன் ஒளியே உள்ளது. ॥2॥ அனைத்து கல்வி, மதி, புத்தி உன்னுடையதே; கோயில்களும் நிழல்களும் உன்னுடையவே. உன்னை இன்றி வேறு யாரையும் நான் அறியேன், ஓ என் தலைவா; நான் நித்தம் உன் குணங்களைப் பாடுகிறேன். ॥3॥ அனைத்து உயிர்களும் உயிரினங்களும் உன் சரணில் உள்ளன; அவற்றின் அனைத்துக் கவலையும் உன்னிடமே. உனக்குப் பிடித்ததே நல்லது; இதுவே நானக்கின் ஒரே வேண்டுதல். ॥4॥2॥