விஷ்ணு சாலீசா PDF

विष्णु सुनिए विनय, सेवक की चितलाय। कीरत कुछ वर्णन करूँ, दीजै ज्ञान बताय॥

Vishnu sunie vinaya, sevaka ki chitalaya Kirata kuchha varnana karun, dijai jnana bataya

ஓ விஷ்ணுவே, என் வேண்டுதலைக் கேட்டு உம் அடியான் மீது மனம் வையும்; உம் மகிமையின் சிறிதைப் பாடுவேன் — அதற்கேற்ற அறிவை அருளுமாறு வேண்டுகிறேன்.

नमो विष्णु भगवान खरारी। कष्ट नशावन अखिल बिहारी॥

Namo vishnu bhagavana kharari Kashta nashavana akhila bihari

விஷ்ணு பகவானுக்கு வணக்கம், கரன் (அசுரர்களின் பகைவன்) என்பவனை அழித்தவர், துன்பங்களை நீக்குபவர், எல்லா உலகங்களிலும் நிறைந்து உலவுபவர்.

प्रबल जगत में शक्ति तुम्हारी। त्रिभुवन फैल रही उजियारी॥

Prabala jagata mem shakti tumhari Tribhuvana phaila rahi ujiyari

எல்லா உலகிலும் உம் சக்தி வலிமை மிக்கது; உம் ஒளி மூவுலகங்களிலும் பரவியுள்ளது.

सुन्दर रूप मनोहर सूरत। सरल स्वभाव मोहनी मूरत॥

Sundara rupa manohara surata Sarala svabhava mohani murata

அழகியது உம் வடிவம், மனதைக் கவர்வது உம் முகம்; எளியது உம் இயல்பு, மயக்குவது உம் திருவுருவம்.

तन पर पीताम्बर अति सोहत। बैजन्ती माला मन मोहत॥

Tana para pitambara ati sohata Baijanti mala mana mohata

உம் உடலில் பீதாம்பரம் மிகச் சிறப்பாக ஒளிர்கிறது, வைஜயந்தி மாலை மனதைக் கவர்கிறது.

शंख चक्र कर गदा बिराजे। देखत दैत्य असुर दल भाजे॥

Shamkha chakra kara gada biraje Dekhata daitya asura dala bhaje

சங்கு, சக்கரம், கதை உம் கைகளில் ஒளிர்கின்றன; கண்டவுடன் அசுரக் கூட்டங்கள் ஓடுகின்றன.

सत्य धर्म मद लोभ न गाजे। काम क्रोध मद लोभ न छाजे॥

Satya dharma mada lobha na gaje Kama krodha mada lobha na chhaje

சத்தியமும் தர்மமும் உள்ள இடத்தில் செருக்கும் பேராசையும் முழங்க முடியாது; காமம், கோபம், செருக்கு, பேராசைக்கு இடமில்லை.

सन्तभक्त सज्जन मनरंजन। दनुज असुर दुष्टन दल गंजन॥

Santabhakta sajjana manaramjana Danuja asura dushtana dala gamjana

நீர் சான்றோர், பக்தர்கள், நல்லோர் மனதை மகிழ்விக்கிறீர்; தானவர், அசுரர், தீயோர் கூட்டங்களை அழிக்கிறீர்.

सुख उपजाय कष्ट सब भंजन। दोष मिटाय करत जन सज्जन॥

Sukha upajaya kashta saba bhamjana Dosha mitaya karata jana sajjana

நீர் இன்பத்தை விளைவித்து ஒவ்வொரு துன்பத்தையும் அழிக்கிறீர்; குற்றங்களை நீக்கி மக்களை நல்லோராக்குகிறீர்.

पाप काट भव सिन्धु उतारण। कष्ट नाशकर भक्त उबारण॥

Papa kata bhava sindhu utarana Kashta nashakara bhakta ubarana

நீர் பாவத்தை அறுத்து உயிர்களை பிறவிக் கடலைக் கடக்கச் செய்கிறீர்; துன்பத்தை அழித்து உம் பக்தர்களைக் காப்பாற்றுகிறீர்.

करत अनेक रूप प्रभु धारण। केवल आप भक्ति के कारण॥

Karata aneka rupa prabhu dharana Kevala apa bhakti ke karana

இறைவன் பல வடிவங்களைத் தாங்குகிறார் — தம் பக்தர்களின் அன்பின் பொருட்டே.

धरणि धेनु बन तुमहिं पुकारा। तब तुम रूप राम का धारा॥

Dharani dhenu bana tumahim pukara Taba tuma rupa rama ka dhara

பூமி பசுவாக உம்மை அழைத்தபோது, நீர் ராம வடிவத்தைத் தாங்கினீர்;

भार उतार असुर दल मारा। रावण आदिक को संहारा॥

Bhara utara asura dala mara Ravana adika ko samhara

— அவளது சுமையைக் குறைத்து, அசுரக் கூட்டங்களை அழித்து ராவணன் முதலியோரைக் கொன்றீர்.

आप वाराह रूप बनाया। हिरण्याक्ष को मार गिराया॥

Apa varaha rupa banaya Hiranyaksha ko mara giraya

நீர் வராக வடிவைத் தாங்கி அசுரன் ஹிரண்யாக்ஷனை வீழ்த்தினீர்.

धर मत्स्य तन सिन्धु बनाया। चौदह रतनन को निकलाया॥

Dhara matsya tana sindhu banaya Chaudaha ratanana ko nikalaya

மத்ஸ்ய வடிவைத் தாங்கி கடலில் உலவி, பதினான்கு ரத்தினங்களை வெளிக் கொணர்ந்தீர்.

अमिलख असुरन द्वन्द मचाया। रूप मोहनी आप दिखाया॥

Amilakha asurana dvanda machaya Rupa mohani apa dikhaya

அசுரர்கள் முடிவில்லாப் போரை எழுப்பியபோது, நீர் மோகினி வடிவைக் காட்டினீர்;

देवन को अमृत पान कराया। असुरन को छबि से बहलाया॥

Devana ko amrita pana karaya Asurana ko chhabi se bahalaya

— தேவர்களுக்கு அமுதம் ஊட்டி, அசுரர்களை உம் அழகால் மயக்கினீர்.

कूर्म रूप धर सिन्धु मझाया। मन्द्राचल गिरि तुरत उठाया॥

Kurma rupa dhara sindhu majhaya Mandrachala giri turata uthaya

கூர்ம வடிவைத் தாங்கி கடலை நிலைநிறுத்தி, உடனே மந்தர மலையைத் தூக்கினீர்.

शंकर का तुम फन्द छुड़ाया। भस्मासुर को रूप दिखाया॥

Shamkara ka tuma phanda chhuda़aya Bhasmasura ko rupa dikhaya

நீர் சங்கரரைக் கண்ணியிலிருந்து விடுவித்து பஸ்மாசுரனுக்கு (உண்மை) வடிவைக் காட்டினீர்;

वेदन को जब असुर डुबाया। कर प्रबन्ध उन्हें ढुँढवाया॥

Vedana ko jaba asura dubaya Kara prabandha unhem dhundhavaya

— அந்த அசுரன் வேதங்களை ஆழத்தில் மூழ்கடித்தபோது, ஏற்பாடு செய்து அவற்றைத் தேடச் செய்தீர்.

मोहित बनकर खलहि नचाया। उसही कर से भस्म कराया॥

Mohita banakara khalahi nachaya Usahi kara se bhasma karaya

மோகினியாகி அந்தத் தீயவனை ஆடவைத்து, அவன் கையாலேயே அவனை சாம்பலாக்கினீர்.

असुर जलंधर अति बलदाई। शंकर से उन कीन्ह लड़ाई॥

Asura jalamdhara ati baladai Shamkara se una kinha lada़ai

அசுரன் ஜலந்தரன், வலிமையில் மிக்கவன், சங்கரருடன் போரிட்டான்;

हार पार शिव सकल बनाई। कीन सती से छल खल जाई॥

Hara para shiva sakala banai Kina sati se chhala khala jai

— சிவன் எல்லாப் பக்கமும் தோற்றார், ஏனெனில் அந்தத் தீயவன் சதியால் சதியை ஏமாற்றினான்.

सुमिरन कीन तुम्हें शिवरानी। बतलाई सब विपत कहानी॥

Sumirana kina tumhem shivarani Batalai saba vipata kahani

சிவனின் தேவி (பார்வதி) உம்மை நினைத்து, அந்த இடரின் கதை முழுவதையும் கூறினாள்.

तब तुम बने मुनीश्वर ज्ञानी। वृन्दा की सब सुरति भुलानी॥

Taba tuma bane munishvara jnani Vrinda ki saba surati bhulani

அப்போது நீர் ஞான முனிவராகி வ்ருந்தா (ஜலந்தரனின் மனைவி)வின் விழிப்புணர்வை முழுவதும் மறக்கச் செய்தீர்;

देखत तीन दनुज शैतानी। वृन्दा आय तुम्हें लपटानी॥

Dekhata tina danuja shaitani Vrinda aya tumhem lapatani

— அசுரனின் மூவகை வஞ்சகத்தைக் கண்டு வ்ருந்தா வந்து உம்மைத் தழுவிக் கொண்டாள்.

हो स्पर्श धर्म क्षति मानी। हना असुर उर शिव शैतानी॥

Ho sparsha dharma kshati mani Hana asura ura shiva shaitani

தன் கற்பு (தர்மம்) கெட்டதாக உணர்ந்தபோது, அசுரனின் சக்தி உடைந்து சிவன் அந்தத் தீயவனை வதைத்தார்.

तुमने धुरू प्रहलाद उबारे। हिरणाकुश आदिक खल मारे॥

Tumane dhuru prahalada ubare Hiranakusha adika khala mare

நீர் துருவன், பிரகலாதனை உய்வித்து தீய ஹிரண்யகசிபு முதலியோரைக் கொன்றீர்.

गणिका और अजामिल तारे। बहुत भक्त भव सिन्धु उतारे॥

Ganika aura ajamila tare Bahuta bhakta bhava sindhu utare

நீர் கணிகை, அஜாமிளனை உய்வித்து எண்ணற்ற பக்தர்களை பிறவிக் கடலைக் கடக்கச் செய்தீர்.

हरहु सकल संताप हमारे। कृपा करहु हरि सिरजन हारे॥

Harahu sakala samtapa hamare Kripa karahu hari sirajana hare

எங்கள் எல்லாத் துயரங்களையும் நீக்கும்; அருள் புரியும், ஓ ஹரியே, ஓ அனைத்தையும் படைத்தவரே.

देखहुँ मैं निज दरश तुम्हारे। दीन बन्धु भक्तन हितकारे॥

Dekhahun maim nija darasha tumhare Dina bandhu bhaktana hitakare

உம் தரிசனத்தை எனக்குத் தாரும், ஓ எளியோரின் உறவே, ஓ பக்தர்களின் நலன் விரும்பியே.

चहत आपका सेवक दर्शन। करहु दया अपनी मधुसूदन॥

Chahata apaka sevaka darshana Karahu daya apani madhusudana

உம் அடியான் உம் தரிசனத்திற்காக ஏங்குகிறான்; உம் கருணையைக் காட்டும், ஓ மதுசூதனரே.

जानूं नहीं योग्य जप पूजन। होय यज्ञ स्तुति अनुमोदन॥

Janum nahim yogya japa pujana Hoya yajna stuti anumodana

ஜபம், பூஜையின் தகுந்த முறையை நான் அறியேன்; என் துதியை யாகம் போல் ஏற்றருளும்.

शीलदया सन्तोष सुलक्षण। विदित नहीं व्रतबोध विलक्षण॥

Shiladaya santosha sulakshana Vidita nahim vratabodha vilakshana

நற்குணம், கருணை, மனநிறைவு, நல்லியல்புகள் — விரதம், ஞானத்தின் இரகசியம் — உண்மையில் நான் அறியேன்.

करहुँ आपका किस विधि पूजन। कुमति विलोक होत दुख भीषण॥

Karahun apaka kisa vidhi pujana Kumati viloka hota dukha bhishana

எந்த முறையில் உம்மை வழிபடுவேன்? என் மந்த புத்தியைக் கண்டு கொடிய துயரம் எழுகிறது.

करहुँ प्रणाम कौन विधिसुमिरण। कौन भांति मैं करहुँ समर्पण॥

Karahun pranama kauna vidhisumirana Kauna bhamti maim karahun samarpana

எவ்வாறு வணங்குவேன், எந்த வகையில் உம்மை நினைப்பேன், எந்த முறையில் என்னை அர்ப்பணிப்பேன்?

सुर मुनि करत सदा सिवकाई। हर्षित रहत परम गति पाई॥

Sura muni karata sada sivakai Harshita rahata parama gati pai

தேவர்களும் முனிவர்களும் சதா சிவனை (உம்மை) சேவிக்கின்றனர், பரம கதியடைந்து மகிழ்ச்சியாக இருக்கின்றனர்.

दीन दुखिन पर सदा सहाई। निज जन जान लेव अपनाई॥

Dina dukhina para sada sahai Nija jana jana leva apanai

நீர் எப்போதும் எளியோர், துன்புற்றோரின் துணை; எங்களை உம்மவராக அறிந்து ஏற்றுக்கொள்ளும்.

पाप दोष संताप नशाओ। भव बन्धन से मुक्त कराओ॥

Papa dosha samtapa nashao Bhava bandhana se mukta karao

எங்கள் பாவம், குற்றம், துயரத்தை அழியும், எங்களை சம்சார பந்தத்திலிருந்து விடுவியும்.

सुत सम्पति दे सुख उपजाओ। निज चरनन का दास बनाओ॥

Suta sampati de sukha upajao Nija charanana ka dasa banao

மக்கட்பேறும் செல்வமும் அருளி இன்பத்தை விளைவியும்; எங்களை உம் திருவடிகளின் அடியவராக்கும்.

निगम सदा ये विनय सुनावै। पढ़ै सुनै सो जन सुख पावै॥

Nigama sada ye vinaya sunavai Padha़ai sunai so jana sukha pavai

இவ்வாறு நிகமம் (பக்தர்/சாஸ்திரம்) சதா இந்த வேண்டுதலைக் கூறுகிறது: இதை எவர் படித்தாலும் கேட்டாலும் இன்பம் அடைகிறார்.