బగళాముఖీ స్తోత్రం (శ్రీబ్రహ్మాస్త్రమహావిద్యాబగళాముఖీస్తోత్రం) PDF

अथ ध्यानम् — सौवर्णासनसंस्थितां त्रिनयनां पीतांशुकोल्लासिनीं हेमाभाङ्गरुचिं शशाङ्कमुकुटां सच्चम्पकस्रग्युताम्। हस्तैर्मुद्गरपाशवज्ररसनाः सम्बिभ्रतीं भूषणैः व्याप्ताङ्गीं बगलामुखीं त्रिजगतां संस्तम्भिनीं चिन्तयेत्॥

Atha dhyānam — Sauvarṇāsanasaṁsthitāṁ trinayanāṁ pītāṁśukollāsinīṁ hemābhāṅgaruciṁ śaśāṅkamukuṭāṁ saccampakasragyutām। hastair mudgarapāśavajrarasanāḥ sambibhratīṁ bhūṣaṇaiḥ vyāptāṅgīṁ bagalāmukhīṁ trijagatāṁ saṁstambhinīṁ cintayet॥

ధ్యానం: స్వర్ణ ఆసనంపై విరాజమాన, త్రినేత్ర, పీత వస్త్రాలతో శోభిల్లే, స్వర్ణ కాంతి అంగాలు కల, చంద్ర మకుటధారిణి, చంపక మాలతో కూడిన, చేతులలో ముద్గరం, పాశం, వజ్రం, శత్రువు నాలుక ధరించి, ఆభరణాలతో అలంకృత — త్రిజగత్తును స్తంభింపజేసే బగళాముఖిని ధ్యానించాలి.

अथ स्तोत्रम् — मध्येसुधाब्धि मणिमण्डपरत्नवेद्यां सिंहासनोपरिगतां परिपीतवर्णाम्। पीताम्बराभरणमाल्यविभूषिताङ्गीं देवीं नमामि धृतमुद्गरवैरिजिह्वाम्॥१॥

Atha stotram — Madhyesudhābdhi maṇimaṇḍaparatnavedyāṁ siṁhāsanoparigatāṁ paripītavarṇām। pītāmbarābharaṇamālyavibhūṣitāṅgīṁ devīṁ namāmi dhṛtamudgaravairijihvām॥1॥

స్తోత్రం: అమృత సాగరం మధ్యలో, మణి మండపపు రత్న వేదికపై, సింహాసనంపై విరాజమాన, పూర్ణ పీతవర్ణ, పీత వస్త్ర-ఆభరణ-మాలలతో అలంకృత, ముద్గరం, శత్రువు నాలుక ధరించే దేవికి నేను ప్రణమిల్లుతాను.

जिह्वाग्रमादाय करेण देवीं वामेन शत्रून् परिपीडयन्तीम्। गदाभिघातेन च दक्षिणेन पीताम्बराढ्यां द्विभुजां नमामि॥२॥

Jihvāgram ādāya kareṇa devīṁ vāmena śatrūn paripīḍayantīm। gadābhighātena ca dakṣiṇena pītāmbarāḍhyāṁ dvibhujāṁ namāmi॥2॥

ఎడమ చేతితో శత్రువు నాలుక కొనను పట్టి శత్రువులను బాధించి, కుడి చేతితో గదతో కొట్టే — ఆ పీతాంబరధారిణి ద్విభుజ దేవికి నేను ప్రణమిల్లుతాను.

आनन्दकारिणी देवी रिपुस्तम्भनकारिणी। मदनोन्मादिनी चैव प्रीतिस्तम्भनकारिणी॥३॥

Ānandakāriṇī devī ripustambhanakāriṇī। madanonmādinī caiva prītistambhanakāriṇī॥3॥

ఈ దేవి ఆనందమిచ్చేది, శత్రు స్తంభనం చేసేది; మదోన్మాదిని, ప్రీతి స్తంభనం చేసేది. మహావిద్య, మహామాయ, సాధకునికి ఫలమిచ్చేది, ఎవరి స్మరణమాత్రంతో క్షణంలో త్రైలోక్యం స్తంభించిపోతుందో.

महाविद्या महामाया साधकस्य फलप्रदा। यस्याः स्मरणमात्रेण त्रैलोक्यं स्तम्भयेत्क्षणात्॥४॥

Mahāvidyā mahāmāyā sādhakasya phalapradā। yasyāḥ smaraṇamātreṇa trailokyaṁ stambhayet kṣaṇāt॥4॥

ఓ తల్లీ! నా విపక్షి ముఖాన్ని భంగపరచి నాలుకను కీలించు; అతని వాక్కును, ఉగ్ర గతిని ముద్రతో వెంటనే స్తంభింపజేయి; ఓ గౌరాంగీ, పీతాంబరా! నీ గదతో నా శత్రువులను వెంటనే చూర్ణం చేయి; ఓ బగళా! ప్రణమిల్లేవారి విఘ్న సమూహాన్ని హరించు, ఓ కరుణాపూర్ణ దృష్టి కలదానా.

मातर्भञ्जय मद्विपक्षवदनं जिह्वां च सङ्कीलय ब्राह्मीं यन्त्रय मुद्रयाशु धिषणामुग्रां गतिं स्तम्भय। शत्रूंश्चूर्णय चूर्णयाशु गदया गौराङ्गि पीताम्बरे विघ्नौघं बगले हर प्रणमतां कारुण्यपूर्णेक्षणे॥५॥

Mātar bhañjaya madvipakṣavadanaṁ jihvāṁ ca saṅkīlaya brāhmīṁ yantraya mudrayāśu dhiṣaṇām ugrāṁ gatiṁ stambhaya। śatrūṁś cūrṇaya cūrṇayāśu gadayā gaurāṅgi pītāmbare vighnaughaṁ bagale hara praṇamatāṁ kāruṇyapūrṇekṣaṇe॥5॥

ఓ తల్లీ భైరవీ, భద్రకాళీ, విజయా, వారాహీ, విశ్వాశ్రయా! ఓ శ్రీవిద్యా, సమయా, మహేశీ, బగళా, కామేశీ, వామా, రమా, మాతంగీ, త్రిపురా, పరాత్పరతరా, స్వర్గం, మోక్షం ఇచ్చేదానా! నేను దాసుడను, శరణాగతుడను; ఓ విశ్వేశ్వరీ! కృపతో నన్ను రక్షించు.

मातर्भैरवि भद्रकालि विजये वाराहि विश्वाश्रये श्रीविद्ये समये महेशि बगले कामेशि वामे रमे। मातङ्गि त्रिपुरे परात्परतरे स्वर्गापवर्गप्रदे दासोऽहं शरणागतोऽस्मि कृपया विश्वेश्वरि त्राहि माम्॥६॥

Mātar bhairavi bhadrakāli vijaye vārāhi viśvāśraye śrīvidye samaye maheśi bagale kāmeśi vāme rame। mātaṅgi tripure parātparatare svargāpavargaprade dāso'haṁ śaraṇāgato'smi kṛpayā viśveśvari trāhi mām॥6॥

నీ అనుశాసనంలో బంధింపబడి వాదించేవాడు మూగవాడవుతాడు, రాజు భిక్షగాడవుతాడు, అగ్ని చల్లబడుతుంది, కోపిష్ఠుడు శాంతిస్తాడు, దుర్జనుడు సజ్జనుడవుతాడు, వేగవంతుడు కుంటివాడవుతాడు, గర్విష్ఠుడు చిన్నవాడవుతాడు, సర్వజ్ఞుడు కూడా జడుడవుతాడు — ఓ శ్రీనిత్యా, కల్యాణీ బగళాముఖీ! ప్రతిదినం నీకు నమస్కారం.

वादी मूकति रङ्कति क्षितिपतिर्वैश्वानरः शीतति क्रोधी शाम्यति दुर्जनः सुजनति क्षिप्रानुगः खञ्जति। गर्वी खर्बति सर्वविच्च जडति त्वद्यन्त्रणायन्त्रितः श्रीनित्ये बगलामुखि प्रतिदिनं कल्याणि तुभ्यं नमः॥७॥

Vādī mūkati raṅkati kṣitipatir vaiśvānaraḥ śītati krodhī śāmyati durjanaḥ sujanati kṣiprānugaḥ khañjati। garvī kharbati sarvavic ca jaḍati tvadyantraṇāyantritaḥ śrīnitye bagalāmukhi pratidinaṁ kalyāṇi tubhyaṁ namaḥ॥7॥

నీవు పరమ విద్య, త్రిలోక జనని, విఘ్న సమూహ విధ్వంసిని, ఆకర్షణ చేసేది, త్రిజగత్తు ఆనందాన్ని పెంచేది, దుష్టులను ఉచ్చాటనం చేసేది, పశుతుల్య జనుల మనస్సును సమ్మోహింపజేసేది — ఓ జిహ్వా-కీలనం చేసే భైరవీ! నీవు విజయినివి, పరమ బ్రహ్మాస్త్ర-విద్యవి. ఈ బ్రహ్మాస్త్రం మూడు లోకాలలో విఖ్యాతం, దుర్లభం; దీనిని కేవలం గురుభక్తునికి మాత్రమే ఇవ్వాలి, ఏ సామాన్యునికీ కాదు.

त्वं विद्या परमा त्रिलोकजननी विघ्नौघविध्वंसिनी योषाकर्षणकारिणी त्रिजगतामानन्दसंवर्धिनी। दुष्टोच्चाटनकारिणी पशुमनःसम्मोहसन्दायिनी जिह्वाकीलनभैरवी विजयसे ब्रह्मास्त्रविद्या परा॥८॥

Tvaṁ vidyā paramā trilokajananī vighnaughavidhvaṁsinī yoṣākarṣaṇakāriṇī trijagatām ānandasaṁvardhinī। duṣṭoccāṭanakāriṇī paśumanaḥsammohasandāyinī jihvākīlanabhairavī vijayase brahmāstravidyā parā॥8॥

ब्रह्मास्त्रमेतद्विख्यातं त्रिषु लोकेषु दुर्लभम्। गुरुभक्ताय दातव्यं न देयं यस्य कस्यचित्॥९॥

Brahmāstram etad vikhyātaṁ triṣu lokeṣu durlabham। gurubhaktāya dātavyaṁ na deyaṁ yasya kasyacit॥9॥