Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnavishvarupa-darshana-yoga

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗଵଦ୍ଗୀତା ୧୧.୫୫ — ମତ୍କର୍ମକୃନ୍ମତ୍ପରମୋ

భగవద్గీత 11.55 — మత్కర్మకృన్మత్పరమో in Odia · ଓଡ଼ିଆ

🕉️ hindu·📿 11× ଜପ·🕐 ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳ ଧ୍ୟାନ ସମୟରେ, ଅବା ଗୀତା-ଅଧ୍ୟୟନର ସମାପନ ସମୟରେ·📜 Bhagavad Gita Chapter 11, Verse 55
Share:

ଅର୍ଥ

ଏହା ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଅନ୍ତିମ ଓ ପରାକାଷ୍ଠାସ୍ୱରୂପ ଶ୍ଳୋକ, ଯେଉଁଥିରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବାର ମାର୍ଗକୁ ଗୋଟିଏ ଶ୍ଳୋକରେ ସାରରୂପେ କୁହନ୍ତି। ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ମ କରେ, ତାଙ୍କୁ ହିଁ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବୋଲି ମନେ କରେ, ତାଙ୍କୁ ଭଲ ପାଏ, ଅନାସକ୍ତ ରହେ ଓ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ସହିତ ବୈର ରଖେ ନାହିଁ, ସେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଶ୍ଳୋକକୁ ସମଗ୍ର ଭଗବଦ୍‌ଗୀତାର ସାର ବୋଲି କହିଛନ୍ତି, ଯାହା ନିଷ୍କାମ କର୍ମ, ଭକ୍ତି ଓ ସର୍ବଭୂତ-ମୈତ୍ରୀର ସମସ୍ତ ଉପଦେଶକୁ ଧାରଣ କରେ।

ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା

Bhagavad Gita Chapter 11, Verse 55 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ଏହା ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ, ବିଶ୍ୱରୂପଦର୍ଶନ ଯୋଗ, ର ସମାପନ ଶ୍ଳୋକ। ନିଜ ବିଶ୍ୱରୂପ ପ୍ରକଟ କରି ଓ ପରେ ତାହାକୁ ଗୁଡ଼ାଇ ନେଇ, ବିଚଳିତ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରିବା ପରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜ ପ୍ରାପ୍ତିର ଉପାୟ ଗୋଟିଏ ଶ୍ଳୋକରେ ସାରରୂପେ କୁହନ୍ତି। ଭାଷ୍ୟକାରମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବପ୍ରଧାନ ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ, ଏହାକୁ ସମଗ୍ର ଗୀତାର ସାରଭୂତ ନିର୍ଯ୍ୟାସ ବୋଲି ବିବେଚନା କରନ୍ତି।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି

ଶ୍ରୀ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଶିଖାଇଛନ୍ତି — ଯେ ଏହି ଗୋଟିଏ ଶ୍ଳୋକକୁ ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥରେ ଜିଅନ୍ତି ସେ ସମଗ୍ର ଗୀତାକୁ ଆତ୍ମସାତ୍ କରିଛନ୍ତି, ଓ ଏପରି ଭକ୍ତ — ଯେ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ମ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି, ଅନାସକ୍ତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ମିତ୍ରବତ୍ — ନିଃସନ୍ଦେହ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ମନ୍ତ୍ର

ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ

ମତ୍କର୍ମକୃନ୍ମତ୍ପରମୋ ମଦ୍ଭକ୍ତଃ ସଙ୍ଗଵର୍ଜିତଃ। ନିର୍ଵୈରଃ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଯଃ ମାମେତି ପାଣ୍ଡଵ॥

mat-karma-kṛin mat-paramo mad-bhaktaḥ saṅga-varjitaḥ nirvairaḥ sarva-bhūteṣhu yaḥ sa mām eti pāṇḍava

ଅର୍ଥ:ହେ ଅର୍ଜୁନ! ଯେ ମୋ ପାଇଁ ହିଁ କର୍ମ କରେ, ମୋତେ ହିଁ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବୋଲି ମନେ କରେ, ଯେ ମୋର ଭକ୍ତ ଓ ଆସକ୍ତିରହିତ, ଆଉ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ବୈରଭାବ ରଖେ ନାହିଁ — ସେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ

ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ

ମତ୍କର୍ମକୃତ୍🔊mat-karma-kṛitଯେ ମୋ ପାଇଁ ହିଁ ସମସ୍ତ କର୍ମ କରେ
ମତ୍ପରମଃ🔊mat-paramaḥଯେ ମୋତେ ହିଁ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବୋଲି ମନେ କରେ
ମଦ୍ଭକ୍ତଃ🔊mad-bhaktaḥମୋଠାରେ ଅନୁରକ୍ତ; ମୋର ଭକ୍ତ
ସଙ୍ଗଵର୍ଜିତଃ🔊saṅga-varjitaḥଆସକ୍ତିରହିତ
ନିର୍ଵୈରଃ🔊nirvairaḥବୈରଭାବରହିତ; ଦ୍ୱେଷରହିତ
ସର୍ଵଭୂତେଷୁ🔊sarva-bhūteṣhuସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି
ଯଃ🔊yaḥଯେ
ସଃ🔊saḥସେ
ମାମ୍🔊māmମୋତେ
ଏତି🔊etiଆସେ; ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ
ପାଣ୍ଡଵ🔊pāṇḍavaହେ ଅର୍ଜୁନ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର

భగవద్గీత 11.55 — మత్కర్మకృన్మత్పరమో ପାଠର ଲାଭ

ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମଗ୍ର ଭଗବଦ୍‌ଗୀତାର ସାର ବୋଲି ବିବେଚିତ

ଗୋଟିଏ ଶ୍ଳୋକରେ ଭଗବାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବ୍ୟାବହାରିକ ସୂତ୍ର ଦିଏ

ନିଷ୍କାମ କର୍ମ, ଭକ୍ତି ଓ ଅନାସକ୍ତିକୁ ଏକା ମାର୍ଗରେ ଯୋଡ଼େ

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱମୈତ୍ରୀ ଓ ବୈରରାହିତ୍ୟକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରେ

ନିଷ୍ଠାବାନ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ପରମପଦ ପ୍ରାପ୍ତିର ଆଶ୍ୱାସନା ଦିଏ

ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜୀବନରେ ନିତ୍ୟ ମନନ ଓ ସଙ୍କଳ୍ପ ପାଇଁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶ୍ଳୋକ

భగవద్గీత 11.55 — మత్కర్మకృన్మత్పరమో ପାଠ ବିଧି

ଜପ ସଂଖ୍ୟା11ଥର
ଉତ୍ତମ ସମୟପ୍ରତିଦିନ ସକାଳ ଧ୍ୟାନ ସମୟରେ, ଅବା ଗୀତା-ଅଧ୍ୟୟନର ସମାପନ ସମୟରେ

ଏହି ଶ୍ଳୋକକୁ ନିତ୍ୟ ସଙ୍କଳ୍ପ ଭାବେ ଜପ କରନ୍ତୁ, କାରଣ ଏହା ଗୀତାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାର୍ଗର ସାର। ଜପ କରୁକରୁ ପ୍ରକୃତ ଭକ୍ତଙ୍କ ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ଲକ୍ଷଣ ଉପରେ ମନନ କରନ୍ତୁ: ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ମ କରିବା, ତାଙ୍କୁ ହିଁ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବୋଲି ମନେ କରିବା, ତାଙ୍କୁ ଭଲ ପାଇବା, ଅନାସକ୍ତ ରହିବା, ଓ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ସହିତ ବୈର ନ ରଖିବା। ଏହାକୁ ଦିନସାରା ଆପଣଙ୍କ ଆଚରଣର ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେପରି ସାଧାରଣ କର୍ମ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ ହୋଇଯାଏ।

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ భగవద్గీత 11.55 — మత్కర్మకృన్మత్పరమో ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଦିଆଯାଇଛି — ସେହି ମୂଳ ଶ୍ଳୋକ, ଅକ୍ଷର-ଅକ୍ଷର ଲିପ୍ୟନ୍ତରିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସହଜରେ ପଢ଼ି ଜପ କରିପାରିବେ। ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି (କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍) ଛୁଇଁ ତାହାର ପାଠ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ହଁ — କେବଳ ଲିପି ବଦଳେ; ଶବ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମୂଳ ହିଁ ରହେ। ଏହି ପୃଷ୍ଠାର ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ, ଲାଭ ଓ ପାଠ ବିଧି ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ।
ଶ୍ରୀ ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଶ୍ଳୋକକୁ ସମଗ୍ର ଭଗବଦ୍‌ଗୀତାର ସାର ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ଗୋଟିଏ ଶ୍ଳୋକରେ ଏହା ଗୀତାର ମୂଳ ଉପଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ — ନିଷ୍କାମ କର୍ମ, ଭକ୍ତି, ଅନାସକ୍ତି ଓ ବିଶ୍ୱ-ସଦ୍‌ଭାବ — ଭଗବାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାର୍ଗ ଭାବେ ଧାରଣ କରେ।
ଏହି ଶ୍ଳୋକ ପାଞ୍ଚଟି ଲକ୍ଷଣ କୁହେ: ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ ହିଁ ସମସ୍ତ କର୍ମ କରିବା (ମତ୍କର୍ମକୃତ୍), ତାଙ୍କୁ ହିଁ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବୋଲି ମନେ କରିବା (ମତ୍ପରମଃ), ତାଙ୍କର ଭକ୍ତ ହେବା (ମଦ୍‌ଭକ୍ତଃ), ଆସକ୍ତିରହିତ ରହିବା (ସଙ୍ଗବର୍ଜିତଃ), ଓ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ସହିତ ବୈର ନ ରଖିବା (ନିର୍ବୈରଃ ସର୍ବଭୂତେଷୁ)।
ଏହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ବୈରରାହିତ୍ୟ ଶିଖାଏ। ପ୍ରକୃତ ଭକ୍ତ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ତେଣୁ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ବା ଶତ୍ରୁତା ରଖନ୍ତି ନାହିଁ, ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବାର ମାର୍ଗର ଅଙ୍ଗ ଭାବେ ବିଶ୍ୱମୈତ୍ରୀ ଗଢ଼ନ୍ତି।
ବିଶ୍ୱରୂପର ବିସ୍ମୟକର ଦର୍ଶନ ପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କୋମଳ ଭାବେ ପୁଣି ସାଧନା ଆଡ଼କୁ ଫେରାଇ ଅଧ୍ୟାୟର ସମାପନ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ଧାରଣକାରୀ ଭଗବାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବାର ମାର୍ଗ ଯେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଜିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରେମମୟ, ଅନାସକ୍ତ, ନିଷ୍କାମ ଭକ୍ତି — ଏହା ଏହି ଶ୍ଳୋକ ଦେଖାଏ।

ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଉପଯୋଗୀ ଲାଗିଲା କି? ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ 🙏

Share:

ସମ୍ପୂର୍ଣ భగవద్గీత 11.55 — మత్కర్మకృన్మత్పరమో ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ