శ్రీమద్భగవద్గీత 2.7 — కార్పణ్యదోషోపహతస్వభావః — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता २.७ — कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
कार्पण्यदोष
kārpaṇya-doṣha
పిరికితనం దోషం / దైన్యం
उपहत
upahata
అభిభూతుడు, గ్రస్తుడు
स्वभावः
sva-bhāvaḥ
స్వభావం
पृच्छामि
pṛichchhāmi
నేను అడుగుతున్నాను
त्वाम्
tvām
మిమ్మల్ని
धर्म
dharma
కర్తవ్యం, ధర్మం
संमूढ
sammūḍha
మోహితుడు, భ్రమితుడు
चेताः
chetāḥ
హృదయంలో
यत्
yat
ఏది
श्रेयः
śhreyaḥ
శ్రేయస్కరం, అత్యంత హితకరం
स्यात्
syāt
కావచ్చు
निश्चितम्
niśhchitam
నిశ్చయంగా
ब्रूहि
brūhi
చెప్పండి
तत्
tat
అది
मे
me
నాకు
शिष्यः
śhiṣhyaḥ
శిష్యుడు
ते
te
మీది
अहम्
aham
నేను
शाधि
śhādhi
ఉపదేశించండి
माम्
mām
నన్ను
त्वाम्
tvām
మీది
प्रपन्नम्
prapannam
శరణాగతుడు
Complete Translation
నా స్వభావం పిరికితనం అనే దోషంతో అభిభూతమైంది; నా మనసు నా కర్తవ్యం గురించి మోహితమైంది. నేను మిమ్మల్ని అడుగుతున్నాను — నాకు నిజంగా శ్రేయస్కరమైనది నిశ్చయంగా చెప్పండి. నేను మీ శిష్యుడిని; మీ శరణు పొందిన నాకు ఉపదేశించండి.
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 7
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
రెండవ అధ్యాయం సాంఖ్యయోగంలో అర్జునుడి శోకం పరాకాష్ఠకు చేరుతుంది. యుద్ధాన్ని నిరాకరించి విషాదంలో మునిగిన అర్జునుడు చివరికి తన సంకటాన్ని ఒంటరిగా పరిష్కరించలేనని గ్రహిస్తాడు. ఈ శ్లోకంలో అతడు శిష్య భావంతో శ్రీకృష్ణుడి పూర్ణ శరణు చేరి స్పష్ట మార్గదర్శనం ప్రార్థిస్తాడు, దీంతో శ్రీకృష్ణుడు గీత యొక్క కేంద్ర ఉపదేశాన్ని ఆరంభిస్తాడు.
Frequently Asked Questions
భగవద్గీత 2.7ను మలుపు ఎందుకు భావిస్తారు?▼
ఈ శ్లోకంలో అర్జునుడు వాదించడం ఆపి శరణు చేరతాడు. తన దుర్బలతను అంగీకరించి, తనను శ్రీకృష్ణుడి శిష్యుడిగా ప్రకటించి, ఉపదేశం అడుగుతాడు. ఈ వినమ్ర శరణాగతి చర్యే సంభాషణను అర్జునుడి విలాపం నుండి గీత యొక్క దివ్య ఉపదేశంగా మారుస్తుంది.
'కార్పణ్య-దోష' అంటే ఏమిటి?▼
'కార్పణ్య-దోష' అంటే పిరికితనం లేదా దైన్యపూర్ణ దుర్బలత దోషం — ఒక తుచ్ఛ, నిస్సహాయ మనోస్థితి. అర్జునుడు తన నిజమైన స్వభావం ఈ దుర్బలతతో అభిభూతమైందని అంగీకరిస్తాడు, అందుకే అతడు తన కర్తవ్యం గురించి స్పష్టంగా ఆలోచించలేడు.
శ్రేయస్ మరియు ప్రేయస్ మధ్య తేడా ఏమిటి?▼
శ్రేయస్ అంటే అంతిమంగా మంచిది, హితకరమైనది, కష్టమైనా; ప్రేయస్ అంటే కేవలం ప్రియమైనది లేదా సుఖకరమైనది. అర్జునుడు ప్రత్యేకంగా శ్రేయస్ అడుగుతాడు — తనకు నిజంగా మంచిది ఏదో — ఇది ఉన్నత మార్గదర్శనాన్ని స్వీకరించే అతని సంసిద్ధతను చూపుతుంది.
ఈ శ్లోకం నిత్య జీవితంలో ఎలా సహాయపడుతుంది?▼
సత్యమైన మార్గదర్శనం మనం అహంకారాన్ని త్యజించి గురువు లేదా భగవంతుడి వద్దకు వినమ్రతతో వెళ్లినప్పుడు లభిస్తుందని ఇది బోధిస్తుంది. గందరగోళంలో నిజమైన మనసుతో శరణు పొంది, నిజంగా హితకరమైనది అడగడం ద్వారా — తన పట్టుదలపైనే నిలవడం బదులు — స్పష్టత మార్గం తెరుచుకుంటుంది.
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →