బ్రహ్మ స్తుతి PDF

श्रीब्रह्मोवाच नौमीड्य तेऽभ्रवपुषे तडिदम्बराय गुञ्जावतंसपरिपिच्छलसन्मुखाय । वन्यस्रजे कवलवेत्रविषाणवेणु- लक्ष्मश्रिये मृदुपदे पशुपाङ्गजाय ॥ १ ॥

śrī-brahmovāca naumīḍya te 'bhra-vapuṣe taḍid-ambarāya guñjāvataṃsa-paripiccha-lasan-mukhāya | vanya-sraje kavala-vetra-viṣāṇa-veṇu- lakṣma-śriye mṛdu-pade paśupāṅgajāya || 1 ||

శ్రీబ్రహ్మ పలికెను — ఓ వందనీయ ప్రభూ! నేను నిన్ను స్తుతించుచున్నాను. నీ శరీరం మేఘం వలె నల్లనిది, వస్త్రం మెరుపు వలె ప్రకాశవంతమైనది; గుంజా కుండలాలతో, నెమలి పింఛంతో నీ ముఖం శోభిల్లుచున్నది. వన పుష్పమాలను ధరించి, చేతిలో ముద్ద, కఱ్ఱ, కొమ్ము, వేణువు కలిగి, మృదువైన పాదాలతో — నీవు గోపరాజు నందుని కుమారుడవై శోభిల్లుచున్నావు.

अस्यापि देव वपुषो मदनुग्रहस्य स्वेच्छामयस्य न तु भूतमयस्य कोऽपि । नेशे महि त्ववसितुं मनसान्तरेण साक्षात्तवैव किमुतात्मसुखानुभूतेः ॥ २ ॥

asyāpi deva vapuṣo mad-anugrahasya svecchā-mayasya na tu bhūta-mayasya ko 'pi | neśe mahi tv avasituṃ manasāntareṇa sākṣāt tavaiva kim utātma-sukhānubhūteḥ || 2 ||

ఓ దేవా! భక్తులపై అనుగ్రహం కొరకు నీ ఇచ్ఛతో ప్రకటమైన ఈ దివ్య శరీరం, భౌతిక భూతాలతో నిర్మితం కానిది — దీని మహిమను కూడా ఎవరూ సుదీర్ఘ మానసిక ప్రయత్నంతో గ్రహించలేరు; మరి ఆత్మసుఖానుభవ స్వరూపమైన సాక్షాత్ నిన్ను ఎవరు గ్రహించగలరు!

ज्ञाने प्रयासमुदपास्य नमन्त एव जीवन्ति सन्मुखरितां भवदीयवार्ताम् । स्थाने स्थिताः श्रुतिगतां तनुवाङ्मनोभि- र्ये प्रायशोऽजित जितोऽप्यसि तैस्त्रिलोक्याम् ॥ ३ ॥

jñāne prayāsam udapāsya namanta eva jīvanti san-mukharitāṃ bhavadīya-vārtām | sthāne sthitāḥ śruti-gatāṃ tanu-vāṅ-manobhir ye prāyaśo 'jita jito 'py asi tais tri-lokyām || 3 ||

జ్ఞానం కొరకు చేసే (శుష్క) ప్రయత్నాన్ని విడిచి, కేవలం నమస్కరించుచూ, సాధువుల ముఖతః గానం చేయబడిన నీ కథలలో జీవించువారు — తమ తమ స్థితిలో ఉంటూ, శరీరం, వాక్కు, మనస్సుతో శ్రవణం ద్వారా పొందిన (నీ సందేశానికి) సమర్పితులై — ఓ అజితా! అట్టి భక్తులు మూడు లోకాలలో జయించబడని నిన్ను సైతం జయించెదరు.

श्रेयःसृतिं भक्तिमुदस्य ते विभो क्लिश्यन्ति ये केवलबोधलब्धये । तेषामसौ क्लेशल एव शिष्यते नान्यद्यथा स्थूलतुषावघातिनाम् ॥ ४ ॥

śreyaḥ-sṛtiṃ bhaktim udasya te vibho kliśyanti ye kevala-bodha-labdhaye | teṣām asau kleśala eva śiṣyate nānyad yathā sthūla-tuṣāvaghātinām || 4 ||

ఓ విభూ! శ్రేయోమార్గమైన భక్తిని విడిచి, కేవలం నిర్విశేష జ్ఞానప్రాప్తి కొరకు క్లేశం పడువారికి కేవలం క్లేశమే మిగులును — ఖాళీ ఊకను దంచువారికి శ్రమ తప్ప ఏమీ లభించనట్లే.

पुरेह भूमन्बहवोऽपि योगिन- स्त्वदर्पितेहा निजकर्मलब्धया । विबुध्य भक्त्यैव कथोपनीतया प्रपेदिरेऽञ्जोऽच्युत ते गतिं पराम् ॥ ५ ॥

pureha bhūman bahavo 'pi yoginas tvad-arpitehā nija-karma-labdhayā | vibudhya bhaktyaiva kathopanītayā prapedire 'ñjo 'cyuta te gatiṃ parām || 5 ||

ఓ భూమన్! ఈ లోకంలో పూర్వం అనేక యోగులు, తమ కర్మలతో పొందిన సాధనాల ద్వారా నీయందు చేష్టను సమర్పించి, కథాశ్రవణంతో పుట్టిన భక్తి ద్వారానే ప్రబుద్ధులై, ఓ అచ్యుతా! సులభంగా నీ పరమగతిని పొందిరి.

तथापि भूमन्महिमागुणस्य ते विबोद्धुमर्हत्यमलान्तरात्मभिः । अविक्रियात्स्वानुभवादरूपतो ह्यनन्यबोध्यात्मतया न चान्यथा ॥ ६ ॥

tathāpi bhūman mahimāguṇasya te viboddhum arhaty amalāntar-ātmabhiḥ | avikriyāt svānubhavād arūpato hy ananya-bodhyātmatayā na cānyathā || 6 ||

అయినా, ఓ భూమన్! దివ్య గుణాలు గల నీ మహిమను నిర్మల అంతఃకరణం గలవారే తెలిసికొనగలరు — తమ నిర్వికార, అరూప, ఆత్మానుభవం ద్వారా, అందులో నీవు మాత్రమే తెలియదగినవాడవు — మరి ఏ ఇతర విధంగానూ కాదు.

गुणात्मनस्तेऽपि गुणान्विमातुं हितावतीर्णस्य क ईशिरेऽस्य । कालेन यैर्वा विमिताः सुकल्पैर् भूपांशवः खे मिहिका द्युभासः ॥ ७ ॥

guṇātmanas te 'pi guṇān vimātuṃ hitāvatīrṇasya ka īśire 'sya | kālena yair vā vimitāḥ su-kalpair bhū-pāṃśavaḥ khe mihikā dyu-bhāsaḥ || 7 ||

సమస్త గుణాలకు స్వామివైనా జగత్కల్యాణం కొరకు అవతరించిన నీ గుణాలను కొలవగలవారెవరు? ఏ సమర్థుడైనా కాలం గడిచేకొలది భూమి పరమాణువులను, ఆకాశంలోని మంచు బిందువులను, నక్షత్రకాంతి కణాలను లెక్కించగలడేమో గాని, నీ మహిమను కాదు.

तत्तेऽनुकम्पां सुसमीक्षमाणो भुञ्जान एवात्मकृतं विपाकम् । हृद्वाग्वपुर्भिर्विदधन्नमस्ते जीवेत यो मुक्तिपदे स दायभाक् ॥ ८ ॥

tat te 'nukampāṃ su-samīkṣamāṇo bhuñjāna evātma-kṛtaṃ vipākam | hṛd-vāg-vapurbhir vidadhan namas te jīveta yo mukti-pade sa dāya-bhāk || 8 ||

నీ కృపను చక్కగా ఎదురుచూచుచూ, తన పూర్వకృత కర్మల ఫలాన్ని ఓర్పుతో అనుభవించుచూ, హృదయం, వాక్కు, శరీరంతో నీకు నమస్కరించుచూ జీవించు మనుజుడే మోక్షపదానికి నిజమైన అధికారి (వారసుడు).