கஜேந்த்ரமோக்ஷ ஸ்தோத்ரம்
గజేంద్రమోక్ష స్తోత్రం in Tamil · தமிழ்
உங்கள் மொழி/எழுத்தில் படியுங்கள்
✦ பொருள்
கஜேந்திர மோக்ஷ ஸ்தோத்திரம் ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் எட்டாம் ஸ்கந்தத்தில் வர்ணிக்கப்படும் கஜராஜன் கஜேந்திரனின் புகழ்பெற்ற பிரார்த்தனை. ஒரு வலிமையான முதலையால் பிடிக்கப்பட்டு, ஆயிரம் ஆண்டுகள் போராடி களைத்து கஜேந்திரன் தன் பலத்தின் மீதான நம்பிக்கையை விட்டு பூர்ணமாக இறைவனை சரணடைந்து, அவரை அரூப, சர்வவ்யாபி படைப்பின் மூலமாக துதிக்கிறான். அவரது பிரார்த்தனை அனைத்து சுயநலமும் இல்லாமல் ஆனவுடன், இறைவன் விஷ்ணு கருடன் மீது தோன்றி அவரை விடுவிக்கிறார். இது சரணாகதி, இறைவனின் தவறா பாதுகாப்பின் பரம ஸ்தோத்திரமாக கருதப்படுகிறது.
தோற்றம் & கதை
Srimad Bhagavata Purana, Eighth Canto (chapters 2-4) · Veda Vyasa (as narrated by Shuka to King Parikshit) · Puranic
கஜேந்திர மோக்ஷம் ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் எட்டாம் ஸ்கந்தத்தில் சுகதேவ கோஸ்வாமி அரசன் பரீக்ஷித்துக்கு கூறியது. கஜராஜன் கஜேந்திரன் முற்பிறவியில் புனித அரசன் இந்திரத்யும்னன், அகஸ்திய முனிவர் யானை தேகம் தரிக்க சாபமிட்டார். ஏரியில் நீர் அருந்தும்போது ஒரு முதலை (தேவல முனிவர் சாபத்தால் வீழ்ந்த ஹூஹூ எனும் கந்தர்வன்) பிடிக்க கஜேந்திரன் ஆயிரம் ஆண்டுகள் பூர்ணமாக களைக்கும்வரை போராடினான். மற்ற எல்லா நம்பிக்கையையும் விட்டு அவன் இந்த பிரார்த்தனை செய்தான் — தான் முற்பிறவியில் கற்ற அந்த பரம ஜாப்யம் — இறைவனை எந்த சம்பிரதாய பெயராலும் அல்ல, அரூப, சர்வவ்யாபி அனைவரின் மூலமாக அழைத்து. அத்தகைய தூய, நிஷ்காம சரணாகதியால் மகிழ்ந்து ஸ்ரீஹரி கருடன் மீது தோன்றி, தன் சுதர்சன சக்கரத்தால் முதலையின் தாடைகளை வெட்டி, கஜேந்திரனை நீரிலிருந்து தூக்கி, அவனுக்கும் முதலைக்கும் இருவருக்கும் முக்தி அளித்தார்.
✦ சாத்திரங்களில் கூறியபடி
கஜேந்திரனின் பிரார்த்தனை அனைத்து சுயநலமும் இல்லாமல் ஆன கணம், அவன் இறைவனை மட்டுமே அழைத்த கணம், அனைவரின் இதயத்தில் வசிக்கும் ஸ்ரீஹரி தன் தலத்தை விட்டு கருடன் மீது ஏரியை நோக்கி விரைந்தார் என — வேறு எந்த தெய்வமும் செயல்படும் முன்பே யானையை உய்வித்தார் என பாகவதம் அறிவிக்கிறது. இறைவன் இன்றும் அதே வேகத்துடன் மற்ற எல்லா வழியும் தீர்ந்து பூர்ண சமர்ப்பணத்தில் அவரை அழைக்கும் ஆத்மாவிடம் வருகிறார் என பக்தர்கள் நம்புகிறார்கள்.
பொருளுடன் முழுப் பாடல்
எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்
ஶ்ரீஶுக உவாச - ஏவம் வ்யவஸிதோ புத்த்யா ஸமாதாய மநோ ஹ்ரு'தி । ஜஜாப பரமம் ஜாப்யம் ப்ராக்ஜந்மந்யநுஶிக்ஷிதம் ॥
śrī-śuka uvāca - evaṃ vyavasito buddhyā samādhāya mano hṛdi | jajāpa paramaṃ jāpyaṃ prāg-janmany-anuśikṣitam ||
பொருள்:ஸ்ரீசுகதேவர் கூறினார் — இவ்வாறு புத்தியால் உறுதிசெய்து, தன் மனதை இதயத்தில் நிலைப்படுத்தி கஜேந்திரன் தான் முற்பிறவியில் கற்ற அந்த பரம ஜபத்தை ஆரம்பித்தான்.
ஶ்ரீகஜேந்த்ர உவாச - ௐ நமோ பகவதே தஸ்மை யத ஏதச்சிதாத்மகம் । புருஷாயாதிபீஜாய பரேஶாயாபிதீமஹி ॥
śrī-gajendra uvāca - oṃ namo bhagavate tasmai yata etac-cid-ātmakam | puruṣāyādi-bījāya pareśāyābhidhīmahi ||
பொருள்:கஜேந்திரன் கூறினான் — ஓம். எவரிடமிருந்து இந்த சம்பூர்ண சின்மய படைப்பு வெளிப்பட்டதோ அந்த இறைவனுக்கு என் வணக்கம். அந்த ஆதிபுருஷரை, அனைவரின் ஆதிவித்தை, பரமேஸ்வரரை நாம் தியானிக்கிறோம்.
யஸ்மிந்நிதம் யதஶ்சேதம் யேநேதம் ய இதம் ஸ்வயம் । யோऽஸ்மாத்பரஸ்மாச்ச பரஸ்தம் ப்ரபத்யே ஸ்வயம்புவம் ॥
yasminn-idaṃ yataś-cedaṃ yenedaṃ ya idaṃ svayam | yo'smāt-parasmāc-ca paras-taṃ prapadye svayambhuvam ||
பொருள்:எவரில் இந்த உலகம் நிலைபெற்றுள்ளதோ, எவரிடமிருந்து இது தோன்றுகிறதோ, எவரால் இது உள்ளதோ, எவர் தாமே இந்த உலகமோ — அந்த சுயம்பு, பராத்பர இறைவனை நான் சரணடைகிறேன்.
யஃ ஸ்வாத்மநீதம் நிஜமாயயார்பிதம் க்வசித்விபாதம் க்வ ச தத்திரோஹிதம் । அவித்தத்ரு'க்ஸாக்ஷ்யுபயம் ததீக்ஷதே ஸ ஆத்மமூலோऽவது மாம் பராத்பரஃ ॥
yaḥ svātmanīdaṃ nija-māyayārpitaṃ kvacid-vibhātaṃ kva ca tat-tirohitam | aviddha-dṛk-sākṣy-ubhayaṃ tad-īkṣate sa ātma-mūlo'vatu māṃ parāt-paraḥ ||
பொருள்:இந்த படைப்பு அவரது சொந்த மாயையால் அவரது ஆத்மாவிலேயே வெளிப்படுத்தப்பட்டது — சில சமயம் வெளிப்பாடு, சில சமயம் லயம். அந்த நிர்மல பார்வை கொண்ட சாக்ஷி இரு நிலைகளையும் காண்கிறார். அந்த ஆத்மமூல பராத்பர இறைவன் என்னைக் காக்கட்டும்.
காலேந பஞ்சத்வமிதேஷு க்ரு'த்ஸ்நஶோ லோகேஷு பாலேஷு ச ஸர்வஹேதுஷு । தமஸ்ததாஸீத் கஹநம் கபீரம் யஸ்தஸ்ய பாரேऽபிவிராஜதே விபுஃ ॥
kālena pañcatvam-iteṣu kṛtsnaśo lokeṣu pāleṣu ca sarva-hetuṣu | tamas-tadāsīd gahanaṃ gabhīraṃ yas-tasya pāre'bhivirājate vibhuḥ ||
பொருள்:காலம் வரும்போது அனைத்து உலகங்களும், அவற்றின் பாலகர்களும், அனைத்து காரணங்களும் ஏகத்துவத்தில் லயமாகும்போது, கேவலம் ஆழ்ந்த-கம்பீர இருள் மட்டுமே மிஞ்சுகிறது; ஆனால் அந்த விபு இறைவன் அந்த இருளுக்கு அப்பால் ஒளிர்கிறார். அவர் என்னைக் காக்கட்டும்.
ந யஸ்ய தேவா ரு'ஷயஃ பதம் விது- ர்ஜந்துஃ புநஃ கோऽர்ஹதி கந்துமீரிதும் । யதா நடஸ்யாக்ரு'திபிர்விசேஷ்டதோ துரத்யயாநுக்ரமணஃ ஸ மாவது ॥
na yasya devā ṛṣayaḥ padaṃ vidur- jantuḥ punaḥ ko'rhati gantum-īritum | yathā naṭasyākṛtibhir-viceṣṭato duratyayānukramaṇaḥ sa māvatu ||
பொருள்:எவரது சொரூபத்தை தேவர்களும் முனிவர்களும் கூட அறிய முடியாதோ, பின் சாதாரண உயிர் அவரை எப்படி அறிய அல்லது வர்ணிக்க முடியும்? நடிகன் பல வடிவங்கள் தரிப்பதுபோல், அவரது கதி அறிய முடியாதது. அந்த இறைவன் என்னைக் காக்கட்டும்.
நமோ நமஸ்துப்யமஸஹ்யவேக- ஶக்தித்ரயாயாகிலதீகுணாய । ப்ரபந்நபாலாய துரந்தஶக்தயே கதிந்த்ரியாணாமநவாப்யவர்த்மநே ॥
namo namas-tubhyam-asahya-vega- śakti-trayāyākhila-dhī-guṇāya | prapanna-pālāya duranta-śaktaye kad-indriyāṇām-anavāpya-vartmane ||
பொருள்:உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம், தாங்க முடியாத வேகம் கொண்ட திரிகுணாத்மக சக்திக்கு தலைவர், அனைத்து புத்திக்கும் மூலம், சரணடைந்தோரின் காவலர், அநந்த சக்தி கொண்டவர், எவரது மார்க்கம் கட்டுப்படுத்தப்படாத புலன்களுக்கு ஒருபோதும் கிடைக்காதோ.
யம் தர்மகாமார்தவிமுக்திகாமா பஜந்த இஷ்டாம் கதிமாப்நுவந்தி । கிம் சாஶிஷோ ராத்யபி தேஹமவ்யயம் கரோது மேऽதப்ரதயோ விமோக்ஷணம் ॥
yaṃ dharma-kāmārtha-vimukti-kāmā bhajanta iṣṭāṃ gatim-āpnuvanti | kiṃ cāśiṣo rāty-api dehama-vyayaṃ karotu me'dabhra-dayo vimokṣaṇam ||
பொருள்:தர்மம், காமம், அர்த்தம் அல்லது மோக்ஷம் விரும்புவோர் எவரை உபாசித்து தம் விருப்பத்தை அடைகிறார்களோ, எவர் அழியா தேகத்தையும் அளிக்கிறாரோ — அந்த அபார கருணை கொண்ட இறைவன் எனக்கு மோக்ஷம் அளிக்கட்டும்.
ஏகாந்திநோ யஸ்ய ந கஞ்சநார்தம் வாஞ்சந்தி யே வை பகவத்ப்ரபந்நாஃ । அத்யத்புதம் தச்சரிதம் ஸுமங்கலம் காயந்த ஆநந்தஸமுத்ரமக்நாஃ ॥
ekāntino yasya na kañcanārthaṃ vāñchanti ye vai bhagavat-prapannāḥ | aty-adbhutaṃ tac-caritaṃ su-maṅgalaṃ gāyanta ānanda-samudra-magnāḥ ||
பொருள்:எவர் அவரது அநந்ய பக்தர்களோ, இறைவனுக்கு பூர்ண சரணடைந்தோரோ, அவர்கள் எதையும் விரும்புவதில்லை; ஆனந்த சமுத்திரத்தில் மூழ்கி அவர்கள் அவரது மிகவும் அற்புத, பரம மங்கல சரித்திரங்களை பாடுகிறார்கள்.
தஸ்மை நமஃ பரேஶாய ப்ரஹ்மணேऽநந்தஶக்தயே । அரூபாயோருரூபாய நம ஆஶ்சர்யகர்மணே ॥
tasmai namaḥ pareśāya brahmaṇe'nanta-śaktaye | arūpāyoru-rūpāya nama āścarya-karmaṇe ||
பொருள்:அந்த பரமேஸ்வரருக்கு வணக்கம், அநந்த சக்தி கொண்ட பிரம்மம், அரூபராக இருந்தாலும் பல வடிவம் கொண்டவர் — அந்த ஆச்சரியகர்ம இறைவனுக்கு வணக்கம்.
சொல்-சொல்லாகப் பொருள்
உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்
గజేంద్రమోక్ష స్తోత్రం பாராயணப் பலன்கள்
இறைவன் மீது பூர்ண சமர்ப்பணம் (சரணாகதி) இன் பரம ஸ்தோத்திரமாக கருதப்படுகிறது
கடும் இடர், விபத்து தருணங்களில் இறைவனின் உடனடி பாதுகாப்பை வேண்டுவதாக கருதப்படுகிறது
மனதை அச்சம், கையறுநிலை, தன் வரம்பற்ற பலத்தின் மீதான சார்பிலிருந்து விடுவிக்கிறது
நோய், கடன், பகைவர், உயிருக்கு ஆபத்தான இடர்களிலிருந்து விடுதலைக்கு மரபுப்படி படிக்கப்படுகிறது
தூய, நிஷ்காம பக்தியை வளர்க்கிறது, இது இறைவனை மட்டுமே விரும்புகிறது, அவரது வரங்களை அல்ல
வாழ்வின் இறுதியில் மோக்ஷம் அளிக்கிறது என்று கூறப்படுகிறது, கஜேந்திரனுக்கு கிடைத்ததுபோல்
காலை படிப்பு சேர்ந்த பாவங்களின் சுமையை நீக்குகிறது என்று கருதப்படுகிறது
గజేంద్రమోక్ష స్తోత్రం பாராயண முறை
நீராடி இறைவன் விஷ்ணுவின் படத்தின் முன் கிழக்கு நோக்கி அமருங்கள். விளக்கேற்றி கஜேந்திரனின் பூர்ண சமர்ப்பணத்தை சிந்தித்து கஜேந்திர மோக்ஷ ஸ்தோத்திரத்தை மெதுவாக பூர்ண தியானத்துடன் படியுங்கள். பக்தர் மற்ற எல்லா புகலிடத்தையும் விட்டவுடன் இறைவன் கையறுநிலையில் உள்ளவரின் பாதுகாப்புக்கு எழுகிறார் என பாகவதம் கூறுகிறது, எனவே அவரை மட்டுமே சார்ந்த இதயத்துடன் ஜபியுங்கள். இதை தினமும் ஜபிக்கலாம், அல்லது நோய், சங்கடம், கையறுநிலை தருணங்களில் பூர்ணமாக படிக்கலாம், மரபுப்படி மறைந்தோரின் நலனுக்காக படிக்கப்படுகிறது.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
இவையும் படியுங்கள்
ॐ
முழு గజేంద్రమోక్ష స్తోత్రంஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்