హిరణ్యగర్భ సూక్తం PDF

हिरण्यगर्भः समवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिरेक आसीत् । स दाधार पृथिवीं द्यामुतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥१॥

Hiraṇyagarbhaḥ samavartatāgre bhūtasya jātaḥ patireka āsīt | sa dādhāra pṛthivīṃ dyāmutemāṃ kasmai devāya haviṣā vidhema ||1||

ఆరంభంలో హిరణ్యగర్భుడు (స్వర్ణమయ గర్భం) ఆవిర్భవించెను; జన్మించి అతడే సమస్త భూతాలకు ఏకైక ప్రభువు అయ్యెను. అతడు ఈ భూమిని, ద్యులోకాన్ని ధరించెను — ఏ దేవునికి హవిస్సుతో మనం ఉపాసన చేయుదము?

य आत्मदा बलदा यस्य विश्व उपासते प्रशिषं यस्य देवाः । यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥२॥

Ya ātmadā baladā yasya viśva upāsate praśiṣaṃ yasya devāḥ | yasya chāyāmṛtaṃ yasya mṛtyuḥ kasmai devāya haviṣā vidhema ||2||

ఆత్మను, బలమును ఇచ్చువాడు, ఎవని ఆజ్ఞను సమస్త విశ్వము, దేవతలు కూడ పాటించుదురో, ఎవని ఛాయ అమృతమో, ఎవని ఛాయ మృత్యువో — ఏ దేవునికి మనం ఉపాసన చేయుదము?

यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक इद्राजा जगतो बभूव । य ईशे अस्य द्विपदश्चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥३॥

Yaḥ prāṇato nimiṣato mahitvaika idrājā jagato babhūva | ya īśe asya dvipadaścatuṣpadaḥ kasmai devāya haviṣā vidhema ||3||

తన మహిమతో ప్రాణధారులు మరియు రెప్పపాటు గల (సమస్త జీవ) జగత్తుకు ఏకైక రాజైనవాడు, దాని ద్విపద మరియు చతుష్పద ప్రాణులకు ప్రభువైనవాడు — ఏ దేవునికి మనం ఉపాసన చేయుదము?

यस्येमे हिमवन्तो महित्वा यस्य समुद्रं रसया सहाहुः । यस्येमाः प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥४॥

Yasyeme himavanto mahitvā yasya samudraṃ rasayā sahāhuḥ | yasyemāḥ pradiśo yasya bāhū kasmai devāya haviṣā vidhema ||4||

ఎవని మహిమను ఈ హిమాలయ పర్వతాలు ప్రకటించునో, ఎవని సముద్రము నదులతో సహా చెప్పబడునో, ఎవని ఈ దిక్కులు అతని భుజముల వంటివో — ఏ దేవునికి మనం ఉపాసన చేయుదము?

येन द्यौरुग्रा पृथिवी च दृळ्हा येन स्वः स्तभितं येन नाकः । यो अन्तरिक्षे रजसो विमानः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥५॥

Yena dyaurugrā pṛthivī ca dṛḷhā yena svaḥ stabhitaṃ yena nākaḥ | yo antarikṣe rajaso vimānaḥ kasmai devāya haviṣā vidhema ||5||

ఎవనిచేత ఉగ్ర ద్యులోకము, పృథివి దృఢమైనవో, ఎవనిచేత స్వర్లోకము, నాకము (ఆకాశం) స్థిరమైనవో, ఎవడు అంతరిక్షంలో రజస్సు విధాతయో — ఏ దేవునికి మనం ఉపాసన చేయుదము?

यं क्रन्दसी अवसा तस्तभाने अभ्यैक्षेतां मनसा रेजमाने । यत्राधि सूर उदितो विभाति कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥६॥

Yaṃ krandasī avasā tastabhāne abhyaikṣetāṃ manasā rejamāne | yatrādhi sūra udito vibhāti kasmai devāya haviṣā vidhema ||6||

ఎవని సహాయంతో ధరింపబడిన ద్యావాపృథివులు, మనస్సులో కంపించుచు ఎవని వైపు చూచుచుండెనో, ఎక్కడ ఉదయించిన సూర్యుడు ప్రకాశించునో — ఏ దేవునికి మనం ఉపాసన చేయుదము?

आपो ह यद्बृहतीर्विश्वमायन्गर्भं दधाना जनयन्तीरग्निम् । ततो देवानां समवर्ततासुरेकः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥७॥

Āpo ha yadbṛhatīrviśvamāyangarbhaṃ dadhānā janayantīragnim | tato devānāṃ samavartatāsureka kasmai devāya haviṣā vidhema ||7||

మహా జలములు వచ్చినప్పుడు, విశ్వ గర్భాన్ని ధరించుచు, అగ్నిని జనింపజేయుచు, అప్పుడు దేవతల ఏక ప్రాణము (అసువు) ఆవిర్భవించెను — ఏ దేవునికి మనం ఉపాసన చేయుదము?

यश्चिदापो महिना पर्यपश्यद्दक्षं दधाना जनयन्तीर्यज्ञम् । यो देवेष्वधि देव एक आसीत्कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥८॥

Yaścidāpo mahinā paryapaśyaddakṣaṃ dadhānā janayantīryajñam | yo deveṣvadhi deva eka āsītkasmai devāya haviṣā vidhema ||8||

తన మహిమతో సామర్థ్యమును ధరించి యజ్ఞమును జనింపజేయుచున్న ఆ జలములను చూచినవాడు, దేవతలలో కూడ ఏకైక అధిదేవుడైనవాడు — ఏ దేవునికి మనం ఉపాసన చేయుదము?

मा नो हिंसीज्जनिता यः पृथिव्या यो वा दिवं सत्यधर्मा जजान । यश्चापश्चन्द्रा बृहतीर्जजान कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥९॥

Mā no hiṃsījjanitā yaḥ pṛthivyā yo vā divaṃ satyadharmā jajāna | yaścāpaścandrā bṛhatīrjajāna kasmai devāya haviṣā vidhema ||9||

అతడు మనకు హాని చేయకుండుగాక — ఎవడు పృథివికి జనకుడో, ఎవడు సత్యధర్ముడై ద్యులోకాన్ని రచించెనో, ఎవడు మహా ప్రకాశించు జలములను ఉత్పన్నం చేసెనో — ఏ దేవునికి మనం ఉపాసన చేయుదము?

प्रजापते न त्वदेतान्यन्यो विश्वा जातानि परि ता बभूव । यत्कामास्ते जुहुमस्तन्नो अस्तु वयं स्याम पतयो रयीणाम् ॥१०॥

Prajāpate na tvadetānyanyo viśvā jātāni pari tā babhūva | yatkāmāste juhumastanno astu vayaṃ syāma patayo rayīṇām ||10||

ఓ ప్రజాపతీ! నీవు తప్ప మరెవరూ ఈ సమస్త ఉత్పన్న పదార్థాలను వ్యాపించలేకపోయిరి. ఏ కామనతో మేము నీకు ఆహుతి ఇచ్చుదుమో, అది మాకు లభించుగాక; మేము ధన-సంపదల ప్రభువులమగుదుము.