রাম রক্ষা স্তোত্র — Complete Lyrics
राम रक्षा स्तोत्र
Sanskrit text with English transliteration and translation
Verse 1
॥ ॐ श्रीगणेशाय नमः ॥
अस्य श्रीरामरक्षास्तोत्रमन्त्रस्य बुधकौशिक ऋषिः ।
श्रीसीतारामचन्द्रो देवता । अनुष्टुप् छन्दः ।
सीता शक्तिः । श्रीमद् हनुमान् कीलकम् ।
श्रीरामचन्द्रप्रीत्यर्थे रामरक्षास्तोत्रजपे विनियोगः ॥
Om shriganeshaya namah
Asya shriramarakshastotramantrasya budhakaushika rishih
Shrisitaramachandro devata anushtup chhandah
Sita shaktih shrimad hanuman kilakam
Shriramachandraprityarthe ramarakshastotrajape viniyogah
ওঁ, শ্রী গণেশকে নমস্কার। এই রামরক্ষাস্তোত্র মন্ত্রের ঋষি বুধকৌশিক; দেবতা শ্রী সীতারামচন্দ্র; ছন্দ অনুষ্টুপ; শক্তি সীতা; কীলক শ্রী হনুমান। শ্রী রামচন্দ্রের প্রসন্নতার জন্য এর বিনিয়োগ।
Verse 2
अथ ध्यानम् ॥
ध्यायेदाजानुबाहुं धृतशरधनुषं बद्धपद्मासनस्थं
पीतं वासो वसानं नवकमलदलस्पर्धिनेत्रं प्रसन्नम् ।
वामाङ्कारूढसीतामुखकमलमिलल्लोचनं नीरदाभं
नानालङ्कारदीप्तं दधतमुरुजटामण्डनं रामचन्द्रम् ॥
Atha dhyanam
Dhyayedajanubahum dhritasharadhanusham baddhapadmasanastham
Pitam vaso vasanam navakamaladalaspardhinetram prasannam
Vamankarudhasitamukhakamalamilallochanam niradabham
Nanalankaradiptam dadhatamurujatamandanam ramachandram
ধ্যান: হাঁটু পর্যন্ত দীর্ঘ ভুজা সহ, ধনুর্বাণ ধারণ করে, পদ্মাসনে স্থির বসে, পীতবস্ত্রধারী, নবীন কমলদলের সমান নেত্রবিশিষ্ট, প্রসন্নমুখ রামচন্দ্রের ধ্যান করা উচিত; যাঁর বাম কোলে বিরাজমান সীতার মুখকমলের সঙ্গে মিলিত দৃষ্টিসম্পন্ন, মেঘের সমান শ্যাম, অনেক অলঙ্কারে দীপ্ত, বিশাল জটামণ্ডলধারী।
Verse 3
चरितं रघुनाथस्य शतकोटि प्रविस्तरम् ।
एकैकमक्षरं पुंसां महापातकनाशनम् ॥ १॥
Charitam raghunathasya shatakoti pravistaram
Ekaikamaksharam pumsam mahapatakanashanam
রঘুনাথের চরিত্র শত কোটি বিস্তারবিশিষ্ট; তার প্রতিটি অক্ষর মনুষ্যের মহাপাতক নাশ করে।
Verse 4
ध्यात्वा नीलोत्पलश्यामं रामं राजीवलोचनम् ।
जानकीलक्ष्मणोपेतं जटामुकुटमण्डितम् ॥ २॥
Dhyatva nilotpalashyamam ramam rajivalochanam
Janakilakshmanopetam jatamukutamanditam
নীলকমলের সমান শ্যাম, রাজীবলোচন, জানকী ও লক্ষ্মণ সহিত, জটামুকুটে শোভিত রামের ধ্যান করে —
Verse 5
सासितूणधनुर्बाणपाणिं नक्तञ्चरान्तकम् ।
स्वलीलया जगत्त्रातुमाविर्भूतमजं विभुम् ॥ ३॥
Sasitunadhanurbanapanim naktancharantakam
Svalilaya jagattratumavirbhutamajam vibhum
— খড়্গ, তূণীর, ধনুর্বাণ হাতে নিয়ে, রাক্ষসদের অন্তক, নিজ লীলায় জগৎ রক্ষার্থে প্রকটিত অজন্মা বিভুর ধ্যান করে —
Verse 6
रामरक्षां पठेत्प्राज्ञः पापघ्नीं सर्वकामदाम् ।
शिरो मे राघवः पातु भालं दशरथात्मजः ॥ ४॥
Ramaraksham pathetprajnah papaghnim sarvakamadam
Shiro me raghavah patu bhalam dasharathatmajah
— বুদ্ধিমান পুরুষ পাপনাশিনী, সর্বকামপ্রদ রামরক্ষার পাঠ করুক। আমার মস্তকের রক্ষা রাঘব করুন; ললাটের দশরথপুত্র করুন।
Verse 7
कौसल्येयो दृशौ पातु विश्वामित्रप्रियः श्रुती ।
घ्राणं पातु मखत्राता मुखं सौमित्रिवत्सलः ॥ ५॥
Kausalyeyo drishau patu vishvamitrapriyah shruti
Ghranam patu makhatrata mukham saumitrivatsalah
নেত্রের রক্ষা কৌসল্যানন্দন করুন; কানের বিশ্বামিত্রপ্রিয় করুন; নাসিকার যজ্ঞরক্ষক করুন; মুখের সৌমিত্রিবৎসল (লক্ষ্মণের স্নেহশীল অগ্রজ) করুন।
Verse 8
जिह्वां विद्यानिधिः पातु कण्ठं भरतवन्दितः ।
स्कन्धौ दिव्यायुधः पातु भुजौ भग्नेशकार्मुकः ॥ ६॥
Jihvam vidyanidhih patu kantham bharatavanditah
Skandhau divyayudhah patu bhujau bhagneshakarmukah
জিহ্বার রক্ষা বিদ্যানিধি করুন; কণ্ঠের ভরতবন্দিত করুন; স্কন্ধের দিব্যায়ুধধারী করুন; ভুজার শিবধনুর্ভঞ্জক করুন।
Verse 9
करौ सीतापतिः पातु हृदयं जामदग्न्यजित् ।
मध्यं पातु खरध्वंसी नाभिं जाम्बवदाश्रयः ॥ ७॥
Karau sitapatih patu hridayam jamadagnyajit
Madhyam patu kharadhvamsi nabhim jambavadashrayah
হাতের রক্ষা সীতাপতি করুন; হৃদয়ের জামদগ্ন্যজিৎ (পরশুরাম বিজেতা) করুন; মধ্যভাগের খরধ্বংসী করুন; নাভির জাম্ববদাশ্রয় করুন।
Verse 10
सुग्रीवेशः कटी पातु सक्थिनी हनुमत्प्रभुः ।
ऊरू रघूत्तमः पातु रक्षःकुलविनाशकृत् ॥ ८॥
Sugriveshah kati patu sakthini hanumatprabhuh
Uru raghuttamah patu rakshahkulavinashakrit
কটির রক্ষা সুগ্রীবেশ করুন; জঙ্ঘার হনুমৎপ্রভু করুন; ঊরুর রঘুশ্রেষ্ঠ, রাক্ষসকুল-বিনাশক করুন।
Verse 11
जानुनी सेतुकृत्पातु जङ्घे दशमुखान्तकः ।
पादौ बिभीषणश्रीदः पातु रामोऽखिलं वपुः ॥ ९॥
Januni setukritpatu janghe dashamukhantakah
Padau bibhishanashridah patu ramokhilam vapuh
হাঁটুর রক্ষা সেতুনির্মাতা করুন; পায়ের ডিমার দশমুখ-অন্তক করুন; পায়ের বিভীষণশ্রীদ করুন — এবং সম্পূর্ণ শরীরের রাম করুন!
Verse 12
एतां रामबलोपेतां रक्षां यः सुकृती पठेत् ।
स चिरायुः सुखी पुत्री विजयी विनयी भवेत् ॥ १०॥
Etam ramabalopetam raksham yah sukriti pathet
Sa chirayuh sukhi putri vijayi vinayi bhavet
যে পুণ্যাত্মা রামবলযুক্ত এই রক্ষার পাঠ করে, সে দীর্ঘায়ু, সুখী, পুত্রবান, বিজয়ী ও বিনয়ী হয়।
Verse 13
पातालभूतलव्योमचारिणश्छद्मचारिणः ।
न द्रष्टुमपि शक्तास्ते रक्षितं रामनामभिः ॥ ११॥
Patalabhutalavyomacharinashchhadmacharinah
Na drashtumapi shaktaste rakshitam ramanamabhih
পাতাল, ভূতল ও আকাশে বিচরণকারী এবং ছদ্মবেশী প্রাণী — রামনামে রক্ষিত ব্যক্তিকে দেখতেও পারে না।
Verse 14
रामेति रामभद्रेति रामचन्द्रेति वा स्मरन् ।
नरो न लिप्यते पापैः भुक्तिं मुक्तिं च विन्दति ॥ १२॥
Rameti ramabhadreti ramachandreti va smaran
Naro na lipyate papaih bhuktim muktim cha vindati
'রাম', 'রামভদ্র' অথবা 'রামচন্দ্র' স্মরণকারী মনুষ্য পাপে লিপ্ত হয় না; সে ভোগ ও মোক্ষ উভয়ই পায়।
Verse 15
जगज्जैत्रैकमन्त्रेण रामनाम्नाभिरक्षितम् ।
यः कण्ठे धारयेत्तस्य करस्थाः सर्वसिद्धयः ॥ १३॥
Jagajjaitraikamantrena ramanamnabhirakshitam
Yah kanthe dharayettasya karasthah sarvasiddhayah
জগৎজয়ী একমাত্র মন্ত্র — রামনাম — দ্বারা রক্ষিত হয়ে যে তা কণ্ঠে ধারণ করে, তার হাতে সমস্ত সিদ্ধি থাকে।
Verse 16
वज्रपञ्जरनामेदं यो रामकवचं स्मरेत् ।
अव्याहताज्ञः सर्वत्र लभते जयमङ्गलम् ॥ १४॥
Vajrapanjaranamedam yo ramakavacham smaret
Avyahatajnah sarvatra labhate jayamangalam
বজ্রপঞ্জর নামক এই রামকবচ যে স্মরণ করে, তার আজ্ঞা সর্বত্র অবাধিত থাকে এবং সে বিজয় ও মঙ্গল প্রাপ্ত করে।
Verse 17
आदिष्टवान् यथा स्वप्ने रामरक्षामिमां हरः ।
तथा लिखितवान् प्रातः प्रबुद्धो बुधकौशिकः ॥ १५॥
Adishtavan yatha svapne ramarakshamimam harah
Tatha likhitavan pratah prabuddho budhakaushikah
যেমন শিব (হর) স্বপ্নে আদেশ দিলেন, তেমনই প্রাতে জেগে বুধকৌশিক এই রামরক্ষা লিখে নিলেন।
Verse 18
आरामः कल्पवृक्षाणां विरामः सकलापदाम् ।
अभिरामस्त्रिलोकानां रामः श्रीमान् स नः प्रभुः ॥ १६॥
Aramah kalpavrikshanam viramah sakalapadam
Abhiramastrilokanam ramah shriman sa nah prabhuh
রাম কল্পবৃক্ষের উদ্যান, সমস্ত আপদের বিরাম, তিন লোকের অভিরাম; সেই শ্রীমান রামই আমাদের প্রভু।
Verse 19
तरुणौ रूपसम्पन्नौ सुकुमारौ महाबलौ ।
पुण्डरीकविशालाक्षौ चीरकृष्णाजिनाम्बरौ ॥ १७॥
Tarunau rupasampannau sukumarau mahabalau
Pundarikavishalakshau chirakrishnajinambarau
তরুণ, রূপসম্পন্ন, সুকুমার, মহাবলী, কমলের সমান বিশাল নেত্রবিশিষ্ট, চীর ও কৃষ্ণমৃগচর্ম ধারণকারী —
Verse 20
फलमूलाशिनौ दान्तौ तापसौ ब्रह्मचारिणौ ।
पुत्रौ दशरथस्यैतौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ १८॥
Phalamulashinau dantau tapasau brahmacharinau
Putrau dasharathasyaitau bhratarau ramalakshmanau
— ফল-মূল ভক্ষণকারী, সংযমী, তপস্বী, ব্রহ্মচারী — দশরথের এই দুই পুত্র, ভাই রাম ও লক্ষ্মণ —
Verse 21
शरण्यौ सर्वसत्त्वानां श्रेष्ठौ सर्वधनुष्मताम् ।
रक्षः कुलनिहन्तारौ त्रायेतां नो रघूत्तमौ ॥ १९॥
Sharanyau sarvasattvanam shreshthau sarvadhanushmatam
Rakshah kulanihantarau trayetam no raghuttamau
— সমস্ত প্রাণীর শরণদাতা, সর্ব ধনুর্ধরের মধ্যে শ্রেষ্ঠ, রাক্ষসকুল সংহারক — সেই রঘুশ্রেষ্ঠ আমাদের রক্ষা করুন।
Verse 22
आत्तसज्जधनुषाविषुस्पृशावक्षयाशुगनिषङ्गसङ्गिनौ ।
रक्षणाय मम रामलक्ष्मणावग्रतः पथि सदैव गच्छताम् ॥ २०॥
Attasajjadhanushavishusprishavakshayashuganishangasanginau
Rakshanaya mama ramalakshmanavagratah pathi sadaiva gachchhatam
ধনুক চড়িয়ে, বাণ স্পর্শ করে, অক্ষয় তূণীরযুক্ত রাম-লক্ষ্মণ আমার রক্ষার্থে পথে সদা আমার আগে চলুন।
Verse 23
सन्नद्धः कवची खड्गी चापबाणधरो युवा ।
गच्छन्मनोरथोऽस्माकं रामः पातु सलक्ष्मणः ॥ २१॥
Sannaddhah kavachi khadgi chapabanadharo yuva
Gachchhanmanorathosmakam ramah patu salakshmanah
কবচধারী, খড়্গ ও ধনুর্বাণ নিয়ে, সন্নদ্ধ যুব রাম লক্ষ্মণ সহিত, আমাদের মনোকামনা পূর্ণ করতে করতে চলে আমাদের রক্ষা করুন।
Verse 24
रामो दाशरथिः शूरो लक्ष्मणानुचरो बली ।
काकुत्स्थः पुरुषः पूर्णः कौसल्येयो रघूत्तमः ॥ २२॥
Ramo dasharathih shuro lakshmananucharo bali
Kakutsthah purushah purnah kausalyeyo raghuttamah
রাম — দাশরথি, শূর, লক্ষ্মণের অনুচর, বলী, কাকুৎস্থ, পূর্ণপুরুষ, কৌসল্যানন্দন, রঘুশ্রেষ্ঠ —
Verse 25
वेदान्तवेद्यो यज्ञेशः पुराणपुरुषोत्तमः ।
जानकीवल्लभः श्रीमान् अप्रमेय पराक्रमः ॥ २३॥
Vedantavedyo yajneshah puranapurushottamah
Janakivallabhah shriman aprameya parakramah
— বেদান্ত দ্বারা জ্ঞাত, যজ্ঞেশ, পুরাণপুরুষোত্তম, জানকীবল্লভ, শ্রীমান, অপ্রমেয় পরাক্রমী —
Verse 26
इत्येतानि जपन्नित्यं मद्भक्तः श्रद्धयान्वितः ।
अश्वमेधाधिकं पुण्यं सम्प्राप्नोति न संशयः ॥ २४॥
Ityetani japannityam madbhaktah shraddhayanvitah
Ashvamedhadhikam punyam samprapnoti na samshayah
— এই নামগুলি যে নিত্য শ্রদ্ধাপূর্বক জপ করে, সে নিঃসন্দেহে অশ্বমেধ অপেক্ষাও অধিক পুণ্য প্রাপ্ত করে।
Verse 27
रामं दूर्वादलश्यामं पद्माक्षं पीतवाससम् ।
स्तुवन्ति नामभिर्दिव्यैः न ते संसारिणो नराः ॥ २५॥
Ramam durvadalashyamam padmaksham pitavasasam
Stuvanti namabhirdivyaih na te samsarino narah
দূর্বাদলের সমান শ্যাম, কমলনয়ন, পীতবস্ত্রধারী রামের যাঁরা দিব্য নামে স্তুতি করেন, তাঁরা সংসার-বন্ধনে পড়েন না।
Verse 28
रामं लक्ष्मणपूर्वजं रघुवरं सीतापतिं सुन्दरम् ।
काकुत्स्थं करुणार्णवं गुणनिधिं विप्रप्रियं धार्मिकम् ।
राजेन्द्रं सत्यसन्धं दशरथतनयं श्यामलं शान्तमूर्तिम् ।
वन्दे लोकाभिरामं रघुकुलतिलकं राघवं रावणारिम् ॥ २६॥
Ramam lakshmanapurvajam raghuvaram sitapatim sundaram
Kakutstham karunarnavam gunanidhim viprapriyam dharmikam
Rajendram satyasandham dasharathatanayam shyamalam shantamurtim
Vande lokabhiramam raghukulatilakam raghavam ravanarim
লক্ষ্মণের অগ্রজ, রঘুবর, সীতাপতি, সুন্দর, কাকুৎস্থ, করুণাসাগর, গুণনিধি, বিপ্রপ্রিয়, ধার্মিক, রাজেন্দ্র, সত্যসন্ধ, দশরথপুত্র, শ্যামল, শান্তমূর্তি — লোকাভিরাম, রঘুকুলতিলক, রাবণারি রাঘবকে আমি বন্দনা করি।
Verse 29
रामाय रामभद्राय रामचन्द्राय वेधसे ।
रघुनाथाय नाथाय सीतायाः पतये नमः ॥ २७॥
Ramaya ramabhadraya ramachandraya vedhase
Raghunathaya nathaya sitayah pataye namah
রাম, রামভদ্র, বেধা (স্রষ্টা) রামচন্দ্র, রঘুনাথ, নাথ ও সীতাপতিকে নমস্কার।
Verse 30
श्रीराम राम रघुनन्दन राम राम
श्रीराम राम भरताग्रज राम राम ।
श्रीराम राम रणकर्कश राम राम
श्रीराम राम शरणं भव राम राम ॥ २८॥
Shrirama rama raghunandana rama rama
Shrirama rama bharatagraja rama rama
Shrirama rama ranakarkasha rama rama
Shrirama rama sharanam bhava rama rama
শ্রীরাম রাম রঘুনন্দন রাম রাম; শ্রীরাম রাম ভরতাগ্রজ রাম রাম; শ্রীরাম রাম রণকর্কশ রাম রাম; শ্রীরাম রাম — আমার শরণ হও, রাম রাম।
Verse 31
श्रीरामचन्द्रचरणौ मनसा स्मरामि
श्रीरामचन्द्रचरणौ वचसा गृणामि ।
श्रीरामचन्द्रचरणौ शिरसा नमामि
श्रीरामचन्द्रचरणौ शरणं प्रपद्ये ॥ २९॥
Shriramachandracharanau manasa smarami
Shriramachandracharanau vachasa grinami
Shriramachandracharanau shirasa namami
Shriramachandracharanau sharanam prapadye
শ্রী রামচন্দ্রের চরণ মন দিয়ে স্মরণ করি; বচন দিয়ে গুণগান করি; মস্তক দিয়ে নমন করি; এবং তাঁরই শরণ গ্রহণ করি।
Verse 32
माता रामो मत्पिता रामचन्द्रः
स्वामी रामो मत्सखा रामचन्द्रः ।
सर्वस्वं मे रामचन्द्रो दयालु-
र्नान्यं जाने नैव जाने न जाने ॥ ३०॥
Mata ramo matpita ramachandrah
Svami ramo matsakha ramachandrah
Sarvasvam me ramachandro dayalu-
Rnanyam jane naiva jane na jane
রাম আমার মাতা, রামচন্দ্র আমার পিতা; রাম স্বামী, রামচন্দ্র সখা; দয়ালু রামচন্দ্রই আমার সর্বস্ব — আমি অন্য কাউকে জানি না, জানি না, জানি না।
Verse 33
दक्षिणे लक्ष्मणो यस्य वामे तु जनकात्मजा ।
पुरतो मारुतिर्यस्य तं वन्दे रघुनन्दनम् ॥ ३१॥
Dakshine lakshmano yasya vame tu janakatmaja
Purato marutiryasya tam vande raghunandanam
যাঁর ডান দিকে লক্ষ্মণ ও বাম দিকে জনকাত্মজা (সীতা), এবং সম্মুখে মারুতি (হনুমান) — সেই রঘুনন্দনকে আমি বন্দনা করি।
Verse 34
लोकाभिरामं रणरङ्गधीरं
राजीवनेत्रं रघुवंशनाथम् ।
कारुण्यरूपं करुणाकरं तं
श्रीरामचन्द्रम् शरणं प्रपद्ये ॥ ३२॥
Lokabhiramam ranarangadhiram
Rajivanetram raghuvamshanatham
Karunyarupam karunakaram tam
Shriramachandram sharanam prapadye
লোকাভিরাম, রণরঙ্গধীর, রাজীবনেত্র, রঘুবংশনাথ, করুণারূপ, করুণাকর — সেই শ্রী রামচন্দ্রের আমি শরণ নিই।
Verse 35
मनोजवं मारुततुल्यवेगं
जितेन्द्रियं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ।
वातात्मजं वानरयूथमुख्यं
श्रीरामदूतं शरणं प्रपद्ये ॥ ३३॥
Manojavam marutatulyavegam
Jitendriyam buddhimatam varishtham
Vatatmajam vanarayuthamukhyam
Shriramadutam sharanam prapadye
মনের সমান বেগবান, বায়ুর সমান গতিমান, জিতেন্দ্রিয়, বুদ্ধিমানদের মধ্যে শ্রেষ্ঠ, বাতাত্মজ, বানরযূথমুখ্য — সেই রামদূত (হনুমান)-এর আমি শরণ নিই।
Verse 36
कूजन्तं रामरामेति मधुरं मधुराक्षरम् ।
आरुह्य कविताशाखां वन्दे वाल्मीकिकोकिलम् ॥ ३४॥
Kujantam ramarameti madhuram madhuraksharam
Aruhya kavitashakham vande valmikikokilam
'রাম-রাম'-এর মধুর মধুরাক্ষর ধ্বনিতে কূজনকারী, কবিতার শাখায় বসা বাল্মীকি-কোকিলকে আমি বন্দনা করি।
Verse 37
आपदामपहर्तारं दातारं सर्वसम्पदाम् ।
लोकाभिरामं श्रीरामं भूयो भूयो नमाम्यहम् ॥ ३५॥
Apadamapahartaram dataram sarvasampadam
Lokabhiramam shriramam bhuyo bhuyo namamyaham
আপদ হরণকারী, সমস্ত সম্পদের দাতা, লোকাভিরাম শ্রীরামকে আমি বারবার নমস্কার করি।
Verse 38
भर्जनं भवबीजानामर्जनं सुखसम्पदाम् ।
तर्जनं यमदूतानां रामरामेति गर्जनम् ॥ ३६॥
Bharjanam bhavabijanamarjanam sukhasampadam
Tarjanam yamadutanam ramarameti garjanam
ভববীজের দহন, সুখ-সম্পদের অর্জন, যমদূতের ত্রাস — এমনই 'রাম-রাম'-এর গর্জন।
Verse 39
रामो राजमणिः सदा विजयते रामं रमेशं भजे
रामेणाभिहता निशाचरचमू रामाय तस्मै नमः ।
रामान्नास्ति परायणं परतरं रामस्य दासोऽस्म्यहं
रामे चित्तलयः सदा भवतु मे भो राम मामुद्धर ॥ ३७॥
Ramo rajamanih sada vijayate ramam ramesham bhaje
Ramenabhihata nishacharachamu ramaya tasmai namah
Ramannasti parayanam parataram ramasya dasosmyaham
Rame chittalayah sada bhavatu me bho rama mamuddhara
রাজমণি রাম সদা বিজয়ী হন; আমি রমেশ রামের ভজন করি; রাম রাক্ষসসেনা নাশ করলেন, সেই রামকে নমস্কার; রাম অপেক্ষা উচ্চতর কোনো আশ্রয় নেই; আমি রামের দাস; আমার মন সদা রামে লীন থাকুক; হে রাম, আমার উদ্ধার করুন।
Verse 40
रामरामेति रामेति रमे रामे मनोरमे ।
सहस्रनामतत्तुल्यं रामनाम वरानने ॥ ३८॥
Ramarameti rameti rame rame manorame
Sahasranamatattulyam ramanama varanane
'রাম রাম' — এইভাবে মনোরম রামে আমি রমণ করি; হে সুমুখী! রামনাম (বিষ্ণুর) সহস্রনামের তুল্য।
Verse 41
इति श्रीबुधकौशिकविरचितं श्रीरामरक्षास्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥
॥ श्रीसीतारामचन्द्रार्पणमस्तु ॥
Iti shribudhakaushikavirachitam shriramarakshastotram sampurnam
Shrisitaramachandrarpanamastu
এইভাবে সিদ্ধ বুধকৌশিক মুনি রচিত শ্রী রামরক্ষাস্তোত্র সম্পূর্ণ হল। তা শ্রী সীতারামচন্দ্রকে অর্পিত হোক।
Want to understand every word?
Read Word-by-Word Meaning →