Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnaarjuna-vishada-yoga

ஶ்ரீமத்பகவத்கீதா ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுநஃ ஸம்க்யே

Bhagavad Gita 1.47 — Evam Uktva Arjunah Sankhye in Tamil · தமிழ்

🕉️ hindu·📿 1× ஜபம்·🕐 கீதையின் முதல் அத்தியாயத்தின் வாசிப்பு அல்லது ஜபத்தின் நிறைவில்·📜 Bhagavad Gita Chapter 1, Verse 47
Share:

பொருள்

இது முதல் அத்தியாயத்தின் இறுதி ஶ்லோகம், சஞ்சயன் கூறுகிறான். தன் துயரத்தையும் போரிடாமைக்கான தர்க்கங்களையும் வெளிப்படுத்திய பின் அர்ஜுனன் தன் புகழ்பெற்ற காண்டீவ வில்லை அம்புகளுடன் கீழே வைத்து, துயரத்தால் கலங்கிய மனத்துடன் தேரின் இருக்கையில் அமர்கிறான். இந்த ஶ்லோகம் அர்ஜுனனின் விரக்தியை நிறைவு செய்து, கேட்பவரை கிருஷ்ணரின் பதிலுக்குத் தயார்செய்கிறது, இதனுடன் இரண்டாம் அத்தியாயத்தின் மாபெரும் உபதேசம் தொடங்குகிறது.

தோற்றம் & கதை

Bhagavad Gita Chapter 1, Verse 47 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

தன் உறவினருடனும் ஆசிரியருடனும் போரிடும் வேதனையை வெளிப்படுத்திய பின் அர்ஜுனன் முற்றிலும் ஊக்கமிழக்கிறான். முதல் அத்தியாயத்தின் இந்த முடிவு ஶ்லோகத்தில் சஞ்சயன் திருதராஷ்டிரனுக்குக் கூறுகிறான், அர்ஜுனனின் கைகளிலிருந்து வில்லும் அம்புகளும் எவ்வாறு நழுவின, துயரத்தில் மூழ்கிய மனத்துடன் அவன் தேரின் இருக்கையில் எவ்வாறு அமர்ந்தான் என்று -- அந்தத் தருணம் வரும் அத்தியாயங்களில் கிருஷ்ணரின் உபதேசத்திற்கு வழியளிக்கிறது.

சாத்திரங்களில் கூறியபடி

நிராதரவில் அர்ஜுனன் தன் வில்லைக் கீழே வைத்த அந்தக் கணமே பகவத் கீதையின் ஞானத்தின் பிறப்புக் கணமாயிற்று என்று உரையாசிரியர்கள் கூறுகின்றனர் -- பக்தன் வேறெதுவும் செய்ய முடியாதபோது இறைவன் அனைத்தையும் செய்யத் தொடங்குகிறார் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.

மந்திரம்

எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்

ஸஞ்ஜய உவாச ஏவமுக்த்வாऽர்ஜுநஃ ஸம்க்யே ரதோபஸ்த உபாவிஶத்। விஸ்ரு'ஜ்ய ஸஶரம் சாபம் ஶோகஸம்விக்நமாநஸஃ॥

sañjaya uvācha evam uktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśhat visṛijya sa-śharaṁ chāpaṁ śhoka-saṁvigna-mānasaḥ

பொருள்:சஞ்சயன் கூறினான் -- போர்க்களத்தில் இவ்வாறு கூறி, துயரத்தால் கலங்கிய மனம் கொண்ட அர்ஜுனன் அம்புகளுடன் வில்லைத் துறந்து தேரின் பின்பகுதியில் அமர்ந்துவிட்டான்.

சொல்-சொல்லாகப் பொருள்

உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்

ஸஞ்ஜயஃ உவாச🔊sañjayaḥ uvāchaசஞ்சயன் கூறினான்
ஏவம் உக்த்வா🔊evam uktvāஇவ்வாறு கூறி; இப்படிச் சொல்லி
அர்ஜுநஃ🔊arjunaḥஅர்ஜுனன்
ஸம்க்யே🔊saṅkhyeபோர்க்களத்தில்
ரதோபஸ்தே🔊ratha-upastheதேரின் பின்பகுதியில்; தேரின் இருக்கையில்
உபாவிஶத்🔊upāviśhatஅமர்ந்துவிட்டான்
விஸ்ரு'ஜ்ய🔊visṛijyaதுறந்து; கீழே வைத்து
ஸஶரம்🔊sa-śharamஅம்புகளுடன்
சாபம்🔊chāpamவில்லை
ஶோக🔊śhokaதுயரத்தால்; துக்கத்தால்
ஸம்விக்ந🔊saṁvignaகலங்கிய; கலக்கமுற்ற
மாநஸஃ🔊mānasaḥமனம் கொண்ட

Bhagavad Gita 1.47 — Evam Uktva Arjunah Sankhye பாராயணப் பலன்கள்

அர்ஜுன விஷாத யோகம், அர்ஜுனனின் துயரத்தின் அத்தியாயத்தின் உச்சத்தைக் குறிக்கிறது

நம் சொந்த பலம் தீர்ந்துபோகும் இடத்திலேயே சரணாகதி பெரும்பாலும் தொடங்குகிறது என்று சாதகனுக்கு நினைவூட்டுகிறது

அகங்காரத்தின் 'ஆயுதங்களை' துறப்பது ஞானம் பெறுவதற்கு முன் நிகழலாம் என்று காட்டுகிறது

இரண்டாம் அத்தியாயத்தின் ஒளிமயமான உபதேசம் தொடங்குவதற்கு முன் ஒரு சிந்தனைமிக்க இடைநிறுத்தத்தை அமைக்கிறது

நிராதரவான தருணங்களை அருளின் வாயிலாக ஏற்க பக்தனுக்கு உதவுகிறது

மரபுப்படி கீதையின் முதல் அத்தியாயத்தின் வாசிப்பை முடிக்க ஓதப்படுகிறது

Bhagavad Gita 1.47 — Evam Uktva Arjunah Sankhye பாராயண முறை

ஜப எண்ணிக்கை1முறை
சிறந்த நேரம்கீதையின் முதல் அத்தியாயத்தின் வாசிப்பு அல்லது ஜபத்தின் நிறைவில்

இந்த ஶ்லோகத்தை கீதையின் முதல் அத்தியாயத்தை முடிக்க ஓதுங்கள். ஜபிக்கும்போது அர்ஜுனன் தன் மாபெரும் வில்லைக் கீழே வைப்பதைக் கற்பனை செய்யுங்கள், அவனது பலம் தீர்ந்து, இதயம் உடைந்து. அந்த அமைதியில் நில்லுங்கள், ஆத்மா தானாக வேறெதுவும் செய்ய முடியாதபோது இயல்பாக தெய்வத்தை நோக்கித் திரும்புகிறது என்று உணர்ந்து. பின் இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் தொடருங்கள், அங்கு கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனை -- மற்றும் சாதகனை -- துயரத்திலிருந்து உயர்த்தத் தொடங்குகிறார்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்தப் பக்கத்தில் முழு Bhagavad Gita 1.47 — Evam Uktva Arjunah Sankhye தமிழ் எழுத்தில் உள்ளது — அதே மூல சுலோகங்கள், எழுத்துக்கு-எழுத்து ஒலிபெயர்க்கப்பட்டு, நீங்கள் எளிதாகப் படித்து ஓத முடியும். எந்த வரியையும் (அல்லது ▶ பொத்தானை) தொட்டு அதன் ஓதலைக் கேளுங்கள்.
ஆம் — எழுத்து மட்டுமே மாறுகிறது; சொற்களும் பொருளும் மூலமே. இந்தப் பக்கத்தின் வரிக்கு-வரி பொருள், பலன்கள், பாராயண முறை அப்படியே பொருந்தும்.
முதல் அத்தியாயத்தின் இறுதி ஶ்லோகத்தில் அர்ஜுனன், துயரத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, தன் வில்லையும் அம்புகளையும் கீழே வைத்து தேரின் இருக்கையில் அமர்கிறான். சஞ்சயன் இந்தத் தருணத்தை குருட்டு அரசன் திருதராஷ்டிரனுக்கு விவரிக்கிறான்.
அர்ஜுனன் காண்டீவத்தை, தன் புகழ்பெற்ற தெய்வீக வில்லை, அம்புகளுடன் கீழே வைக்கிறான். தன் காலத்தின் மிகச்சிறந்த வில்லாளி தன் ஆயுதத்தைத் துறப்பது, துயரமும் குழப்பமும் அவனை எவ்வளவு முழுமையாக ஆட்கொண்டிருந்தன என்பதைக் காட்டுகிறது.
இந்த அத்தியாயத்தின் பெயர் அர்ஜுன விஷாத யோகம் -- அர்ஜுனனின் துயரத்தின் யோகம். இது அவனது வீழ்ச்சியுடன் முடிகிறது, இதனால் அடுத்த அத்தியாயம் கிருஷ்ணரின் உபதேசத்தைத் தொடங்க முடியும், இது அர்ஜுனனின் விரக்தியை பகவத் கீதையின் ஞானத்திற்கான வாய்ப்பாக மாற்றுகிறது.
நம் சொந்த முயற்சிகளையும் அகங்காரத்தையும் ஒதுக்கி வைக்க வேண்டிய தருணங்கள் சில உள்ளன என்று இது கற்பிக்கிறது. அர்ஜுனன் தன் வில்லைத் துறப்பது போல, தன் நிராதரவை ஒப்புக்கொண்டு இறைவனை நோக்கித் திரும்பும் சாதகன் உண்மையான வழிகாட்டுதலையும் அருளையும் பெறும் வாயிலைத் திறக்கிறான்.

இவையும் படியுங்கள்

பயனுள்ளதா? அன்புக்குரியவர்களுடன் பகிருங்கள் 🙏

Share:

முழு Bhagavad Gita 1.47 — Evam Uktva Arjunah Sankhyeஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்