ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗଵଦ୍ଗୀତା ୭.୩ — ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ସହସ୍ରେଷୁ
Bhagavad Gita 7.3 — Manushyanam Sahasreshu in Odia · ଓଡ଼ିଆ
ଆପଣଙ୍କ ଭାଷା/ଲିପିରେ ପଢ଼ନ୍ତୁ
✦ ଅର୍ଥ
ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଉପଦେଶ ଆରମ୍ଭ କରୁଥିବା ଏହି ଶ୍ଲୋକରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି ଯେ ସତ୍ୟ ଆତ୍ମ-ସିଦ୍ଧି କେତେ ଦୁର୍ଲଭ। ହଜାର ହଜାର ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ବିରଳ ଜଣେ ହିଁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପୂର୍ଣ୍ଣତ୍ୱ ପାଇଁ ପ୍ରୟତ୍ନ କରେ; ଏବଂ ସେହି ବିରଳ ପ୍ରୟତ୍ନଶୀଳ ସାଧକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, କୌଣସି ଅସାଧାରଣ ଆତ୍ମା ହିଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଯଥାର୍ଥ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଜାଣିପାରନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅନ୍ୱେଷଣର ଦୁର୍ଲଭତାକୁ ରେଖାଙ୍କିତ କରେ ଏବଂ ସାଧକଙ୍କୁ ଏହି ଦୁର୍ଲଭତମ ଉପଲବ୍ଧିର ମୂଲ୍ୟ ବୁଝି ତାହାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବାର ପ୍ରେରଣା ଦିଏ।
ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା
Bhagavad Gita Chapter 7, Verse 3 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଜ୍ଞାନ-ବିଜ୍ଞାନ ଯୋଗରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅନୁଭୂତି ସହିତ ନିଜ ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱରୂପର ଜ୍ଞାନ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି। ଏହି ଗୂଢ଼ ଶିକ୍ଷାର ଭୂମିକାରେ ସେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି ଯେ କାହାର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପୂର୍ଣ୍ଣତ୍ୱ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବା ହିଁ କେତେ ଦୁର୍ଲଭ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ରୂପରେ ଜାଣିବା ତାହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ — ଏହିପରି ସେ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ବର୍ତ୍ତମାନ ବାଣ୍ଟିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି ତାହାର ମୂଲ୍ୟ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତି।
✦ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି
କୁହାଯାଏ ଯେ ହଜାରେ କୌଣସି ଜଣେ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗୁଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଜାଣିବାର ମାତ୍ର ସତ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ହିଁ ଅନେକ ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ମହାନ ପୁଣ୍ୟର ଚିହ୍ନ — ଏବଂ ଭଗବାନ, ଏପରି ବିରଳ ଲାଳସା ଦେଖି, ସେହି ଆତ୍ମାକୁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ତାଙ୍କୁ ତତ୍ତ୍ୱତଃ ଜାଣି ନ ନିଅନ୍ତି ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିରନ୍ତର ନିଜ ଆଡ଼କୁ ଟାଣିଚାଲନ୍ତି।
ମନ୍ତ୍ର
ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ
ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ସହସ୍ରେଷୁ କଶ୍ିଚଦ୍ଯତତି ସିଦ୍ଧଯେ। ଯତତାମପି ସିଦ୍ଧାନାଂ କଶ୍ିଚନ୍ମାଂ ଵେତ୍ତି ତତ୍ତ୍ଵତଃ॥
manuṣhyāṇāṁ sahasreṣhu kaśhchid yatati siddhaye yatatām api siddhānāṁ kaśhchin māṁ vetti tattvataḥ
ଅର୍ଥ:ହଜାର ହଜାର ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ବିରଳ ଜଣେ ହିଁ ପୂର୍ଣ୍ଣତ୍ୱର ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରୟତ୍ନ କରେ; ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରୟତ୍ନ କରି ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ବିରଳ ଜଣେ ହିଁ ମୋତେ ତତ୍ତ୍ୱତଃ ଜାଣନ୍ତି।
ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ
ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ
Bhagavad Gita 7.3 — Manushyanam Sahasreshu ପାଠର ଲାଭ
ପ୍ରକାଶ କରେ ଯେ ସତ୍ୟ ଆତ୍ମ-ସିଦ୍ଧି କେତେ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ବହୁମୂଲ୍ୟ
ସାଧକଙ୍କୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅନ୍ୱେଷଣକୁ ସବୁଠାରୁ ଉପରେ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେବାର ପ୍ରେରଣା ଦିଏ
ପୂର୍ଣ୍ଣତ୍ୱ ପାଇଁ ଗମ୍ଭୀର, ନିଷ୍ଠାବାନ ପ୍ରୟତ୍ନ (ସାଧନା)କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ
ଭଗବାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ରୂପରେ ଜାଣିବାର ଗଭୀରତା ପ୍ରତି ନମ୍ରତା ବିକଶିତ କରେ
ଦିବ୍ୟଙ୍କୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବା ବିରଳ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ହେବାର ଆକାଂକ୍ଷା ଜଗାଏ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତତ୍ତ୍ୱତଃ ଜାଣିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ସୂଚାଇ ଭକ୍ତିକୁ ଗଭୀର କରେ
Bhagavad Gita 7.3 — Manushyanam Sahasreshu ପାଠ ବିଧି
ଏହି ଶ୍ଲୋକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ପୁନଃ ଜଗାଇବା ପାଇଁ ପାଠ କରନ୍ତୁ। ଚିନ୍ତନ କରନ୍ତୁ ଯେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଜାଣିବାର ଇଚ୍ଛା ମାତ୍ର ହିଁ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ବହୁମୂଲ୍ୟ, ଏବଂ ଏହାକୁ ଆପଣଙ୍କ ସାଧନାରେ ଅଧିକ ନିଷ୍ଠାର ପ୍ରେରଣା ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେତେବେଳେ ପ୍ରେରଣା କ୍ଷୀଣ ହୁଏ ସେତେବେଳେ ଚିନ୍ତନ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ଉତ୍ତମ ଶ୍ଲୋକ; ସେହି ବିରଳ ସାଧକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହେବାର ସଂକଳ୍ପ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ପ୍ରୟତ୍ନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ରୂପରେ ଜାଣିବାକୁ ଲାଳାୟିତ ହୁଅନ୍ତି।
ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ
ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ
ॐ
ସମ୍ପୂର୍ଣ Bhagavad Gita 7.3 — Manushyanam Sahasreshu ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ