Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnavishvarupa-darshana-yoga

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗଵଦ୍ଗୀତା ୧୧.୩୬ — ସ୍ଥାନେ ହୃଷୀକେଶ

Bhagavad Gita 11.36 — Sthane Hrishikesha in Odia · ଓଡ଼ିଆ

🕉️ hindu·📿 11× ଜପ·🕐 ପୂଜା ଓ ଭକ୍ତିମୟ ଗାୟନ ସମୟରେ, କିମ୍ବା ଭଗବାନଙ୍କ ମହିମା ଚିନ୍ତନ କରିବା ସମୟରେ·📜 Bhagavad Gita Chapter 11, Verse 36
Share:

ଅର୍ଥ

ଲୌକିକ ଦର୍ଶନର ବିସ୍ମୟ ଓ ଭୟ ପରେ ଅର୍ଜୁନ ନିଜ ଧୈର୍ୟ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଲାଗନ୍ତି। ସେ କହନ୍ତି ଯେ ଏହା ଉଚିତ ହିଁ ଯେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମହିମାରେ ସମଗ୍ର ଜଗତ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ପ୍ରେମପୂର୍ବକ ଅନୁରକ୍ତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଆସୁରୀ ଶକ୍ତିମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାନ୍ତି ଓ ସିଦ୍ଧଜନମାନେ ନତମସ୍ତକ ହୋଇ ବନ୍ଦନା କରନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଭଗବାନଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଭୟକୁ ତାଙ୍କ ମହିମାରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ଆନନ୍ଦ ଓ ପ୍ରେମ ସହିତ ସୁନ୍ଦର ସନ୍ତୁଳନରେ ରଖେ।

ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା

Bhagavad Gita Chapter 11, Verse 36 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ, ବିଶ୍ୱରୂପ ଦର୍ଶନ ଯୋଗରେ, ଅତି ବିଶାଳ ଲୌକିକ ରୂପ ଦେଖି ଅର୍ଜୁନ ସ୍ୱସ୍ଥ ହୁଅନ୍ତି ଓ ପ୍ରାର୍ଥନାମାନଙ୍କ ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳା ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ସେହି ସ୍ତୁତି-ଗାନର ଆରମ୍ଭ କରେ, ଏହି ଦୃଢ଼ କରୁ ଯେ ଜଗତ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମହିମାରେ ଠିକ ହିଁ ହର୍ଷିତ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ଆସୁରୀ ଶକ୍ତିମାନେ ପଳାନ୍ତି ଓ ସିଦ୍ଧଜନମାନେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନତମସ୍ତକ ହୁଅନ୍ତି।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି

ପରମ୍ପରା ମାନେ ଯେ ଭଗବାନଙ୍କ ସେହି ଗୁଣଗାନ, ଯେପରି ଅର୍ଜୁନ ଏଠାରେ କରନ୍ତି, ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଏ ଓ ସମସ୍ତ ଭୟକାରକରୁ ରକ୍ଷା କରେ — କାରଣ ଯେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କ ନାମ ଓ ସ୍ତୁତି ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହୁଏ, ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼େ ଓ ଅନ୍ଧକାରର ଶକ୍ତିମାନେ ନିଜ ବଳ ହରାନ୍ତି।

ମନ୍ତ୍ର

ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ

ଅର୍ଜୁନ ଉଵାଚ ସ୍ଥାନେ ହୃଷୀକେଶ ତଵ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ଯା ଜଗତ୍ ପ୍ରହୃଷ୍ଯତ୍ଯନୁରଜ୍ଯତେ ଚ। ରକ୍ଷାଂସି ଭୀତାନି ଦିଶୋ ଦ୍ରଵନ୍ତି ସର୍ଵେ ନମସ୍ଯନ୍ତି ସିଦ୍ଧସଙ୍ଘାଃ॥

arjuna uvācha sthāne hṛiṣhīkeśha tava prakīrtyā jagat prahṛiṣhyaty anurajyate cha rakṣhānsi bhītāni diśho dravanti sarve namasyanti cha siddha-saṅghāḥ

ଅର୍ଥ:ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ: ହେ ହୃଷୀକେଶ! ଏହା ଉଚିତ ହିଁ ଯେ ଆପଣଙ୍କ ମହିମାରେ ଜଗତ ହର୍ଷିତ ହୁଏ ଓ ଅନୁରାଗ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଭୟଭୀତ ରାକ୍ଷସମାନେ ସବୁ ଦିଗକୁ ପଳାଇ ଯାଆନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧଗଣଙ୍କ ସମୁଦାୟ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି।

ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ

ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ

ଅର୍ଜୁନଃ ଉଵାଚ🔊arjunaḥ uvāchaଅର୍ଜୁନ କହିଲେ
ସ୍ଥାନେ🔊sthāneଏହା ଉଚିତ; ଠିକ ହିଁ
ହୃଷୀକେଶ🔊hṛiṣhīkeśhaହେ ହୃଷୀକେଶ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ (ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ)
ତଵ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ଯା🔊tava prakīrtyāଆପଣଙ୍କ ମହିମାରେ; ଆପଣଙ୍କ ସ୍ତୁତିରେ
ଜଗତ୍🔊jagatଜଗତ; ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ
ପ୍ରହୃଷ୍ଯତି🔊prahṛiṣhyatiହର୍ଷିତ ହୁଏ; ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ
ଅନୁରଜ୍ଯତେ🔊anurajyateଅନୁରାଗ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ପ୍ରେମରେ ଆକୃଷ୍ଟ ହୁଏ
🔊cha
ରକ୍ଷାଂସି🔊rakṣhānsiରାକ୍ଷସମାନେ
ଭୀତାନି🔊bhītāniଭୟଭୀତ; ଭୟଗ୍ରସ୍ତ
ଦିଶଃ ଦ୍ରଵନ୍ତି🔊diśho dravantiସବୁ ଦିଗକୁ ପଳାଇ ଯାଆନ୍ତି
ସର୍ଵେ🔊sarveସମସ୍ତେ
ନମସ୍ଯନ୍ତି🔊namasyantiନମସ୍କାର କରନ୍ତି; ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି
🔊cha
ସିଦ୍ଧସଙ୍ଘାଃ🔊siddha-saṅghāḥସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ (ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ) ସମୁଦାୟ

Bhagavad Gita 11.36 — Sthane Hrishikesha ପାଠର ଲାଭ

ଭଗବାନଙ୍କ ମହିମାର ଉତ୍ସବ ପାଳନକାରୀ ହର୍ଷପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତୁତିର ଶ୍ଲୋକ

ଏହା ଦୃଢ଼ କରେ ଯେ ଭଗବାନଙ୍କ ମହିମା ଭକ୍ତିମୟ ଜଗତକୁ ପ୍ରେମରେ ଆକୃଷ୍ଟ କରେ

ସାଧକଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଏ ଯେ ଭଗବାନଙ୍କ ସ୍ମରଣ ଭୟ ଓ ମନ୍ଦକୁ ଦୂର କରେ

ହୃଦୟକୁ ଦିବ୍ୟର ମହାନତାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ

ଭଗବାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନତମସ୍ତକ ହେଉଥିବା ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଆଦର୍ଶକୁ ସମ୍ମାନ କରେ

ଭଗବାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସନ୍ତୁଳିତ ଭକ୍ତି ବିକଶିତ କରେ

Bhagavad Gita 11.36 — Sthane Hrishikesha ପାଠ ବିଧି

ଜପ ସଂଖ୍ୟା11ଥର
ଉତ୍ତମ ସମୟପୂଜା ଓ ଭକ୍ତିମୟ ଗାୟନ ସମୟରେ, କିମ୍ବା ଭଗବାନଙ୍କ ମହିମା ଚିନ୍ତନ କରିବା ସମୟରେ

ଏହି ଶ୍ଲୋକର ପାଠ ଭଗବାନଙ୍କ ହର୍ଷପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତୁତି ରୂପେ କରନ୍ତୁ, ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ହୃଷୀକେଶ ରୂପେ ସମ୍ବୋଧନ କରୁ। ପାଠ କରିବା ସମୟରେ ଏହା ଉପରେ ମନନ କରନ୍ତୁ ଯେ ଭଗବାନଙ୍କ ସ୍ତୁତି କିପରି ହୃଦୟକୁ ହର୍ଷିତ କରେ ଓ ତାହାକୁ ପ୍ରେମରେ ଆକୃଷ୍ଟ କରେ, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ନାମରେ ଭୟ ଓ ନକାରାତ୍ମକତା ପଳାଇ ଯାଏ। ଏହା ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ଲୌକିକ ରୂପର ଭକ୍ତିମୟ କୀର୍ତ୍ତନ କିମ୍ବା ଚିନ୍ତନ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଶ୍ଲୋକ।

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ Bhagavad Gita 11.36 — Sthane Hrishikesha ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଦିଆଯାଇଛି — ସେହି ମୂଳ ଶ୍ଳୋକ, ଅକ୍ଷର-ଅକ୍ଷର ଲିପ୍ୟନ୍ତରିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସହଜରେ ପଢ଼ି ଜପ କରିପାରିବେ। ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି (କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍) ଛୁଇଁ ତାହାର ପାଠ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ହଁ — କେବଳ ଲିପି ବଦଳେ; ଶବ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମୂଳ ହିଁ ରହେ। ଏହି ପୃଷ୍ଠାର ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ, ଲାଭ ଓ ପାଠ ବିଧି ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ।
ଅର୍ଜୁନ କହନ୍ତି ଯେ ଏହା ଉଚିତ ହିଁ ଯେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମହିମାରେ ଜଗତ ହର୍ଷିତ ହୁଏ ଓ ପ୍ରେମରେ ଆକୃଷ୍ଟ ହୁଏ, ଯେ ଭୟଭୀତ ରାକ୍ଷସମାନେ ସବୁ ଦିଗକୁ ପଳାଇ ଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ଯେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧଗଣଙ୍କ ସମୁଦାୟ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି।
ଲୌକିକ ରୂପର ଉଗ୍ର ପକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ବିଚଳିତ ହେବା ପରେ, ଏଠାରେ ଅର୍ଜୁନ ସ୍ୱସ୍ଥ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ତୁତିରେ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରାର୍ଥନାମାନଙ୍କ ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି। ଏହା ଭୟରୁ ଆରାଧନା ଆଡ଼କୁ ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନ ଭଗବାନଙ୍କ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ମହିମାର ଗୁଣଗାନ କରନ୍ତି।
'ସ୍ଥାନେ'ର ଅର୍ଥ 'ଏହା ଉଚିତ' କିମ୍ବା 'ଠିକ ହିଁ'। ଅର୍ଜୁନ ଏହାକୁ ଏହି ଦୃଢ଼ କରିବାକୁ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ଯେ ଜଗତର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଆନନ୍ଦ ଓ ଭକ୍ତି, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ପଳାୟନ, ଏବଂ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ନମନ — ଏସବୁ ଭଗବାନଙ୍କ ମହିମା ପ୍ରତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଚିତ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା।
ଏହା ସ୍ତୁତିର ଉତ୍ଥାନକାରୀ ଶ୍ଲୋକ ଯାହା କୀର୍ତ୍ତନ ଓ ଚିନ୍ତନ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଏହାର ପାଠ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଭଗବାନଙ୍କ ମହାନତାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବାରେ ଏବଂ ଏହି ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ଯେ ଭଗବାନଙ୍କ ସ୍ମରଣ ଆନନ୍ଦ ଆଣେ ଓ ଭୟ ଦୂର କରେ, ସହିତ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ପରି ବିନମ୍ର ଶ୍ରଦ୍ଧା ପ୍ରେରଣା ଦିଏ।

ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଉପଯୋଗୀ ଲାଗିଲା କି? ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ 🙏

Share:

ସମ୍ପୂର୍ଣ Bhagavad Gita 11.36 — Sthane Hrishikesha ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ