Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnavishvarupa-darshana-yoga

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੧.੫੫ — ਮਤ੍ਕਰ੍ਮਕ੍ਰਿਨ੍ਮਤ੍ਪਰਮੋ

ಭಗವದ್ಗೀತೆ 11.55 — ಮತ್ಕರ್ಮಕೃನ್ಮತ್ಪರಮೋ in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 11× ਜਪ·🕐 ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰ ਦੇ ਧਿਆਨ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਗੀਤਾ-ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਸਮਾਪਨ ਉੱਤੇ·📜 Bhagavad Gita Chapter 11, Verse 55
Share:

ਅਰਥ

ਇਹ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਅਤੇ ਸਿਖਰਲਾ ਸ਼ਲੋਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਾਰ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭਗਤ ਭਗਵਾਨ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਟੀਚਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਨਾਸਕਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਦਿ ਸ਼ੰਕਰਾਚਾਰੀਆ ਨੇ ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਸਮੁੱਚੀ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਦਾ ਸਾਰ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਕਰਮ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵਭੂਤ-ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Bhagavad Gita Chapter 11, Verse 55 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ਇਹ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ-ਦਰਸ਼ਨ ਯੋਗ, ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਸ਼ਲੋਕ ਹੈ। ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੇਟ ਕੇ, ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਉਪਾਅ ਇੱਕੋ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਾਰ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਟੀਕਾਕਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਦਿ ਸ਼ੰਕਰਾਚਾਰੀਆ ਹਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਮੁੱਚੀ ਗੀਤਾ ਦਾ ਸਾਰਭੂਤ ਨਿਚੋੜ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੰਕਰਾਚਾਰੀਆ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ — ਜੋ ਇਸ ਇੱਕੋ ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੱਚੀ ਗੀਤਾ ਨੂੰ ਆਤਮਸਾਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਭਗਤ — ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਨਾਸਕਤ ਅਤੇ ਸਭ ਪ੍ਰਤੀ ਮਿੱਤਰਵਤ ਹੈ — ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਮਤ੍ਕਰ੍ਮਕ੍ਰਿਨ੍ਮਤ੍ਪਰਮੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਃ ਸਙ੍ਗਵਰ੍ਜਿਤਃ। ਨਿਰ੍ਵੈਰਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਸ਼ੁ ਯਃ ਮਾਮੇਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵ॥

mat-karma-kṛin mat-paramo mad-bhaktaḥ saṅga-varjitaḥ nirvairaḥ sarva-bhūteṣhu yaḥ sa mām eti pāṇḍava

ਅਰਥ:ਹੇ ਅਰਜੁਨ! ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਟੀਚਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈ ਅਤੇ ਆਸਕਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪ੍ਰਤੀ ਵੈਰ-ਭਾਵ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ — ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਮਤ੍ਕਰ੍ਮਕ੍ਰਿਤ੍🔊mat-karma-kṛitਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਮਤ੍ਪਰਮਃ🔊mat-paramaḥਜੋ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਟੀਚਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਃ🔊mad-bhaktaḥਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਅਨੁਰਕਤ; ਮੇਰਾ ਭਗਤ
ਸਙ੍ਗਵਰ੍ਜਿਤਃ🔊saṅga-varjitaḥਆਸਕਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ
ਨਿਰ੍ਵੈਰਃ🔊nirvairaḥਵੈਰ-ਭਾਵ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਦਵੇਸ਼ਰਹਿਤ
ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਸ਼ੁ🔊sarva-bhūteṣhuਸਮੂਹ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ
ਯਃ🔊yaḥਜੋ
ਸਃ🔊saḥਉਹ
ਮਾਮ੍🔊māmਮੈਨੂੰ
ਏਤਿ🔊etiਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਪਾਣ੍ਡਵ🔊pāṇḍavaਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਪਾਂਡੂ-ਪੁੱਤਰ

ಭಗವದ್ಗೀತೆ 11.55 — ಮತ್ಕರ್ಮಕೃನ್ಮತ್ಪರಮೋ ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਸ਼ੰਕਰਾਚਾਰੀਆ ਦੁਆਰਾ ਸਮੁੱਚੀ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਦਾ ਸਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਇੱਕੋ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨ, ਵਿਹਾਰਕ ਸੂਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ

ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਕਰਮ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਅਨਾਸਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਜੋੜਦਾ ਹੈ

ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵਿਸ਼ਵ-ਮਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਵੈਰ-ਰਹਿਤਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਸੱਚੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਪਰਮ-ਪਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ

ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਨਿੱਤ ਮਨਨ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਲੋਕ

ಭಗವದ್ಗೀತೆ 11.55 — ಮತ್ಕರ್ಮಕೃನ್ಮತ್ಪರಮೋ ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ11ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰ ਦੇ ਧਿਆਨ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਗੀਤਾ-ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਸਮਾਪਨ ਉੱਤੇ

ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਨਿੱਤ ਸੰਕਲਪ ਵਜੋਂ ਜਪੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗੀਤਾ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਮਾਰਗ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ। ਜਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੱਚੇ ਭਗਤ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਲੱਛਣਾਂ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕਰੋ: ਭਗਵਾਨ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਨਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਟੀਚਾ ਮੰਨਣਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ, ਅਨਾਸਕਤ ਰਹਿਣਾ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਾ ਰੱਖਣਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਦਿਨ ਭਰ ਆਪਣੇ ਆਚਰਣ ਦਾ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਕ ਬਣਨ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਧਾਰਨ ਕਰਮ ਵੀ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਹੋ ਜਾਣ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ಭಗವದ್ಗೀತೆ 11.55 — ಮತ್ಕರ್ಮಕೃನ್ಮತ್ಪರಮೋ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀ ਆਦਿ ਸ਼ੰਕਰਾਚਾਰੀਆ ਨੇ ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਸਮੁੱਚੀ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਦਾ ਸਾਰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਇੱਕੋ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੀਤਾ ਦੀਆਂ ਮੂਲ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ — ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਕਰਮ, ਭਗਤੀ, ਅਨਾਸਕਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਸਦਭਾਵ — ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਮਾਰਗ ਵਜੋਂ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਪੰਜ ਲੱਛਣ ਦੱਸਦਾ ਹੈ: ਭਗਵਾਨ ਲਈ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਨਾ (ਮਤ੍ਕਰਮਕ੍ਰਿਤ੍), ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਟੀਚਾ ਮੰਨਣਾ (ਮਤ੍ਪਰਮਃ), ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਗਤ ਹੋਣਾ (ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਃ), ਆਸਕਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣਾ (ਸਙ੍ਗਵਰ੍ਜਿਤਃ), ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਾ ਰੱਖਣਾ (ਨਿਰ੍ਵੈਰਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਸ਼ੁ)।
ਇਹ ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵੈਰ-ਰਹਿਤਤਾ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਾ ਭਗਤ ਸਭ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪ੍ਰਤੀ ਦਵੇਸ਼ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦੇ ਅੰਗ ਵਜੋਂ ਵਿਸ਼ਵ-ਮਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਦੇ ਅਚੰਭੇ-ਭਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਕੋਮਲਤਾ ਨਾਲ ਮੁੜ ਸਾਧਨਾ ਵੱਲ ਮੋੜਦੇ ਹੋਏ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਮਾਰਗ ਸਭ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜੀਵੀ ਗਈ ਪ੍ਰੇਮ-ਮਈ, ਅਨਾਸਕਤ, ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਗਤੀ ਹੀ ਹੈ — ਇਹ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ ಭಗವದ್ಗೀತೆ 11.55 — ಮತ್ಕರ್ಮಕೃನ್ಮತ್ಪರಮೋ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ