Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnaausterity-of-speech

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗଵଦ୍ଗୀତା ୧୭.୧୫ — ଅନୁଦ୍ଵେଗକରଂ ଵାକ୍ଯମ୍

ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ 17.15 — ಅನುದ್ವೇಗಕರಂ ವಾಕ್ಯಮ್ in Odia · ଓଡ଼ିଆ

🕉️ hindu·📿 11× ଜପ·🕐 ସକାଳେ, ବିଶେଷକରି ବୈଠକ, ବାର୍ତ୍ତାଳାପ ବା ଶିକ୍ଷାଦାନର ଦିନ ପୂର୍ବରୁ·📜 Bhagavad Gita Chapter 17, Verse 15
Share:

ଅର୍ଥ

ତ୍ରିବିଧ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବାଣୀର ତପର ସଂଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି। ଜିହ୍ୱାର ପ୍ରକୃତ ଅନୁଶାସନ ହେଉଛି ଏଭଳି ବଚନ କହିବା ଯାହା ଅନ୍ୟକୁ ବ୍ୟଥିତ ନ କରେ, ଯାହା ସତ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରକୃତରେ ହିତକର — ସେହିସଙ୍ଗେ ଶାସ୍ତ୍ରର ନିୟମିତ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ପଠନ। ଏହି ଗୋଟିଏ ଶ୍ଲୋକ ସମ୍ୟକ୍ ବାଣୀ ବିଷୟରେ ଗୀତାର ସର୍ବାଧିକ ବ୍ୟବହାରିକ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ; ଏହା ଯେକୌଣସି ଶାରୀରିକ ତପ ସମାନ ପବିତ୍ରକାରୀ ଅନୁଶାସନ।

ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା

Bhagavad Gita Chapter 17, Verse 15 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ, ଶ୍ରଦ୍ଧାତ୍ରୟ ବିଭାଗ ଯୋଗରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଆଚରଣ ତିନି ଗୁଣରେ କିପରି ରଞ୍ଜିତ ହୁଏ ତାହା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି। ଶରୀର, ବାଣୀ ଓ ମନର ତପ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁକରୁ, ବାଣୀର ତପର ଏହି ସଂଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି: ଏଭଳି ବଚନ ଯାହା ଉଦ୍ୱେଗ ସୃଷ୍ଟି ନ କରେ, ସତ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ଓ ହିତକର ହୁଏ, ଏବଂ ଯାହା ଶାସ୍ତ୍ରର ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ସହ ଯୁକ୍ତ।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି

କୁହାଯାଏ ଯେ ଯେଉଁ ଋଷିମାନେ ବାଣୀର ତପ ସିଦ୍ଧ କଲେ, ସେମାନେ 'ବାକ୍-ସିଦ୍ଧି' ଲାଭ କଲେ — ସେହି ଶକ୍ତି ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ କୋମଳ, ସତ୍ୟ ବଚନ ସର୍ବଦା ସତ୍ୟ ହେଉଥିଲା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଣୁଥିଲା — ଯାହା ଅନୁଶାସିତ ବାଣୀର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶକ୍ତି ଦର୍ଶାଏ।

ମନ୍ତ୍ର

ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ

ଅନୁଦ୍ଵେଗକରଂ ଵାକ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ପ୍ରିଯହିତଂ ଯତ୍। ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯାଭ୍ଯସନଂ ଚୈଵ ଵାଙ୍ମଯଂ ତପ ଉଚ୍ଯତେ॥

anudvega-karaṁ vākyaṁ satyaṁ priya-hitaṁ cha yat svādhyāyābhyasanaṁ chaiva vāṅ-mayaṁ tapa uchyate

ଅର୍ଥ:ଯେଉଁ ବାଣୀ ଉଦ୍ୱେଗ ସୃଷ୍ଟି ନ କରି, ସତ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ଓ ହିତକର ହୁଏ, ଏବଂ ବେଦର ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟର ନିୟମିତ ଅଭ୍ୟାସ — ଏହାକୁ ବାଣୀର ତପ କୁହାଯାଏ।

ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ

ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ

ଅନୁଦ୍ଵେଗକରମ୍🔊anudvega-karamଉଦ୍ୱେଗ କିମ୍ବା ବ୍ୟଥା ସୃଷ୍ଟି ନ କରିବା
ଵାକ୍ଯମ୍🔊vākyamବାଣୀ, ବଚନ
ସତ୍ଯମ୍🔊satyamସତ୍ୟ
ପ୍ରିଯହିତମ୍🔊priya-hitamପ୍ରିୟ ଓ ହିତକର
🔊chaଏବଂ
ଯତ୍🔊yatଯାହା
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯ🔊svādhyāyaଶାସ୍ତ୍ର ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ / ବେଦ ପଠନ
ଅଭ୍ଯସନମ୍🔊abhyasanamଅଭ୍ୟାସ, ନିୟମିତ ସାଧନା
ଚ ଏଵ🔊cha evaଏବଂ ମଧ୍ୟ
ଵାଙ୍ମଯମ୍🔊vāṅ-mayamବାଣୀ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ, ଜିହ୍ୱା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ
ତପଃ🔊tapaḥତପ, ତପସ୍ୟା
ଉଚ୍ଯତେ🔊uchyateକୁହାଯାଏ, କଥିତ ହୁଏ

ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ 17.15 — ಅನುದ್ವೇಗಕರಂ ವಾಕ್ಯಮ್ ପାଠର ଲାଭ

ଦୟାଳୁ, ସତ୍ୟ ଓ ହିତକର ବାଣୀର ଅନୁଶାସନ ଶିଖାଏ

ବିବାଦ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା କଠୋର, କଷ୍ଟଦାୟକ ବା ଉଦ୍ୱେଗଜନକ ଶବ୍ଦଠାରୁ ଦୂରେଇ ରହିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ

ସମ୍ୟକ୍ ବାଣୀକୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ତପ ଭାବେ ଜିହ୍ୱା ଓ ମନକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ

ପବିତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥର ନିୟମିତ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ପଠନକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରେ

ସମ୍ପର୍କ ଉନ୍ନତ କରେ ଏବଂ ପରିବାର ଓ ସମାଜରେ ସଦ୍ଭାବ ଆଣେ

ସତ୍ୟ କହିବାର ଉଚ୍ଚ ବୃତ୍ତି ଗଠନ କରେ ଯାହା ସେହିସଙ୍ଗେ କୋମଳ ଓ ଉପଯୋଗୀ ମଧ୍ୟ

ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ 17.15 — ಅನುದ್ವೇಗಕರಂ ವಾಕ್ಯಮ್ ପାଠ ବିଧି

ଜପ ସଂଖ୍ୟା11ଥର
ଉତ୍ତମ ସମୟସକାଳେ, ବିଶେଷକରି ବୈଠକ, ବାର୍ତ୍ତାଳାପ ବା ଶିକ୍ଷାଦାନର ଦିନ ପୂର୍ବରୁ

ଏହି ଶ୍ଲୋକ ସକାଳେ ପାଠ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଦିନସାରା ଆପଣଙ୍କ ବଚନ ପାଇଁ ଏହାର ଚାରି-କଷଟି ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତୁ — ସେସବୁ କ'ଣ ଉଦ୍ୱେଗ ସୃଷ୍ଟି ନ କରୁଥିବା, ସତ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ଓ ହିତକର? ଶ୍ଲୋକ ଯେପରି ପରାମର୍ଶ ଦିଏ, ଏହାକୁ ସାମାନ୍ୟ ନିୟମିତ ଶାସ୍ତ୍ର-ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ (ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ) ସହ ଯୋଡ଼ନ୍ତୁ। ଯେତେବେଳେ ଆପଣ କ୍ରୋଧ ବା ଅସାବଧାନତାରେ କହିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହୁଅନ୍ତି, ଏହାକୁ ସ୍ମରଣ କରି ବାଣୀକୁ ହିଁ ଏକ ପବିତ୍ରକାରୀ ତପରେ ପରିଣତ କରନ୍ତୁ।

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ 17.15 — ಅನುದ್ವೇಗಕರಂ ವಾಕ್ಯಮ್ ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଦିଆଯାଇଛି — ସେହି ମୂଳ ଶ୍ଳୋକ, ଅକ୍ଷର-ଅକ୍ଷର ଲିପ୍ୟନ୍ତରିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସହଜରେ ପଢ଼ି ଜପ କରିପାରିବେ। ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି (କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍) ଛୁଇଁ ତାହାର ପାଠ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ହଁ — କେବଳ ଲିପି ବଦଳେ; ଶବ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମୂଳ ହିଁ ରହେ। ଏହି ପୃଷ୍ଠାର ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ, ଲାଭ ଓ ପାଠ ବିଧି ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ।
ଏହା ଏଭଳି ବଚନ କହିବାର ଅନୁଶାସନ ଯାହା ଅନ୍ୟକୁ ବ୍ୟଥିତ ନ କରେ, ଯାହା ସତ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ଓ ହିତକର ହୁଏ, ସେହିସଙ୍ଗେ ଶାସ୍ତ୍ରର ନିୟମିତ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟର ଅଭ୍ୟାସ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହାକୁ ଜିହ୍ୱାର ତପ (ତପସ୍ୟା) କୁହନ୍ତି।
ଏଠାରେ ସମ୍ୟକ୍ ବାଣୀର ଚାରିଟି ଲକ୍ଷଣ: ଅନୁଦ୍ୱେଗକରମ୍ (ଉଦ୍ୱେଗ ସୃଷ୍ଟି ନ କରିବା, କଷ୍ଟଦାୟକ ନୁହେଁ), ସତ୍ୟମ୍ (ସତ୍ୟ), ପ୍ରିୟ (ପ୍ରିୟ ଓ ଅନୁକୂଳ), ଏବଂ ହିତମ୍ (ହିତକର)। ଏସବୁ ମିଳିତ ଭାବେ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରେ ଯେ ବଚନ ସତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ହେଉ, କୋମଳ ମଧ୍ୟ ଓ ପ୍ରକୃତରେ ସହାୟକ ମଧ୍ୟ।
ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଚାହେଁ ଯେ ବାଣୀ ସତ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ଓ ହିତକର ଏକାଠି ହେଉ। ଆଦର୍ଶ ହେଉଛି ଯାହା ସତ୍ୟ ତାହାକୁ ଏଭଳି ଭାବେ କୁହାଯାଉ ଯାହା କୋମଳ ଓ ଗଠନମୂଳକ। ଯେତେବେଳେ କୌଣସି କଠୋର ସତ୍ୟ କହିବା ଆବଶ୍ୟକ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଶିକ୍ଷା ତାହାକୁ ଶ୍ରୋତାଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ପ୍ରତି ଯତ୍ନ ସହ କୋମଳ ଭାବେ କହିବାକୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରେ।
ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ — ପବିତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥର ନିୟମିତ ପଠନ ଓ ଅଧ୍ୟୟନ — ଜିହ୍ୱାକୁ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଓ ପବିତ୍ର କରେ, ମନକୁ ଉନ୍ନତ ବଚନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, ଏବଂ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ସତ୍ୟ, ହିତକର ବାଣୀ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବୃତ୍ତ କରେ। ତେଣୁ ଏହାକୁ ବାଣୀର ଅନୁଶାସନର ଅଂଶ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।

ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଉପଯୋଗୀ ଲାଗିଲା କି? ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ 🙏

Share:

ସମ୍ପୂର୍ଣ ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ 17.15 — ಅನುದ್ವೇಗಕರಂ ವಾಕ್ಯಮ್ ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ